ថ្ងៃ ច័ន្ទ ទី ២១ ខែ សីហា ឆ្នាំរកា នព្វស័ក ព.ស.២៥៦១  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កំណាព្យ និង ស្មូត្រ (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនា និងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុ The Buddhist
ទីតាំងៈ សហរដ្ឋអាមេរិក
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តម្រោម
ទីតាំងៈ ខេត្តកំពត
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុមង្គលបញ្ញា
ទីតាំងៈ ខេត្តកំពង់ចាម
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍ តាកែវ
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០ - ២៣.០០
មើលច្រើនទៀត​
តំណគួរកត់សម្គាល់
សមាជិកទើបចូល (អម្បាញ់មិញ)
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ១០,៦០២
ថ្ងៃម្សិលមិញ ២៣,១២២
ខែនេះ ៤១៤,៣៨៤
សរុប ៤៦,០២០,៦៤៣
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
ធម៌ជំនួយស្មារតី
images/articles/1368/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៣ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៤១៤៣ ដង)
នៅ​ក្នុង​ជីវិត​មនុស្ស​យើង​នេះ នរណា​ជា​សត្រូវ​ក៏​ដោយ ក៏​មិន​កាច​អាក្រក់​ឲ្យ​ដូច​ជា​ខ្លួន​ឯង​នឹង​ខ្លួន​ឯង​ទេ ។អ្នក​ដទៃ​ជា​សត្រូវ អាច​មាន​ផ្លូវ​នឹង​គេច​ជៀស​បាន​ខ្លួន​ឯង​ត្រូវ​រត់​គេច​យ៉ាង​ណា មាន​ញាតិ​មិត្ត​ជួយ​ការពារ​ផង ពឹង​ពាក់​អាជ្ញាធរ​ផង ក៏​ល្មម​ផុត​ភ័យ​ទៅ​បាន។ ទោះ​បីថា សត្រូវ​នោះ​មក​បៀត​បៀន​ប្រទូស​រ៉ាយ​បាន​យ៉ាង​ណា​អស់​ខ្លាំង​ត្រឹម​ស្លាប់​ប៉ុណ្ណោះបើ​យើង​ជា​មនុស្ស​ប្រព្រឹត្ត​ល្អ​ស្លាប់ហើយ​មិន​បាន​ទៅ​អបាយភូមិ​ឡើយ។ ប៉ុន្តែ​ បើ​យើង​ជា​សត្រូវ​នឹង​ខ្លួន​ឯង ដោយ​ការ​ប្រព្រឹត្ត​លះ​បង់​អំពើ​ល្អ​ចោល​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ហើយ គឺ​មិន​មាន​នរណា​អាច​ជួយ​បាន​ឡើយ ។មាន​ទំនង​ដូចគ្នា​ដែល​មាន​អ្នក​ដទៃ​ទំនុកបម្រុង ជួយ​ធ្វើ​អ្វីៗ​ឲ្យ​យើង គឺ​មិន​ដូច​ជា​យើង​ធ្វើ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ទេ ។ ឪពុក​ម្ដាយ​ ញាតិ​មិត្ត​បងប្អូន​ លោក​គ្រូអាចារ្យ​បាន​ត្រឹម​តែ​ទូន្មាន​ ប្រៀន​ប្រដៅ អប់​រំ​ណែនាំ​ប៉ុណ្ណោះ​ចំណែក​ការ​ចុះ​ដៃ​ធ្វើ​ ជា​រឿង​របស់​យើង។ គុណធម៌​ សេចក្ដី​ល្អ​ក្នុង​ខ្លួន មនុស្ស​យើង​ត្រូវ​សាង​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ក្នុង​លោក​នេះ មិន​មាន​ព្រះ​ណា​អាច​សាង​ឲ្យ​បាន​ឡើយ។ ដកស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ ៤៨ធម្មទស្សន៍ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1333/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៣ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៣៨៦៨៦ ដង)
បើកូន​ស្រឡាញ់​ម៉ែ​ឪ និង​កាល​កូន​ពិចារណា​ទៅ​ហើយ បាន​ដឹង​ថា ខ្លួន​ជា​ទី​ស្រឡាញ់​នៃ​ខ្លួន​ឯង​ដ៏​ក្រៃ​លែង​នោះ​កូន​ត្រូវ​រក្សា​ខ្លួន​ឲ្យ​ជា​ការ​រក្សា​ដ៏​ល្អ ឪពុក​សូម​ប្រគល់​ពាក្យ​ទាំង​នេះ​ដល់​កូន៖ កូន​ចូរ​ចាំ​ទុក​ថាៈ ការ​មិន​តស៊ូ​ក្នុង​ករណី​ខ្លះ​គឺ​ ជា​វីវភាព​ដ៏​ធំធេង ក្រៃ​លែង​ជាង​ការ​តស៊ូ​យក​ស្លាប់​រស់​ទៅ​ទៀត ។កូន​ចូរ​កុំ​រើស​យកនូវ​របស់​ដែល​ពេញ​ចិត្ត ដោយ​អំណាច​នៃ​ចំណង់​របស់​ខ្លួន តែ​កូន​ត្រូវ​រើស​យក​នូវរបស់​នោះ​ៗ​ដោយ​សតិបញ្ញា កូនត្រូវ​ពិចារណា​ដល់​ប្រយោជន៍​និង ទោស​នៃ​របស់​នោះ​ឯង​មុន​នឹង​សម្រេច​ចិត្ត​ថា​យក ។ កូន​ត្រូវ​កុំ​ក្រោធ​ខឹង ជា​មួយ​នឹង​មនុស្ស​ដែល​ធ្វើ​មិន​ល្អ​ឲ្យ​សោះ តាម​ពិត គេ​នោះ​ក៏​ចង់ល្អ​ដែរ គ្រាន់​តែ​គេ​មិន​បាន​យល់​ច្បាស់​ថា អី្វ​ជា​សេចក្តី​ល្អ អ្វី​ជា​សេចក្តី​អាក្រក់​ឲ្យ​ពិត​ប្រាកដ​ប៉ុណ្ណោះ ។កូន​ត្រូវ​ដឹង​ថាៈ ក្នុង​លោក​នេះ​កម្ររក​អ្នក​ដែល​ចេះ​ត្រេកអរ និង​ពាក្យ​បន្ទោស​ណាស់ ដូច្នេះ​កូន​កុំ​ចូល​ចិត្ត​បន្ទោស​អ្នក​ដទៃ​ឡើយ ម្យ៉ាង​ទៀត បើកូន​ចង់​តិះ​ដៀល​ឲ្យ​អ្នក​ណា កូន​ត្រូវ​សម្លឹង​មើល​ខ្លួន​ឯង​ជាមុន កុំ​ឲ្យ​គេ​ស្តី​បក​មករក​វិញ ។ មាស​ប្រាក់​ដែល​កូន​មាន បើ​ចាយ​ណាស់​រឹត​តែ​អស់​ណាស់ ចំណែក​វិជ្ជា​វិញ​នោះ រឹត​តែ​ប្រើ​រឹត​តែ​ចម្រើន ។កូន​ចូរ​ចាំ​ទុក​ថាៈ​ មាស​ប្រាក់​ជា​របស់​ក្រៅ​ខ្លួន មាតា​បិតា​សប្បាយ​ចិត្ត​ព្រោះ​កូន​ចេះ​ស្រឡាញ់​គ្នា​រវាង​បង​ប្អូន ។ កូន​ធ្វើ​គ្រប់​យ៉ាង​ដោយ​សុចរិត កាល​បើ​មិន​សុចរិត​ចិត្ត​រមែង​ស្អាត តែ​បើ​មាន​នូវ​ទុច្ច​រិត​វិញ​ចិត្ត​រមែង​សៅ​ហ្មង ។ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​មិន​មែន​ជា​របស់​ចាំ​បាច់ ក្នុង​ការ​ដែល​ឪពុក​ម្តាយ​ប្រគល់​ឲ្យ​កូន​នោះ​ទេ ចំណេះ​ដឹង​និង​ការ​ប្រព្រឹត្ត​ល្អ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​គួរ​ជាទី​បំផុត​ក្នុង​ការ​ដែល​ម៉ែ​ឪ​ត្រូវ​ប្រគល់​ឲ្យ​ដល់​កូន​សម្លាញ់ ។ ចុង​បំផុត​ផ្លូវ​នៃ​សេចក្តី​លោភ​លន់ មិន​ចេះ​គ្រប់​គ្រាន់ គឺ​សេចក្តី​ទុក្ខ ។អ្នក​ដែល​មិន​ធ្លាប់​ឲ្យ​អភ័យ​ដល់​អ្នក​ដទៃ គឺ​ជា​អ្នក​ដែល​ទន់​ខ្សោយ​ដោយ​គុណ​ធម៌ ការ​ឲ្យ​អភ័យ​ដល់​សត្រូវ​គឺ​ជា​ការ​សាង​មិត្ត រមែង​រុង​រឿង​ដូច​ជា​ព្រះ​មហោសថ ។ បើ​អ្នក​ដទៃ​បោក​បញ្ឆោត​ យើង​អាច​ដឹង​ងាយ និង​ដោះ​ស្រាយ​បាន​ដោយ​ងាយ​ជាង តែ​បើ​កូន​បញ្ឆោត​ខ្លួន​ឯង​វិញ គឺ​ដឹង​បាន​ដោយ​លំបាក ដោះ​ស្រាយ​ក៏​បាន​ដោយ​លំបាក​ដែរ ។កូន​គួរ​ចាំ​នូវ​អ្វី​ដែល​គួរ​ចាំ គួរ​ភ្លេចនូវ​អ្វី​ដែល​គួរ​ភ្លេច​គួរ​ធ្វើ​នូវ​អ្វី​ដែល​គួរធ្វើ និង​ត្រូវ​ដឹង​ថា ការងារ​ណា​ដែល​គួរ​ធ្វើ​មុន ការងារ​ណា​ដែល​គួរ​ធ្វើ​ក្រោយ ។ ប្រសិន​បើ​កូន​ដួល​ព្រោះ​ការ​ឈាន​ដើរ​ទៅ​ខាង​មុខ​វា​ប្រសើរ​ជាង​កូន​នៅ​ឈរ​ទ្រឹង​មួយ​កន្លែង ព្រោះ​បើកូន​ឈរ​ទ្រឹង​មួយ​កន្លែង កូន​នឹង​ដួល​នៅ​ត្រង់​កន្លែង​នោះ​ហើយ​កូន​នឹង​មាន​ឈ្មោះ​ថា​ជា​មនុស្ស​កំសាក...កូនត្រូវ​ព្យាយាម​ក្នុង​កិច្ចការ​ដែល​ជា​តួនាទី កូន​ត្រូវ​ចាំ​ទុក​ថា ជីវិត​កើត​មក​ដើម្បី​ទ្រាំ គឺ​ការ​អត់​ធន់​តស៊ូ ។ មិន​ថា​មនុស្ស ឬ​សត្វ​តិរច្ឆាន សុទ្ធ​តែ​ត្រូវ​ការ​ស្តាប់​ពាក្យ​ផ្អែម​ល្ហែម ពាក្យ​ទន់​ភ្លន់ កូន​មាស​ឪពុក​ក៏​ដូច​គ្នា​គួរ​និយាយ​ពាក្យ​ទន់​ភ្លន់ ផ្អែម​ល្ហែម​ដល់​អ្នក​ដទៃ កាល​បើកូន​និយាយ​ពាក្យ​ពិរោះ​ចំពោះ​អ្នក​ដទៃ​ កូន​នឹង​បាន​ទទួល​នូវ​ពាក្យ​ពិរោះ​ពី​អ្នក​ដទៃ​វិញ កាល​បើ​កូន​ទន់​ភ្លន់​ដាក់​អ្នក​ដទៃ​អ្នក​ដទៃ​ក៏​ទន់​ភ្លន់​ដាក់កូន​វិញដែរ ។ ភ្លេច​អ្វី​អាច​ភ្លេច​បាន តែ​កុំ​ភ្លេច​ខ្លួន ខូច​អ្វី​ដទៃ​ក៏​ខូច​ចុះ ! តែ​ត្រូវ​ប្រយ័ត្នកុំ​ឲ្យ​ខ្លួន​ជា​មនុស្ស​ខូច ។ការ​ធ្វើ​របស់​កូន​ពេល​ខ្លះ មិន​ទាំង​ពេញ​ចិត្ត​ខ្លួន​ឯង​ផង តើ​នឹង​ឲ្យ​អ្នក​ដទៃ​ធ្វើ​នូវ​អ្វី​ៗ​ត្រូវ​ចិត្ត​របស់​កូន​បាន​រហូតនោះ​យ៉ាង​ដូចម្តេច​ទៅ កាល​កូន​គិត​ឃើញ​ដូច្នេះ​ហើយ​កូន​នឹង​មិន​ខឹង​ក្រោធ​ជា​មួយ​អ្នក​ដទៃ​ឡើយ ។ កូន​មាស​ឪពុក ធម្មជាតិ​មិន​ដែល​ឲ្យ​អភ័យ​ដល់​អ្នក​ណា​ឡើយ អ្នក​ណា​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​ត្រូវ​បាន​ទទួល​យ៉ាង​នោះ​តែ​ធម្មជាតិ​បាន​ឲ្យ​ឱកាស​ដល់​មនុស្ស​យើង​គ្រប់​គ្នា​គ្រាន់​តែ​ថា ដោយ​ច្រើន​មនុស្ស​យើង​មិន​ចេះ​ទទួល​យក​នូវ​ឱកាស​នោះ​មក​កសាង​ខ្លួន ឬ​យក​មក​កែ​ខ្លួន​ប៉ុណ្ណោះ​ឯង ។ កូន​ចោល​អ្វី​ផ្សេង​បាន តែ​កូន​កុំ​បោះ​បង់​ខ្លួន​ឯង​ចោល​ឲ្យ​សោះ​ ព្រោះ​ក្នុង​លោក​នេះ មិន​មាន​អ្នក​ណា​ជា​ទី​ពឹង​របស់​កូន​ក្រៅ​អំពី​ខ្លួន​កូន​ឯង​ឡើយ ។កូន​ត្រូវ​ដឹង​ថាៈ អ្នក​ក្លាហាន គឺ​អ្នក​ដែល​អាច​បង្គាប់​ខ្លួន​ឯង​បាន ជា​ចៅ​ហ្វាយ​នាយ​លើ​ខ្លួន​ឯង មិន​មែន​មាន​តណ្ហា ឬ​សេចក្តី​ក្រោធ​ខឹង​ជា​ចៅ​ហា្វយ​នាយ​ឡើយ ។ កូន​កើត​មក​ជាមនុស្ស​ហើយ ត្រូវ​ព្យាយាម​បំពេញ​សេចក្តី​ល្អ​ឲ្យ​ខ្លាំង​ក្លា​ជា​ទី​បំផុត ព្រោះ​កូន​មិន​ងាយ​បាន​ជួប​នូវ​ឳ​កាស​ល្អ​ដូច​នេះ​ឡើយ ។កូន​ដាំ​ដំណាំ​បម្រុង​ឬស តែ​បើ​ដាំ​មនុស្ស​បម្រុង​សីល​ចង់​ឆ្លង​ចាក​ទុក្ខ​ត្រូវ​កុំ​ខ្ជិល ខូច​ខិល​ដឹង​ខុស​ត្រូវ​កែ​ខ្លួន ។ មាន​តែ​មនុស្ស​ដែល​ចេះ​ប្រយ័ត្ន​ប៉ុណ្ណោះ​ឯង ដែល​អាច​រក្សា​ខ្លួន​ទុក​ឲ្យ​ប្រពៃ​បាន កូន​ឪពុក​ត្រូវ​រក្សា​ខ្លួន​ដោយ​ប្រយ័ត្ន​ប្រយែង​ជាទី​បំផុត ព្រោះ​មិន​មាន​អ្វី​ដែល​ត្រូវ​រក្សា​ឲ្យ​ក្រៃលែង​ជាង​ការ​រក្សា​ខ្លួន​នេះ​ឡើយ ។ កូន​ត្រូវ​ដឹង​ថាៈ ក្នុង​លោក​នេះ​រមែង​មាន​រឿង​ដែល​សម្រាប់​ឲ្យ​យើង​មាន​សេចក្តី​អត់​ធន់ កាល​បើ​កូន​អត់​ធន់បាន កូន​នឹង​សម្រេច​ផល​ល្អ​ប្រៀប​ដូច​ថ្នាំ​គ្រុន នៅ​ពេល​ញ៉ាំ​វារមែង​ល្វីង ប៉ុន្តែ​ផល​របស់​វា​គឺ​ត្រជាក់​ខ្លួន​បាត់​គ្រុន ។ ភ្លេច​អ្វី​ភ្លេច​បាន តែ​បើ​ភ្លេច​ប្រាណ ឈាន​ធ្លាក់​រណ្តៅ​ បើ​បាន​ជា​ភ្លាត់ មិន​ទាន់​ធ្លាក់​ជ្រៅ ប្រឹង​ឡើង​ណា​ពៅ កុំ​នៅ​នាំ​ជ្រុល ។ ខូច​អ្វី​មិន​គ្រោះ តែ​បើ​ខូច​ឈ្មោះ មិន​ងាយ​ជួស​ជុល កូន​ត្រូវ​ប្រយ័ត្ន កុំ​ងប់​ងងុល កាម​ជា​គ្រឿង​ពុល ខូច​អស់​ទាំង​ខ្លួន ។ ខូច​ខ្លួន​ខូច​ឈ្មោះ ខូច​នេះ​ពេញ​គ្រោះ រស់​លែង​ស៊ប់​សួន តែ​ទោះ​យ៉ាង​ណា កុំ​ឲ្យ​ខូច​ផ្ទួន ត្រូវ​ប្រឹង​កែ​ខ្លួន កុំ​ចោល​អាត្មា ។ ចោល​អ្វី​ចោល​បាន តែ​កុំ​ចោល​ប្រាណ ក្នុង​វដ្ត​សង្សារ ព្រោះ​ក្នុង​លោក​នេះ ឥត​មាន​នរណា ជួយ​ស្រង់​អាត្មា ក្រៅ​ពី​ខ្លួន​ឡើយ ។ កូន​ត្រូវ​រក្សា ការ​ពារ​អាត្មា ឲ្យ​បាន​ដល់​ត្រើយ​ ដោយ​ការ​ប្រយ័ត្ន និង​មិន​កន្តើយ ប្រយ័ត្ន​ហ្នឹង​ហើយ ជា​ព្រះ​ក្នុង​ខ្លួន ។ ប្រយ័ត្ន​ជា​ម្តាយ ញ៉ាំង​គុណ​ទាំង​ឡាយ ឲ្យកើត​មាំ​មួន អត់​ធន់​ជា​ឪ រក្សា​គ្រង​ស្ងួន គុណ​ធម៌​ក្នុង​ខ្លួន ដូច​ខែ​ខាង​ខ្នើត ។ ខន្តី​ដូច​ថ្នាំ លេប​ជា​ប្រចាំ រស​ជាតិ​ល្វីង​ឆើត​ លំបាក​ទ្រាំ​ណាស់ លុះ​ដល់​ផល​កើត រសជាតិ​ល្វីង​ឆើត​ មាន​គុន​គាប់​ហោង ។ បុរាណ​បាន​ពោល​ថាៈ ចោរ​លួច​ប្លន់​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​មិន​ស្មើ​នឹង​ភ្លើង​ឆេះ​ផ្ទះ ភ្លើង​ឆេះ​ផ្ទះ​មិន​ស្មើ​នឹង​ចាញ់​ល្បែង​ភ្នាល់​ចាញ់​ល្បែង​ភ្នាល់​ស្មើ​នឹង​ជាប់​គ្រឿង​ញៀន ។ ចោរ​ប្លន់​នៅ​សល់​ផ្ទះ អស់​ប្រាក់​មាស​មិន​ជាអ្វី ឆេះ​ផ្ទះ​នៅ​សល់​ដី អត់​បាយ​ឆី​ដីលក់​បាន ។ ចាញ់​ល្បែង​នៅ​ជីវិត បើ​ចេះ​គិត​វិញថ្កាន ញៀន​ថ្នាំ​ប្រចាំ​ប្រាណ តែ​លែង​បាន​ស្លាប់​ទាំង​រស់ ។ អត្ថបទ​នេះ​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅៈ កូន​មាស​ឪពុក រៀបរៀង​ដោយៈ អគ្គបណ្ឌិត ធម្មាចារ្យ ប៊ុត សាវង្ស វាយ​អត្ថបទ​ដោយៈ កញ្ញា ជា ម៉ានិត ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
images/articles/1327/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៣ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៥៧៨៤ ដង)
ចូរ​កូន​ពិចារណា​នូវ​កំណាព្យ​នេះ រូប​ស​ល្អ​រាង​គួរ​ស្រឡាញ់ តែ​ចាញ់​ល្អ​ចិត្ត​គំនិត​ជា មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន​រូប​ជា​រា ​ ឯចិត្ត​ល្អ​ជា​មិន​ចាស់​ឡើយ ។ កូន​មាស​ឪពុក​ចូរ​កុំ​ភ្លេច ធម៌​ថ្លៃ​ជាង​ពេជ្យ​នាំ​ដល់​ត្រើយ​ មាន​រូប​មាន​រោគ​ឥត​ស្រាក​ស្បើយ កូន​អើយ​ព្រះ​ធម៌​មិន​ចេះ​ឈឺ ។ បើកូន​រៀន​ធម៌​អប់​រំ​ចិត្ត​ ប្រព្រឹត្ត​សុចរិត​ចិត្ត​កូន​ភ្លឺ​ ជីវិត​ត្រូវ​ស្លាប់​រូប​ត្រូវ​ឈឺ ប៉ុន្តែ​ចិត្ត​ភ្លឺ​មិន​ស្លាប់​ទេ ។ ចិត្ត​ភ្លឺ​ៗ​ខ្លាំង​ជាង​សុរិយា ភ្លឺ​ដោយ​បញ្ញា​ចិត្ត​ទំនេរ កើត​ចាស់​ឈឺ​ស្លាប់​ព្រោះ​ក្តី​ស្នេហ៍ ឯ​ចិត្ត​ទំនេរ​ផុត​ទុក្ខ​ហោង ។ ចិត្ត​ល្អ​មិន​ជរា ព្រះ​ធម្មា​មិន​ចេះ​ឈឺ ខាត់​ចិត្ត​ឲ្យ​បាន​ភ្លឺ មាន​ពន្លឺ​ផុត​ក្តី​ស្លាប់ ។ អត្ថបទ​នេះ​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅៈ កូន​មាស​ឪពុក រៀបរៀង​ដោយៈ អគ្គបណ្ឌិត ធម្មាចារ្យ ប៊ុត សាវង្ស វាយ​អត្ថបទ​ដោយៈ កញ្ញា ជា ម៉ានិត ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
images/articles/1324/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៣ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៥៣១៦ ដង)
កូន​ចូរ​សម្តែង​ការ​រីក​រាយ​ដល់​អ្នក​ដែល​ឈ្នះ​កូន​គ្រប់​ករណី ដើម្បី​ដល់​ថ្ងៃ​ក្រោយ​ត​ទៅ នៅ​ពេល​ដែល​កូន​ឈ្នះ​គេ​វិញ គេ​នឹង​សម្តែង​ថ្ងៃ​ក្រោយ​ត​ទៅ នៅ​ពេល​ដែល​កូន​ឈ្នះ​គេ​វិញ​គេ​នឹង​សម្តែង​ការ​រី​ក​រាយ​មក​រក​កូន​ដូច​គ្នា​ដែរ ប៉ុន្តែ​បើ​គេ​មិន​បាន​សម្តែង​ការ​រីក​រាយ​មករក​កូន​ទេ​នោះ កូន​ក៏​គួរ​សម្តែង​នូវ​ការ​យល់​ដល់​ចិត្ត​របស់​គេ និង​អាណិត​គេ​ផង​ព្រោះ​គេ​បាន​ចាញ់​តាំង​តែ​ពី​គ្រា​ដំបូង​ដែល​គេ​បាន​ឈ្នះ​កូន​ម្ល៉េះ គឺ​ចាញ់​ចិត្ត​របស់​ខ្លួន​គេ​ហ្នឹង​ឯង​ចំណែក​កូន​វិញ គឺ​ឈ្នះ​ចិត្ត​របស់​កូន ដែល​ជាការ​ឈ្នះ​ដ៏​ប្រសើរ ។ មិនមាន​ការ​តស៊ូ​ណា ឲ្យ​ក្រៃ​លែង​ជាង​ ការ​តស៊ូ​យក​ឈ្នះ​ចិត្ត​អាក្រក់​របស់​ខ្លួន​ឡើយ អត្ថបទ​នេះ​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅៈ កូន​មាស​ឪពុក រៀបរៀង​ដោយៈ អគ្គបណ្ឌិត ធម្មាចារ្យ ប៊ុត សាវង្ស វាយ​អត្ថបទ​ដោយៈ កញ្ញា ជា ម៉ានិត ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
images/articles/1319/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៣ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៧៩៧៥ ដង)
ការ​ស្រឡាញ់​មិន​មាន​ដាក់​លក់​ឡើយ បើកូន​ចង់​បាន​កូន​ត្រូវ​ធ្វើ​យក​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ។ពេល​កូន​ឲ្យ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ទៅ​អ្នក​ដទៃ អ្នក​ដទៃ​នឹង​ឲ្យ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ត្រឡប់​មក​ដល់​កូន​វិញ ។បើ​កូន​ចង់​ឲ្យ​អ្នក​ដទៃ​ស្រឡាញ់​ពិត​ៗ សូម​កូន​ធ្វើ​ឲ្យ​បាន​តែ​ម្យ៉ាង​ល្មម​គ្រប់​គ្រាន់ គឺ​ធ្វើ​ខ្លួន​ឲ្យ​គួរ​ស្រឡាញ់ ។ ស្រឡាញ់​អ្នក​ដទៃ​ដោយ​មេត្តា​ជា​ការ​ប្រសើរ អត្ថបទ​នេះ​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅៈ កូន​មាស​ឪពុក រៀប​រៀង​ដោយៈ អគ្គបណ្ឌិត ធម្មាចារ្យ ប៊ុត សាវង្ស វាយ​អត្ថបទ​ដោយៈ កញ្ញា ជា ម៉ានិត ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
images/articles/1316/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៣ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៦០៧៧ ដង)
នាទី​ដែល​កូន​ត្រូវ​បដិបត្តិ​ចំពោះ​អ្នក​ដទៃ​ជាទូ​ទៅ​ដោយ​ការ​ឲ្យ​នូវ​ទឹក​ចិត្ត​ល្អ​ស្មោះ​របស់​កូនៈ ១.​ កូន​ត្រូវ​សម្លឹង​មើល​មនុស្ស​គ្រប់​គ្នា ដែល​បាន​ជួប​ដោយ​ក្រសែ​ភ្នែក​ជា​មិត្ត ។ ២. កូន​ត្រូវ​ចេះ​ញញឹម ឬមាន​ទឹក​មុខ​ស្រស់​ស្រាយ​ជា​មួយ​មនុស្ស​ទាំង​ឡាយ ។ ៣. កូន​ត្រូវ​ចេះ​សម្លឹង​មើល​ផ្នែក​ល្អ​របស់​មនុស្ស កូន​ត្រូវ​យល់​ថា អ្នក​ដែល​បាន​កើត​មក​ជាមនុស្ស​ សុទ្ធ​តែ​ជា​អ្នក​ធ្លាប់​បាន​ធ្វើ​ល្អកូន​មិន​ត្រូវ​មាក់​ងាយ​អ្នក​ណា​ឡើយ ។ ៤. កូន​ត្រូវ​ចេះ​គួរ​សម​ដោយ​របៀប​ល្អ​គ្រប់​យ៉ាង​ ដូច​ជា​ញញឹមរក សំពះ ឱន​ក្បាល​បន្ទន់​ខ្លួន ...តាម​ឋានៈ​របស់​ខ្លួន និង​តាម​ឋានៈ​របស់​អ្នក​ដទៃ ។ ៥. កូន​ត្រូវ​ចេះ​ស្តាប់​អ្នក​ដទៃ​និយាយ កុំ​និយាយ​កាត់​ដោយ​ឥត​របៀប បើ​និយាយ ត្រូវ​ឲ្យ​មាន​ប្រយោជន៍ ។ ៦. កូន​ត្រូវ​ចេះ​ប្រើ​ពាក្យ​ទាំង​ពីរ​យ៉ាង​នេះ ឲ្យ​ជា​ប្រចាំ គឺ​ពាក្យ​សូម​អរគុណ និង ពាក្យ​សូម​អត់​ទោស ។ ៧. កូន​ត្រូវ​និយាយ​ដោយ​ពាក្យ​សុភាព ពិរោះ​ទាំង​ចំពោះ​មុខ​ទាំង​កំបាំង​មុខ ។ ៨. កូន​ត្រូវ​ចេះ​ឲ្យ​កម្លាំង​ចិត្ត ដោយ​ពាក្យ​សរសើរ​ជា​ដើម​ដល់​មនុស្ស​ល្អ ។ ៩. កូន​ត្រូវ​ចេះ​និយាយ​សរសើរ ក្នុង​ផ្នែក​ល្អ​​របស់​មនុស្ស​ណា ដែល​ជា​ទី​ស្រឡាញ់​ពេញ​ចិត្ត​របស់​អ្នក​ដែល​កូន​កំពុង​តែ​និយាយ​ជា​មួយ​ជា​ការ​សរ​សើរពិត ៗ ។ ១០. កូន​ត្រូវ​រួម​សន្ទនា​ក្នុងអ្វី​ដែល​អ្នក​សន្ទនា​អាច​ឲ្យ​ការ​ចេះ​ដឹង​មក​កូន​បាន ។ ១១.​ កូន​ត្រូវ​ចេះ​បដិសេធ​នូវ​អ្វី​ដែល​កូន​មិន​យល់​ស្រប​តាម​ដោយ​មិន​ឲ្យ​គេ​ខូច​ចិត្ត ។ ១២. កូន​ត្រូវ​យក​រឿង​ល្អ​ៗ ឬ​រឿង​អ្នក​ធ្វើ​ល្អ​មក​និយាយ​ក្នុង​ពេល​សន្ទនា ។ ១៣. កូន​ត្រូង​អាស្រ័យ​បញ្ញា ពិចារណា​ចំពោះ​អ្នក​ដទៃ​ដែល​នៅ​ជុំ​វិញ​ខ្លួន​កូន ដោយ​កូន​មិន​ត្រូវ​អាង​អំណាច​អ្វី​មួយ​ហើយ​ចាំ​តែ​ចាប់​កំហុស​គេឡើយ ។ ១៤. កូន​គួរ​តែ​រក​ពេល​វៀរ​ចាកការ​និយាយ​មិន​ល្អ ឬ​វៀរ​ចាកការ​ខឹង​ក្រោធ​យ៉ាង​តិច​ឲ្យ​បាន​មួយ​ថ្ងៃ​ក្នុង​មួយ​សប្តាហ៍​ចាក​ការ​ខឹង​ក្រោធ យ៉ាង​តិច​ឲ្យ​បានមួយ​ថ្ងៃ​ក្នុង​មួយ​សប្តាហ៍​ទោះ​ជា​ថ្ងៃ​ណា​ក៏​បាន​ដែរ ។ ១៥. កូន​ត្រូវ​សាង​ឧបនិស្ស័យ​ជួយ​អ្នក​ដទៃ ក្នុងការងារ​អ្វី​ដែល​កូន​អាច​ធ្វើ​បាន ដោយ​មិន​សម្លឹង​ផង​តប​ស្នង​ពី​គេ​វិញ​ត្រូវ​សន្សម​សន្តាន​ករុណា​ឲ្យ​កាន់​តែ​មាំ​ទាំ មុន​នឹង​លាចាក​លោក​នេះ​ទៅ ។ អត្ថបទ​នេះ​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅៈ កូន​មាស​ឪពុក រៀបរៀង​ដោយៈ អគ្គបណ្ឌិត ធម្មាចារ្យ ប៊ុត សាវង្ស វាយ​អត្ថបទ​ដោយៈ កញ្ញា​ ជា ម៉ានិត ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
images/articles/2646/tpic.jpg
ផ្សាយ : ០២ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ២០៨ ដង)
ដើម្បីជោគជ័យក្នុងជីវិត មនុស្សយើងត្រូវតែដើរក្នុងផ្លូវរបស់ខ្លួនឯងឲ្យបានមាំមួន ជាផ្លូវ​ដែលព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់ត្រាស់ចង្អុលប្រាប់ ប្រយ័ត្នកុំឲ្យធ្លាក់អំពីផ្លូវរបស់ខ្លួន ដោយអំណាចខ្យល់នៃលោកធម៌ណាមួយនោះឡើយ នៅខាងចុងនៃសុខវគ្គ ( វគ្គទី ១៥ នៃព្រះគាថាធម្មបទ ) ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់ត្រាស់ថា ធីរញ្ច បញ្ញញ្ច ពហុស្សុតញ្ច ធោរយ្ហសីលំ វតវន្តមរិយំ តំ តាទិសំ សប្បុរិសំ សុមេធំ ភជេថ នក្ខត្តបថំវ ចន្ទិមា ។ បុគ្គលគួរសេពគប់សប្បុរស ជាអ្នកប្រាជ្ញ មានប្រាជ្ញាទាំងជាអ្នកចេះដឹងច្រើនផង មានកិរិយានាំទៅនូវធុរៈជាប្រក្រតី ( ឲ្យបានដល់ព្រះអរហត្ត ) ផង មានសីលវត្ត និងធុតង្គវត្តផង ជាអរិយៈឆ្ងាយចាកកិលេសផង មានបញ្ញាល្អផង ប្រាកដដូច្នោះៗ ឲ្យដូចជាព្រះចន្ទគប់រកនូវផ្លូវនក្ខត្តឫក្ស យ៉ាងនោះឯង ។ ដកស្រង់ពីសេៀវភៅ សិក្សាព្រះសូត្រភាគ ១១ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
images/articles/2651/tex______tpic.jpg
ផ្សាយ : ០២ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៣០៤ ដង)
ប្រៀបដូចរោគដែលបានជាសះស្បើយហើយ យើងក៏មិនប្រាថ្នាត្រឡប់ទៅរករោគនោះវិញ យ៉ាងណា រឿងឈឺចាប់ រឿងដែលទទួលមិនបាន រឿងឲ្យយើងខូចចិត្ត និងរឿងដែលឲ្យយើងដោះស្រាយមិនបានជាដើម រឿងទាំងអស់នេះ វាដូចជាដានជើង ដែលយើងដើរកន្លងមក បើយើងមិនគិតដើរត្រឡប់ទៅវិញ ពោលគឺមិនគិតចង់បានរឿងអ្វីៗដែលកន្លងទៅហើយនោះ ដូច្នេះក៏មិនមានរឿងអ្វីឲ្យយើងកើតទុក្ខទៀតដែរ ត្រូវចាំថា ទុក្ខកើតមកអំពីចំណង់ខុសរឿង ខុសពីការពិត បើយើងបានសិក្សាទទួលយកការពិតដោយបញ្ញា យើងនឹងបានស្ងប់ចិត្តពិតប្រាកដ ពុំខានឡើយ ។ នៅក្នុងសុខវគ្គ ( វគ្គទី ១៥ នៃព្រះគាថាធម្មបទ ) ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់ត្រាស់ថា៖ ជិឃច្ឆា បរមា រោគា សង្ខារា បរមា ទុក្ខា ឯតំ ញត្វា យថាភូតំ និព្វានំ បរមំ សុខំ ។ សេចក្តីស្រេកឃ្លាន ជារោគយ៉ាងក្រៃលែង សង្ខារទាំងឡាយ ជាទុក្ខយ៉ាងក្រៃលែង អ្នកប្រាជ្ញដឹងច្បាស់នូវសេចក្តីនោះតាមពិតហើយ (ក៏បានធ្វើឲ្យជាក់ច្បាស់នូវព្រះនិព្វាន) ព្រះនិព្វានជា បរមសុខ ។ ដកស្រង់​ពី សៀវភៅ​សិក្សា​ព្រះ​សូត្រ​ភាគ​ទី​១១ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
images/articles/2650/tex_________tpic.jpg
ផ្សាយ : ០២ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ១៥៣ ដង)
យើងអាល័យអតីតកាល ដោយមិនបានដឹងទោសនៃអតីតធម៌នោះៗ រឿងខ្លះ យើង​ទម្លាក់កំហុសដាក់អ្នកដទៃថា អ្នកនោះធ្វើឲ្យយើងបាត់បង់នូវសេចក្តីសុខ សេចក្តីស្រឡាញ់... តាមពិត អ្វីៗដែលមិនទៀងទាត់ហ្នឹងឯង បានជាមេរៀនឲ្យយើងចេះដឹងថា អ្វីដែលកើតឡើងគឺត្រឹមត្រូវតាមហេតុ ទាមទារមិនបាន ហាមឃាត់មិនបាន ។ នៅក្នុងមគ្គវគ្គ ( វគ្គទី ២០ នៃព្រះគាថាធម្មបទ ) ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់ត្រាស់ថា៖ សព្វេ សង្ខារា អនិច្ចាតិ យទា បញ្ញាយ បស្សតិ អថ និព្វិន្ទតិ ទុក្ខេ ឯស មគ្គោ វិសុទ្ធិយា ។ កាលណា បុគ្គលបានឃើញដោយប្រាជ្ញាថា សង្ខារទាំងពួងមិនទៀងដូច្នេះ កាលណោះ រមែងនឿយណាយ ក្នុងសេចក្តីទុក្ខ នេះជាផ្លូវនៃសេចក្តីបរិសុទ្ធ ។ ដកស្រង់​ពី​ សៀវភៅ​សិក្សា​ព្រះ​សូត្រ​ភាគ​ទី​១១ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
images/articles/2649/te_________xtpic.jpg
ផ្សាយ : ០២ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ២៤១ ដង)
មិនចាំបាច់អ្វីៗដូចមុននោះទេ រៀនរស់នៅជាមួយនឹងខ្លួនឯង មានខ្លួនឯងជាទីពឹង​ពោលគឺមានកុសលធម៌ជាទីកក់ក្តៅ ដើរទៅមុខមានទីបំផុតទុក្ខជាទិសដៅ កុំកប់ចិត្តខ្លួនឯងក្នុងអតីតកាល ត្រូវក្លាហានក្នុងការលះបង់ នាំចិត្តមកសិក្សាព្រះពុទ្ធដីកាឲ្យមានការចេះដឹង ។ នៅក្នុងតណ្ហាវគ្គ ( វគ្គទី ២៤ នៃព្រះគាថាធម្មបទ ) ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់​ត្រាស់ថា មុញ្ច បុរេ មុញ្ច បច្ឆតោ មជ្ឈេ មុញ្ច ភវស្ស បារគូ សព្វត្ថ វិមុត្តមានសោ ន បុន ជាតិជរំ ឧបេហិសិ ។ អ្នកចូរដោះសេចក្តីអាល័យក្នុងកាលមុនចេញ ( អាស្រ័យអារម្មណ៍អតីតកាល ) ចូរដោះសេចក្តីអាល័យក្នុងកាលខាងក្រោយ (ជាប់ជំពាក់ក្នុងអនាគត) ចូរដោះសេចក្តីអាល័យ​ក្នុងកាលជាកណ្តាល ( ហួងហែងបច្ចុប្បន្ន ) ដូច្នេះអ្នកនឹងដល់ត្រើយនៃភព នឹងមានចិត្តរួចស្រឡះចាកសង្ខតធម៌ទាំងពួង មិនត្រូវទៅកាន់ជាតិនិងជរាទៀតឡើយ ។ ដកស្រង់ពី សៀវភៅ​សិក្សា​ព្រះ​សូត្រ​ភាគ​ទី​១១ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
images/articles/2024/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ៣០ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៤១៥៧៦ ដង)
ចំណុច​ខ្សោយ ១០ យ៉ាង​ខាង​ក្រោម អ្នកជា​ស្វាមី​គប្បី​ដឹង និង​ពិនិត្យ​កែ​ខៃ​ខ្លួន​ឲ្យ​បាន​ល្អ និង​ទាន់​ពេល​វេលា ព្រោះ​ចំណុច​ខ្សោយ​នេះ ជា​កត្តា​ដែល​អាច​ឲ្យ​ភរិយា​របស់​ខ្លួន​មើល​ងាយ ឬ​ធុញ​ទ្រាន់មក​លើ​ខ្លួន​បាន ។ ១. ជា​មនុស្ស​ក្រ មិន​មាន​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​អ្វី​សោះ។ ក្រ​នេះ​អាច​រួម​ដល់​ការ​ក្រ​គំនិត ក្រ​បញ្ញា ឬ​ដូច​សម្ដេចសង្ឃរាជ​លោក​តែង​ជា​កាព្យ​ថា" ក្រកិច្ច ក្រកល់ ក្រដឹង ក្រយល់ ក្រវៃឆ្នៃទាស់ "។ ២. ជា​មនុស្ស​ដែល​មាន​ជំងឺ​ជាប់​ជានិច្ច ជំងឺរ៉ាំរ៉ៃ មួយ​ថ្ងៃកាត់ មួយថ្ងៃ​កោរ រក​ថ្ងៃ​ជា​នោះ​តិច បន្តិច​ឈឺៗ។ ៣. ជា​មនុស្ស​ចាស់ គ្រាំគ្រា ទុព្វលភាព រាង​កាយ​មិន​មាំ​មួន ចាស់ជរា ចូល​តម្រា​តា​ជូជក និង​នាង​អមិត្តធីតា ធ្វើ​អ្វី​មិន​កើត ត្រូវ​ពឹង​ភរិយា​ខ្លួន។ ៤. ជា​មនុស្ស​ស្រវឹង​អ៊ួទីនួ ដើរ​ដេក​តាម​ផ្លូវ​ក្របី ឬ​តាម​ផ្លូវ​ជាដើម ពេល​ស្រវឹង​ ក៏​ថ្វើ​អាការៈ​ថោក​ទាប អាក្រាតខ្លួន ឬពុំ​នោះសោត ក៏​វាយ​ប្រពន្ធកូន។ ៥. ជា​មនុស្ស​ល្ងង់ ទក់មក់ ទ្រើកៗ មិន​សូវ​គ្រប់​១០។ ៦. ជា​មនុស្ស​ធ្វេស​ប្រហែស ខ្ជីខ្ជា គ្មាន​សតិ មាន​សេចក្ដី​ប្រមាទច្រើន។ ៧. ធ្វើ​អ្វី ធ្វើ​មិន​ជាក់លាក់ ចាប់​នេះ ចាប់​នោះ​មិន​ឆ្ពោះ​ត្រង់ណា ធ្វើ​នោះ​បន្តិច ធ្វើ​នោះ​បន្តិច ចាប់​ការ​ឲ្យ​ពីសពាស មិន​ច្បាស់​អ្វី​សោះ។ ៨. ខ្ជិល​ច្រអូស មិន​ធ្វើ​ការងារ ដេក​ចាំ​តែ​ស៊ី ចាំ​តែ​អង្គុយ​បង្ហាញ ពឹង​តែ​កម្លាំង​ប្រពន្ធ រកស៊ី​ដូច​សត្វ​ប្រឡាំង​កាស។ ៩. មិន​ប្រឹង​ប្រែង​រក​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​យក​មក​ទុក​ដាក់។ ១០. បំផ្លាញ​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ឲ្យ​វិនាស​ទៅ​ដោយ​អបាយ​មុខ ឬ​ដោយ​ប្រការ​ណា​មួយ។ ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ ជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ រៀប​រៀង​ដោយ ឥន្ទបញ្ញោភិក្ខុ ហ មណីចិន្ដា ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
images/articles/1919/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ៣០ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៣០៥០ ដង)
ពាក្យថា​ ជីវិត សំដៅ​ដល់​ប្រមាណ​នៃ​អាយុ ឬ​ការ​រស់​នៅ​របស់​សត្វ​ទាំង​ឡាយ​គ្រប់ៗគ្នា ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​លោក​សន្និវាស ។ម្យ៉ាង​ទៀត ជីវិត សំដៅ​ដល់​រូប​រាង​កាយ និង​ចិត្ត​វិញ្ញាណ​របស់​សត្វ​លោក ឬ​បើ​និយាយ​ឲ្យ​ងាយ​ស្ដាប់ គឺ​ខ្លួន​ប្រាណរបស់​សត្វ​លោក​គ្រប់​គ្នា ដែល​កំពុង​មាន​សកម្មភាព​នេះ​ឯង។ ម្យ៉ាង​ទៀត ជីវិត មិន​គឺ​អ្វី​ដទៃ​ក្រៅ​អំពី​ការ​ឃើញ ការ​ឬ ការ​ដឹង​ក្លិនការ​ដឹង​រស ការ​ដឹង​ផោដ្ឋព្វៈ និង​ការដឹងរឿង​រ៉ាវ​ផ្សេងៗ នោះ​ឡើយ នៅ​ពេល​ការ​ឃើញ ការ​ឮ​ជា​ដើម​លែង​មាន​ហើយ ក៏​សន្មតិថា ជា​ពេល​អស់​ជីវិត​ ឬ​ពេល​ស្លាប់​នោះ​ឯង។ ដើម​រុក្ខ​ជាតិ​ទាំង​ឡាយ យើង​ក៏​អាច​និយាយ​ថា​រស់​ឬ​ស្លាប់​បាន​ដែរ តែ​មិន​មាន​ជីវិត​ទេ ព្រោះ​ជា​ធម្មជាតិ​ដែលកើត​ឡើង​អំពី​សមុដ្ឋាន​តែ​មួយ គឺ​ឧតុ ( រដូវ ) ឯ​ជីវិត​សត្វលោក​កើត​ឡើង​ពី​សមុដ្ឋាន​បួន គឺ កម្ម ចិត្ត ឧតុ និងអាហារ។ ដកស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ ដំណើរជីវិត ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
images/articles/1777/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ៣០ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៦៧៦៩ ដង)
- សួរ​ថាៈ តាម​ដែល​អធិប្បាយ​មក​នេះ យើង​ជា​ឪពុក​ម្ដាយ​ចិញ្ចឹម​រក្សា តើ​មាន​គោលការណ៍​ពិចារណា​យ៉ាង​ណាថា កូន​យើង​រឹង​មាំ អាច​ទៅ​ប្រឈម​មុន​នឹង​សង្គម​ខាង​ក្រៅ​បាន? ក្នុង​ផ្លូវ​ធម៌​មាន​គោល​ការណ៍​វាយ​តម្លស​យ៉ាង​ណា​ថា ក្មេង​មាន​សភាព​រឹង​មាំ​ល្មម​នឹង​ដំណើរ​ជីវិត​បាន​ដោយ​ខ្លួន​ឯង។ ឆ្លើយៈ មើល​ការ​អភិវឌ្ឍ ៤ ផ្នែកគឺ៖ ១)- ការ​អភិវឌ្ឍ​ផ្នែក​រាង​កាយក្រៅ​ពី​មើល​សុខ​ភាព​រាង​កាយ​ហើយ ត្រូវ​ពិចារណា​មើល​សម្ពន្ធ​ភាព​ជា​មួយ​វត្ថុ សម្ភារៈប្រើប្រាស់​ បរិភោគ ថា​គេ​អភិវឌ្ឍ​ឬ​នៅ ដូច​ជា​មើល​ថា គេ​ដឹង​ពីការ​បរិភោគ ប្រើប្រាស់ វត្ថុ​សម្ភារៈ​យ៉ាង​ណា ដូច​ជា ការ​ទទួលទាន​ អាហារ មើល គេ​ថា គេ​បរិភោគ​ដោយ​មាន​គោល​បំណង​ដោយ​ពិត​គឺ​ដើម្បី​សុខ​ភាពនៃ​រាងកាយ​រឹងមាំ មិនមែន​ដើម្បី​តែ​ឆ្ងាញ់​ពិសារ​ដើម្បី​ភាព​សង្ហារ ខ្ជះខ្ជាយ​អួតឋានៈ។ យ៉ាង​នេះ​សម្ដែង​ឲ្យ​ឃើញ​ថា គេ​មាន​ការ​អភិវឌ្ឍ ដែល​រួម​ទៅ​ដល់​ការ​ប្រើ​បច្ចេកវិជ្ជា​ផ្សេងៗ​ផង​ដែរ។ សង្កេត​ក្នុង​ការ​មើល ការ​ស្ដាប់ ថា​មើល​យ៉ាង​ដូចម្ដេច មើល​បាន​ប្រយោជន៍​ទេ ដឹង​នូវ​សិក្សា​អំពី​ហេតុ​ការណ៍​ផ្សេងៗ​ទេ ឬ​ថា​ឃើញ​អារម្មណ៍​ផ្សេងៗ ហើយ​ធ្លាក់​ក្នុង​ទាសភាព​ជំពាក់​ចិត្ត​ស្រវឹង។ យ៉ាង​នេះ ជា​ការ​អភិវឌ្ឍ​ផ្លូវ​កាយ។ ២)- ការ​អភិវឌ្ឍ​ផ្នែក​សីល សង្កេត​មើល​សម្ពន្ធ​ភាព​ជា​មួយ​មិត្តភក្តិ សម្ពន្ធភាព​ជា​មួយ​បងប្អូន។ មើល​សម្ពន្ធភាព​ជា​មួយ មិត្តភក្តិ ដូច​ជា​ សេពគប់​ជា​មួយ​មិត្តណា ធ្វើ​ចំពោះ​មិត្តនោះ យ៉ាង​ណា តើ​សេពគប់​ជា​មួយ​មនុស្ស​ប្រភេទណា មាន​អាកប្បកិរិយា​ទស្សនគតិ​ត្រឹម​ត្រូវ​ដែរឬ​ទេ សន្ទនា​ពី​អ្វី មាន​សម្ពន្ធភាព​ជា​មួយ​មនុស្ស​ក្នុង​សង្គម​យ៉ាង​ណា ចេះ​សង្គ្រោះ​ជួយ​គ្នា​ដែរ​ឬ​ទេ។ នេះ​ជា​ការ​អភិវឌ្ឍ​ផ្នែក​សង្គម។ ៣)- ការ​អភិវឌ្ឍ​ផ្នែកចិត្ត​សន្ដាន សង្កេត​មើល​ថា មានគុណ​គឺ​សេចក្ដី​ល្អ​ឬ​ទេ មាន​មេត្តា ករុណា ពេល​ជួប​អ្នក​មាន​ទុក្ខ​លំបាក អ្នក​ជំងឺ ចេះ​ជួយ​គេ​ទេ? មាន​ទឹក​ចិត្ត​ចំពោះ​អ្នក​ដទៃ​ឬ​ទេ​ មាន​កតញ្ញុតា​ឬ​ទេ ។ល។ ហើយ​មើល​សមត្ថភាព​របស់​ចិត្ត​ថា តើ​រឹង​មាំ មាន​សេចក្ដី​ព្យាយាម ប្រឹង​ប្រែង មាន​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​មាន​សតិ​ជា​គ្រឿង​រក្សា​ខ្លួន មាន​សមាធិ​មាំទាំ​ក្នុង​កិច្ចការ​ងារ​ដែរ​ឬ​ទេ ព្រម​ទាំង​ពិចារណា​មើល​សុខភាព​ផ្លូវ​ចិត្ត​ថា មាន​ក្ដី​សប្បាយ​រីករាយ ស្រស់ថ្លា មិន​មួហ្មង មិនតឹង​តែង មិន​កង្វល់។ ៤)- ការ​អភិវឌ្ឍ​ផ្នែក​បញ្ញា សង្កត់​មើល​ថា អាច​ទទួល​ដឹង​នូវ​របស់​ផ្សេងៗ​តាម​សេចក្ដី​ពិត គឺ​អាច​សម្លឹង​របស់​ផ្សេងៗ​ដោយ​មិន​ប្រកាន់ ដោយ​ការ​ពេញ​ចិត្ត មិន​ពេញ​ចិត្ត​ឬ​រីករាយ មិន​រីករាយ។ តែ​សម្លឹង​របស់​ទាំង​នោះ ដោយ​ការ​សិក្សា​ចង់​ដឹង ចង់​ចេះស្រាវជ្រាវ​សេចក្ដី​ពិត និង ដោះស្រាយ​បញ្ហា ពិគ្រោះ​ពិចារណា​សម្លឹង​លោក​នេះ​យ៉ាង​ណា មាន​ទស្សនគតិ​ចំពោះ​មនុស្ស​ក្នុង​សង្គម​យ៉ាង​ដូចម្ដេច មាន​ទិដ្ឋិ​យល់​ឃើញ​យ៉ាង​ណា។ -សួរៈ ការ​សម្ដែង​ចេញ​មក ឬ​ការ​ប្រព្រឹត្ត​ផ្សេង​ៗ​ក្នុង​លក្ខណៈ​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ អាច​នឹង​ចាប់​ផ្ដើម​ពី​អាយុ​ប៉ុន្មាន? -ឆ្លើយៈ មិន​ទាក់​ទង​ជា​មួយ​អាយុ។ អាយុ​គឺ​ការ​កំណត់​នូវ​វ័យ ឬ​ថា ជា​ព្រំដែន​នៃ​ការ​ចម្រើន​ធំធាត់។ ពេល​វេលា​ក្នុង​ការ​សន្សំ​ភាព​ជំនាញ ការ​អភិវឌ្ឍ​ខ្លួន​នឹង​កើត​ឡើង​ជា​មួយ​អាការ​សំដែង​ចេញ​នូវ​លក្ខណៈ​នៃ​ការ​ប្រព្រឹត្ត ដែល​បង្ហាញ​ឲ្យ​ឃើញ​ដល់​ការ​អភិវឌ្ឍ​ក្នុង​ផ្នែក​នីមួយៗ ទាំង​៤ផ្នែក ថា តើ​មាន​លំដាប់​ណា? -​សួរៈ បច្ចុប្បន្ន​យើង​ឲ្យ​តម្លៃ​មនុស្ស មិន​បាន​ឲ្យ​តម្លៃ​ក្នុង​លក្ខណៈ​ការ​អភិវឌ្ឍ​រាង​កាយ គឺ​សីល សមាធិ បញ្ញា ទេ តែ​យើង​ច្រើន​ឲ្យ​តម្លៃ​លើ សញ្ញាបត្រ ឬ​ឲ្យ​តម្លៃ​តាម​ផ្នែក​សេដ្ឋកិច្ច មើល​តាម​ចំនួន​ទ្រព្យ​តិច​ឬ​ច្រើន ហើយ​ក៏​សំគាល់​ថា បុគ្គល​នេះ​ជា​អ្នកមាន​ក្នុង​ប្រទេស។ ក្នុង​លក្ខណៈ​នេះ សង្គម​កំពុង​សំដែង​លោក​នេះ (បង្ហាញ​លោក​នេះ) ក្នុង​ផ្លូវ​ខុស​មែន​ទេ? -ឆ្លើយៈ សង្គម​កំពុង​តែ​ឲ្យ​នូវ​សភាព​ដែល​ឃ្លៀងឃ្លាត​ប្រាស​ចាក​ការ​ពិត។ ដកស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ សុភមង្គល​គ្រួសារ​ជាសន្តិសុខ​សង្គម ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1640/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ៣០ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៦៨១៩ ដង)
កូនៗ​ទាំង​ឡាយ ខ្លួន​យើងជា​ស្រី​ដែល​មាន​គូស្រករ ពោល​គឺ​មាន​ស្វាមី​ហើយ ត្រូវ​មាន​ការ​រស់​នៅ​បែក​ពី​ពុកម៉ែ ដូច្នេះ​កូន​រស់​នៅ​ជា​មួយ​ប្ដី​ត្រូវ​តែ​មាន​សេចក្ដី​អត់​ធ្មត់​ឲ្យ​បាន​ច្រើន​ផង​ណា​កូន។នៅ​ពេល​នេះ ពុក​ម៉ែ​សូម​ផ្ដាំ​ផ្ញើ​ពាក្យ​ពេចន៍​ខ្លះៗ ពេល​ដែល​កូន​ត្រូវ​ឃ្លាត​ទៅ​រស់​នៅ​ខាង​ស្វាមី​ណា​កូន​ម៉ែ ធម្មតា​ចានដែល​នៅ​ក្នុង​រាវ រមែង​ប៉ះទង្គិច​គ្នា​មិន​ខាន សំខាន់​ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត​ពេល​ដែល​កូន​ត្រូវ​ទៅ​រស់​នៅ​ខាង​ស្វាមី ចូរ​កូន​ស្រី​ម៉ែ​រក្សា​ធម៌ ៥ នេះ​ឲ្យ​ជាប់​ណា​កូន។ ១- ពេល​ដែល​កូន​ចូល​ដំណេក ត្រូវ​ដេក​ក្រោយ​ស្វាមី ឬ​ឪពុក​ម្ដាយ​ខាង​ស្វាមី តែ​កូន​ត្រូវ​ភ្ញាក់​មុន​ពួក​គាត់ និង​ត្រូវ​បម្រើ យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ជា​មួយ​ពួក​គាត់ ចេះ​ប្រើ​ពាក្យ​សម្ដី​គួរ​ជាទី​ស្រលាញ់។ ២- ជន​ណា​ជាទី​គោរព​របស់​ភស្ដា ដូច​ជា​មាតាបិតា សមណព្រាហ្មណ៍​យើង​ត្រូវ​ធ្វើ​សក្ការៈ​គោរព​សំពះ​បូជា​បុគ្គល​នោះ ស្វាគមន៍​អ្នក​ដែល​មក​ផ្ទះ​ដោយ​ការ​ឲ្យ​នូវ​ទី​កន្លែង​អង្គុយ និង​ទឹក​ជាដើម។ ៣- ការងារ​ជា​ការងារ​ក្នុង​ផ្ទះ​ស្វាមី កូន​ត្រូវ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ធ្វើ​ឲ្យ​បាន​ល្អ​ជានិច្ចមិន​ត្រូវ​ធ្វេស​ប្រហែស​ឡើយ កូន​ត្រូវ​ឆ្លាត​ឈ្លាស​ក្នុង​កិច្ចការងារ។ ៤- មនុស្ស​ខាង​ក្នុងរបស់​ស្វាមី​ ដូច​ជា​ទាសៈ​អ្នក​បម្រើ ឬ​កូន​ជាង​យើង​ត្រូវ​ដឹង​អ្វីៗ ដែល​គេ​ធ្វើ​ហើយ និង​អ្វី​ដែល​មិន​ទាន់​ធ្វើ ត្រូវ​ដឹង​អាការៈ​ឈឺ ឬ​ ជា​របស់​អ្នក​ទាំង​នោះ​ត្រូវ​ចែក​របស់​ទទួល​ទាន​ឲ្យ​ដល់​ពួក​គេ តាម​ចំណែក​ដែល​គេ​គួរ​ទទួល​បាន។ ៥- ទ្រព្យ​អ្វីៗ ដែល​ស្វាមី​រក​បាន​មក​ជាទ្រព្យ ឬ​មាស​ប្រាក់ យើង​ត្រូវ​ឃុំ​គ្រង​ការពារ​ទ្រព្យ​ទាំង​នោះ ទាំង​ជា​អ្នក​មិន​លេង​ល្បែង​ភ្នាល់ ឆក់​លួច មិន​ជា​អ្នក​ផឹក​ស្រា មិន​បំផ្លាញ​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ។ បើ​រូប​កូន បាន​កាន់​ជាប់​នូវ​គោល​ការណ៍​ទាំង ៥ យ៉ាង​នេះ​ហើយ ប្រាកដ​ជា​មាន​សេចក្ដី​សុខ​ក្នុង​គ្រួសារ​របស់​កូន​ជានិច្ច​ណា​កូន​ស្រី​ម៉ែ ប៉ុណ្ណឹង​ចុះ​ពេល​នេះ​រូប​កូន​បាន​យល់​នូវ​សេចក្ដី​ដែល​បាន​ប្រាប់​ពី​ថ្ងៃ​មុន ខ្លះ​ហើយ​មើល​ទៅ ។សូម​កូន​ចង់​ចាំ​ថា សេចក្ដី​សុខ​របស់​គ្រួសារ​កូន មិន​អាច​នរណា​ម្នាក់​ធ្វើ​ឲ្យ​បាន​ឡើយ ក្រៅអំពី​រូប​កូន​ចេះ​យោគយល់​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​នោះ​ណា​កូន។ ដកស្រង់ចេញ​ពី​សៀវភៅ ក្តីសង្ឃឹមអ្នកមានគុណ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1475/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ៣០ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៥៧៧០ ដង)
តើ​អ្វី​ជា​ជីវិត? ភ្នែក ត្រចៀក ច្រមុះ អណ្ដាត កាយ ចិត្ត រូប សំលេង ក្លិន រស ផោដ្ឋព្វៈ អម្មារម្មណ៍ និង​វេទនា​ទាំង​ឡាយ​ដែល​សោយ​តាម​ទ្វារ​ភ្នែក ទ្វារ​ត្រចៀក ទ្វារ​ច្រមុះ ទ្វារ​អណ្ដាត ទ្វារ​កាយ គឺ​ជា​តួជីវិត ជា​របស់​ក្ដៅ។ តើ​ក្ដៅ​ព្រោះ​អ្វី? ក្ដៅ​ព្រោះ​ភ្លើង​កិលេស គឺ រាគៈ ទោសៈ មោហៈ។ នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ បើ​ទោះ​ជា​គ្មាន​អ្នក​ណា​ប្រាប់ ក៏​យើង​អាច​ដឹង​បាន​ថាសត្វ​លោក​កំពុង​រស់​នៅ​ក្នុង​កំដៅ ហើយ​កំដៅ​នេះ​មាន​កំនើន​កើន​ជាង​មុន ១ ដង ជា ៥ ដង ឯណោះ។ សភាព​ទាំង​អស់​នេះ​ក៏​ព្រោះ​តែ​ភ្លើង រាគៈ ទោសៈ មោហៈ អាស្រ័យ​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​របស់​សត្វ​លោក កាន់​តែ​មានចំហេះ​ខ្លាំង​ឡើងៗ ដោយហេតុ​ថា សត្វ​លោក​កាន់​តែ​ឆ្លាត មាន​ល្បិច​កល​ពិស​ពុល ក្នុង​ការ​ផ្ដុំ​ភ្លើង​តណ្ហា ឲ្យ​កាន់តែ​មាន​កម្លាំង​ខ្លាំង​ឡើងៗ​ជា​លំដាប់។ សត្វ​លោក​រឹត​តែ​គ្មាន​ដឹង​ គ្មាន​ជំនឿ គ្មាន​ប្រកាន់​យក​ថា ការ​ពន្លត់​ ភ្លើង រាគៈ ទោសៈ មោហៈ គឺ​ជា​ចំណុច​ដ៏​ត្រជាក់​ដ៏​កំពូល​របស់​ជីវិត​នោះ​ទេ ផ្ទុយ​មក​វិញ​គេ​ច្រើន​តែ​ស្វែង​រក​សេចក្ដី​សប្បាយ​រីករាយ​លើ​បញ្ចកាមគុណ ដែល​ជា​ការ​ពង្រីក​ភ្នក់​ភ្លើង​ឲ្យ​កាន់​តែ​ធំ ដោយ​គំនិត​បញ្ឆេះ​ច្រើន​ជាង​គំនិត​ពន្លត់។ សកល​លោក​បាន​ក្លាយ​ទៅ​ជា​លោក​ដែល​មាន​កំដៅ​ទាំង​មនុស្ស​ទាំង​សត្វ​ទាំង​សកល​ធាតុ​ក៏​ព្រោះ​តែ​មនុស្ស​ក្នុង​ពិភព​លោក​នាំ​គ្នា​ស្ទាប​អង្អែល​នូវ​បញ្ច​កាម​គុណ នាំ​គ្នា​បំរើ​សេចក្ដី​សប្បាយ​បោក​ប្រាស់ ប្រកប​ដោយ​ចិត្ត​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ​រាគៈ ទោសៈ មោហៈ លើស​ពី​សម័យ​មុន ១ ជា ១០ ដង ឬ១ ជា ២០ ដង ក៏​អាច​ថា​បាន។ សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ មនុស្ស​បាន​នាំ​គ្មាពពាក់​ពពូន​ជំពាក់​ជំពិន​លើ​អំពើ​ដុត​កំដៅ​ខ្លួន​ឯង គឺ​នាំ​គ្នា​ថ្ងូរ នាំ​គ្នា​ជូរ​ចត់​ក្នុង​ជីវិត​របស់​ខ្លួន គេ​នាំ​គ្នា​បង្កើត​កិលេស​របស់​ខ្លួន គេ​ប្រាថ្នា​លើក​ខ្លួន​របស់​គេ​ជា​ម្ចាស់ពិភព​លោក ។ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត គំនិត​របស់​មនុស្ស​ម្នាក់​ៗ តែង​មាន​ការ​ប្រកាន់​យក​នូវ​របស់​មិន​ទៀត ជា​ទុក្ខ ជា​អនត្តា ថា​ជា​របស់​ទៀត ជា​សុខ ជា​អត្តា។ ប៉ុន្តែ​ការ​ប្រកាន់ និង គំហើយ​របស់​គេ​ទាំង​នោះ​លទ្ធ​ផល​ចុង​ក្រោយ គឺ​សំណើច​លាយ​ទំនួញ សំអប់​លាយ​សំឡាញ់​សម្លូត​លាយ​កំណាច​ជា​ដើម ដែល​ផ្លាស់​ប្ដូរ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ឥត​ឈប់​ឈរ ស្ថិត​ក្រោម​លក្ខណៈ​ដុត​បំផ្លាញ​ខ្លួន​ឯង​ដោយ​វិធី​ផ្សេងៗ​យ៉ាង​មុខ​គួរ​ឲ្យ​សង្វេគ​ខ្លោច​ផ្សា​ដោយ​គ្មាន​ដឹង​ខ្លួន​ឡើយ ។សូម​មេត្តា​ពិចារណា​នូវ​ពុទ្ធ​ភាសិត​មួយ​កន្លែង​ទៀត​ដូច​ខាង​ក្រោមៈ មិន​មាន​ភ្លើង​អ្វី​(ក្ដៅ)​ស្មើដោយ​រាគៈ មិន​មាន​ចង្រៃ​អ្វី(ឲ្យ​ទោស)​ស្មើ​ដោយ​ទោសៈ មិន​មាន​សំណាញ់​អ្វី(ស្មុគ្រស្មាញ)​ស្មើ​ដោយ​មោហៈ តាមពុទ្ធភាសិត​ខាង​លើ​នេះ ស្ដែង​ឲ្យ​យើង​ឃើញ​កាន់​តែ​ច្បាស់​ថា សូម្បី​តែ​ភ្លើង​ពិតៗ ក៏​មិន​អាច​មាន​កំដៅ​ស្មើ​ដោយ​ភ្លើង​រាគៈ​បាន​ឡឡើយ។ ដូច្នេះ​ នរក​ក្នុង​លោក​នេះ គឺ​ជា​នរក​កាច​សាហាវ​ជាង​នរក​ស្រុក​ខ្មោច ព្រោះ​ភ្លើង​ដ៏​ក្ដៅ​គឺ​រាគៈ ទោសៈ មោហៈ នេះ​វា​ជា​ក្បាល​ម៉ាស៊ីន​ដឹក​នាំ​ឬ​បង្កើត​ឲ្យ​មាន​រក​ស្រុក​ខ្មោច។ ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ តើ​នរក​មាន​ដែរ​ឬ​ទេ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/2198/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៨ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ២៥៥៧ ដង)
ការ​ស្កប់​ស្កល់​ក្នុង​កាម​ទាំង​ឡាយ​ រមែង​មិន​មាន ព្រោះ​ក​ហា​បណៈ​ (ដែល​ធ្លាក់​ចុះ) ដូច​ទឹក​ភ្លៀង​ទេ កាម​ទាំង​ឡាយ​ មាន​សុខ​តិច មាន​ទុក្ខ​ច្រើន, អ្នក​ប្រាជ្ញ​ដឹង​ច្បាស់​យ៉ាង​នេះ​ហើយ លោក​មិន​បាន​ត្រេក​អរ​ក្នុង​កាម​ទាំង​ឡាយ សូម្បី​ជា​ទិព្វ​ឡើយ, សា​វ័ក​របស់​ព្រះ​សម្មា​សម្ពុទ្ធ រ​មែង​ជា​អ្នក​ត្រេក​អរ​ក្នុង​ធម៌ ជា​គ្រឿង​អស់​តណ្ហា ។ មនុស្ស​ទាំង​ឡាយ​ច្រើន​នាក់ ត្រូវ​ភ័យ​គម្រាម​ហើយ តែង​យក​ភ្នំ អា​រាម និង រុក្ខ​ចិ​តិយ​ជា​ទី​ពឹង, ទី​ពឹង​បែប​នេះ មិន​មែន​ជា​ទី​ពឹង​ដ៏​ក្សេម​ទេ ទី​ពឹង​បែប​នេះ មិន​មែន​ជា​ទី​ពឹង​ដ៏​ឧត្តមម​ទេ បុគ្គល​អា​ស្រ័យ​នូវ​ទី​ពឹង​នេះ​ហើយ រមែង​មិន​រួច​ស្រ​ឡះ​ចាក​ទុក្ខ​ទាំង​ពួង​ឡើយ ។ លុះ​តែ​បុគ្គល​ណា​យក ព្រះ​ពុទ្ធ ព្រះ​ធម៌ ព្រះ​សង្ឃ ជា​ទី​ពឹង​ ឃើញ​ច្បាស់​នូវ​ អ​រិ​យសច្ច​ទាំង ៤ គឺ ទុក្ខ​សច្ច ១, ទុក្ខ​ស​មុ​ទយ​សច្ច ១ , និ​រោធ​សច្ច កន្លង​ទុក្ខ ១, អ​រិ​យ​មគ្គ ប្រ​កប​ដោយ​អង្គ​ ៨ ជា​ដំណើរ​ទៅកាន់​ព្រះ​និព្វាន ដែល​ជា​ទី​រម្ងាប់​ទុក្ខ ១, ដោយ​ប្រា​ជ្ញា​ដ៏​ប្រ​ពៃ​នេះ​ឯង​ទី​ទី​ពឹង​ដ៏​ក្សេម​ នេះ​ឯង​ជា​ទី​ពឹង​ដ៏​ឧត្តម បុគ្គល​អា​ស្រ័យ​ទី​ពឹង​នេះ រ​មែង​រួច​ស្រ​ឡះ​ចាក​ទុក្ខ​ទាំង​ពួង​បាន ។គា​ថា​ធម្ម​បទ "ពុទ្ធ​វគ្គ" សុ.​ខុទ្ទ​ក​និ​កាយ បិ. ៥២ ) ដកស្រង់​ចេញពីសៀវភៅ វត្ត​ប្រ​តិ​បត្តិ​ពុទ្ធ​សា​ស​និក​ជន រៀបរៀង​ដោយៈ ព្រហ្ម មេ​ត្តា (គ​តិ​បណ្ឌិ​តោ) ហៅ ជយ​វរិន្ទ វាយអត្ថបទ​ដោយៈ ឧបាសក សូត្រ តុលា ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
images/articles/2184/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៨ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ១៦៩៧ ដង)
ពាក្យ​ថា​ មនុស្ស មក​ពី (មន + ឧស្ស) មន ប្រែថា គំនិត ឬ​ការ​គិត ឧស្ស ប្រែថា ខ្ពស់ ឬ​ប្រសើរ រួម​គ្នា​ទាំង​ពីរ​សព្ទ័​ប្រែ​ថា អ្នក​មាន​គំនិត​ខ្ពស់ ឬ​ជន​អ្នក​ដឹង​ខុស​ត្រូវ ។ដូច្នេះ អត្តភាព​ជាមនុស្ស មិន​គួរ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ទុច្ចរិត ដូច​ជា​សត្វ​ដែល​ខ្វះ​បញ្ញា​នោះ​ទេ គួរ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ អំពើ​សុចរិត​យ៉ាង​តិច​បំផុត​ឲ្យ​បាន​ ៥ ប្រការ គឺ​ សីល ៥។ ការ​ប្រព្រឹត្ត​ល្អ​ទាំង​ ៥ ​ប្រការ​នេះគឺ​ជា​គុណធម៌​ជាន់​ទាបឬ​គុណ​ខាង​ដើម​របស់​មនុស្ស ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​អាច​បណ្ដុះគុណ​ធម៌​ខ្ពស់​ឡើង​តទៅ​ទៀត​បាន រហូតបន្លុះ​មគ្គផល​ព្រះនិព្វាន​ដែល​ជា​គុណធម៌​ដ៏វិសេស​របស់​មនុស្ស។ ម្យ៉ាង​ទៀត សុចរិត​ទាំង​ ៥ ប្រការ​នេះ នឹង​ហៅ​ថា មនុស្ស​ធម៌ (ធម៌​របស់​មនុស្ស) ក៏​បានតែ​តាម​ផ្លូវ​ព្រះធម៌ ហៅ​ថា "​សីល​៥" បាលី​ថា "​បញ្ចសីល"។ ដោយ​អំណាច​សីល​ទាំង​៥​នេះ ជាធម៌ ដែល​មនុស្ស​គ្រប់រូប​ត្រូវ​ប្រព្រឹត្ត​ជានិច្ច ហៅ​ឈ្មោះ​មួយ​ទៀត​ថា "និច្ចសីល"។ សីល​ប្រែថា ប្រក្រតី (​បកតិ) ដូច្នេះ មនុស្ស​ដែល​មានសីល​គ្រប់​ទាំង ៥ ហៅ​ថា មនុស្ស​ប្រក្រតី ឬ​ហៅ​ថា មនុស្សគ្រប់​លក្ខណៈ ហៅ​ឲ្យ​ងាយស្ដាប់​ថា គ្រប់​លក្ខណៈ​ជា​មនុស្ស។ តែ​បើ​កាន់​សីល​នៅ​ខ្វះ​ប្រការ​ណា​មួយ ក៏​សម្ដែង​ឲ្យ​ដឹង​ថា មនុស្ស​មិន​គ្រប់​លក្ខណៈ ឬ​មនុស្សខុស​ប្រក្រតី។ បើសីល​ទាំង​៥​អស់​​ហើយ ភាវៈ​ជាមនុស្ស ក៏​អស់​ទៅ​ដែរ​សូម្បី​សេចក្ដី​សុខ សេចក្ដី​ស្ងប់ ក៏​អស់​ទៅ​ផង​ដែរ ធ្វើ​ឲ្យ​ជីវិត​រស់​នៅ​មាន​តែ​សេចក្ដី​ក្ដៅ​ក្រហាយ ដូច​នាយ​ចុន្ទសូករិកៈ (​អ្នក​សម្លាប់ជ្រូក​ម្នាក់ ក្នុងសម័យ​ពុទ្ធកាល) ដូច្នេះ ការ​រស់​នៅ​យ៉ាង​នេះ ឈ្មោះ​ថា ជាមនុស្ស​ប្រមាទ សូម្បី​មានជីវិត​រស់​នៅ ក៏​ដូច​ជាមនុស្ស​ស្លាប់ ព្រោះសេចក្ដី​ល្អ​ណាៗ មិន​អាច​កើត​ឡើង​បាន និង​មិន​មាន​សេរីភាព​នៃ​ការ​រស់​នៅ ក្នុង​សង្គម​មនុស្ស​ផង​គ្នា។ ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ សីល៥ជាធម៌របស់មនុស្ស រៀប​រៀង​ដោយ មេត្តាបាលោ ទឹម សឿត ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
images/articles/1332/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៨ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៤០៨០៣ ដង)
មាតា​បិតា​គឺ​ជា​ទេវតា​ប្រចាំ​ផ្ទះ​របស់​កូន ជា​ទេវតា​ថែរក្សាកូន​ទាំង​យប់​ទាំង​ថ្ងៃ ។ពេល​ព្រលប់ ពេល​យប់ ពេល​អធ្រាត្រ មាតាបិតា​កំពុង​អស់​កំម្លាំង​ក្តី កំពុង​ងងុយ​ក្តី កំពុង​សម្រាន្ត​លក់​ក្តី​កំពុង​ក្តៅ​ក្តី កំពុង​រងា​ក្តី ទោះ​ជា​កំពុង​ឈឺ​ខ្លួន​ឯង​ក្តី កាល​បើកូន​តូច​ស្រែក​យំ​ឡើង មាតាបិតា​រមែង​ស្ទុះ​ស្ទា បើកំពុង​លង់​លក់​ក៏​ភ្ញាក់​ក្រញាង មក​ឳប​កូន មក​បបោស​អង្អែល​កូន​យក​ចិត្ត​កូន... ។ មាតាបិតា​ប្រុស​ភ្នែក ប្រុង​ត្រចៀក ប្រុង​សព្វ​គ្រប់​ប្រុង​ទាំង​យប់ ប្រុង​ទាំង​ថ្ងៃ ដើម្បី​រក្សាកូន​ស្ងួន​សម្លាញ់​ដែល​ជា​សាច់​ឈាម​របស់​ខ្លួន ទោះ​ជា​ទេវតា​ដោយ​កំណើត​មាន​កិច្ចរក្សា​នូវ​លោក​នេះ ក៏​គង់​មាន​ពេល​ភ្លេច​ក្នុង​កិច្ចរក្សា​ដែរ ប៉ុន្តែ​មាតាបិតា​មិន​ធ្លាប់​ភ្លេច​កូន​និង​មិន​បាន​បោះ​បង់​កូន​ឡើយ គឺ​លោក​ទាំង​ពីរ​តែង​គ្រប់​គ្រង​រក្សា​ឲ្យ​កូន​បាន​សុខ​រហូត​មក ។ ព្រះ​គុណ​របស់​ម៉ែ ជាជម្រក​មនោរម្យ​ទ្រនំកូនព្រះ​ម៉ែ​យក​ខ្នង​បាំង​កម្តៅ​ថ្ងៃ យក​ទ្រូវ​ថ្លើម​ថ្លៃ​ធ្វើ​ទី​ជម្រកគុណ​ម៉ែ​ជា​ម្លប់​ឲ្យកូន​បាន​ជ្រក ខ្នង​ម៉ែ​ពង​ពក​កូន​សុខ​ មនោរម្យ ។របស់​សំខាន់​គឺ​ខ្លួន​ប្រាណ​ម៉ែ តែ​ម៉ែ​បង្វែរ យក​ជាទ្រនំម៉ែ ខ្លាច​ព្យុះ​ភ្លៀង​ចាញ់​ខ្លាច​កូន​យំ កូន​រស់​បាន​ធំ​ម៉ែ​លាចាក​កូន ។ ព្រះ​គុណ​របស់​ឪ​ជា ឋាន​ព្រហ្ម​ជំរំ​កូនព្រះ​បង្កើត​កូន​មាន​ឈ្មោះ​ថា​ឪ មិន​មែន​ព្រះ​នៅ​ក្នុង​សួគ៌ា​ឋានគុណឪមាន​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​សន្តាន កូន​បាន​សុខ​សាន្ត​ព្រោះ​ឪ​ជា​ព្រហ្មរបស់​ពិសេស គឺ​កូន​ឪពិត ឪ​ប្តូរ​ជីវិត ប្រឹង​សាង​ជំរំឪ​ធ្វើ​ការ​ខ្លាំង​នឿយ​ហត់​ប៉ុន​ភ្នំ តែ​សុខ​មនោរម្យ​ព្រោះ​ឃើញ​មុខ​កូន ។ ម៉ែ​ឪ​នឹក​កូន កូន​ទៅ​នៅ​ញៀន​ថ្នាំ​ម៉ាម៉ែ សម្រាល​កូន​ឪ​អរ​ខ្លាំង ចិត្ត​តាំង​សច្ចា ចិញ្ចឹមកូន​ឪ​នឿយ​យ៉ាង​ណា​បិទ​មាត់​សូន្យ ពេល​នឹក​ដល់​កូន​ចិត្ត​ត្រាច់​ទៅ ។នឹក​ដល់​កូន​ខ្លាំង​ឪ​ខំ​ប្រឹង សម្លឹង​កិច្ចការ​ចិត្ត​ជាប់ នៅដំណឹង​នេះ​កាច​ ក្រៃ​អាក្រក់ ដូច​ មច្ចុ ឆក់ ផ្តាច់ សង្ខារ កូន​មាស​ឪពុក​ សូមមេត្តា ករុណា ម៉ែ​ឪ​ត្រង់​នេះ​ផង ។ អត្ថបទនេះ​ដក​ស្រង់ចេញ​ពី​សៀវភៅៈ កូន​មាស​ឪពុក រៀបរៀង​ដោយៈ អគ្គបណ្ឌិត ធម្មាចារ្យ ប៊ុត សាវង្ស វាយ​អត្ថបទ​ដោយៈ កញ្ញា ជា ម៉ានិត ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
ស្ថាបនាខែពិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ ។ ជាធម្មទាន ៕
Top Best 10 pro