ថ្ងៃ ព្រហស្បតិ៍ ទី ១៧ ខែ សីហា ឆ្នាំរកា នព្វស័ក ព.ស.២៥៦១  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កំណាព្យ និង ស្មូត្រ (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនា និងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុ The Buddhist
ទីតាំងៈ សហរដ្ឋអាមេរិក
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តម្រោម
ទីតាំងៈ ខេត្តកំពត
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុមង្គលបញ្ញា
ទីតាំងៈ ខេត្តកំពង់ចាម
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍ តាកែវ
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០ - ២៣.០០
មើលច្រើនទៀត​
តំណគួរកត់សម្គាល់
សមាជិកទើបចូល (អម្បាញ់មិញ)
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ១,៣៤១
ថ្ងៃម្សិលមិញ ១៨,២៩៥
ខែនេះ ៣២៦,៤២៦
សរុប ៤៥,៩៣២,៦៨៥
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
ធម៌ជំនួយស្មារតី
images/articles/1422/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៥ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៥៨០៤ ដង)
ជាធម្មតា​របស់​ភ្លើង រមែង​ដុត​នូវ​របស់​ទាំង​ពួង​ឲ្យ​ឆេះ​ខ្ទេច​ខ្ទី យ៉ាង​ណា ការ​សិក្សាប្រព្រឹត្ត​បដិបត្តិ គឺ​ជា​ភ្លើង​ដុត​នូវ​កិលេស​ក៏​យ៉ាង​នោះ​ដែរ ដូច្នេះ​ទើប​ពុទ្ធ​បរិស័ទ​យើង​ត្រូវ​បង្កាត់​ភ្លើង​កុសល​ឲ្យ​បាន​ដល់​ព្រម ឲ្យ​ឆេះ​ត​គ្នា​ជានិច្ច រហូត​ដល់​បាន​សម្រេច​ រួច​ផុត​ពី​សេចក្ដី​សៅហ្មង ។ភ្លើង​ពុំ​ចេះ​ករុណា អាណិត​ស្រណោះ​ដល់​ស្មៅ​ដល់​អុស រហូត​ដល់​ផ្ទះសំបែង​ព្រៃព្រឹក្សា​ឡើយក៏​ដូច​ជា​អ្នក​ប្រព្រឹត្ត​ធម៌ រមែង​មិនអាណិត​កិលេស​ដូច្នេះ​ដែរ គឺ​ថា​ត្រូវ​តែ​ដុត​កម្ទេច​ចោល​ដោយ​ភ្លើង គឺ​ញាណ បាន​ដល់ ​វិបស្សនាញាណ និង​ មគ្គញ្ញាណ។ ភ្លើង​ចេះ​តែ​ពី​ឆេះ កាល​បើ​មាន​អ្វី​ត្រូវ​ឆេះ ភ្លើង​មិន​ញញើត មិនរួញរា​ឡើយ យ៉ាង​ណា ការតាំង​ចិត្ត​បដិបត្តិ​ធម៌​ត្រូវ​តែ​ឲ្យ​ពិត​ប្រាកដ បំពេញ​កិច្ច​ឲ្យ​ហ្មត់​ចត់មិន​ខ្ជិល​មិន​រួញរា ហើយ​ក៏​មិន​រាយ​មាយ​ពី​កិច្ចការ​តួនាទី​របស់​ខ្លួន ក៏​យ៉ាង​នោះ​ដែរ ។ភ្លើង​កម្ចាត់​បង់​នូវ​ភាព​ត្រជាក់​រងា ដូច​គ្នា​នឹង​ការ​ប្រព្រឹត្ត​ធម៌​រមែង​បាន​នូវ​ភាព​កក់ក្ដៅ បាន​នូវ​ទីពឹង ប្រាសចាក​ភ័យ មិន​មាន​សេចក្ដី​ទុក្ខ​សោក អាឡោះ​អាល័យ​អ្វី​ឡើយ បី​ដូច​នាង​បដាចារា​ដែល​បាន​នូវ​ភាព​កក់​ក្ដៅ​ក្នុង​ព្រះសាសនា​ដូច្នោះ​ឯង។ ភ្លើង​មាន​ភាព​ភ្លឺ​ស្វាង កម្ចាត់​បង់​នូវ​ភាព​ងងឹត ជា​ការ​បញ្ជាក់​ពិតៗ​ដល់​ពន្លឺ​នៃ​បញ្ញា ដែល​មិន​មាន​ពន្លឺអ្វី​ប្រៀប​ស្មើ​ទៀត​ផង ព្រោះ​ពន្លឺ​នៃ​បញ្ញា​អាច​កម្ចាត់​នូវ​ភាព​ងងឹត​ គឺ​អវិជ្ជា​បាន។ ពន្លឺ​អ្វី​ស្មើ​ដោយ​បញ្ញា​មិន​មាន ។ ដកស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ ៤៨ធម្មទស្សន៍ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1421/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៥ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៥៦៩១ ដង)
ទឹកឈប់​ស្ងៀម នឹង​ស្មើ​ទៅ​តាម​ប្រក្រតី​របស់​ខ្លួន​មិន​ល្អក់ គឺ​ថ្លា​ស្ងាត​ជានិច្ច ក្នុង​ន័យ​សិក្សាអប់រំ​ឲ្យ​មនុស្ស​យើង ស្ងប់​ស្ងៀម​ប្រព្រឹត្ត​ស្មើ​ក្នុងកុសល​កម្មបទ មាន​មារយាទ​ស្អាត​បរិសុទ្ធ តាម​សភាព​របស់​ខ្លួន​ប្រក្រតី មិន​និយាយ​ឲ្យ​មាន​ការ​កករ​ល្អក់​ចិត្ត​ខ្លួន​ឯង និង​អ្នក​ដទៃ​ក្នុង​រឿង​អ្វីៗ​ឡើយ​ ។ទឹក​មាន​ប្រក្រតី​ធម្មតា​របស់​ខ្លួន​ត្រជាក់​ស្មើ​ជានិច្ច​ក៏​ដូច​ជាមនុស្ស​ដែល​សម្បូណ៌​ដោយ​មេត្តាខន្តី សោរច្ចៈ អវិហឹង្សា មាន​ប្រក្រតី​ស្វែង​រក​ប្រយោជន៍​ទំនុក​បម្រុង និងមាន​សេចក្ដី​អនុគ្រោះ​ដល់​សព្វ​សត្វ​ទាំង​ឡាយ។ ទឹក រមែង​ជម្រះ​នូវ​របស់​ដែល​ស្មោក​គ្រោក​ឲ្យ​ស្អាត​ទៅ​បាន គឺ​បាន​ដល់​មនុស្ស​ដែល​នៅ​ក្នុង​ទីណាៗ រមែង​ធ្វើ​កិច្ច​ដែល​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​ពពួក​ជន គ្រប់​ប្រភេទ គ្រប់​ឋានៈ លាងជម្រះ​នូវ​អារម្មណ៍​មិន​ល្អ ឲ្យ​បាន​ទៅ​ជា​អារម្មណ៍​ស្អាត​មិត្ត​ស្អាត ដល់​អ្នក​គ្រប់​គ្នា និង​មានជីវិត​ស្រស់​បស់ ។ទឹក​ជា​វត្ថុដែល​ជាទី​ត្រូវ​ការ​យ៉ាង​ចាំ​បាច់​បំផុត នៃ​មនុស្ស​សត្វ​គ្រប់​គ្នា នេះ​ប្រៀប​បាន​នឹង​មនុស្ស​ដែល​បដិបត្តិ​ខ្លួន​ឲ្យ​ជា​ទីប្រាថ្នា​នៃ​សត្វ​លោក ជាទី​គោរព ជាទី​ស្រលាញ់​នៃ​អ្នក​គ្រប់​គ្នា​ដូច្នោះ​ឯង។ ទឹក​ស្អាត​បរិសុទ្ធ មិន​នាំមក​ជាតិ​ពិស​ពុល​ឲ្យ​ដល់​រូប​កាយ​នៃ​អ្នក​ដែល​អាស្រ័យ​នឹង​ខ្លួន​ឡើយ គឺ​ឲ្យ​សម្រេច​តែ​ប្រយោជន៍ ដល់​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​ការ​បរិភោគ​ជា​ដើមប៉ុណ្ណោះ​យ៉ាង​ណា មនុស្ស​បរិសុទ្ធ​ រមែង​មិន​បង្ក​នូវ​ជម្លោះ​វិវាទ​ទាស់ទែង មិន​ច្រណែន​ឈ្នានីស ចាំ​តែ​ចាប់​កំហុស​នៃ​អ្នកដទៃ​នោះ​ឡើយ មិន​ប្រព្រឹត្ត​ទុច្ចរិត​ដោយ​កាយ​វាចា​ចិត្ត មាន​តែ​ប្រព្រឹត្ត​នូវ​ប្រយោជន៍​សុខ​ដល់​អ្នក​ណាៗ​ដែល​ត្រូវ​ការ​ខ្លួន​ ចូល​មក​សេព​គប់​អាស្រ័យ​នឹង​ខ្លួន​តែ​ម្យ៉ាង​ប៉ុណ្ណោះ យ៉ាង​នោះ​ឯង។ ដកស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ ៤៨ធម្មទស្សន៍ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1419/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៣ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៦១៥៩ ដង)
អ្នក​ណា​ៗ ដាក់​ចុះ​ទម្លាក់​ចោល​នូវ​របស់​ស្អាត ឬ​មិន​ស្អាត​យ៉ាង​ណា ផែន​ដី​ក៏​រមែង​នៅ​ស្ងៀម​មាន​សភាព​ស្មើៗ​ជានិច្ច មិន​មាន​ការ​ស្រលាញ់ ឬ​ស្អប់​ឡើយ ក៏​ដូច​ជា​មនុស្ស​ដែល​មាន​ចិត្ត​បាន​អប់​រំ​ទូន្មាន​ហើយ រមែង​មិន​មាន​នូវ​អាការ​ឡើង​ចុះ គឺ​មិន​ស្រឡាញ់​មិន​ស្អប់​ចំពោះ​អារម្មណ៍​ល្អ ឬ​មិន​ល្អ​នោះ​ឡើយ។ ផែន​ដី​រមែង​ទ្រទ្រង់​នូវ​អ្វីៗ​សព្វ​យ៉ាង ដូច​ជា​ផ្ទះ​សំបែង​ទីកន្លែង ដើមឈើ​ ព្រៃភ្នំទន្លេសមុទ្រ និង​មនុស្ស​សត្វ​ជា​ដើម ដោយ​មិន​មាន​ការ​ខ្ជិលច្រអូស​ណា​មួយ​ទេ ក៏ដូច​ជា​ការ​មិនខ្ជិល​ច្រអូស​នៃ​មនុស្ស​ល្អ ព្យាយាម​បំពេញ​នូវ​ករណី​កិច្ច​ក៏​ប្រសើរ​ទាំង​ឡាយ ទៅ​តាម​តួនាទី​របស់​ខ្លួន និង​ជាមនុស្ស​ដែល​មាន​សមត្ថភាព​ខ្ពស់ អាច​ជាទី​អាស្រ័យ​នៅ នៃ​មនុស្ស​សត្វ​ទាំង​ឡាយ​ដទៃ​បាន​យ៉ាង​ច្រើន​ទៀត​ផង។ ធម្មៈ គឺ​ធម្មជាតិ​បាន​បង្រៀន​នូវ​សេចក្ដីពិត ឲ្យ​យើង​បាន​សិក្សា​គ្រប់​ពេលវេលា ត្រូវ​ទៅ​តាម​ព្រះធម៌​ដែល​ព្រះពុទ្ធ​បរមគ្រូ​ទ្រង់​ត្រាស់​សម្ដែង ។ភិក្ខុ​ណា​មាន​ចិត្ត​ស្មើ​ដោយ​ផែន​ដី ប្រៀប​ដូច​ជា​សសរខឿន មាន​គោល​ជំហរ​រឹងប៉ឹង មាន​វត្ត​ប្រតិបត្តិ​ល្អ​ មាន​កិលេស​ដូច​ជាភក់​ទៅ​ប្រាស​ហើយ ដូច​ជា​ទន្លេ​ដែល​មិន​កករ​ល្អក់​យ៉ាង​នោះ​ឯង មិន​មាន​ស្រលាញ់ មិនមាន​ស្អប់។ សង្សារវដ្ដ​ទាំង​ឡាយ​នឹង​មិន​មាន​ដល់​ភិក្ខុ​ ដែល​មាន​គោល​ជំហរ​រឹងប៉ឹង​យ៉ាង​នេះ​ឡើយ។ ធ្ងន់​ណែន​នឹង​ធឹង​ដូច​ផែនដី មិន​មាន​ជាប់​អ្វី​ដូច​អាកាស ស្ងប់​ស្ងៀម​ត្រជាក់​សែន​ស្រឡះ គឺ​សុខ​ពិត​ណាស់​ចិត្ត​អប់រំ។ ដកស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ ៤៨ធម្មទស្សន៍ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1417/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៣ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៦៣៧៨ ដង)
ព្រះចន្ទ​ខាង​ខ្នើត រមែង​ចម្រើន​ដោយ​រស្មី មាន​ពន្លឺ​ខ្លាំង​ឡើង​ៗ យ៉ាង​ណា ជន​ប្រុស​ស្រី​គប្បី​ញ៉ាំង​រស្មី​នៃ​ជីវិត​ឲ្យ​ចម្រើន​ដូច​ព្រះ​ចន្ទ​ខាង​ខ្នើត​ដែរ ពោល​គឺ​ញ៉ាំង​គុណធម៌​ឲ្យ​មាន​ការ​ចម្រើន​ខ្ពស់​ឡើង​ៗ ។ព្រះ​ចន្ទ​ជា​អធិបតី​លើ​ពួក​ផ្កាយ​ទាំង​ឡាយ ដោយ​ពន្លឺ​រស្មី​មក​លើ​ផែន​ដី យ៉ាង​ណា បុគ្គល​គប្បី​ប្រព្រឹត្ត​ខ្លួន​ឲ្យ​ជា​អធិបតី គឺ​ជា​ធំ​ដោយ​ឆន្ទាធិបតី​ជា​ដើម ប្រាថ្នា​នឹង​កម្ចាត់​បង់​នូវ​កិលេស ដូច្នោះ​ដែរ។ ព្រះ​ចន្ទ​រមែង​ប្រាកដ​ឲ្យ​ឃើញ​ក្នុង​វេលា​រាត្រី​ ថ្ងៃ​ពេញ​បូណ៌មី រាត្រី​កាន់​តែ​ស្ងាត់ យប់​កាន់​តែ​ជ្រៅ មេឃ​ស្រឡះ ពន្លឺ​រឹតតែ​ច្បាស់ អាកាសធាតុ​ត្រជាក់ សេចក្ដី​នេះ​យ៉ាង​ណា សម​ដូច​ព្រះពុទ្ធ​ឧទាន​ថា << សេចក្ដី​ស្ងប់​ស្ងាត់​របស់​អ្នក​ដែល​ត្រេកអរ​ក្នុង​ទីស្ងាត់​ ជា​អ្នក​មាន​ធម៌​បាន​ស្ដាប់​ហើយ ពិចារណា​ឃើញ​នូវ​ធម៌ នាំ​មក​នូវ​សេចក្ដី​សុខ​កិរិយា​មិន​បៀតបៀន​គឺ​កិរិយា​សង្រួម​ចំពោះ​សត្វ​ទាំង​ឡាយនាំ​មក​នូវ​សេចក្ដី​សុខ​ក្នុង​លោក >> ។ មាន​ព្រះពុទ្ធ​ដីកា​ផ្សេង​​ទៀត ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ត្រាស់​ថា << បុគ្គល​ណា​ប្រមាទ​ពី​ពេល​មុន លុះ​ដល់​ក្រោយ​មក​ជា​បុគ្គល​មិន​ប្រមាទ បុគ្គល​នោះ រមែង​ញ៉ាំង​លោក​នេះ​ឲ្យ​ភ្លឺ​ស្វាង ដូច​ព្រះចន្ទ​ចេញ​ផុត​ពី​ពពក >> ឬ​ម្យ៉ាង​ទៀត​ថា​បាប​នោះ​ដោយ​កុសល បុគ្គល​នោះ​រមែង​ញ៉ាំង​លោក​នេះ​ឲ្យ​ភ្លឺ​ស្វាង​ដូច​ព្រះចន្ទ​ចេញ​ផុត​​ពី​ពពក >> ដូច្នេះ​ជា​ដើម ។ ព្រះចន្ទ​មាន​រស្មី​ជា​គ្រឿង​លំអ អ្នក​បួស​ទ្រង់​ធម៌​មាន​លម្ម​ដោយ​សីល ។ព្រះចន្ទ​ញ៉ាំង​ជន​ទាំង​ឡាយ ឲ្យ​រីករាយ​សប្បាយក្នុង​ពន្លឺ​រស្មី រី​ឯ​ជន​ប្រុសស្រី​ញ៉ាំង​អ្នក​ដទៃ​ឲ្យ​ត្រេកអរ​នឹង​ការងារ​របស់ខ្លួន ។ព្រះចន្ទ​បំភ្លឺ​មិន​រើស​ដំបូល​ផ្ទះ ទោះបី​ភូមិ​ស្រុក​ទី​ក្រុង​ជនបទ យ៉ាង​ណា អ្នក​ចម្រើន​មេត្តា​រមែង​ផ្សាយ​មេត្តា​ទៅ​ដោយ​មិន​រើស​សព្វ​សត្វ ក៏​យ៉ាង​ដូច្នោះ​ដែរ ។ ដកស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ ៤៨ធម្មទស្សន៍ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1374/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៣ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៨១៣៣ ដង)
ការ​តាម​ចិត្ត​ចង់​របស់​ខ្លួន ទៅ​តាម​ដែល​ចិត្ត​មិន​បាន​សិក្សា មិន​បាន​អប់រំ គឺ​ជា​មូល​ហេតុ​ដ៏​ចម្បង​នៃ​ការ​ចាញ់​ខ្លួន​ឯង ។ រីឯ​ការ​ប្រឆាំង​ជំទាស់​នឹង​ចិត្ត​ចង់​របស់​ខ្លួន​ឲ្យ​ដំណើរ​ជីវិត​ឋិត​នៅ​ក្នុង​ផ្លូវ​ដែល​ព្រះធម៌​បាន​កំណត់ឲ្យ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ មាន​គោល​ធម៌​សម្រាប់​កសាង​ខ្លួន​ច្បាស់​លាស់​និង​មាន​ទិស​ដៅ នេះ​គឺ​ជា​មូល​ហេតុ​ដ៏​សំខាន់​នៃ​ការ​ឈ្នះ​ខ្លួន​ឯង ។ ធម្មជាតិ​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​​តាម​ច្បាប់​របស់​ធម្មជាតិ មិន​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​តាម​តណ្ហា​ឡើយ បុគ្គល​លុះ​តាម​អំណា​ច​តណ្ហា​រមែង​ជា​ទុក្ខ ជួប​នឹង​ការ​ខក​ចិត្ត។ សភាព​នៃ​តណ្ហា គឺ​មិន​ព្រម​តាម​ការ​ពិត ចេះ​តែ​ចង់​បាន​យ៉ាង​នេះ ចង់​បាន​យ៉ាង​នោះ មាន​សភាព​មិន​ស្ងប់​ជា​មួយ​នឹង​ធម្មជាតិ ។ ម្យ៉ាង​ទៀត សភាព​នៃ​តណ្ហា គឺ​មិន​មែន​ជា​តួ​ខ្លួន​យើង​ឡើយ។ ស្រឡាញ់​ក្ដី ចង់​បាន​ក្ដី មិន​មាន​អ្វី​ដែល​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ផ្គាប់​ផ្គុន​ទេ ។កើត​មក​ជា​មនុស្ស​បាន​ទាន់​ព្រះពុទ្ធសាសនា ត្រូវ​ខំ​រក​ការ​ចម្រើន​ផ្លូវ​ចិត្ត មិន​ត្រូវ​គិត​រក​តែ​ការ​សប្បាយ ហើយ​បណ្ដោយ​ឲ្យ​ខ្លួន​នៅ​តែ​ល្ងង់​ខ្លៅ​នោះ​ឡើយ។ ដកស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ ៤៨ធម្មទស្សន៍ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1372/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៣ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ១០៦៧២ ដង)
ភាព​ដ៏​ប្រសើរ​លើស ​ដែល​ត្រឹម​ត្រូវ​ពិត​ប្រាកដ​នោះ​គឺ​ការ​ប្រសើរ​លើស​លើ​ខ្លួន​ឯង ដោយ​មិន​មាន​ការ​ប្រៀប​ផ្ទឹម​ជា​មួយ​អ្នក​ណា​ៗ​ទាំង​អស់។ ការ​ប្រៀប​ផ្ទឹម​ថា << យើង​ប្រសើរ​ជាង​គេ ឬ​អន់​ជាង​គេ ឬ​ក៏​ស្មើ​នឹង​គេ >> ក្នុង​ព្រះ​ធម៌​សម្ដែង​ថា គឺ​ជា​តួមានះ ( អកុសល​ចេតសិក​មួយ​ប្រភេទ )។ បុគ្គល​ដែល​មិន​មាន​ការ​ប្រៀប​ផ្ទឹម​ខ្លួន​នឹង​អ្នក​ដទៃ​រមែង​រស់​នៅ​យ៉ាង​ស្ងប់​រៀប​រយ មិន​ចាញ់​អ្នកណាហើយ​ក៏​មិន​ឈ្មះ​អ្នក​ណា​ដែរ ជា​បុគ្គល​មាន​តែ​សេចក្ដី​ស្ងប់​សុខ​ធ្វើ​ការងារ​អ្វី គឺ​ធ្វើ​ដោយ​អនុគ្រោះ​ សំដៅ​ទៅ​រក​ប្រសិទ្ធ​ភាព​ក្នុង​ប្រយោជន៍​នៃ​អ្នក​ដទៃ។ បុគ្គល​ដូច​ពោល​មក​នេះ ជា​បុគ្គល​មិន​ប្រជែង​ជា​មួយ​អ្នក​ណា​ៗ​ឡើយ ព្រោះ​ថា​ជា​បុគ្គល​បាន​ប្រជែង​ឈ្មះ​ជា​មួយ​ខ្លួន​ឯង​ស្រេច​ហើយ។ ដកស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ ៤៨ធម្មទស្សន៍ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1371/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៣ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៨៨០៨ ដង)
សុខ​មាន​ពីរ​យ៉ាង​ គឺ​សុខ​កាយ និង​សុខ​ចិត្ត។ សេចក្ដី​សុខ​ផ្លូវ​កាយ​នោះ ឋិត​នៅ​ត្រឹម​មួយ​រយៈ​ពេល​ខ្លី​ប៉ុណ្ណោះ ឯ​ចំណែក​សេចក្ដី​សុខ​ផ្លូវ​ចិត្ត​វិញ អាច​ឋិត​នៅ​អស់​កាល​យូរ មាន​រហូត​ដល់​ឋិត​នៅ​បន្ត​អស់​មួយ​ជីវិត​ទៀត​ផង។ ព្រោះ​ហេតុ​ដូច្នេះ ទើប​គួរ​មាន​ស្មារតី​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​កុំ​ដូរ​សេចក្ដី​សុខ​ផ្លូវ​ចិត្ត ជា​មួយ​នឹង​សេចក្ដី​សុខ​ផ្លូវ​កាយ​ឲ្យ​សោះ កុំ​ឲ្យ​ក្ដៅ​ក្រហាយ​ស្ដាយ​ក្នុង​កាល​ខាង​ក្រោយឡើយ។តែ​បើ​លះ​បង់​សេចក្ដី​សុខ​ផ្លូវ​កាយ ដើម្បី​បាន​នូវ​សេចក្ដី​ផ្លូវ​​ចិត្ត​វិញ ត្រូវ​ប្រញាប់​ធ្វើ​ឲ្យ​ឆាប់​ចុះ នឹង​បាន​ផល​ស្ងប់​ត្រជាក់ មាន​ទី​ពឹង​ដ៏​ប្រពៃ​ពិត​ប្រាកដ។ ដកស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ ៤៨ធម្មទស្សន៍ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1370/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៣ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៩០១៩ ដង)
អត់​ធន់​ចំពោះ​អារម្មណ៍​ដែល​នាំ​ឲ្យ​កើត​រាគៈ​ជា​ដើម គឺ​ជា​ការ​ប្រសើរ​ណាស់ ។ អារម្មណ៍​ក្នុង​លោក​ មាន​ទាំង​ផ្នែក​ដែល​នាំ​ឲ្យ​កើត​ការ​ពេញ​ចិត្ត មាន​ទាំង​ផ្នែក​ដែល​នាំ​ឲ្យ​កើត​ការ​ទាស់​ចិត្ត បើ​អត់​ធន់​ចំពោះ​អារម្មណ៍​ដែល​មិន​ជា​ទី​ពេញ​ចិត្ត​បាន ចាត់​ថា​ល្អ​ហើយ ប៉ុន្តែ​បើ​អត់​អន់​ចំពោះ​អារម្មណ៍​ដែល​ជាទី​ពេញ​ចិត្ត​បាន​វិញ គឺ​ពិត​ជា​ល្អ​ប្រសើរ​ក្រៃ​លែង​ទៅ​ទៀត ។ ការ​អត់​ធន់​ចំពោះ​អារម្មណ៍​ដែល​ជាទី​ពេញ​ចិត្ត​រមែង​ត្រូវ​ប្រើ​កម្លាំង​ចិត្ត ខ្ពស់​ជាង​ការ​អត់​ធន់​ក្នុង​អារម្មណ៍​ដែល​មិន​ជាទី​ពេញ​ចិត្ត ។ អត់អន់​ចំពោះ​អារម្មណ៍​ដែល​មិន​សម​តាម​ប្រាថ្នា សូម្បី​មនុស្ស​ទន់​ខ្សោយ​ក៏​ល្មម​ទ្រាំ​បានព្រោះ​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​តែ​អត់​អន់ ចំណែក​ការ​អត់​អន់​ចំពោះ​សេចក្ដី​សម្រេច​សម​តាម​ប្រាថ្នា ធ្វើ​ចិត្ត​ឲ្យ​តាំង​នៅ​ក្នុង​ឧបេក្ខាញាណ​បាន​នោះ គឺ​ទាល់​តែ​មនុស្ស​ដែល​មាន​ចិត្ត​ខ្ពស់ រឹងប៉ឹង​មាំមួន ទើប​អាច​ធ្វើ​បាន ។ ដកស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ ៤៨ធម្មទស្សន៍ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1368/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៣ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៤១៤១ ដង)
នៅ​ក្នុង​ជីវិត​មនុស្ស​យើង​នេះ នរណា​ជា​សត្រូវ​ក៏​ដោយ ក៏​មិន​កាច​អាក្រក់​ឲ្យ​ដូច​ជា​ខ្លួន​ឯង​នឹង​ខ្លួន​ឯង​ទេ ។អ្នក​ដទៃ​ជា​សត្រូវ អាច​មាន​ផ្លូវ​នឹង​គេច​ជៀស​បាន​ខ្លួន​ឯង​ត្រូវ​រត់​គេច​យ៉ាង​ណា មាន​ញាតិ​មិត្ត​ជួយ​ការពារ​ផង ពឹង​ពាក់​អាជ្ញាធរ​ផង ក៏​ល្មម​ផុត​ភ័យ​ទៅ​បាន។ ទោះ​បីថា សត្រូវ​នោះ​មក​បៀត​បៀន​ប្រទូស​រ៉ាយ​បាន​យ៉ាង​ណា​អស់​ខ្លាំង​ត្រឹម​ស្លាប់​ប៉ុណ្ណោះបើ​យើង​ជា​មនុស្ស​ប្រព្រឹត្ត​ល្អ​ស្លាប់ហើយ​មិន​បាន​ទៅ​អបាយភូមិ​ឡើយ។ ប៉ុន្តែ​ បើ​យើង​ជា​សត្រូវ​នឹង​ខ្លួន​ឯង ដោយ​ការ​ប្រព្រឹត្ត​លះ​បង់​អំពើ​ល្អ​ចោល​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ហើយ គឺ​មិន​មាន​នរណា​អាច​ជួយ​បាន​ឡើយ ។មាន​ទំនង​ដូចគ្នា​ដែល​មាន​អ្នក​ដទៃ​ទំនុកបម្រុង ជួយ​ធ្វើ​អ្វីៗ​ឲ្យ​យើង គឺ​មិន​ដូច​ជា​យើង​ធ្វើ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ទេ ។ ឪពុក​ម្ដាយ​ ញាតិ​មិត្ត​បងប្អូន​ លោក​គ្រូអាចារ្យ​បាន​ត្រឹម​តែ​ទូន្មាន​ ប្រៀន​ប្រដៅ អប់​រំ​ណែនាំ​ប៉ុណ្ណោះ​ចំណែក​ការ​ចុះ​ដៃ​ធ្វើ​ ជា​រឿង​របស់​យើង។ គុណធម៌​ សេចក្ដី​ល្អ​ក្នុង​ខ្លួន មនុស្ស​យើង​ត្រូវ​សាង​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ក្នុង​លោក​នេះ មិន​មាន​ព្រះ​ណា​អាច​សាង​ឲ្យ​បាន​ឡើយ។ ដកស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ ៤៨ធម្មទស្សន៍ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1333/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៣ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៣៨៦៧៩ ដង)
បើកូន​ស្រឡាញ់​ម៉ែ​ឪ និង​កាល​កូន​ពិចារណា​ទៅ​ហើយ បាន​ដឹង​ថា ខ្លួន​ជា​ទី​ស្រឡាញ់​នៃ​ខ្លួន​ឯង​ដ៏​ក្រៃ​លែង​នោះ​កូន​ត្រូវ​រក្សា​ខ្លួន​ឲ្យ​ជា​ការ​រក្សា​ដ៏​ល្អ ឪពុក​សូម​ប្រគល់​ពាក្យ​ទាំង​នេះ​ដល់​កូន៖ កូន​ចូរ​ចាំ​ទុក​ថាៈ ការ​មិន​តស៊ូ​ក្នុង​ករណី​ខ្លះ​គឺ​ ជា​វីវភាព​ដ៏​ធំធេង ក្រៃ​លែង​ជាង​ការ​តស៊ូ​យក​ស្លាប់​រស់​ទៅ​ទៀត ។កូន​ចូរ​កុំ​រើស​យកនូវ​របស់​ដែល​ពេញ​ចិត្ត ដោយ​អំណាច​នៃ​ចំណង់​របស់​ខ្លួន តែ​កូន​ត្រូវ​រើស​យក​នូវរបស់​នោះ​ៗ​ដោយ​សតិបញ្ញា កូនត្រូវ​ពិចារណា​ដល់​ប្រយោជន៍​និង ទោស​នៃ​របស់​នោះ​ឯង​មុន​នឹង​សម្រេច​ចិត្ត​ថា​យក ។ កូន​ត្រូវ​កុំ​ក្រោធ​ខឹង ជា​មួយ​នឹង​មនុស្ស​ដែល​ធ្វើ​មិន​ល្អ​ឲ្យ​សោះ តាម​ពិត គេ​នោះ​ក៏​ចង់ល្អ​ដែរ គ្រាន់​តែ​គេ​មិន​បាន​យល់​ច្បាស់​ថា អី្វ​ជា​សេចក្តី​ល្អ អ្វី​ជា​សេចក្តី​អាក្រក់​ឲ្យ​ពិត​ប្រាកដ​ប៉ុណ្ណោះ ។កូន​ត្រូវ​ដឹង​ថាៈ ក្នុង​លោក​នេះ​កម្ររក​អ្នក​ដែល​ចេះ​ត្រេកអរ និង​ពាក្យ​បន្ទោស​ណាស់ ដូច្នេះ​កូន​កុំ​ចូល​ចិត្ត​បន្ទោស​អ្នក​ដទៃ​ឡើយ ម្យ៉ាង​ទៀត បើកូន​ចង់​តិះ​ដៀល​ឲ្យ​អ្នក​ណា កូន​ត្រូវ​សម្លឹង​មើល​ខ្លួន​ឯង​ជាមុន កុំ​ឲ្យ​គេ​ស្តី​បក​មករក​វិញ ។ មាស​ប្រាក់​ដែល​កូន​មាន បើ​ចាយ​ណាស់​រឹត​តែ​អស់​ណាស់ ចំណែក​វិជ្ជា​វិញ​នោះ រឹត​តែ​ប្រើ​រឹត​តែ​ចម្រើន ។កូន​ចូរ​ចាំ​ទុក​ថាៈ​ មាស​ប្រាក់​ជា​របស់​ក្រៅ​ខ្លួន មាតា​បិតា​សប្បាយ​ចិត្ត​ព្រោះ​កូន​ចេះ​ស្រឡាញ់​គ្នា​រវាង​បង​ប្អូន ។ កូន​ធ្វើ​គ្រប់​យ៉ាង​ដោយ​សុចរិត កាល​បើ​មិន​សុចរិត​ចិត្ត​រមែង​ស្អាត តែ​បើ​មាន​នូវ​ទុច្ច​រិត​វិញ​ចិត្ត​រមែង​សៅ​ហ្មង ។ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​មិន​មែន​ជា​របស់​ចាំ​បាច់ ក្នុង​ការ​ដែល​ឪពុក​ម្តាយ​ប្រគល់​ឲ្យ​កូន​នោះ​ទេ ចំណេះ​ដឹង​និង​ការ​ប្រព្រឹត្ត​ល្អ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​គួរ​ជាទី​បំផុត​ក្នុង​ការ​ដែល​ម៉ែ​ឪ​ត្រូវ​ប្រគល់​ឲ្យ​ដល់​កូន​សម្លាញ់ ។ ចុង​បំផុត​ផ្លូវ​នៃ​សេចក្តី​លោភ​លន់ មិន​ចេះ​គ្រប់​គ្រាន់ គឺ​សេចក្តី​ទុក្ខ ។អ្នក​ដែល​មិន​ធ្លាប់​ឲ្យ​អភ័យ​ដល់​អ្នក​ដទៃ គឺ​ជា​អ្នក​ដែល​ទន់​ខ្សោយ​ដោយ​គុណ​ធម៌ ការ​ឲ្យ​អភ័យ​ដល់​សត្រូវ​គឺ​ជា​ការ​សាង​មិត្ត រមែង​រុង​រឿង​ដូច​ជា​ព្រះ​មហោសថ ។ បើ​អ្នក​ដទៃ​បោក​បញ្ឆោត​ យើង​អាច​ដឹង​ងាយ និង​ដោះ​ស្រាយ​បាន​ដោយ​ងាយ​ជាង តែ​បើ​កូន​បញ្ឆោត​ខ្លួន​ឯង​វិញ គឺ​ដឹង​បាន​ដោយ​លំបាក ដោះ​ស្រាយ​ក៏​បាន​ដោយ​លំបាក​ដែរ ។កូន​គួរ​ចាំ​នូវ​អ្វី​ដែល​គួរ​ចាំ គួរ​ភ្លេចនូវ​អ្វី​ដែល​គួរ​ភ្លេច​គួរ​ធ្វើ​នូវ​អ្វី​ដែល​គួរធ្វើ និង​ត្រូវ​ដឹង​ថា ការងារ​ណា​ដែល​គួរ​ធ្វើ​មុន ការងារ​ណា​ដែល​គួរ​ធ្វើ​ក្រោយ ។ ប្រសិន​បើ​កូន​ដួល​ព្រោះ​ការ​ឈាន​ដើរ​ទៅ​ខាង​មុខ​វា​ប្រសើរ​ជាង​កូន​នៅ​ឈរ​ទ្រឹង​មួយ​កន្លែង ព្រោះ​បើកូន​ឈរ​ទ្រឹង​មួយ​កន្លែង កូន​នឹង​ដួល​នៅ​ត្រង់​កន្លែង​នោះ​ហើយ​កូន​នឹង​មាន​ឈ្មោះ​ថា​ជា​មនុស្ស​កំសាក...កូនត្រូវ​ព្យាយាម​ក្នុង​កិច្ចការ​ដែល​ជា​តួនាទី កូន​ត្រូវ​ចាំ​ទុក​ថា ជីវិត​កើត​មក​ដើម្បី​ទ្រាំ គឺ​ការ​អត់​ធន់​តស៊ូ ។ មិន​ថា​មនុស្ស ឬ​សត្វ​តិរច្ឆាន សុទ្ធ​តែ​ត្រូវ​ការ​ស្តាប់​ពាក្យ​ផ្អែម​ល្ហែម ពាក្យ​ទន់​ភ្លន់ កូន​មាស​ឪពុក​ក៏​ដូច​គ្នា​គួរ​និយាយ​ពាក្យ​ទន់​ភ្លន់ ផ្អែម​ល្ហែម​ដល់​អ្នក​ដទៃ កាល​បើកូន​និយាយ​ពាក្យ​ពិរោះ​ចំពោះ​អ្នក​ដទៃ​ កូន​នឹង​បាន​ទទួល​នូវ​ពាក្យ​ពិរោះ​ពី​អ្នក​ដទៃ​វិញ កាល​បើ​កូន​ទន់​ភ្លន់​ដាក់​អ្នក​ដទៃ​អ្នក​ដទៃ​ក៏​ទន់​ភ្លន់​ដាក់កូន​វិញដែរ ។ ភ្លេច​អ្វី​អាច​ភ្លេច​បាន តែ​កុំ​ភ្លេច​ខ្លួន ខូច​អ្វី​ដទៃ​ក៏​ខូច​ចុះ ! តែ​ត្រូវ​ប្រយ័ត្នកុំ​ឲ្យ​ខ្លួន​ជា​មនុស្ស​ខូច ។ការ​ធ្វើ​របស់​កូន​ពេល​ខ្លះ មិន​ទាំង​ពេញ​ចិត្ត​ខ្លួន​ឯង​ផង តើ​នឹង​ឲ្យ​អ្នក​ដទៃ​ធ្វើ​នូវ​អ្វី​ៗ​ត្រូវ​ចិត្ត​របស់​កូន​បាន​រហូតនោះ​យ៉ាង​ដូចម្តេច​ទៅ កាល​កូន​គិត​ឃើញ​ដូច្នេះ​ហើយ​កូន​នឹង​មិន​ខឹង​ក្រោធ​ជា​មួយ​អ្នក​ដទៃ​ឡើយ ។ កូន​មាស​ឪពុក ធម្មជាតិ​មិន​ដែល​ឲ្យ​អភ័យ​ដល់​អ្នក​ណា​ឡើយ អ្នក​ណា​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​ត្រូវ​បាន​ទទួល​យ៉ាង​នោះ​តែ​ធម្មជាតិ​បាន​ឲ្យ​ឱកាស​ដល់​មនុស្ស​យើង​គ្រប់​គ្នា​គ្រាន់​តែ​ថា ដោយ​ច្រើន​មនុស្ស​យើង​មិន​ចេះ​ទទួល​យក​នូវ​ឱកាស​នោះ​មក​កសាង​ខ្លួន ឬ​យក​មក​កែ​ខ្លួន​ប៉ុណ្ណោះ​ឯង ។ កូន​ចោល​អ្វី​ផ្សេង​បាន តែ​កូន​កុំ​បោះ​បង់​ខ្លួន​ឯង​ចោល​ឲ្យ​សោះ​ ព្រោះ​ក្នុង​លោក​នេះ មិន​មាន​អ្នក​ណា​ជា​ទី​ពឹង​របស់​កូន​ក្រៅ​អំពី​ខ្លួន​កូន​ឯង​ឡើយ ។កូន​ត្រូវ​ដឹង​ថាៈ អ្នក​ក្លាហាន គឺ​អ្នក​ដែល​អាច​បង្គាប់​ខ្លួន​ឯង​បាន ជា​ចៅ​ហ្វាយ​នាយ​លើ​ខ្លួន​ឯង មិន​មែន​មាន​តណ្ហា ឬ​សេចក្តី​ក្រោធ​ខឹង​ជា​ចៅ​ហា្វយ​នាយ​ឡើយ ។ កូន​កើត​មក​ជាមនុស្ស​ហើយ ត្រូវ​ព្យាយាម​បំពេញ​សេចក្តី​ល្អ​ឲ្យ​ខ្លាំង​ក្លា​ជា​ទី​បំផុត ព្រោះ​កូន​មិន​ងាយ​បាន​ជួប​នូវ​ឳ​កាស​ល្អ​ដូច​នេះ​ឡើយ ។កូន​ដាំ​ដំណាំ​បម្រុង​ឬស តែ​បើ​ដាំ​មនុស្ស​បម្រុង​សីល​ចង់​ឆ្លង​ចាក​ទុក្ខ​ត្រូវ​កុំ​ខ្ជិល ខូច​ខិល​ដឹង​ខុស​ត្រូវ​កែ​ខ្លួន ។ មាន​តែ​មនុស្ស​ដែល​ចេះ​ប្រយ័ត្ន​ប៉ុណ្ណោះ​ឯង ដែល​អាច​រក្សា​ខ្លួន​ទុក​ឲ្យ​ប្រពៃ​បាន កូន​ឪពុក​ត្រូវ​រក្សា​ខ្លួន​ដោយ​ប្រយ័ត្ន​ប្រយែង​ជាទី​បំផុត ព្រោះ​មិន​មាន​អ្វី​ដែល​ត្រូវ​រក្សា​ឲ្យ​ក្រៃលែង​ជាង​ការ​រក្សា​ខ្លួន​នេះ​ឡើយ ។ កូន​ត្រូវ​ដឹង​ថាៈ ក្នុង​លោក​នេះ​រមែង​មាន​រឿង​ដែល​សម្រាប់​ឲ្យ​យើង​មាន​សេចក្តី​អត់​ធន់ កាល​បើ​កូន​អត់​ធន់បាន កូន​នឹង​សម្រេច​ផល​ល្អ​ប្រៀប​ដូច​ថ្នាំ​គ្រុន នៅ​ពេល​ញ៉ាំ​វារមែង​ល្វីង ប៉ុន្តែ​ផល​របស់​វា​គឺ​ត្រជាក់​ខ្លួន​បាត់​គ្រុន ។ ភ្លេច​អ្វី​ភ្លេច​បាន តែ​បើ​ភ្លេច​ប្រាណ ឈាន​ធ្លាក់​រណ្តៅ​ បើ​បាន​ជា​ភ្លាត់ មិន​ទាន់​ធ្លាក់​ជ្រៅ ប្រឹង​ឡើង​ណា​ពៅ កុំ​នៅ​នាំ​ជ្រុល ។ ខូច​អ្វី​មិន​គ្រោះ តែ​បើ​ខូច​ឈ្មោះ មិន​ងាយ​ជួស​ជុល កូន​ត្រូវ​ប្រយ័ត្ន កុំ​ងប់​ងងុល កាម​ជា​គ្រឿង​ពុល ខូច​អស់​ទាំង​ខ្លួន ។ ខូច​ខ្លួន​ខូច​ឈ្មោះ ខូច​នេះ​ពេញ​គ្រោះ រស់​លែង​ស៊ប់​សួន តែ​ទោះ​យ៉ាង​ណា កុំ​ឲ្យ​ខូច​ផ្ទួន ត្រូវ​ប្រឹង​កែ​ខ្លួន កុំ​ចោល​អាត្មា ។ ចោល​អ្វី​ចោល​បាន តែ​កុំ​ចោល​ប្រាណ ក្នុង​វដ្ត​សង្សារ ព្រោះ​ក្នុង​លោក​នេះ ឥត​មាន​នរណា ជួយ​ស្រង់​អាត្មា ក្រៅ​ពី​ខ្លួន​ឡើយ ។ កូន​ត្រូវ​រក្សា ការ​ពារ​អាត្មា ឲ្យ​បាន​ដល់​ត្រើយ​ ដោយ​ការ​ប្រយ័ត្ន និង​មិន​កន្តើយ ប្រយ័ត្ន​ហ្នឹង​ហើយ ជា​ព្រះ​ក្នុង​ខ្លួន ។ ប្រយ័ត្ន​ជា​ម្តាយ ញ៉ាំង​គុណ​ទាំង​ឡាយ ឲ្យកើត​មាំ​មួន អត់​ធន់​ជា​ឪ រក្សា​គ្រង​ស្ងួន គុណ​ធម៌​ក្នុង​ខ្លួន ដូច​ខែ​ខាង​ខ្នើត ។ ខន្តី​ដូច​ថ្នាំ លេប​ជា​ប្រចាំ រស​ជាតិ​ល្វីង​ឆើត​ លំបាក​ទ្រាំ​ណាស់ លុះ​ដល់​ផល​កើត រសជាតិ​ល្វីង​ឆើត​ មាន​គុន​គាប់​ហោង ។ បុរាណ​បាន​ពោល​ថាៈ ចោរ​លួច​ប្លន់​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​មិន​ស្មើ​នឹង​ភ្លើង​ឆេះ​ផ្ទះ ភ្លើង​ឆេះ​ផ្ទះ​មិន​ស្មើ​នឹង​ចាញ់​ល្បែង​ភ្នាល់​ចាញ់​ល្បែង​ភ្នាល់​ស្មើ​នឹង​ជាប់​គ្រឿង​ញៀន ។ ចោរ​ប្លន់​នៅ​សល់​ផ្ទះ អស់​ប្រាក់​មាស​មិន​ជាអ្វី ឆេះ​ផ្ទះ​នៅ​សល់​ដី អត់​បាយ​ឆី​ដីលក់​បាន ។ ចាញ់​ល្បែង​នៅ​ជីវិត បើ​ចេះ​គិត​វិញថ្កាន ញៀន​ថ្នាំ​ប្រចាំ​ប្រាណ តែ​លែង​បាន​ស្លាប់​ទាំង​រស់ ។ អត្ថបទ​នេះ​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅៈ កូន​មាស​ឪពុក រៀបរៀង​ដោយៈ អគ្គបណ្ឌិត ធម្មាចារ្យ ប៊ុត សាវង្ស វាយ​អត្ថបទ​ដោយៈ កញ្ញា ជា ម៉ានិត ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
images/articles/1327/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៣ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៥៧៨៤ ដង)
ចូរ​កូន​ពិចារណា​នូវ​កំណាព្យ​នេះ រូប​ស​ល្អ​រាង​គួរ​ស្រឡាញ់ តែ​ចាញ់​ល្អ​ចិត្ត​គំនិត​ជា មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន​រូប​ជា​រា ​ ឯចិត្ត​ល្អ​ជា​មិន​ចាស់​ឡើយ ។ កូន​មាស​ឪពុក​ចូរ​កុំ​ភ្លេច ធម៌​ថ្លៃ​ជាង​ពេជ្យ​នាំ​ដល់​ត្រើយ​ មាន​រូប​មាន​រោគ​ឥត​ស្រាក​ស្បើយ កូន​អើយ​ព្រះ​ធម៌​មិន​ចេះ​ឈឺ ។ បើកូន​រៀន​ធម៌​អប់​រំ​ចិត្ត​ ប្រព្រឹត្ត​សុចរិត​ចិត្ត​កូន​ភ្លឺ​ ជីវិត​ត្រូវ​ស្លាប់​រូប​ត្រូវ​ឈឺ ប៉ុន្តែ​ចិត្ត​ភ្លឺ​មិន​ស្លាប់​ទេ ។ ចិត្ត​ភ្លឺ​ៗ​ខ្លាំង​ជាង​សុរិយា ភ្លឺ​ដោយ​បញ្ញា​ចិត្ត​ទំនេរ កើត​ចាស់​ឈឺ​ស្លាប់​ព្រោះ​ក្តី​ស្នេហ៍ ឯ​ចិត្ត​ទំនេរ​ផុត​ទុក្ខ​ហោង ។ ចិត្ត​ល្អ​មិន​ជរា ព្រះ​ធម្មា​មិន​ចេះ​ឈឺ ខាត់​ចិត្ត​ឲ្យ​បាន​ភ្លឺ មាន​ពន្លឺ​ផុត​ក្តី​ស្លាប់ ។ អត្ថបទ​នេះ​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅៈ កូន​មាស​ឪពុក រៀបរៀង​ដោយៈ អគ្គបណ្ឌិត ធម្មាចារ្យ ប៊ុត សាវង្ស វាយ​អត្ថបទ​ដោយៈ កញ្ញា ជា ម៉ានិត ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
images/articles/1324/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៣ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៥៣១៣ ដង)
កូន​ចូរ​សម្តែង​ការ​រីក​រាយ​ដល់​អ្នក​ដែល​ឈ្នះ​កូន​គ្រប់​ករណី ដើម្បី​ដល់​ថ្ងៃ​ក្រោយ​ត​ទៅ នៅ​ពេល​ដែល​កូន​ឈ្នះ​គេ​វិញ គេ​នឹង​សម្តែង​ថ្ងៃ​ក្រោយ​ត​ទៅ នៅ​ពេល​ដែល​កូន​ឈ្នះ​គេ​វិញ​គេ​នឹង​សម្តែង​ការ​រី​ក​រាយ​មក​រក​កូន​ដូច​គ្នា​ដែរ ប៉ុន្តែ​បើ​គេ​មិន​បាន​សម្តែង​ការ​រីក​រាយ​មករក​កូន​ទេ​នោះ កូន​ក៏​គួរ​សម្តែង​នូវ​ការ​យល់​ដល់​ចិត្ត​របស់​គេ និង​អាណិត​គេ​ផង​ព្រោះ​គេ​បាន​ចាញ់​តាំង​តែ​ពី​គ្រា​ដំបូង​ដែល​គេ​បាន​ឈ្នះ​កូន​ម្ល៉េះ គឺ​ចាញ់​ចិត្ត​របស់​ខ្លួន​គេ​ហ្នឹង​ឯង​ចំណែក​កូន​វិញ គឺ​ឈ្នះ​ចិត្ត​របស់​កូន ដែល​ជាការ​ឈ្នះ​ដ៏​ប្រសើរ ។ មិនមាន​ការ​តស៊ូ​ណា ឲ្យ​ក្រៃ​លែង​ជាង​ ការ​តស៊ូ​យក​ឈ្នះ​ចិត្ត​អាក្រក់​របស់​ខ្លួន​ឡើយ អត្ថបទ​នេះ​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅៈ កូន​មាស​ឪពុក រៀបរៀង​ដោយៈ អគ្គបណ្ឌិត ធម្មាចារ្យ ប៊ុត សាវង្ស វាយ​អត្ថបទ​ដោយៈ កញ្ញា ជា ម៉ានិត ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
images/articles/1319/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៣ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៧៩៧១ ដង)
ការ​ស្រឡាញ់​មិន​មាន​ដាក់​លក់​ឡើយ បើកូន​ចង់​បាន​កូន​ត្រូវ​ធ្វើ​យក​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ។ពេល​កូន​ឲ្យ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ទៅ​អ្នក​ដទៃ អ្នក​ដទៃ​នឹង​ឲ្យ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ត្រឡប់​មក​ដល់​កូន​វិញ ។បើ​កូន​ចង់​ឲ្យ​អ្នក​ដទៃ​ស្រឡាញ់​ពិត​ៗ សូម​កូន​ធ្វើ​ឲ្យ​បាន​តែ​ម្យ៉ាង​ល្មម​គ្រប់​គ្រាន់ គឺ​ធ្វើ​ខ្លួន​ឲ្យ​គួរ​ស្រឡាញ់ ។ ស្រឡាញ់​អ្នក​ដទៃ​ដោយ​មេត្តា​ជា​ការ​ប្រសើរ អត្ថបទ​នេះ​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅៈ កូន​មាស​ឪពុក រៀប​រៀង​ដោយៈ អគ្គបណ្ឌិត ធម្មាចារ្យ ប៊ុត សាវង្ស វាយ​អត្ថបទ​ដោយៈ កញ្ញា ជា ម៉ានិត ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
images/articles/1316/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៣ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៦០៧៧ ដង)
នាទី​ដែល​កូន​ត្រូវ​បដិបត្តិ​ចំពោះ​អ្នក​ដទៃ​ជាទូ​ទៅ​ដោយ​ការ​ឲ្យ​នូវ​ទឹក​ចិត្ត​ល្អ​ស្មោះ​របស់​កូនៈ ១.​ កូន​ត្រូវ​សម្លឹង​មើល​មនុស្ស​គ្រប់​គ្នា ដែល​បាន​ជួប​ដោយ​ក្រសែ​ភ្នែក​ជា​មិត្ត ។ ២. កូន​ត្រូវ​ចេះ​ញញឹម ឬមាន​ទឹក​មុខ​ស្រស់​ស្រាយ​ជា​មួយ​មនុស្ស​ទាំង​ឡាយ ។ ៣. កូន​ត្រូវ​ចេះ​សម្លឹង​មើល​ផ្នែក​ល្អ​របស់​មនុស្ស កូន​ត្រូវ​យល់​ថា អ្នក​ដែល​បាន​កើត​មក​ជាមនុស្ស​ សុទ្ធ​តែ​ជា​អ្នក​ធ្លាប់​បាន​ធ្វើ​ល្អកូន​មិន​ត្រូវ​មាក់​ងាយ​អ្នក​ណា​ឡើយ ។ ៤. កូន​ត្រូវ​ចេះ​គួរ​សម​ដោយ​របៀប​ល្អ​គ្រប់​យ៉ាង​ ដូច​ជា​ញញឹមរក សំពះ ឱន​ក្បាល​បន្ទន់​ខ្លួន ...តាម​ឋានៈ​របស់​ខ្លួន និង​តាម​ឋានៈ​របស់​អ្នក​ដទៃ ។ ៥. កូន​ត្រូវ​ចេះ​ស្តាប់​អ្នក​ដទៃ​និយាយ កុំ​និយាយ​កាត់​ដោយ​ឥត​របៀប បើ​និយាយ ត្រូវ​ឲ្យ​មាន​ប្រយោជន៍ ។ ៦. កូន​ត្រូវ​ចេះ​ប្រើ​ពាក្យ​ទាំង​ពីរ​យ៉ាង​នេះ ឲ្យ​ជា​ប្រចាំ គឺ​ពាក្យ​សូម​អរគុណ និង ពាក្យ​សូម​អត់​ទោស ។ ៧. កូន​ត្រូវ​និយាយ​ដោយ​ពាក្យ​សុភាព ពិរោះ​ទាំង​ចំពោះ​មុខ​ទាំង​កំបាំង​មុខ ។ ៨. កូន​ត្រូវ​ចេះ​ឲ្យ​កម្លាំង​ចិត្ត ដោយ​ពាក្យ​សរសើរ​ជា​ដើម​ដល់​មនុស្ស​ល្អ ។ ៩. កូន​ត្រូវ​ចេះ​និយាយ​សរសើរ ក្នុង​ផ្នែក​ល្អ​​របស់​មនុស្ស​ណា ដែល​ជា​ទី​ស្រឡាញ់​ពេញ​ចិត្ត​របស់​អ្នក​ដែល​កូន​កំពុង​តែ​និយាយ​ជា​មួយ​ជា​ការ​សរ​សើរពិត ៗ ។ ១០. កូន​ត្រូវ​រួម​សន្ទនា​ក្នុងអ្វី​ដែល​អ្នក​សន្ទនា​អាច​ឲ្យ​ការ​ចេះ​ដឹង​មក​កូន​បាន ។ ១១.​ កូន​ត្រូវ​ចេះ​បដិសេធ​នូវ​អ្វី​ដែល​កូន​មិន​យល់​ស្រប​តាម​ដោយ​មិន​ឲ្យ​គេ​ខូច​ចិត្ត ។ ១២. កូន​ត្រូវ​យក​រឿង​ល្អ​ៗ ឬ​រឿង​អ្នក​ធ្វើ​ល្អ​មក​និយាយ​ក្នុង​ពេល​សន្ទនា ។ ១៣. កូន​ត្រូង​អាស្រ័យ​បញ្ញា ពិចារណា​ចំពោះ​អ្នក​ដទៃ​ដែល​នៅ​ជុំ​វិញ​ខ្លួន​កូន ដោយ​កូន​មិន​ត្រូវ​អាង​អំណាច​អ្វី​មួយ​ហើយ​ចាំ​តែ​ចាប់​កំហុស​គេឡើយ ។ ១៤. កូន​គួរ​តែ​រក​ពេល​វៀរ​ចាកការ​និយាយ​មិន​ល្អ ឬ​វៀរ​ចាកការ​ខឹង​ក្រោធ​យ៉ាង​តិច​ឲ្យ​បាន​មួយ​ថ្ងៃ​ក្នុង​មួយ​សប្តាហ៍​ចាក​ការ​ខឹង​ក្រោធ យ៉ាង​តិច​ឲ្យ​បានមួយ​ថ្ងៃ​ក្នុង​មួយ​សប្តាហ៍​ទោះ​ជា​ថ្ងៃ​ណា​ក៏​បាន​ដែរ ។ ១៥. កូន​ត្រូវ​សាង​ឧបនិស្ស័យ​ជួយ​អ្នក​ដទៃ ក្នុងការងារ​អ្វី​ដែល​កូន​អាច​ធ្វើ​បាន ដោយ​មិន​សម្លឹង​ផង​តប​ស្នង​ពី​គេ​វិញ​ត្រូវ​សន្សម​សន្តាន​ករុណា​ឲ្យ​កាន់​តែ​មាំ​ទាំ មុន​នឹង​លាចាក​លោក​នេះ​ទៅ ។ អត្ថបទ​នេះ​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅៈ កូន​មាស​ឪពុក រៀបរៀង​ដោយៈ អគ្គបណ្ឌិត ធម្មាចារ្យ ប៊ុត សាវង្ស វាយ​អត្ថបទ​ដោយៈ កញ្ញា​ ជា ម៉ានិត ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
images/articles/2646/tpic.jpg
ផ្សាយ : ០២ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ២០៣ ដង)
ដើម្បីជោគជ័យក្នុងជីវិត មនុស្សយើងត្រូវតែដើរក្នុងផ្លូវរបស់ខ្លួនឯងឲ្យបានមាំមួន ជាផ្លូវ​ដែលព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់ត្រាស់ចង្អុលប្រាប់ ប្រយ័ត្នកុំឲ្យធ្លាក់អំពីផ្លូវរបស់ខ្លួន ដោយអំណាចខ្យល់នៃលោកធម៌ណាមួយនោះឡើយ នៅខាងចុងនៃសុខវគ្គ ( វគ្គទី ១៥ នៃព្រះគាថាធម្មបទ ) ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់ត្រាស់ថា ធីរញ្ច បញ្ញញ្ច ពហុស្សុតញ្ច ធោរយ្ហសីលំ វតវន្តមរិយំ តំ តាទិសំ សប្បុរិសំ សុមេធំ ភជេថ នក្ខត្តបថំវ ចន្ទិមា ។ បុគ្គលគួរសេពគប់សប្បុរស ជាអ្នកប្រាជ្ញ មានប្រាជ្ញាទាំងជាអ្នកចេះដឹងច្រើនផង មានកិរិយានាំទៅនូវធុរៈជាប្រក្រតី ( ឲ្យបានដល់ព្រះអរហត្ត ) ផង មានសីលវត្ត និងធុតង្គវត្តផង ជាអរិយៈឆ្ងាយចាកកិលេសផង មានបញ្ញាល្អផង ប្រាកដដូច្នោះៗ ឲ្យដូចជាព្រះចន្ទគប់រកនូវផ្លូវនក្ខត្តឫក្ស យ៉ាងនោះឯង ។ ដកស្រង់ពីសេៀវភៅ សិក្សាព្រះសូត្រភាគ ១១ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
images/articles/2651/tex______tpic.jpg
ផ្សាយ : ០២ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ២៩៩ ដង)
ប្រៀបដូចរោគដែលបានជាសះស្បើយហើយ យើងក៏មិនប្រាថ្នាត្រឡប់ទៅរករោគនោះវិញ យ៉ាងណា រឿងឈឺចាប់ រឿងដែលទទួលមិនបាន រឿងឲ្យយើងខូចចិត្ត និងរឿងដែលឲ្យយើងដោះស្រាយមិនបានជាដើម រឿងទាំងអស់នេះ វាដូចជាដានជើង ដែលយើងដើរកន្លងមក បើយើងមិនគិតដើរត្រឡប់ទៅវិញ ពោលគឺមិនគិតចង់បានរឿងអ្វីៗដែលកន្លងទៅហើយនោះ ដូច្នេះក៏មិនមានរឿងអ្វីឲ្យយើងកើតទុក្ខទៀតដែរ ត្រូវចាំថា ទុក្ខកើតមកអំពីចំណង់ខុសរឿង ខុសពីការពិត បើយើងបានសិក្សាទទួលយកការពិតដោយបញ្ញា យើងនឹងបានស្ងប់ចិត្តពិតប្រាកដ ពុំខានឡើយ ។ នៅក្នុងសុខវគ្គ ( វគ្គទី ១៥ នៃព្រះគាថាធម្មបទ ) ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់ត្រាស់ថា៖ ជិឃច្ឆា បរមា រោគា សង្ខារា បរមា ទុក្ខា ឯតំ ញត្វា យថាភូតំ និព្វានំ បរមំ សុខំ ។ សេចក្តីស្រេកឃ្លាន ជារោគយ៉ាងក្រៃលែង សង្ខារទាំងឡាយ ជាទុក្ខយ៉ាងក្រៃលែង អ្នកប្រាជ្ញដឹងច្បាស់នូវសេចក្តីនោះតាមពិតហើយ (ក៏បានធ្វើឲ្យជាក់ច្បាស់នូវព្រះនិព្វាន) ព្រះនិព្វានជា បរមសុខ ។ ដកស្រង់​ពី សៀវភៅ​សិក្សា​ព្រះ​សូត្រ​ភាគ​ទី​១១ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
images/articles/2650/tex_________tpic.jpg
ផ្សាយ : ០២ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ១៤៩ ដង)
យើងអាល័យអតីតកាល ដោយមិនបានដឹងទោសនៃអតីតធម៌នោះៗ រឿងខ្លះ យើង​ទម្លាក់កំហុសដាក់អ្នកដទៃថា អ្នកនោះធ្វើឲ្យយើងបាត់បង់នូវសេចក្តីសុខ សេចក្តីស្រឡាញ់... តាមពិត អ្វីៗដែលមិនទៀងទាត់ហ្នឹងឯង បានជាមេរៀនឲ្យយើងចេះដឹងថា អ្វីដែលកើតឡើងគឺត្រឹមត្រូវតាមហេតុ ទាមទារមិនបាន ហាមឃាត់មិនបាន ។ នៅក្នុងមគ្គវគ្គ ( វគ្គទី ២០ នៃព្រះគាថាធម្មបទ ) ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់ត្រាស់ថា៖ សព្វេ សង្ខារា អនិច្ចាតិ យទា បញ្ញាយ បស្សតិ អថ និព្វិន្ទតិ ទុក្ខេ ឯស មគ្គោ វិសុទ្ធិយា ។ កាលណា បុគ្គលបានឃើញដោយប្រាជ្ញាថា សង្ខារទាំងពួងមិនទៀងដូច្នេះ កាលណោះ រមែងនឿយណាយ ក្នុងសេចក្តីទុក្ខ នេះជាផ្លូវនៃសេចក្តីបរិសុទ្ធ ។ ដកស្រង់​ពី​ សៀវភៅ​សិក្សា​ព្រះ​សូត្រ​ភាគ​ទី​១១ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
images/articles/2649/te_________xtpic.jpg
ផ្សាយ : ០២ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ២៣៤ ដង)
មិនចាំបាច់អ្វីៗដូចមុននោះទេ រៀនរស់នៅជាមួយនឹងខ្លួនឯង មានខ្លួនឯងជាទីពឹង​ពោលគឺមានកុសលធម៌ជាទីកក់ក្តៅ ដើរទៅមុខមានទីបំផុតទុក្ខជាទិសដៅ កុំកប់ចិត្តខ្លួនឯងក្នុងអតីតកាល ត្រូវក្លាហានក្នុងការលះបង់ នាំចិត្តមកសិក្សាព្រះពុទ្ធដីកាឲ្យមានការចេះដឹង ។ នៅក្នុងតណ្ហាវគ្គ ( វគ្គទី ២៤ នៃព្រះគាថាធម្មបទ ) ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់​ត្រាស់ថា មុញ្ច បុរេ មុញ្ច បច្ឆតោ មជ្ឈេ មុញ្ច ភវស្ស បារគូ សព្វត្ថ វិមុត្តមានសោ ន បុន ជាតិជរំ ឧបេហិសិ ។ អ្នកចូរដោះសេចក្តីអាល័យក្នុងកាលមុនចេញ ( អាស្រ័យអារម្មណ៍អតីតកាល ) ចូរដោះសេចក្តីអាល័យក្នុងកាលខាងក្រោយ (ជាប់ជំពាក់ក្នុងអនាគត) ចូរដោះសេចក្តីអាល័យ​ក្នុងកាលជាកណ្តាល ( ហួងហែងបច្ចុប្បន្ន ) ដូច្នេះអ្នកនឹងដល់ត្រើយនៃភព នឹងមានចិត្តរួចស្រឡះចាកសង្ខតធម៌ទាំងពួង មិនត្រូវទៅកាន់ជាតិនិងជរាទៀតឡើយ ។ ដកស្រង់ពី សៀវភៅ​សិក្សា​ព្រះ​សូត្រ​ភាគ​ទី​១១ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
ស្ថាបនាខែពិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ ។ ជាធម្មទាន ៕
Top Best 10 pro