Wednesday, 29 Jun B.E.2566  
Listen to Dhamma (Mp3)
ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូធ្យនានា (Mp3)
កម្រងកំណាព្យនិងស្មូត្រ (Mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (Mp3)
Buddhism​ & Society (Mp3)
Read Dhamma (eBook)
Video Gallery
Recently Listen / Read
Live Radio
Metta Radio
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
Kalyanmet Radio
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
Buddha Speech Radio
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
Radio Koltoteng
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌ (ភ្នំពេញ)
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
Radio RVD BTMC
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
Ponletrayroth Radio (Takeo)
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
Notification
All Visitors
Today 95,311
Today
Yesterday 105,183
This Month 3,894,673
Total ២៦២,៧៩៨,០២៨
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
ADVISE
images/articles/989/Untitled-1.jpg
Public date : 26, Jul 2019 (10,263 Read)
បុគ្គល​ដែល​មាន​មិត្ត​ និយាយ​ចាក់​បណ្តោយ​ឲ្យ​តែ​គាប់​ចិត្ត​ មាន​លក្ខណៈ​ ៤ យ៉ាង​ដូច​នេះ​គឺ​៖ ១. បាបកម្មំ​បិស្ស​ អនុ​ជានាតិ យល់​ព្រម​ឲ្យ​មិត្ត​ធ្វើ​បាប​ មនុស្ស​ណា​ដែល​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​យើង​ធ្វើ​នូវ​បាប​កម្ម​ មាន​ការ​សម្លាប់​សត្វ​ជា​ដើម​ ដើម្បី​ផ្កាប់​ចិត្ត​យើង​ ក៏​ដូច​ជា​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​យើង​ទៅ​កើត​ក្នុង​ឋាន​នរក​ ប្រេត ​អ៊ី​ចឹង​ដែរ ។ ពាក្យ​សរសើរ​នៅ​ក្នុង​លោក​មាន​ច្រើន​ណាស់ ហើយ​វា​ជា​គ្រឿង​នាំ​ឲ្យ​ស្រវឹង​ នាំ​ឲ្យ​វង្វេង​ដ៏​ក្រៃ​លែង​ទៀត​ផង​ មាន​មនុស្ស​ច្រើន​ណាស់​ដែល​ស៊ី​ជេរ​ ទី​បំផុត​ត្រូវ​បរាជ័យ​ក្នុង​ការ​ងារ​របស់​ខ្លួន​ ព្រោះ​ខ្លួន​ឯង​មាន​ចំណុច​ខ្សោយ​ ។ តាម​ពិត​មនុស្ស​យើង​មិន​មែន​ល្អ​បរិសុទ្ធ​ដោយ​សារ​ពាក្យ​សម្តី​សរសើរ​ ឬ​ពាក្យ​បញ្ជោរ​ទេ​ ពិត​មែន​តែ​មាន​ពេល​ខ្លះ​ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​មាន​កម្លាំង​ចិត្ត​ខ្លាំង​ក្លា​ក្នុង​ការ​ងារ​ដោយ​សារ​ពាក្យ​សរសើរ​ក៏​ដោយ​ ប៉ុន្តែ​ដែល​យើង​ជា​មនុស្ស​ល្អ​បរិសុទ្ធ​ពិត​នោះ​ គឺ​ព្រោះ​យើង​មាន​ការ​ងារ​ប្រាស​ចាក​ទោស​ឯណោះ​ទេ​តើ​ មិន​មែន​ដោយ​សារ​គេ​ថា​យើង​ល្អ​ យើង​ក៏​ល្អ​តាម​គេ​ថា​នោះ​ទេ​ បើ​មនុស្ស​អាក្រក់​ឬ​ល្អ​តាម​តែ​ពាក្យ​របស់​អ្នក​ដទៃ​ សូម្បី​ព្រះ​សម្មា​សម្ពុទ្ធ​ក៏​មិន​ផុត​ពី​ការ​សៅ​ហ្មង​ដែរ​ តែ​នេះ​ពុំ​មែ​ន​ដូច្នោះ​ឡើយ​ មាន​តែ​ការ​ងារ​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​រៀប​ចំ​មនុស្ស​ឲ្យ​ជា​បុគ្គល​សៅ​ហ្មង​ ឬ​ជា​បុគ្គល​បរិ​សុទ្ធ​ ។ ២. កល្យាណ​កម្មំ​បិស្ស​ អនុ​ជា​នា​តិ​ យល់​ព្រម​ឲ្យ​មិត្ត​ធ្វើ​នូវ​អំពើ​ល្អ​ ការ​យល់​ព្រម​នេះ​មិន​មែន​ដោយ​ចិត្ត​សប្បុរស​ ក្នុង​នាម​ជា​មិត្ត​ល្អ​នោះ​ទេ​ បើ​ជា​មិត្ត​ពិត​ជា​អនុ​គ្រោះ​យើង​មែន​មិន​មែន​ពេល​ខ្លះ​ព្រម​ឲ្យ​យើង​​ធ្វើ​បាប​ ដោយ​មិន​បាន​ហាម​ឃាត់​នោះ​ឡើយ ។ យើង​ត្រូវ​តែ​ប្រយ័ត្ន​ឲ្យ​ណាស់​ ចំពោះ​មនុស្ស​ខ្លះ​ដែល​និយាយ​ចាក់​បណ្តោយ​ គេ​មិន​មាន​គំនិត​ចង់​ឲ្យ​យើង​ចម្រើន​នោះ​ទេ​ គេ​មា​ន​តែ​ត្រេក​អរ​នៅ​ពេល​ណា​ដែល​យើង​ធ្លាក់​ដុន​ដា ចំពោះ​មិត្ត​ប្លម​គេ​មាន​ចិត្ត​ប្រឡង​ប្រណាំង​ជា​មួយ​យើង​ជា​និច្ច​ នៅ​ពេល​ដែលយើង​មាន​លំនឹង​ ឬ​កំពុង​ចម្រើន​គេ​មិន​ចោល​យើង​ទេ​ គេ​ពឹង​យើង​លិទ្ធ​ដៃ​លិទ្ធ​ជើង​ នៅ​ពេល​ណា​ដែល​យើង​ចុះ​ខ្សោយ​ ឬ​មាន​សេចក្តី​ប្រមាទ​ភ្លាំង​ភ្លាត់​បន្តិច​បន្តួច​នៅ​ក្នុង​ការ​ងារ​ គេ​ជួយ​ច្រាន​យើង​ដោយ​ពាក្យ​សរសើរ​ ក្នុង​គោល​បំណង​កុំ​ឲ្យ​យើង​មើល​ឃើញ​នូវ​ការ​ប្រហែស​ធ្វែស​របស់​យើង​ លុះ​ដល់​កំហុស​យើង​កាន់​តែ​ច្រើន ដើម្បី​ជ័យ​ជម្នះ​របស់​គេ​មក​លើ​យើង​ គឺ​គេ​ដើរ​ខ្សឹប​ប្រាប់​អ្នក​ដទៃ​ នូវ​អ្វី​ៗ​ដែ​ល​ជា​សេចក្តី​ប្រ​មាទ​ធ្វេស​ប្រហែស​របស់​យើង​ ថែ​ម​ទាំង​ប្រឌិត​រឿង​អា​ស្រូវ​មិន​ពិត​ផ្សំ​បញ្ចូល​ទៀត​ផង​ គឺ​ដល់​ពេល​ដែល​ធាក់​យើង​ឲ្យ​ខ្ទាត់​ ដើម្បី​គេ​បាន​កន្លែង​នោះ​ ព្រោះ​គេ​ឃ្លាន​យូរ​ហើយ ។ មាន​បុគ្គល​ខ្លះ​មិន​ហ៊ាន​ហាម​ឃាត់​យើង​ដែ​ល​ធ្វើ​នូវ​អំពើ​ឆ្គាំ​ឆ្គង​ ប៉ុន្តែ​មិន​ប្រាកដ​ជា​យល់​ព្រម​ឲ្យ​យើង​ប្រព្រឹត្ត​នោះ​ឡើយ​ មក​អំពី​គេ​ខ្លាច​យើង​ខឹង​ ខ្លាច​យើង​ស្អប់​គេ​ បាន​ជា​គេ​មិន​ហ៊ាន​ឃាត់​គេ​អាច​ធ្វើ​ជា​មិត្ត​ល្អ​បាន​ បើ​គេ​ព្យាយាម​ដឹក​នាំ​ឲ្យ​យើង​ស្តាប់​ធម៌​ រៀន​ធម៌​ គេ​សរសើរ​យើង​ក្នុង​ផ្លូវ​ល្អ​ ក្នុង​គោល​បំណង​ឲ្យ​យើង​មាននូវ​ស្មារតី​វៀរ​ចាក​អំពើ​សៅ​ហ្មង​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ ។ មនុស្ស​មាន​​ច្រើន​ប្រភេទ​ណាស់​ ប៉ុន្តែ​ការ​ជ្រើស​រើស​មិត្ត​មិន​មែន​ជា​ការ​ផ្សង​ព្រេង​ដូច​ចាក់​ឆ្នោត​ទេ​ គឺ​ត្រូវ​តែ​សិក្សា​អំពី​លក្ខណៈ​មនុស្ស​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់​ តាម​ដែល​ព្រះ​សម្មា​សម្ពុទ្ធ​ទ្រង់​ត្រាស់​សម្តែង​ តាម​ពិត​ព្រះ​សម្មា​សម្ពុទ្ធ​ជា​កល្យាណ​មិត្ត​មួយ​ព្រះ​អង្គ​ដ៏​កំពូល​ក្រៃ​លែង​ ជា​មួយ​នឹង​ពុទ្ធ​បរិស័ទ​យើង​ ការ​ប្រព្រឹត្ត​ព្រហ្ម​ចរិយ​ធម៌​បាន​សម្រេច​ទាំង​មូល​ ដោយ​អា​ស្រ័យ​ព្រះ​អង្គ​ជា​កល្យាណ​មិត្ត​ ប៉ុន្តែ​សេចក្តី​នេះ​ ព្រះ​សម្មា​សម្ពុទ្ធ​ ទ្រង់​ត្រាស់​សម្តែង​ឲ្យ​យើង​មាន​នូវ​កល្យាណ​មិត្ត​ តាម​ដាន​ពិនិត្យ​ការ​ប្រព្រឹត្ត​របស់​យើង​រាល់​ថ្ងៃ​ ខុស​ឬ​ត្រូវ​យ៉ាង​ណា​ៗ​ ឲ្យ​ហ៊ាន​ជួយ​ថា​ជួយ​ប្រាប់​ ព្រម​ទាំង​នៅ​រួម​សុខ​រួម​ទុក្ខ​ទៀត​ផង​ ។ មនុស្ស​ល្អ​កម្រ​រក​បាន​ណាស់​ មនុស្ស​ល្អ​ធ្វើ​អាក្រក់​បាន​ដោយ​លំបាក​ក៏​ពិត​មែន​ ប៉ុន្តែ​មនុស្ស​អាក្រក់​ធ្វើ​អាក្រក់​បាន​ដោយ​ងាយ​ ថែម​ទាំង​មិន​ចេះ​ឆ្អែត​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​នូវ​អំពើ​អាក្រក់​នោះ​ទៀត​ផង​ ដូច​ជា​មិត្ត​ប្លម​ផ្នែក​ខាង​និយាយ​ចាក់​បណ្តោយ​ក្នុង​លក្ខណៈ​ប្រការ​ទី ៣ បាន​ដល់ៈ ៣. សម្មុ​ខស្ស​ វណ្ណំ​ ភាសតិ​ និយាយ​សរសើរ​មិត្ត​តែ​ក្នុង​ទី​ចំពោះ​មុខ​ មនុស្ស​យើង​បាន​ដឹង​អំពី​ចំណុច​ទន់​ខ្សោយ​​របស់​មនុស្ស​ផង​គ្នា​ ទើប​និយម​យក​ពាក្យ​សរសើរ​មក​ធ្វើ​ជា​ឧ​បករណ៍​ប្រើ​ប្រាស់​ សម្រាប់​ទាក់​យក​ផល​កម្រៃ​ ឬ​សម្រាប់​ផ្តួល​រំលំ​គ្នា​ទៀត​ផង​ ដូច​ជា​ពាក្យ​សរសើរ​នៃ​មនុស្ស​ដែល​ជា​មិត្ត​ប្លម​ ពាក្យ​សរសើរ​ នោះ​វា​ជា​គ្រឿង​ស្រវឹង​ ឬ​វា​ជា​គ្រឿង​បំពុល​របស់គេ​ មនុស្ស​យើង​ដែល​មិន​បាន​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ពិ​ចារណា​ឲ្យ​បាន​ដិត​ដល់​ ក៏​រមែង​បរិភោគ​នូវ​គ្រឿង​ស្រវឹង​ ឬ​គ្រឿង​បំពុល​នោះ​ ដោយពុំ​ដឹង​ខ្លួន​ ពោ​ល​គឺ​វង្វេង​ភ្លេច​សតិ ។ មនុស្ស​យើង​ខំប្រឹង​ធ្វើ​ល្អ​ ដោយ​ការ​ចំណាយ​ធន​ធាន​ឲ្យ​ទៅ​ជា​ទាន​ ឬ​ក៏​ការ​ខ្នះ​ខ្នែង​ផ្សេង​ៗ​ជា​ដើម​ លុះ​ដល់​មាន​អ្នក​ដទៃ​រំលឹក​ឈ្មោះ​សរសើរ​ ក៏​ភ្លេច​នឹក​ជ្រះ​ថ្លា​ចំពោះ​កុសល​ធម៌​ ដែល​ជា​កល្យាណ​មិត្ត​ ជា​គុណ​ដ៏​ប្រ​សើរ​ពិត​ៗ​ ដោយ​មក​អំពី​រវល់​តែ​ត្រេក​អរ​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ខ្លួន​ឯង​ដែល​គេ​សរសើរ​ ចំពោះ​មុខ​មហា​ជន​ មាន​ពេល​ខ្លះ​ទៀត​ គេ​សរសើរ​ប៉ុណ្ណឹង​មិន​គ្រប់​ល្មម​ទេ​ ចង់​ឲ្យ​គេ​នឹក​សរសើរ​បន្ថែម​ទៀត​ ក៏​បាន​ពោល​ថា​ " កុំ​ចាំ​បាច់​សរ​សើរ​ខ្ញុំ​អី " គឺ​ចង់​ឲ្យ​គេ​ស្ងើច​ថា​ ខ្លួន​ឯង​មិន​ចេះ​ស៊ី​ជោរ​ឡើយ ។ ការ​លិច​លង់​ផុង​ខ្លួន​ក្នុង​ពាក្យ​សរសើរ​ ត្រូវ​បាន​បាត់​បង់​នូវ​គំនរ​បុណ្យ​កុសល​អស់​ច្រើន​ណាស់​ គឺ​កុសល​គ្រប់​កាល​ទាំង​បី​ (​មុន​ធ្វើ​ កំពុង​ធ្វើ ធ្វើ​រួច​ហើយ​) ទាំង​ការ​តាំង​ចិត្ត​ក៏​មិន​បានស្លុះ​ចុះ​ស៊ប់​ឲ្យ​ណែន​ នៅក្នុង​បុណ្យ​កុសល​ពិត​ប្រាកដ​ទៀត​ផង​ វា​មិន​ត្រឹម​តែ​ជា​មេ​រោគ​បំផ្លាញ​សុខ​ភាព​ផ្លូវ​ចិត្ត​ បញ្ចុះ​កម្លាំង​របស់​បុណ្យ​កុសល​ប៉ុណ្ណឹង​ទេ ការ​វង្វេង​នឹង​ពាក្យស​រសើរ​ នាំ​ឲ្យ​មនុស្ស​លោក​ជួ​យ​ខ្លួន​ឯង​មិន​រួច​ចាក​អំពី​រណ្តៅ​លាមក​គឺ​អំពើ​ទុច្ច​រិត​ទៀត​ផង​ ។ ភិក្ខុ​ត្រូវ​ទោស​បារា​ជិក​ហើយ នៅ​ហ៊ាន​បន្លំ​ខ្លួន​ធ្វើ​ជា​សង្ឃ​ ព្រោះ​ខ្លាច​បាត់​បង់​នូវ​ពាក្យ​សរសើរ​ និង​កិត្ត​យស​ជា​ដើម​ មិត្ត​ក្បត់​មិត្ត សិស្ស​ក្បត់​គ្រូ​ ប្តី​ប្រពន្ធ​ក្បត់​គ្នា ។ល។ ព្រម​ដោយ​បាប​កម្ម​ផ្សេង​ៗ​ទៀត​មាន​បាណាតិបាត (ការ​សម្លាប់​សត្វ​មា​ន​ជីវិត​) ជាដើម​ គឺ​មួយចំណែក​​ធំ​ព្រោះ​ចង់​បាន​មុខ​មាត់​ កិត្ត​យស កេរ្តិ៍​ឈ្មោះ​ និង​ពាក្យ​សរសើរ​ មាន​ខ្លះ​រហូត​ដល់​ទៅ​បោក​ប្រាស់​ប្រាក់​គេ​ ដើម្បី​យក​មក​កសាង​វត្ត​នៅ​ស្រុក​របស់​ខ្លួន​ឯង​ក៏​មាន​ដែរ​ ។ ពាក្យ​សរសើរ​ គឺ​ជា​មាត់​ជ្រោះ​ដ៏​រអិល​មួយ​កន្លែង​ វា​ងាយ​នាំ​ឲ្យ​ធ្លាក់​បាក់​ក​ស្លាប់​ណាស់ ចំពោះ​បុគ្គល​ដែល​គ្រាន់តែ​ប្រយ័ត្ន​ល្មម​ៗ​នោះ​ ព្រោះ​ហេតុ​នោះ​ ទើប​យើង​ត្រូវ​ប្រយ័ត្ន​ឲ្យ​មែន​ទែន​ ចំពោះ​មនុស្ស​ដែល​ជា​មិត្ត​ប្លម​ គេ​សរសើរ​យើង​រឿយ​ៗ​នៅ​ចំពោះ​មុខ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ ។ ៤. បរម្មុខស្ស​ អវណ្ណំ​ ភាសតិ ពោល​ទោស​មិត្ត​ក្នុង​ទីកំបាំង​មុខ​ គេ​មិន​មាន​ចិត្ត​អាណិត​មេត្តា​យើង​ឡើយ​ គេ​បាន​ផ្សែ​ផ្សំរឿង​នេះ​បន្តិច​រឿង​នោះ​បន្តិច​ ស្មាន​ខ្លះ​ប្រហែល​ខ្លះ​ ពិត​ខ្លះ​ មិន​ពិត​ខ្លះ​ ក្នុង​ការ​និយាយ​អំពី​យើង​ជា​មួយ​នឹង​អ្នក​ដទៃ​ ។ គួរ​នឹក​រឭក​ដល់​ទឹក​ចិត្ត​ឪពុក​ម្តាយ​ គាត់​ពោ​ល​ស្តី​ថា​ឲ្យ​កូន​ចៅ​ ទូន្មាន​ប្រៀន​ប្រដៅ​រឿយ​ៗ​ ជានិច្ច​ ប៉ុន្តែ​ទោះ​គាត់​ដឹង​នូវ​កំហុស​ខុស​ឆ្គាំ​ឆ្គង​របស់​យើង​ជា​កូន​យ៉ាង​ណា​ៗ​ ការ​នេះ​ គាត់​មិន​ដើរ​និយាយ​ប្រាប់​គេ​ប្រាប់​ឯង​ អំពី​អ្វី​ដែល​ជា​រឿង​មិន​ល្អ​ របស់កូន​គាត់​ទេ​ គាត់​ពិត​ជា​បិទ​បាំង​ណាស់​ ប្រសិន​បើជា​រឿង​ហ្នឹង​វា​ធ្ងន់​ធ្ងរ​ពេក​ អ្នក​ដទៃ​ក៏​បាន​ដឹង​ខ្លះ​ដែរ​នោះ គាត់​ក៏​និយាយ​ដែរ​ ប៉ុន្តែ​បន្តិច​បន្តួច​ប៉ុណ្ណោះ​ នៅ​ពេល​ដែល​មាន​គេ​សាក​សួរ​បញ្ជាក់​រឿង​នោះ​ៗ​ថែម​ទាំង​សម្តែង​ទឹក​ចិត្ត​កង្វល់​ ភ័យ​ព្រួយ​ចំពោះ​កូន​របស់គាត់​ទៀត​ផង​ មិនមែន​និយាយ​ដោយ​សប្បាយ​រីក​រាយ​ នូវ​ទោស​កំហុស​របស់​យើង​ដែល​ជា​កូន​របៀប​ដូច​មិត្ត​ប្លម​នោះ​ទេ​ ដូច្នេះ​មាតាបិតា​គឺ​ជា​មិត្ត​ជិត​ដិត​ ស្និទ្ធ​ស្នាល​ ប្រកប​ដោយ​ការ​តស៊ូ​ និង​ការ​លះបង់​ដ៏​ធំធេង​ ចំពោះ​បុត្តធីតា ។ ការ​និយាយ​អំពី​ទោស​កំហុស​របស់​អ្នក​ដទៃ​ មិន​មែន​សុទ្ធ​តែ​មិន​ល្អ​ទាំង​អស់​នោះ​ទេ​ បើ​យើង​និយាយ​ដោយ​ស្មា​រតី​ មិន​បៀត​បៀន​អ្នក​ដទៃ​ មិន​ដើម្បី​លើក​តម្កើង​ខ្លួន​ឯង​ គឺ​និយាយ​ដោយ​កុសល​ចិត្ត​ពិត​ៗ​ ក្នុង​ន័យ​ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​ស្គាល់​កុំ​ធ្វើ​តម្រាប់​តាម​ ការ​និយាយ​ដោយ​ចិត្ត​គំនិត​បែប​នេះ​ជា​ការ​ប្រពៃ សេចក្តី​នេះ​ សូម្បី​យើង​និយាយ​អំពី​គុណ​អ្នក​ដទៃ​ពិតៗ​ ក៏​មិន​ប្រាកដ​ថា​សុទ្ធ​តែ​ល្អ​នោះ​ទេ​ ព្រោះ​វា​អាច​ជា​ពិស​ពុល​ ដោយ​អំណាច​ចិត្ត​អកុសល​នាំ​ឲ្យ​និយាយ​ ដូច្នេះ​រឿង​នេះ​យើង​គ្រាន់​តែ​ចាំ​ទុក​ថា " បុគ្គល​ពាល​មាន​ការ​សម្លឹង​ទោស​អ្នក​ដទៃ​ជា​កម្លាំង​ បណ្ឌិត​មាន​ការ​មិន​សម្លឹង​ទោស​អ្នក​ដទៃ​ជា​កម្លាំង​ អ្នក​រៀន​ច្រើន​មាន​ការ​ពិចារណា​ជា​កម្លាំង​ អ្នក​ស្ងប់​រម្ងាប់​មាន​សេចក្តី​អត់​ធន់​ជា​កម្លាំង​ " ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ "មនុស្ស​និង​ការ​ងារ​ " រៀប​រៀង​ដោយ​ លោក​គ្រូ​អគ្គ​បណ្ឌិត​ ប៊ុត​ សាវង្ស ។ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/998/Untitled-1.jpg
Public date : 26, Jul 2019 (13,097 Read)
ខ្ញុំ​បានស្តាប់​យ៉ាងនេះ ។ សម័យមួយ​ ព្រះមានព្រះភាគ​ ទ្រង់​គង់នៅក្នុង​វត្តជេតពន របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ជិត​ក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះ​ឯង មានទេវតា ១អង្គ កាលដែលរាត្រី​បឋមយាម កន្លងទៅ​ហើយ មាន​រស្មី​ដ៏​រុង​រឿង បានញ៉ាំងវត្តជេតពនជុំវិញទាំងអស់អោយភ្លឺស្វាង​ ចូលទៅគាល់​ព្រះមានព្រះភាគ លុះចូលទៅដល់ ក្រាបថ្វាយបង្គំព្រះមានព្រះភាគ ហើយស្ថិតក្នុងទីសមគួរ ។ លុះទេវតានោះ​ ឋិតនៅ​ក្នុងទៅ​សមគួរហើយ ទើប​ក្រាបបង្គំទូលព្រះមានព្រះភាគ ដោយគាថាដូច្នោះថា ៖បរាភវន្តំ​ បុរិសំ មយំ បុឆ្ឆាម គោតមំ ភវន្តំ បុជ្ឋុមាកម្ម កឹ បរាភវតោ មុខំ ។ យើងទាំងឡាយ​មកដើម្បីសូម​ទូលសួរព្រះគោតមដ៏ចំរើន (ដោយគិតថា) យើងទាំងឡាយសូមសួរ​ អំពីបុរសបុគ្គល​ ដែលមាន​សេចក្តីវិនាស ចុះអ្វីជា​ប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ព្រះមានព្រះភាគត្រាស់ថា ៖ ១-បុរសដែលចំរើន ជាបុគ្គល គឺបណ្ឌិត​ ដឹងបាន​ដោយងាយ បុរសដែល​វិនាស ជាបុគ្គល គឺបណ្ឌិតដឹង​បានដោយងាយ​ដែរ បុគ្គលប្រាថ្នាធម៏ រមែងចំរើន អ្នកស្អប់ធម៏រមែងវិនាស ។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី១ បពិត្រ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ​សូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ២ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ២-បុគ្គលមានពួកអសប្បុរសជាទីស្រលាញ់ មិនធ្វើសេចក្តីស្រលាញ់ចំពោះពួកសប្បុរស​ ពេញចិត្តចំពោះ​ធម៏របស់ពួកអសប្បុរស នោះជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី២ បពិត្រព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ​សូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ៣ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស ៣- ជនអ្នកដេកលក់ច្រើនក្តី និយាយច្រើនក្តី មិនខ្មីឃ្មាតក្តី ខ្ជិលច្រអូសក្តី ប្រាកដតែខាងក្រោត​ក្តី នោះជាប្រធាន​នៃសេចក្តីវិនាស។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី៣ បពិត្រ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ​សូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ៤ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ៤- បុគ្គល​ជានអ្នកស្តុកស្តម្ភ តែមិនចិញ្ចឹមមាតាក្តី បិតាក្តី ដែលចាស់មានវ័យកន្លង​ហើយ នោះជាប្រធាន​នៃសេចក្តីវិនាស។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី៤ បពិត្រ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ​សូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ៥ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ៥- បុគ្គលបញ្ជោត​ព្រាហ្ម​ក្តី សមណៈក្តី ឬអ្នកសូមដ៏ទៃក្តី ដោយពាក្យកុហក នោះជា​ប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី៥ បពិត្រ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ​សូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ៦ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ៦- បុគ្គលមានទ្រព្យ​ ជាគ្រឿងត្រេកអរច្រើន មានប្រាក់ សម្បូរភោជន បរិភោគនូវភោជនមានរស់ឆ្ងាញ់តែម្នាក់ឯង នោះជាប្រធាននៃសេចក្តី​វិនាស។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី៦ បពិត្រព្រះមានព្រះ​ភាគ​សូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ៧ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ៧- ជនដែលរឹងត្អឹងដោយអាងជាតិក្តី រឹងត្អឹងដោយអាងទ្រព្យ​ក្តី រឹងត្អឹងដោយគោត្រកូលក្តី ហើយមើលងាយញាតិរបស់ខ្លួន នោះ​ជា​ប្រធាន​នៃសេច​ក្តីវិ​នាស។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី៧ បពិត្រព្រះមានព្រះ​ភាគ​សូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ៨ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ៨- ជនអ្នកលេងស្រីក្តី សុរាក្តី លេងល្បែងភ្នាល់ក្តី រមែង​ញ៉ាំងទ្រព្យ ដែលខ្លួន​បានហើយ​អោយវិនាសទៅ ​នោះជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី៨ បពិត្រព្រះមានព្រះ​ភាគសូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ៩ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ៩- ជនមិនត្រេកអរ​និងប្រពន្ឋរបស់​ខ្លួន ហើយបែរទៅខូចចំពោះពួកស្រីពេស្យា ឬ ខូចចំពោះ​ប្រពន្ឋបុគ្គល​ដ៏ទៃ នោះ​ជាប្រធាន​នៃសេចក្តីវិនាស។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី៩ បពិត្រព្រះ​មានព្រះ​ភាគសូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ១០ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ១០- បុរស​ដែលមានវ័យកន្លងហើយ នាំយកស្រ្តី (ក្មេង) ដែលមានដោះក្បំដូចជាផ្លែទន្លាប់ រមែងដេកមិន​លក់ ព្រោះសេចក្តីប្រចណ្ឌ័ចំពោះ​ស្រ្តីនោះ នោះជា​ប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី១០ បពិត្រព្រះមានព្រះភាគសូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ១១ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ១១- បុរសបគ្គលតាំងស្រ្តីអ្នកលេងខ្ជះខ្ជាយ ឬ បុរសបែបនោះដែរក្នុងឋានៈជាជំ នោះ​ជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី១១ បពិត្រព្រះមានព្រះ​ភាគសូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ១២ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ១២- បុគ្គលដែលកើតក្នុង​ខត្តិយត្រកូល មានភោគៈតិច តែមានសេចក្តីប្រាថ្នាធំ ទៅប្រាថ្នារាជ​សម្បត្តិ នោះជា​ប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ បុគ្គលជាបណ្ឌិត បរិបូណ៌ដោយ​ការឃើញដ៏ប្រសើរ ពិចារណាឃើញច្បាស់ នូវ​សេចក្តី​វិនាសទាំងនោះក្នុងលោក បណ្ឌិតនោះ រមែងគប់​រកនូលលោក ដែល​មាន​សេចក្តី​សុខ​ដ៏​ក្សេម​ក្សាន្ត។ (ដកស្រងចេញពី សុត្តនិបាត ឆដ្ឋំ បរាភវសុត្តំ បិដកលេខ ៥៤ ទំពរ័ ៣៦-៤១) វាយអត្ថបទដោយ ឧបាសក ទី វ៉េងណៃ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1000/Untitled-1.jpg
Public date : 26, Jul 2019 (15,726 Read)
សេចក្តី​ស្រឡាញ់​រវាង​ស្រី​និង​ប្រុស​ តាម​ការ​ពិត​គឺ​ សេចក្តី​ប្រាថ្នា​ ព្រោះ​ត្រូវ​ការ​ចង់​បាន​មក​ឲ្យ​ខ្លួន​ឯង​ ។ សេចក្តី​ប្រាថ្នា​នេះ​ហៅ​ថា "កាម" ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​ដើម្បី​យក​មនុស្ស​ដែល​ខ្លួន​ស្រឡាញ់​មក​គ្រប់​គ្រង​ហួង​ហែង​ ជា​ការ​ចុះ​ទុន​ដោយ​ការ​សង្ឃឹម​ផល​តប​ស្នង​ពី​អ្នក​ម្ខាង​ទៀត ។ ដូច​ជា​ពាក្យ​និយាយ​ថា " ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់​អ្នក​ " មាន​សេចក្តី​បង្កប់​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​អ្នក​និយាយ​គឺ​ " ខ្ញុំ​ (​ត្រូវ​ការ​សេចក្តី​) ស្រឡាញ់​ (​អំពី​) អ្នក " ហ្នឹង​ឯង​ ។ បើ​អ្នក​ម្ខាង​ទៀត​ មិន​សម្តែង​សេច​ក្តី​ស្រឡាញ់​ ឬ​មិន​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ក្នុង​ការ​ស្រឡាញ់​តប​មក​វិញ​ទេ​នោះ​ គេ​នឹង​ខូច​ចិត្ត​ថ្លើម​ ហើយ​ពោល​រំលឹក​ៗ​នូវ​ទឹក​ចិត្ត​ព្រម​ទាំង​អំពើ​របស់​គេ​ ដូច​ជា​ថា " ខ្ញុំ​ឧ​ស្សា​ហ៍​ជួយ​ទំនុក​បម្រុង​ដល់​អ្នក​ ខ្ញុំ​លះបង់​នូវ​អ្វី​ៗ​ច្រើន​យ៉ាង​ដើម្បី​អ្នក​ ខ្ញុំ​ស្មោះ​ចំពោះ​... ហេតុ​ដូច​ម្តេច​បាន​ជា​មិន​យល់​ មិន​ឃើញ​ មិន​ស្រណោះ​ដល់​ទឹក​ចិត្ត​របស់​ខ្ញុំ​អ៊ី​ចឹង​ " ដូច្នេះ​ជា​ដើម​ ។ នេះ​ជា​ការ​សម្តែង​ឲ្យ​ឃើញ​ថា​ ការ​ចុះ​ទុន​គឺ​ដើម្បី​សង្ឃឹម​ផល ដល់​ទៅ​មិន​បាន​ការ​ស្រឡាញ់​តប​ក៏​ខូច​ចិត្ត​ ពិ​ត​ជា​ល្ងង់​មែន ។ ម៉្យាង​ទៀត​ សេច​ក្តី​ស្រឡាញ់​រវាង​ស្រី​នឹង​ប្រុស​នេះ គឺ​ជា​ធម្ម​ជាតិ​របស់​មនុស្ស​ដែល​មិន​បាន​លះ​នូវ​កាម​តណ្ហា​ ។ ដរាប​ណា​ ដែល​អ្នក​ទាំង​ពី​ឋិត​នៅ​ក្នុង​ក្រប​ខណ្ឌ​នៃ​ប្រ​ពៃ​ណី​ជាតិ​ និង​ឋិត​នៅ​ក្នុង​សីល​ធម៌​ដ៏​ល្អ​ស្អាត​ ដរាប​នោះ​ វា​មិន​ជា​អ្វី​ឡើយ​នៅ​ក្នុង​សង្គម​មនុស្ស​នេះ​ ស្រឡាញ់​គ្នា​ទៅ​ចុះ​ បើ​ជា​គូ​គ្រង​ ឬ​គូ​ព្រេង​ជា​មួយ​គ្នា​ទៅ​ហើយ​នោះ កុំ​តែ​រំលោភ​បំពាន​ឆក់​ដណ្តើម​នូវ​កម្ម​សិទ្ធ​របស់​គេ ។ មិន​មែន​ថា​ស្រឡាញ់​គ្នា​ ជា​គូ​គ្រង​ត្រឹម​ត្រូវ​ហើយ​មិន​មាន​ទុក្ខ​នោះ​ទេ វា​តែង​តែ​មាន​ជា​ធម្ម​តា​ ដូច​ជា​​មាន​ការ​ទាស់​ចិត្ត​គ្នា​ខ្លះ​ របៀប​ដូច​អណ្តាត​និង​ធ្មេញ រួ​ច​ទៅ​ត្រូវ​គ្នា​វិញ​ និ​ង​មាន​ទុក្ខ​ផ្សេង​ៗ​ទៀត​ព្រោះ​ហេតុ​តែ​ការ​ស្រឡាញ់​ហួង​ហែង​ហ្នឹង​ឯង​ ។ តែ​បើ​មិន​គ្រប់​គ្រង​ចំណង់​តណ្ហា​ ឲ្យ​ឋិត​នៅ​ក្នុង​ក្រប​ខណ្ឌប្រពៃ​ណី​ និង​សីល​ធម៌​ទេ មាន​មួយ​ហើយ​មិន​ល្មម​ត្រូវ​ការ​មាន​ពី​រ​មាន​បី​ ឬ​ក៏​ប្រព្រឹត្ត​ខុស​ក្នុង​កាម​ដោយ​ប្រ​ការ​ផ្សេង​ៗ​ មាន​ការ​រំលោភ​បំពាន​ដណ្តើម​កម្ម​សិទ្ធ​អ្នក​ដទៃ​ជា​ដើម​ យ៉ាង​នេះ​ទុក្ខ​ទោស​ភ័យ​វិបត្តិ​នឹង​តាម​មក​ជា​ប្រាកដ​ ផ្ទះ​ដែល​ធ្លាប់​តែ​សុខ​ស្ងប់​ ក៏​ក្លាយ​ទៅ​ជា​កន្លែង​ក្តៅ​ក្រហាយ​ឈ្លោះ​ប្រកែក​វាយ​តប់​ មាន​រឿង​ប្តឹង​ផ្តល់​ ឬ​រហូត​ដល់​ជ្រុល​សម្លាប់​ នាំ​ឲ្យ​ជាប់​គុក​ជាប់​ច្រវ៉ាក់​ទៀត​ផង​ ។ បើ​ការ​ស្រឡាញ់​ នោះ​ជ្រុល​ជ្រួស​ហួស​ព្រំ​ដែន​នៃ​សីល​ធម៌​ មិន​មាន​លោក​បាល​ធម៌​គឺ​ហិរិ​និង​ឱត្តប្បៈ (ខ្មាស​ខ្ពើម​បាប​ ខ្លាច​បាប​) គ្រប់​គ្រង​ទេ​ គឺ​វា​ចូល​ដល់​តណ្ហា​ងងឹ​ត​មុខ​ កាម​រាគៈ​បាំង​ភ្នែក​ ស្បែក​មុខ​ក្រាស់​ សម្លឹង​ឃើញ​ភេទ​ផ្ទុយ​គ្នា​ ថា​ជា​វត្ថុ​សម្រាប់​កំសាន្ត​សប្បាយ​ ឬ​សម្រាប់​ស្រាយ​ចំណង់​ ការ​ស្រេក​ឃ្លាន​របស់​ខ្លួន​ទៅ​ទាំង​អស់​ មិន​វៀរ​សូម្បី​តែ​កូន​តូច​ កូន​បង្កើត​ ឬ​កូន​ប្រ​សារ​ ដូច​មាន​ដំណឹង​ដែល​កើត​មាន​គួរ​ឲ្យ​ស្លុត​សង្វេគ​ក្នុង​ពិភព​លោក​សព្វ​ថ្ងៃ​ ។ ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ " បទ​ពិចារណា " រៀប​រៀង​ដោយ​លោកគ្រូ​អគ្គ​បណ្ឌិត​ ប៊ុត-សាវង្ស ។ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1001/Untitled-1.jpg
Public date : 26, Jul 2019 (10,218 Read)
មនុស្ស​យើង​គ្រប់​គ្នា​កំពុង​ចាស់​គ្រប់​ខណៈ ចាស់​ជានិច្ច​ចាប់​តាំង​ពី​កើត​មក ។ កំពុង​មើល​ កំពុង​ស្តាប់​ខណៈ​នេះ​ក៏​កំពុង​ចាស់ កំពុង​ដេក​លក់​ក៏​ចាស់​ ភ្ញាក់​ឡើង​ក៏​ចាស់ ។ គ្រប់​គ្នា​កំពុង​ទៅ​សន្សឹម​ៗ​រក​ឈាបនដ្ឋាន​ ឬ​រក​រណ្តៅ​កប់សព​ខ្លួន​ឯង​ មិន​មាន​អ្នក​ណា​ម្នាក់​គេច​ផុត​បាន​ឡើយ ។ ជីវិត​មនុស្ស​យើង​ខ្លី​ណាស់​ មាន​កំណត់​ប្រមាណ​ ៦០-៧០ឆ្នាំ ប៉ុណ្ណោះ​ លើស​ជាង​នេះ​មាន​តិច​នាក់​ណាស់​
images/articles/1004/Untitled-1.jpg
Public date : 26, Jul 2019 (12,447 Read)
ស្រឡាញ់​គេ​តែ​ម្ខាង​ប្រៀប​បី​ដូច​ជា​ស្រូវ​ក្នុង​ស្រែ​ដែល​ខ្វះ​ទឹក​ ហើយ​ក៏​ស្កក​ទៅ​ដូច្នោះ​ឯង​ ។ ចិត្ត​មនុស្ស​យើង​ មាន​ការ​ស្រឡាញ់​ច្រើន​ជា​ង​ស្អប់​អាច​និយាយ​បាន​ថា​ ការ​ស្រឡាញ់​នោះ​កើត​ឡើង​ក្នុង​ចិត្ត​មនុស្ស​បាន​ងាយ​ណាស់​ ពេល​ខ្លះ​គ្រាន់​តែ​ឃើញ​មុខ​នៅ​មិន​ទាន់​បាន​និយាយ​គ្នា​ផង​ ចិត្ត​ក៏​ចាប់​យក​វឹប កើត​ការ​ស្រឡាញ់​គេ​ភ្លាម​ទៅ​ហើយ​ ។ ព្រោះ​តែ​សេច​ក្តី​ស្រឡាញ់​វា​កើត​ងាយ​ពេក​ អ៊ីចឹង​ទៅ​ ទើប​ពេល​ខ្លះ​នោះ​ ភាព​លំបាក​លំបិន​ក៏​រមែង​តាម​មក​ដូច​ជា​ការ​ទៅ​ស្រឡាញ់​គេ​ទាំង​ដែល​គេ​មិន​ចូល​ចិត្ត​ខ្លួន​ឯង​ម្ល៉ោះ​ហើយ​ សេច​ក្តី​ស្រឡាញ់​វា​ទាម​ទារ​ចង់​បាន​ឲ្យ​នៅ​ជិត​ ចង់​ជួប​ ចង់​និយាយ​ ចង់​បាន​ចិត្ត​ ចង់​បាន​បេះ​ដូង​ ។ល។​ ចំណែក​អ្នក​ដែល​មិន​ស្រឡាញ់​តប​នោះ​ ត្រូវ​ព្យាយាម​គេច​ ឬ​ត្រូវ​លំបាក​ក្នុង​ការ​ដោះ​ស្រាយ​ ដោយ​ប្រ​ការ​ផ្សេង​ៗ​ ។ អ្នក​ស្រឡាញ់​បាន​ទូរ​ស័ព្ទ​ទៅ​រក​គេ​ ដោយ​សង្ឃឹម​ខ្លះ​ៗ​ថា​នឹង​បាន​ជជែក​គ្នា​ ដើម្បី​បន្ថយ​ការ​នឹក.. ម្ខាង​ទៀត​គេ​ថា​គេ​រវល់​ណាស់ មិន​ទំនេរ​ឡើយ​ មាន​ការ​ធ្វើ​យ៉ាង​នេះ​យ៉ាង​នោះ​មួយ​ ពេល​ខ្លះ​គេ​មិន​ទាំង​ទទួល​នូវ​ទូរ​ស័ព្ទ​ផង ។ ខំ​សរ​សេរ​សំបុត្រ​ទៅ​រក​គេ​ រៀប​រាប់​ពី​ទឹក​ចិត្ត​ស្រឡាញ់​ចិត្ត​នឹក​.. ក៏​ឥត​ប្រយោជន៍​​ប្រៀប​ដូច​តែ​ទូរ​ស័ព្ទ​ដែរ​ ។​ អ្នក​ដែល​វង្វេង​ស្រឡាញ់​គេតែ​ម្ខាង​ ត្រូវ​ខូច​ចិត្ត​ផង​ ខក​ចិត្ត​ផង​.. មាន​អា​ការ​ដូច​ត្រូវ​គេ​ចាប់​ជើង​ទាំង​ពីគួប​គ្នា​ឡើង​លើ​ ហើយ​បុក​ក្បាល​ទៅ​នឹង​ដី​ដូច្នោះ​ឯង​ មាន​សភាព​គួរ​ឲ្យ​អា​ណិត​ណាស់​ ។ បុគ្គល​ដែល​ធ្លាក់​ចូលទៅ​ក្នុង​សភាព​បែប​នេះ​ ត្រូវ​ពិ​ចារណា​សា​ជា​ថ្មី​ឲ្យ​បាន​ល្អ​ មាន​សតិ​សម្ប​ជញ្ញៈ​ឡើង​ទើប​បាន​មិន​ខូច​ខ្លួន​រហូត​រើ​ខ្លួន​មិន​រួច​នោះ​ ។ ស្រឡាញ់​គេ​ តែ​គេ​មិន​ស្រឡាញ់​តប​វិញ​នោះ​ វា​ទុក្ខ​​ស្រេច​ទៅ​ហើយ​ ដូច្នេះ​ត្រូវ​កុំ​បន្ថែម​ទុក្ខ​ដោយ​វិធី​ល្ងង់​ខ្លៅ​ផ្សេង​ត​ទៅ​ទៀត​ គឺ​កុំ​បោះ​បង់​ខ្លួន​ឯង​ចោល​ កុំ​បៀត​បៀន​ខ្លួន​ឯង​ និង​កុំ​បៀតបៀន​អ្នក​ដទៃ​ ។ ព្យា​យាម​ធ្វើ​ខ្លួន​ឲ្យ​បាន​ល្អ​ ធ្វើ​ឲ្យ​គេ​ឃើញ​ថា​ខ្លួន​ក៏​មាន​នូវ​គុណ​តម្លៃ​ដែរ​ ។ សេច​ក្តី​ល្អ​អាច​ឈ្នះ​ចិត្ត​របស់​គេ​បាន​ក្នុង​ថ្ងៃ​ណា​មួយ​ ឬ​ថា​ បើ​មិន​បាន​ទទួល​ការ​ស្រឡាញ់​តប​អំពី​គេ​វិញ​ដោយ​ពិត​ៗ​នោះ ក៏​ត្រូវ​គិត​ថា​ មិន​មែន​ជា​គូ​នឹង​គ្នា​អ៊ី​ចឹង​ទៅ មាន​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ទៅ​វង្វេង​ស្រឡាញ់​អ្នក​ដែល​គេ​មិន​ស្រឡាញ់​យើង​នោះ​ធ្វើ​អ្វី​ គួរ​តែ​ស្រឡាញ់​អ្នក​ណា​ដែល​គេ​ស្រឡាញ់​យើង​ដែរ​ វា​ល្អ​ជាង ។ ការ​រាប់​អាន​និង​ចូល​កាន់​សាសនា​ គឺ​នៅ​លើ​ជំនឿ​ ឯ​ចំណែក​រឿង​ស្នេហា​ស្រី​ប្រុស​យក​គ្នា​ជា​គូ​គ្រង​ គឺ​នៅ​លើ​ឧ​ប​និស្ស័យ​ ទាំង​ពី​រ​ផ្នែក​នេះ​គឺ​មិន​អាច​បង្ខំ​បាន​ឡើយ ។ ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ " បទ​ពិចារណា " រៀប​រៀង​ដោយ​លោកគ្រូ​អគ្គ​បណ្ឌិត​ ប៊ុត-សាវង្ស ។ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1006/Untitled-1.jpg
Public date : 26, Jul 2019 (10,057 Read)
ជីវិត​យើង​ប្រ​កប​ទៅ​ដោយ​គ្រឿង​ផ្សំ​ គឺ​ផ្សំ​កាយ​ជា​មួយ​នឹង​ចិត្ត​ ។ ក្នុង​រាង​កាយ​ក៏​ផ្សំ​ឡើង​ដោយ​គ្រឿង​ផ្សំ​ធំ​ៗ​ ៤ យ៉ាង​ផ្សេង​ៗ​ទៀត​គឺ​ ដី ទឹក​ ភ្លើង​ ខ្យល់​ ដែល​របស់​ទាំង​ ៤ នេះ​ព្រះ​សម្មា​សម្ពុទ្ធ​ទ្រង់​ត្រាស់​ហៅ​ថា " ធាតុ " ។ នៅ​ពេល​ដែល​ធាតុ​ទាំង​ ៤ ព្រម​ព្រៀង​គ្នា​ ស្មើ​គ្នា​មិន​ទាន់​បែក​ចាក​គ្នា​ ពោល​គឺ​ធាតុ​ ៤ ខ្លះ​កើត​អំពី​កម្ម​ ធាតុ​ ៤ ខ្លះ​កើត​អំពី​ចិត្ត​ ធាតុ​ ៤​ខ្លះ​កើត​អំពី​ឧត្តុ​
images/articles/1014/Untitled-1.jpg
Public date : 26, Jul 2019 (15,263 Read)
កូន​ជា​ទី​ស្រឡាញ់​! មាន​ធម្ម​ជាតិ​ម៉្យាង​ នៅ​ពេល​កើត​ដល់​អ្នក​ណា​ហើយ​ នឹ​ង​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​នោះ​ក្តៅ​ងំ​ក្នុង​ចិត្ត​ កើត​ការ​ញាប់​ញ័រ​ក្នុង​ទ្រូង​ និង​ឈឺ​ផ្សា​ ធម្ម​ជាតិ​ដែល​ថា​មក​នេះ​ គឺ​ការ​​ច្រណែន​ ឬ​ឫ​ស្សា​ ។ ការ​ច្រ​ណែន​កើត​ឡើង​ក្នុង​ចិត្ត​ នៅ​ពេល​ឃើញ​អ្នក​ដទៃ​បាន​ល្អ​ជាង​ខ្លួន​ ក្រៃ​លែង​មែន​ទែន​ គឺ​អ្នក​ដែល​បា​ន​ល្អ​ជាង​ខ្លួន​នោះ​ ជា​សត្រូវ
images/articles/1016/Untitled-1.jpg
Public date : 26, Jul 2019 (10,550 Read)
ម្តង​នេះ​យើង​សាក​ល្បង​ពិ​ចារ​ណា​ពី​និយម​ន័យ​ និង​ពាក្យ​អធិ​ប្បាយ​អំពី​និរ​វាណៈ​ តាម​ដែល​មាន​ប្រាកដ​នៅ​ក្នុង​គម្ពីរ​ភា​សា​បា​លី​ជាន់​ដើម​ផ្សេង​ៗ​វិញ​ម្តង​ ។ " និ​រ​វា​ណៈ​ គឺ​ការ​រលត់​ទៅ​នៃ​ចំណង់ (តណ្ហា) ការ​លះ​បង់​នូវ​ចំណង់​ ការ​រលាស់​ចោល​នូវ​ចំណង់​ ការ​អស់​ទៅ​នៃ​ចំណង់​ ការ​ដាក់​ចុះ​នូ​វ​ចំណង់​ " " គឺ​ការ​ស្ងប់​រម្ងាប់​ទៅ​នៃ​សង្ខត​ធម៌​ទាំង​ពួង​ ការ​លះ​បង់​ចោល​នូវ​កិលេស​ ទាំង​ពួង
images/articles/1025/Untitled-1.jpg
Public date : 26, Jul 2019 (12,138 Read)
គំនិត​ដែល​ថា​និរវាណៈ​ជា​បរមត្ថ​សច្ចៈ​នេះ​ យើង​អាច​ប្រទះ​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​ធាតុ​វិភង្គ​សូត្រ​ (សូត្រ​ទី​១៤០) នៃ​គម្ពីរ​មជ្ឈិម​និ​កាយ ហើយ​ព្រះ​សូត្រ​ដ៏​សំខាន់​នេះ​ ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​បាន​ទ្រង់​សម្តែង​ដល់​បុក្កុសាតិ​ (​ធ្លាប់​ពោល​រួច​មក​ហើយ​នៅ​ខាង​ដើម​ )​ ដែល​ជា​មនុស្ស​ឆ្លាត​ឈ្លាស​ ហើយ​ដែល​ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​បាន​ជួប​នៅ​ឯផ្ទះ​ជាង​ស្មូន​ឆ្នាំង​ ក្នុង​រាត្រី​ដ៏​ស្ងប់​ស្ងាត់​មួយ​ ។ ខ្លឹម​សារ​នៃ​ព្រះ​សូត្រ​នេះ​មាន​ដូច​ត​ទៅ​នេះ ៖
images/articles/1026/Untitled-1.jpg
Public date : 26, Jul 2019 (12,540 Read)
កូន​ជា​ទី​ស្រ​ឡាញ់​!មាន​កា​រ​ប្រ​ព្រឹត្ត​ដើ​ម្បី​ក​សាង​ខ្លួន​ឲ្យ​ចម្រើន​ តាម​គោល​ធម៌​ ៣​ ប្រ​ការ​ ៖ ១. ប្រ​ដៅ​ខ្លួន​ឯង​ឲ្យ​បាន​ ២. អាន​ខ្លួន​ឯង​ឲ្យ​ដឹង​ ៣. ប្រឹង​ខ្លួន​ឯង​ឲ្យ​ដល់​ ក្នុង​ប្រ​ការ​ទី​ ១ គឺ " ប្រ​ដៅ​ខ្លួន​ឯង​ឲ្យ​បាន​ " ដោយ​សេច​ក្តី​ថា​ តាម​ប្រ​ក្រ​តី​មនុស្ស​យើង​ច្រើន​តែ​មិន​សូវ​បាន​ប្រ​ដៅ​ខ្លួន​ឯង​ ឬ​ដាស់​តឿន​ខ្លួន​ឯង​ឡើយ​ ប៉ុន្តែ​បែរ​ជា​ប្រ​ដៅ​អ្នក​ដទៃ​ ដាស់​តឿន​អ្នក​ដទៃ​បាន​ដោយ​សព្វ​គ្រប់​ ។ ប្រ​ដៅ​ឲ្យ​គេ​​ធ្វើ​យ៉ាង​នេះ​ ដាស់​តឿន​ឲ្យ​គេ​ធ្វើ​យ៉ាង​នោះ​ ប្រ​ដៅ​បាន​ តឿន​បាន​ ចំណែក​ខ្លួន​ឯង​ត្រ​ឡប់​ជា​មិន​ព្រម​ប្រ​ដៅ​ មិន​ព្រម​ដាស់​តឿន​ ទើប​បាន​​ជា​ភ្លាំង​ភ្លាត់​ប្រ​ព្រឹត្ត​ខុស​ ជួប​ប្រ​ទះ​នូវ​ទុក្ខ​លំ​បាក​ក្នុង​ជីវិត​ ។ តាម​ដែល​ពិត​ ខ្លួន​យើង​នេះ​ឯង​ ដែល​ប្រ​ដៅ​ទូន្មាន​បាន​ដោយ​លំបាក​ជា​ទី​បំ​ផុត​ ហ្វឹក​ហាត់​ក៏​លំបាក​ និង​កែ​ឧ​បនិស្ស័យ​អាក្រក់​ផ្នែក​ណា​មួយ​ ក៏​លំ​បាក​ទៅ​ទាំង​អស់​ ។ ជា​ធម្ម​តា​នៃ​ការ​ងារ​ កាល​បើ​ធ្វើ​​ហើយ​ រមែង​ភ្លាំង​ភ្លាត់​ ឬ​ខ្វះ​ខាត​ទៅ​បាន​ ហើយ​មនុស្ស​យើង​ម្នាក់​ៗ​ក៏​រមែង​មាន​ការ​ខុស​ឆ្គង​ ភ្លាំង​ភ្លាត់​ និង​ខ្វះ​ខាត​ដូច​គ្នា​ដែរ​ ប៉ុន្តែ​កាល​បើ​ជួប​ប្រ​ទះ​នូវ​រឿង​ខ្វះ​ខាត​ជា​ដើម​ហើយ ក៏​ប្រ​ដៅ​ខ្លួន​ឯង​ ដាស់​តឿន​ខ្លួន​ឯង​ថា មិន​ត្រូវ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​នោះ​ទៀត​ឡើយ ។ ព្យា​យាម​ដាស់​តឿន​ខ្លួន​ឯង​រឿយ​ៗ​ដូច្នេះ​រមែង​ធ្វើ​ឲ្យ​គិត​ កែ​ខៃ​ដោះ​ស្រាយ​ រៀប​ចំ​ចាត់​ចែង​ការ​ងារ​ និង​រៀប​ចំ​ចាត់​ចែង​ខ្លួន​ឯ​ង​ឲ្យ​ល្អ​ត្រឹម​ត្រូវ​ ជា​ផ្លូវ​ឲ្យ​កើត​សេច​ក្តី​សម្រេច​ក្នុង​ឱ​កាស​តទៅ​ទៀត​បាន ។ បើ​មិន​មាន​អ្នក​ដទៃ​ណា​មក​ប្រ​ដៅ​យើង​ទេ និង​ខ្លួន​ឯង​ក៏​មិន​ប្រ​ដៅ​ខ្លួន​ឯង​ដែរ​ ឬ​មិន​ព្រម​ដាស់​តឿន​ខ្លួនឯ​ង​ ព្រោះ​គិត​ថា​ ខ្លួន​ឯង​ឆ្លាត​ហើយ​ មុខ​តែ​រក​ផ្លូវ​ត្រូវ​មិន​ឃើញ​ឡើយ​ មាន​តែ​ឆ្ពោះ​មុខ​ទៅ​រក​សេច​ក្តី​វិនាស​តែ​ម៉្យាង​ប៉ុណ្ណោះ​ គួរ​ឲ្យ​ខ្លាច​មែន​ទែន ។ កូន​ត្រូវ​ហ្វឹក​ហាត់​ដាស់​តឿន​ខ្លួន​ឯង​ ឲ្យ​ជា​ប្រ​ចាំ​រាល់​ថ្ងៃ​ នឹង​រង់​ចាំ​ឲ្យ​អ្នក​ដទៃ​គេ​មក​ដាស់​តឿន​នោះ ពិត​ជា​មិន​សម​គួរ​ឡើយ ។ មាន​អ្នក​ណា​គេ​មក​យាម​ចាំ​កូន​ និង​ដឹង​រឿង​កូន​ឲ្យ​បាន​ដោយ​សព្វ​គ្រប់​ទៅ​ ណា​មួយ​ផ្លូវ​ចិត្ត​ ផ្លូវ​គំនិត​ ដែល​មិន​មាន​រូ​ប​រាង​ឲ្យ​គេ​ឃើញ​ទៀត​ ដូច្នេះ​ បើ​កូន​ដាស់​តឿន​ខ្លួន​ឯង​បាន​ គឺ​ជា​ការ​ល្អ​បំផុត ។ អត្ត​នា ចោទ​យ​ត្តា​នំ បដិ​មំ​សេត​មគ្គ​នា​ សោ​ អត្ត​គុត្តោ​ សតិ​មា​ សុខំ ភិក្ខុ វិហាហិសិ ។ អ្នក​ចូរ​ចោទ​ខ្លួន​​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ ចូរ​ពិ​ចារ​ណា​ខ្លួន​ដោ​យ​ខ្លួន​ឯង​ ម្នាល​ភិក្ខុ​ អ្នក​នោះ​ជា​​អ្នក​មាន​សតិ​រក្សា​ខ្លួន​ប្រាណ​ហើយ​ នឹង​រស់​នៅ​ជា​សុខ​សប្បាយ ។ ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវ​ភៅ " ពាក្យ​ពេជន៍​ម៉ែ​ឪ​ " រៀប​រៀង​ដោយ​លោក​គ្រូ​អគ្គ​បណ្ឌិត​ ប៊ុត-សាវង្ស ។ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1032/Untitled-1.jpg
Public date : 25, Jul 2019 (11,303 Read)
តែ​ង​តែ​មាន​មនុស្ស​សួរ​ជានិ​ច្ច​ថា​ ក្រោយ​ពី​និរវាណៈ​ហើយ​ តើ​នឹង​មាន​អ្វី​កើត​ឡើង ? សំនួរ​នេះ​គឺ​មិន​ត្រឹម​ត្រូវ​ទាល់​តែ​សោះ​ ព្រោះ​ថា និរវាណៈ​ជា​បរម​សច្ចៈ​ ហើយ​ពេល​ដែល​ជា​បរម​សច្ចៈ​ដូច្នេះ​ ក៏​មិន​មាន​អ្វី​ទៀត​ឡើយ​ បន្ទាប់​ពី​និរវាណៈ​ ។ ភិក្ខុ​មួយ​រូប​មាន​នាម​ថា​រាធៈ​ បាន​ទូល​សួរ​នូវ​បញ្ហា​តាម​បែប​មួយ​ផ្សេង​ទៀត​ដល់​ព្រះ​ពុទ្ធ​អង្គ​ថា " បពិត្រ​ព្រះ​អង្គ​ដ៏​ចម្រើន​! អ្វី​ទៅ​គឺ​គោ​ល​បំណង​ (គោល​ដៅ​) របស់​និរវាណៈ​? " ។
images/articles/1033/Untitled-1.jpg
Public date : 25, Jul 2019 (9,981 Read)
សំនួរ​មួយ​ទៀត​ ដែល​គេ​រមែង​សួរ​ដែរ​នោះ​គឺ​ថា ប្រ​សិន​បើ​មិន​មា​ន​តួ​ខ្លួន​ មិន​មាន​អាត្ម័ន​ ហើយ​នរណា​ទៅ​ជា​អ្នក​ឃើញ​ច្បាស់​នូវ​ និរវាណៈ? មុន​នឹង​និយាយ​ទៅ​ដល់​ និរវណៈ ជា​បន្ត​ទៀត​សូម​ចោទ​ជា​សំនួរ​មួយ​សិន​ថា " នរណា​ជា​អ្នក​គិត​ ប្រសិន​បើ​មិន​មាន​តួ​ខ្លួន? " ។ ដូច​ដែល​យើង​បាន​ដឹង​នៅ​ខាង​ដើម​រួច​មក​ហើយ​ថា ការ​គិត​នោះ​ឯង​ជា​អ្នក​គិត​មិន​មាន​អ្នក​គិត​នៅ​ពី​ខាង​ក្រោយ​ការ​គិត​នោះ​ឡើយ ។
images/articles/1045/Untitled-1.jpg
Public date : 25, Jul 2019 (10,853 Read)
ទទួល​យក​ការ​ពិត មនុស្ស​យើង​ត្រូវ​ហ្វឹក​ហាត់ ឲ្យ​ចេះ​ទទួល​យក​នូវ​របស់​ដែល​គេច​មិន​ផុត ដោយ​សេចក្តី​ស្ងប់ ។ មនុស្ស​ខ្លះ​ទោះ​ជា​បាន​ដឹង​ហើយ​ថា វា​ត្រូវ​តែ​យ៉ាង​ហ្នឹង​ឯង មិន​អាច​គេច​ជៀស ទៅ​ណារួច​ឡើយ តែ​នៅ​មិន​ព្រម​សុខ​ចិត្ត​ដដែល នៅ​តែ​កន្ទក់​កន្ទេញ គិត​តែ​ពី​សោក​សៅ​ខូច​ចិត្ត ឬ​មិន​ដូច្នោះ​ទេ​ក៏​ច្រើន​ទៅ​ដោយ​ទោសៈ ឃើញ​អ្នក​ណា​ៗ ឬ​របស់​អ្វី​ចេះ​តែ​ទាស់​មុខ​ទាស់​មាត់​ទៅ​ទាំង​អស់ ។
images/articles/1046/Untitled-1.jpg
Public date : 25, Jul 2019 (10,613 Read)
ជា​អ្នក​ចេះ​ស្គាល់​កាលៈទេសៈ មនុស្ស​យើង​ដែល​នៅ​មាន​កិលេស រមែង​ល្អ​ខ្លះ អាក្រក់​ខ្លះ តាម​អំណាច​នៃ​គុណ​ធម៌​និងកិលេស​ដែល​កើត​ឡើង ។ អ្នក​ដែល​បាន​ទទួល​ការ​លើក​តម្កើង​ថា​ជា​មនុស្ស​ល្អ ក៏​ធ្លាប់​ធ្វើ​អាក្រក់​ផង​ដែរ ឬ យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ក៏​គង់​មាន​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​ដែរ ។ អ្នក​ដែល​គេ​គ្រប់​គ្នា​ឃើញ​ថា​ជា​មនុស្ស​អាក្រក់ ក៏​គង់​ធ្លាប់​បាន​ធ្វើ​ល្អ​ខ្លះ​ជា​ប្រាកដ ហើយ​តទៅ​ខាង​មុខ​ក៏​អាច​ជា​មនុស្ស​ល្អ​ខ្លាំង​មែន​ទែន​បាន​ទៀត​ផង ។
images/articles/1047/Untitled-1.jpg
Public date : 25, Jul 2019 (14,047 Read)
កា្លហាន​តស៊ូ​ចំពោះ​សេចក្តី​លំបាក សេចក្តី​លំបាក​ជា​រដូវ​កាល​នៃ​ជីវិត ដូច​ជា​ដើម​ឈើ​ដែល​បាន​ឆ្លង​កាត់​រដូវ​កាល​ទាំង​៣ ហើយ ទើប​ចម្រើន​លូត​លាស់​បាន​ផ្លែ​បាន​ផ្កា ។ សេចក្តី​លំបាក​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​យល់​ពី​ខ្លួន​ឯង យល់​ពី​ញាតិ​មិត្ត និង​យល់​ពី​អ្នក​ដទៃ​ទៀត ។ បុគ្គល​ដែល​មាន​ចិត្ត​រឹង​ប៉ឹង កាល​ដែល​មាន​ទុក្ខ​លំបាក​រមែង​រឹង​រឹត​តែ​រឹង​ប៉ឹង​ឡើង និង​តាំង​ចិត្ត​ឆ្ពោះ​មុខ​ទៅ​រក​សេចក្តី​ល្អ ធ្វើ​ល្អ​ខ្លាំង​ឡើង
images/articles/1050/Untitled-1.jpg
Public date : 25, Jul 2019 (9,985 Read)
ពិចារណា​ដល់​ភាព​សៅ​ហ្មង​នៃ​បុគ្គល​ក្រោធ គប្បី​ពិចារណា​ក្នុង ៣ ចំណុច​នេះ ១- ប្រដៅ​ខ្លួន​ឯង​ឲ្យ​នឹក​ឃើញ​ថា ព្រះពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​របស់​យើង ទ្រង់​មាន​ព្រះ​មហាករុណា​ទិគុណ ព្រះ​អង្គ​ទូនា្មន​ពុទ្ធ​បរិស័ទ​ឲ្យ​ជា​មនុស្ស​មាន​មេត្តា តែ​បែរ​ជា​យើង​ក្រោធ​ហើយ មិន​រម្ងាប់​សេចក្តី​ក្រោធ នេះ​ជា​ការ​មិន​បដិបត្តិ​តាម​ពាក្យ​ទូន្មាន​ប្រៀន​ប្រដៅ​របស់​ព្រះ​អង្គ ជា​ការ​មិន​គោរព​ព្រះ​សាស្តា គឺ​ថា​យើង​មិន​សម​ធ្វើ​ជា​
images/articles/1051/_________________________________.jpg
Public date : 25, Jul 2019 (10,253 Read)
ក្នុង​ចំណុច​នេះ​ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់ ទ្រង់​ត្រាស់​សម្តែង​ទុក​មក​ច្រើន​ណាស់ ដូច​ជាៈ បុគ្គល​​ក្រោធ​រមែង​មាន​ពណ៌​សម្បុរ​មិន​ស្អាត ដេក​ជា​ទុក្ខ បែក​មិត្ត អស់​យស ។ល។ បុគ្គល​អ្នក​ក្រោធ​មិន​ដឹង​ថា​សេចក្តី​ក្រោធ​នោះ គឺ​ជា​ភ័យ​ដែល​កើត​ឡើង​ក្នុង​ខ្លួន​ទេ​។ បុគ្គល​អ្នក​ក្រោធ​ខឹង រមែង​មិន​ដឹង​ប្រយោជន៍ រមែង​មិន​ឃើញ​ធម៌ ។ បុគ្គល​ដែល​សេចក្តី​ក្រោធ​គ្រប​សង្កត់​មាន​តែ​ភាព​ងងឹត​ប៉ុណ្ណោះ ។ បុគ្គល​អ្នក​ក្រោធ​ធ្វើ​នូវ​អំពើ​អាក្រក់​បាន​ដោយ​ងាយ​ហាក់​ដូច​ជា​ធ្វើ​អំពើ​ល្អ ប៉ុន្តែ​លុះ​ដល់​ក្រោយ​មក កាល​បើ​បាត់​ក្រោធ​ហើយ ក៏​មាន​ការ​ក្តៅ​ក្រហាយ​ស្តាយ​ក្រោយ​ដូច​ជា​ត្រូវ​ភ្លើង​ឆេះ ។ មនុស្ស​ក្រោធ រមែង​សម្តែង​នូវ​មុខ​ក្រញូវ​ជាដំបូង​ដូច​ភ្លើង​មុន​នឹង​ឆេះ​រមែង​ញ៉ាំងផ្សែង​ឲ្យ​កើត​ឡើង​សិន លុះ​ដល់​កាល​ណា សេចក្តី​ក្រោធ​សម្តែង​នូវ​តេជានុភាព​ហើយ​កាល​នោះ មនុស្ស​ក្រោធ រមែង​មិន​ខ្លាច​អ្វី​ឡើយ ការ​ខ្មាស់​អៀន​ក៏​មិន​មាន សេចក្តី​គោរព​ក៏​មិន​មាន គេ​រមែង​ធ្វើ​នូវ​អំពើ​វិនាស​ផ្សេងៗ ដូច​ជា​ភ្លើង​ឆេះ​ព្រៃ​ឬ​ឆេះភូមិ​អ្នក​ស្រុក​ដូច្នោះ​ឯង ។ មនុស្ស​ក្រោធ​សម្លាប់​ឪពុក សម្លាប់​ម្តាយ​របស់​ខ្លួន​ឯង​ក៏​បាន សម្លាប់​ព្រះ​អរហន្ត​ក៏​បាន​សម្លាប់​មនុស្ស​ណា​ៗ ក៏​បាន​ទាំង​អស់​សូម្បីតែ​ខ្លួន​ឯង ។ គ្រោះ​កាច​អ្វី​ស្មើ​នឹង​ទោសៈ​មិន​មាន ។ កំហុស​អ្វី​ស្មើ​នឹង​ទោសៈ​មិន​មាន ។ សេចក្តី​ក្រោធ​មាន​ទោស បង្ក​ផល​អាក្រក់​ឲ្យ​មក​សន្ធឹក​សន្ធាប់ ដូច​ជា​ព្រះ​ពុទ្ធ​វចនៈ​ដែល​សម្តែង​មក​នេះ​បញ្ជាក់​ឲ្យ​ដឹង​ស្រាប់​ហើយ ។ សូម្បី​រឿង​រ៉ាវ​នៅ​ក្នុង​និទាន​ផ្សេង​ៗ និង​ក្នុង​ជីវិត​បច្ចុប្បន្ន​ពិត​ៗ ក៏​មាន​សន្ធឹក​សន្ធាប់​ដែរ​សុទ្ធ​តែ​សម្តែង​ឲ្យ​ឃើញ​ថា ការ​ខឹង​ក្រោធ​មាន​តែ​ធ្វើ​ឲ្យ​កើត​​សេចក្តី​វិនាស​ខូច​ខាត មិន​មាន​ផល​អ្វី​ល្អ​ទេ ទើប​គួរ​កម្ចាត់​បង់​ចោល មិន​ត្រូវ​ទុក​ឲ្យ​ឋិតនៅ​ឡើយ ។ សម្លាប់​អ្វី​ដទៃ​អាច​មក​ដេក​ទុក្ខ តែ​សម្លាប់​សេចក្តី​ក្រោធ​ហើយ​រមែង​ដេក​ជា​សុខ​ជា​រៀង​រហូត ។ អត្ថបទ​នេះ​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅៈ "វិធី​រម្ងាប់​សេចក្តី​ក្រោធ" រៀប​រៀង​​ដោយៈ អគ្គបណ្ឌិត​ធម្មាចារ្យ ប៊ុត-សាវង្ស ។ វាយ​អត្ថបទ​ដោយៈ កញ្ញា ជា ម៉ានិត ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1052/Untitled-1-Recovered.jpg
Public date : 25, Jul 2019 (11,254 Read)
ពិចារណា​អានិសង្ស​របស់​មេត្តា ធម៌​ដែល​ផ្ទុយ​គ្នា​ពី​សេចក្តី​ក្រោធ គឺ មេត្តា ។ សេចក្តី​ក្រោធ​មាន​ទោសបង្ក​ផល​អាក្រក់ដ៏​ក្រៃ​លែង យ៉ាង​ណា​មេត្តា​ក៏​មាន​គុណ បង្ក​ផល​ល្អ​ច្រើន​ក្រៃ​លែ​ង​ដូច្នោះ​ដែរ ។ កាល​បើ​ដូច​នេះ​ទើប​គួរ​រម្ងាប់​សេចក្តី​ក្រោធ ហើយ​តាំង​ចិត្ត​មេត្តា​មក​ជំនួសវិញ ឲ្យ​មេត្តា​ហ្នឹង​ឯង​ ជួយ​កម្ចាត់​កម្ចាយ​ និង​ការ​ពារ​រារាំង​សេចក្តី​ក្រោធ រហូត​ដល់​បាន​ឈ្នះ​ជា​ស្ថាពរ ។
images/articles/1053/Untitled-1-Recovered.jpg
Public date : 25, Jul 2019 (9,540 Read)
អ្វី​ៗ​ដែល​ជា​អតីត បាន​កន្លង​ទៅ​ហើយ ហៅ​ឲ្យ​ត្រឡប់​មក​វិញ​មិន​បាន​ឡើយ ទោះ​ជា​ខំស្រែក​យំ​អង្វរ​សូម​ដោយ​ទុក្ខ​ទោ​មនស្ស​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ អតីត​ក៏​គង់​នៅ​តែ​ជា​អតីត​ដដែល ។ តាម​ពិត អ្វី​ដែល​ថា​ធ្វើ​សា​ជា​ថ្មី​នោះ គឺ​បាន​ត្រឹម​តែ​ជា​ការ​កែ​ខៃ​ប៉ុណ្ណោះ ដូច​ជា​ការ​ធ្វើ​ខុស​ទៅ​ហើយ​ត្រូវ​ធ្វើ​សា​ថ្មី​គឺ​កែ​ខៃ​ឲ្យ​បាន​ត្រឹម​ត្រូវ និយាយ​ខុស​ហួស​ទៅ​ហើយ ខំ​ប្រឹង​និយាយ​សាថ្មី​ដើម្បី​ឲ្យ​បាន​ត្រឹម​ត្រូវនេះ​ជា​ការ​កែ​ខៃ ប៉ុន្តែ​អ្វី​ដែល​ខុស​ព្រោះ​ការ​ធ្វើ​ ឬ​ព្រោះ​ការ​និយាយ​នោះ វា​បាន​កន្លង​ទៅ​ហើយ នឹង​ចាប់​ទាញ​វា​យក​មក​វិញ​ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​វា​យ៉ាង​ហ្នឹង គឺ​មិន​បាន​ជា​ដាច់​ខាត ព្រោះ​អតីត​មិន​អាច​ត្រឡប់​មក​ជា​បច្ចុប្បន្ន​ឡើយ ។ មនុស្ស​ដែល​ធ្លាប់​មាន​ដំបៅ​ហើយ តើ​នឹង​ថា​មិន​ធ្លាប់​មាន​ដំបៅ​យ៉ាង​ម៉េច​កើត​ទៅ វា​ត្រូវ​តែ​ជា​ដំបៅ​ដែល​បាន​កើត​ហើយ​នោះ​ឯង ប៉ុន្តែ​ស្នាម​ដំបៅ​មាន​ឬ​មិន​មាន ស្រេច​ហើយ​តែ​នៅ​លើ​ការ​រក្សា ។ ស្នាម​ខាង​ផ្លូវ​ចិត្ត​ក៏​ដូច​គ្នា អ្វី​ដែល​បាន​ធ្វើ​​ហើយ វាជា​ការធ្វើ​ហើយ សុខ​ឬ​ទុក្ខ​វា​ក៏​បាន​កន្លង​ទៅ​ហើយ​ដែរ ។ នៅ​ពេល​នឹក​ត្រឡប់​ទៅ​រក​រឿង​រ៉ាវ​ដែល​កន្លង​ទៅ​ហើយ​នោះ សុខ​ឬ​ទុក្ខ​ក៏​បាន​កើត​ឡើង​​សាជា​ថ្មី​ទៀត ប៉ុន្តែ​ហេតុការណ៍​ផ្សេង​ៗ​នោះ​បាន​កន្លង​ទៅ​ហើយ ប្រៀប​ដូច​ជា​ទឹក​ដែល​ហូរ​ចុះ​ទៅ​ក្រោម គឺ​វា​ចេះ​តែ​ហូរ​ទៅ និង​ឆ្ងាយ​ទៅ​ជានិច្ច ។ ព្រោះ​ហេតុ​ដូច្នេះ ការ​ដែល​យើង​បាន​ធ្វើ​អ្វី​មួយ​ខុស​និង​បាន​បាត់​បង់​សាប​សូន្យ​នូវ​អ្វី​មួយ​នោះ ក៏​សូម​ឲ្យ​វា​កន្លង​ទៅ​ចុះ កុំ​ទុក​ដាក់​រឿង​ដែល​កន្លង​ទៅ​ហើយ ឲ្យ​នៅ​ដុត​រោល​ខ្លួន​ឯង​ឥត​ប្រយោជន៍ កុំ​ព្រម​ជា​ទាសៈ របស់​អតីត កុំ​ឲ្យ​អតីត​មក​ក្តិច​ខ្ញាំ​បេះ​ដូង និង​កុំ​អង្គុយ​ជាមួយ​អតីត​ដោយ​ចិត្ត​សៅហ្មង​ឲ្យ​សោះ ។ ចូរ​កុំ​ឃាំង​ឬ​ដាក់​គុក​ខ្លួន​ឯង​ទុក​ជា​មួយ​នឹង​អតីត​ដោយ​ចិត្ត​ក្តៅ​ក្រហាយ​ឡើយ ព្រោះ​វា​ជាការ​ធ្វើ​ទារុណកម្ម​ខ្លួន​ឯង​ឥត​ប្រយោជន៍ ។ អតីត​កាល​ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​តាម​តែ​វាចុះ​ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្ន និង​អនាគត វា​នៅ​ជា​របស់​យើង សូម​ឲ្យ​ផ្តើម​ធ្វើ​ជា​ថ្មី សាង​ថ្មី ធ្វើ​បច្ចុប្បន្ន​ឲ្យ​ល្អ​ជា​ទី​បំផុត ដូច្នេះ​អានាគត នឹង​បាន​ល្អ​ជា​ប្រាកដ ។ បច្ចុប្បន្ន​នឹង​ក្លាយ​ជា​អតីត​របស់​អនាគត​ទើប​ត្រូវ​សាង​អនាគត​ដោយ​បច្ចុប្បន្ន​ហ្នឹង​ឯង ។ មនុស្ស​ខ្លះ​លិច​ចូល​ក្នុង​អតីត​ដោយ​ចិត្ត​សៅ​ហ្មង រហូត​ដល់​ខូច​អស់​នូវ​បច្ចុប្បន្ន ចំណែក​អនាគត​ក៏​ងងឹត​ស្លុប​ឥត​រស្មី​ព្រោះ​ដូច្នេះ ចូរ​កុំ​ជាទាសៈរបស់​អតីត ពោល​គឺ​កុំ​យក​អតីត​ជា​ចៅ​ហ្វាយ​នាយ​ឡើយ ។ នៅ​ក្នុង​​ព្រះ​ពុទ្ធ​សាសនា ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​បាន​ទូន្មាន​ថា​កិលេស​ជាតិ​ណា ដែល​មាន​អារម្មណ៍​ជា​អតីត កិលេស​ជាតិ នោះ​ចូរ​រី​ឯ​ស្ងួត​ទៅ កង្វល់​ក្នុង​អនាគត​ចូរ​កុំ​មាន​ដល់​អ្នក​ឡើយ​បើ​អ្នក​មិន​ប្រកាន់​ក្នុង​ខន្ធ​ជា​បច្ចុប្បន្ន​នេះ ទេ អ្នក​នឹង​ជា​បុគ្គល​ស្ងប់​ហើយ​ត្រាច់​ទៅ ។ មិនខ្វាយ​ខ្វល់​ក្នុងរឿង​អនាគត មិន​សោក​សៅ​ចំពោះ​អតីត ជា​អ្នក​ឃើញ​ស្ងាត់​សូន្យ​ចាក​សត្វ​ក្នុង​ផស្សៈ តាម​ទ្វារ​ទាំង​៦ យ៉ាង​នេះ អត់​នរណា​នាំ​ទៅ​ដោយ​ការ​យល់​ខុស​ឡើយ ។ អត្ថបទ​នេះ​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅៈ សុខចិត្ត​ វាយ​អត្ថបទ​ដោយៈ កញ្ញា ជា ម៉ានិត ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1070/Untitled-1-Recovered.jpg
Public date : 25, Jul 2019 (10,819 Read)
មិន​មាន​អ្វី​នៅ​នា​និព្វាន និរវាណៈ​ ស្ថិត​នៅ​លើ​ពាក្យ​ពេចន៍​ភាសា ដែល​មា​ន​លក្ខណៈ​ជា​ទិ្វ​ភាវៈ (គូ​ៗ) ហើយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ប្រើ​សម្រាប់​ធ្វើ​ការ​ប្រៀប​ធៀប​ទាំង​ឡាយ ។ ដូចនេះ​ទើប​ជា​ការ​ពិត​ដែល​ថា និរវណៈ គឺ​ស្ថិត​នៅ​លើ​អ្វី​ ដែល​យើង​នាំ​គ្នា​បញ្ញាត្ត​ថា​ជា​អំពើល្អ​ អំពើ​អាក្រក់​ ភាព​ត្រឹម​ត្រូវ​ ភាព​ខុស​ឆ្គង​ ការតាំង​នៅ​ ការ​មិន​តាំង​នៅ​ សូម្បី​តែ​ពាក្យ​ថា " សេចក្តី​សុខ " ដែល​យើង​នាំ​យក​មក​ប្រើ​ ដើម្បី​អធិប្បាយ​នូវនិរវាណៈ
© Founded in June B.E.2555 by 5000-years.org (Khmer Buddhist).