ថ្ងៃ ពុធ ទី ១៨ ខែ តុលា ឆ្នាំរកា នព្វស័ក ព.ស.២៥៦១  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កំណាព្យ និង ស្មូត្រ (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនា និងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុ The Buddhist
ទីតាំងៈ សហរដ្ឋអាមេរិក
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តម្រោម
ទីតាំងៈ ខេត្តកំពត
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុមង្គលបញ្ញា
ទីតាំងៈ ខេត្តកំពង់ចាម
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍ តាកែវ
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០ - ២៣.០០
មើលច្រើនទៀត​
តំណគួរកត់សម្គាល់
សមាជិកទើបចូល (អម្បាញ់មិញ)
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ៤៦,៤៩៩
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ៥៥,៧៩៣
ខែនេះ ១,៣១៥,១៤៣
សរុប ៤៨,៥៧៨,៨៣២
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ២១ តុលា ឆ្នាំ២០១៦ (អាន: ៤៣៨៨៣ ដង)

រឿង​បុរស​ចាញ់​បោក​ចោរ



ស្តាប់សំឡេង
 
រឿង​បុរស​ចាញ់​បោក​ចោរ
( ចាក ម. វា. )
( កុំ​ជឿ​ពាក្យ​មិត្ត​សម្លាញ់ ដូច​ជឿ​ពាក្យ​ឪពុក​ម្តាយ )


កាល​ពី​ព្រង​នាយ មាន​បុរស​ពីរ​នាក់​ជា​សម្លាញ់​នឹង​គ្នា ដល់​ពេល​ខាង​ក្រោយ​មក បុរស​ម្នាក់​ទាល់​ក្រ​រក​អ្វី​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​មិន​បាន ក៏​រត់​ចូល ទៅ​ក្នុង​ព្រៃ​ប្រព្រឹត្ត​ធ្វើ​ចោរ​កម្ម ពួក​រាជ​បុរស​ចាប់​បាន​យក​ទៅ​ដាក់​គុក​អស់ ១២ ឆ្នាំ ។

ថ្ងៃ​មួយ​បុរស​ជា​សម្លាញ់​ដើរ​ទៅ​ក្បែរ​គុក ឃើញ​បុរស​នោះ​មាន​រូប​ស្គម​ជាប់​ច្រវាក់​នៅ​ក្នុង​គុក ក៏​សុំ​អ្នក​រក្សា​គុក​ចូល​ទៅ​សួរ ។ បុរស​ជាប់​គុក​ប្រាប់​ថា​ខ្ញុំ​មក​នៅ​ក្នុង​ទីនេះ​ចំនួន ១២ ឆ្នាំ​ហើយ មិន​បាន​អាហារ​ឆ្អែត​ម្តង​ទេ ខ្ញុំ​ស្រេក​ឃ្លាន​ណាស់ សូម​សម្លាញ់​ឯង​ជួយ​សុំ​អ្នក​រក្សា​គុក​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ចេញ​ទៅ​រក​ទទួល​ទាន​អាហារ​ឲ្យ​បាន​ឆ្អែត​ហើយ ខ្ញុំ​ត្រទ្បប់​មក​វិញ​ភ្លាម ។

បុរស​ជា​សម្លាញ់​ឮ​ដូច្នោះ​ហើយ មាន​ចិត្ត​មេត្តា​ករុណា​អាណិត​ដរាប​ដល់​ស្រក់​ទឹក​ភ្នែក​ហូរ​ហាម ក៏​ដើរ​ទៅ​ថ្វាយ​បង្គំ​អ្នក​រក្សា​គុក​និយាយ​ថា​បើ​ដូច្នោះ យើង​ត្រូវ​ដាក់​ច្រវាក់​អ្នក​ឯង​នៅ​ក្នុង​គុក​នេះ ទំរាំ​សម្លាញ់​អ្នក​ឯង​ត្រទ្បប់​មក​វិញ​ទើប​យើង​លែង ។ បុរស​នោះ​ក៏​ព្រម​ចូល​ទៅ​ក្នុង​គុក​ឲ្យ​អ្នក​រក្សា​គុក​ដោះ​លែង​សម្លាញ់​ចេញ​ពី​ច្រវាក់ ហើយ​ឲ្យ​គេ​យក​ច្រវាក់​មក​ដាក់​ខ្លួន ។

បុរស​ចោរ​កាល​បើ​បាន​រួច​ពី​គុក​ច្រវាក់​ហើយ ក៏​ដើរ​ទៅ​ស៊ី​ផឹក​សប្បាយ​តាម​អំពើរ​ចិត្ត​ខ្លួន ឥត​នឹក​ដល់​សម្លាញ់​ដែល​ទៅ​ធានា​ខ្លួន​នៅ​ក្នុង​គុក​ទ្បើយ ។ បុរស​អ្នក​ធានា កាល​បើ​មិន​ឃើញ​សម្លាញ់​មក​វិញហើយ ក៏​នៅ​ជាប់​គុក​ច្រវាក់​អស់ ១២​ឆ្នាំ​មិន​ដែល​បរិភោគ​អាហារ​ឆ្អែត​ម្តង​ទ្បើយ មាន​រូប​កាយ​ស្គាំង​ស្គម ដេក​កើត​ទុក្ខ​ខ្លោច​ផ្សា​នៅក្នុង​គុក​នោះ​ឯង ។

សម័យ​មួយ​ព្រះ​រាជា​ក្នុង​នគរ​នោះ មាន​ព្រះ​រាកជបុត្រ​មួយ​ព្រះ​អង្គ​ទើប​ប្រសូត្រ​ថ្មីៗ មាន​ព្រះទ័យ​សោមនស្ស​ចំពោះ​ព្រះ​រាជបុត្រ ក៏​ត្រាស់​បង្គាប់​ឲ្យ​រាជ​បុរស​ឲ្យ​អភ័យ​ដល់​សត្វ​ជើង​ពីរ​ជើង​បួន​ទាំង​ទ្បាយ ឲ្យ​រួច​ពី​ចំណង​ទ្រុង​គុក​ច្រវាក់​ទាំង​អស់ ។ អ្នក​រក្សា​គុក​ក៏​លែង​ចោរ​ទាំង​អស់​ក្នុង​គុក​ឲ្យ​រួច​ខ្លួន​ត្រទ្បប់​ទៅ​ផ្ទះរៀងៗ​ខ្លូន។ ចោរ​ទាំង​ទ្បាយ​សប្បាយ​ចិត្ត​ចេញ​ទៅ​ផ្ទះ​អស់ទៅ នៅ​សល់​តែ​បុរស​ចាញ់​បោក​ចោរ​ជា​សម្លាញ់​មិន​ព្រម​ចេញ​ទ្បើយ ។

អ្នក​រក្សា​គុក​ឃើញ​ហើយ​សួរ​ថា ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អ្នក​មិន​ចេញ​ទៅ​ផ្ទះ​នឹង​គេ ។ បុរស​នោះ​ថា​ខ្ញុំ​មិន​ហ៊ាន​ចេញ​ទៅ​ក្នុង​វេលា​​ថ្ងៃ​ទេ​ខ្មាស​គេ​ណាស់ ចាំ​យប់​ស្ងាត់​បាន​ខ្ញុំ​ចេញ ។ ដល់​វេលា​យប់​ស្ងាត់​បុរស​នោះ​ចេញ​ពី​គុក​ហើយ​មិន​ដឹង​ជា​ដើរ​ទៅ​ទីណា ព្រោះ​ឃ្លាន​អាហារ​ខ្លាំង​ពេក ទើប​នឹក​ឃើញ​ថា​នៅ​ទី​នេះ​មាន​ព្រៃ​ស្មសាន​នៅ​ជិត ក៏​ដើរ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ព្រៃ​ស្មសាន​នោះ ឃើញ​សព​ខ្មោច​មនុស្ស​នៅ​ស្រស់ៗ ក៏​រើស​កាំបិត​នៅ​ក្បែរ​ជើង​ថ្កអោយ​សាច់​ខ្មោច ហើយ​រើស​ដាក់​ក្នុង​អំបែង​លលាដ៏​ក្បាល​យក​លលាដ៏​ក្បាល​ខ្មោច​បី​មក​ដម្កល់​ធ្វើ​ចង្រ្កាន ស្ងោ​សាច់​ខ្មោច​នោះ​ធ្វើ​ជា​អាហារ ពេល​ដែល​កំពុង​ស្ងោ​នោះ​បាន​យក​ស្លឹក​ឈើ​មក​ស្លៀក​ស្រាត​យក​ខោ​ទៅ​បាំង​ខ្យល់ ។

កាល​នោះ​មាន​ទេវតា​មួយ​រូប​នៅ​លើ​ដើម​ឈើ​ក្បែរ​ទី​នោះ ឃើញ​ប្លែក​ដូច្នោះ​ក៏​សួរ​ថា អ្នក​ជា​អ្វី​មាន​មុខ​ក្រៀម​ក្រម​មក​ចំអិន​សាច់​ខ្មោច​ស៊ី​ដូច្នោះ អ្នក​យក​ខោ​បាំង​ធ្វើ​អ្វី? បុរស​នោះ​ឆ្លើយ​បា្រប់​តាម​ដំណើរ​រឿង​របស់​ខ្លួន​សព្វ​គ្រប់ ហើយ​ប្រាប់​ទៀត​ថា ដែល​ខ្ញុំ​យក​ខោ​បាំង​នេះ​ជាកិច្ច​របស់​ខ្ញុំ ព្រោះ​ថា​ខ្យល់​ជា​សភាវះ​ឥត​វិញ្ញាណ ឥត​ខ្លួន​ប្រាណ​ចេះ​តែ​បក់​ផាត់​តាម​ធម្មតា​ប៉ុន្តែ​ខ្យល់​នេះ​មិន​ចេះ​ឲ្យ​ទោស​ដល់​បុគ្គល​ណា​ទ្បើយ ដែល​ខ្ញុំ​បាំង​នេះ​គឺ​បាំង​ខ្យល់​ពាក្យ​សំដី​របស់​បុគ្គល​ពាល កុំ​ឲ្យ​បក់​ផាត់​ដល់​ខ្លួន​ខ្ញុំ​ទៀត ដែល​ខ្ញុំ​លំបាក​មក​ស៊ី​សាច់​ខ្មោច​ដូច្នេះ ក៏​ព្រោះ​តែ​ជឿ​ខ្យល់​ដែល​ផ្សាយ​ចេញ​ពី​មាត់​បុគ្គល​ពាល​នោះ​ឯង ។

ទេវតា​ស្តាប់​សព្វ​គ្រប់​ហើយ មាន​សេក្តី​​អាណិត​អាសូរ​ដោយ​យល់​ឃើញថា បុរស​នេះ​ជា​បណ្ឌិត​ប្រាកដ​ក្នុង​លោក ទើប​ហៅ​បុរស​នោះ​ឲ្យ​ស្លៀក​សំពត់​ទិព្វ បរិភោគ​អាហារទិព្វ ហើយ​នាំ​បុរស​នោះ​ទៅ​ស្រែក​ឃោស​នា​សរសើរ​គុណ​ធម៏ ឲ្យ​លាន់ឮ​ពេញ​ទេវទហនគរ ដោយ​ឬទិ្ធ​របស់​ខ្លួន ។

ព្រះរាជា​ក្នុង​នគរ​នោះ​ឮ​ហើយ​ទ្រង់​មាន​ព្រះទ័យ​រំភើប​ញាប់​ញ័រ​ជា​ខ្លាំង ទើប​ឲ្យ​រាជ​អមាត្យ​នាំ​បុរស​នោះ​ចូល​គាល់ ទ្រង់​ត្រាស់​សួរ​បាន​ជ្រាប​ដំណើរ​រឿង​សព្វ​គ្រប់ ក៏​បន្លឺ​ព្រះ​សួរ​សីហនាទ​ថា បុរស​មាន​គុណ​ធម៌​ល្អ​បែប​នេះ​មិន​ងាយ​រក​បាន​ក្នុង​លោក យើង​មិន​ដែល​បាន​ជួប​ប្រទះ​សោះ​ទ្បើយ បុរស​នេះ​គួរ​ជា​ទីគោរព​បូជា​របស់​ទេវតា​និង​មនុស្ស​ទាំង​ទ្បាយ ឥទ្បូវ​នេះ​យើង​សូម​បូជា​សម្បត្តិ​ចំពោះ​បុរស​នេះ​ចុះ ។

ពួក​មហាមត្យ​ទាំង​ទ្បាយ ក៏​ចាត់​ចែង​រៀប​ពិធី​រាជាភិសេក​បុរស​នោះ​ឲ្យ​ជា​ស្តេច​សោយ​រាជ្យ​ក្នុង​នគរ​​នោះ​ទៅ ។

អត្ថបទ​នេះ​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅៈ ប្រជុំជាតក              
វាយ​អត្ថបទ​ដោយៈ កញ្ញា ជា ម៉ា​និត

ដោយ៥០០០ឆ្នាំ

 

Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទលោកអ្នកអាចនឹងចូលចិត្តអាន
ផ្សាយ : ១៣ ឧសភា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ១៤៩៧៩ ដង)
សេចក្តី​អត់​ធន់ ងាយ​សម្រេច​យោជន៍​គ្រប់យ៉ាង
ស្ថាបនាខែពិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ ។ ជាធម្មទាន ៕
Top Best 10 pro