ថ្ងៃ សៅរ៍ ទី ២៧ ខែ កុម្ភះ ឆ្នាំជូត ទោ​ស័ក ព.ស.​ ២៥៦៤  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កម្រងកំណាព្យនិងស្មូត្រ (Mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុឱវាទព្រះពុទ្ធ
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ វត្តគល់ទទឹង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តខ្ចាស់
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ការជូនដំណឹង
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ២១៨,៨១៣
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ២២៥,០៥៧
ខែនេះ ៦,១៤៤,៤៩៥
សរុប ១៧៥,៩៥៥,៦៨០
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ២៥ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៩៤១១ ដង)

ពិចារណា​តាម​សេចក្តី​នៃ​ព្រះ​ពុទ្ធ​ភាសិត​



 
ពិចារណា​តាម​សេចក្តី​នៃ​ព្រះ​ពុទ្ធ​ភាសិត​

- សេចក្តី​ក្រោធ​មិន​ល្អ​ឡើយ ។
- សេចក្តី​ក្រោធ​ជា​ស្នឹម​នៃ​បញ្ហា​ដូច​ជា​ស្នឹម​នៃ​សាស្ត្រា​វុធ ។
-សេចក្តី​ក្រោធ​បង្ក​ការ​វិនាស។
-សេចក្តី​ក្រោធ​ញ៉ាំង​ចិត្ត​ឲ្យ​កម្រើក។
-បុគ្គល​អ្នក​ក្រោធ​មិន​ដឹង​ថា​សេចក្តី​ក្រោធ​គឺ​ជា​ភ័យ​ដែល​កើត​ឡើង​ក្នុង​ខ្លួន​ឡើយ ។
-នៅ​ពេល​ណា​សេចក្តី​ក្រោធ​គ្រប​សង្កត់​នៅ​ពេល​នោះ​មាន​តែ​ភាព​ងងឹត​ប៉ុណ្ណោះ ។
-ពី​តិច​ទៅ​ច្រើន សេចក្តី​ក្រោធ​ចេះ​តែ​ចម្រើន​ព្រោះ​មក​អំពី​ការ​មិន​អត់​ធន់ ។
-សេចក្តី​ក្រោធ​ជា​ទី​គោរព​នៃ អ្នក​ខ្សត់​បញ្ញា ។
-ទាសៈ​មាន​សេចក្តី​ក្រោធ​ជា​សមុដ្ឋាន ។
-គ្រោះ​អ្វី​ក៏​មិន​ស្មើរ​នឹង​ទោសៈ​ដែរ ។
-ចង្រៃ​កាឡកិណី​អ្វី​ឲ្យ​ដូច​ទោសៈ​មិន​មាន ។
-សម្លាប់​សេចក្តី​ក្រោធ​បាន ទើប​ដេក​ជាសុខ ។
-សម្លាប់​សេចក្តី​ក្រោធ​បាន ទើប​មិន​មាន​សោក ។
-បុគ្គល​ក្រោធ​រមែង​មាន​ពណ៌​សម្បុរ​សៅ​ហ្មង ។
-បុគ្គល​ក្រោធ​ដែល​កាន់​យក​នូវ​ប្រយោជន៍​បាន​​ហើយ បែរ​ទៅ​ជា​ដើរ​ក្នុង​ផ្លូវ​នៃ​សេចក្តី​វិនាស​វិញ ។
-បុគ្គល​ដែល​ត្រូវ​សេចក្តី​ក្រោធ​គ្រប​សង្កត់​តែង​ដើរ​ទៅ​ក្នុង​ផ្លូវ​នៃ​ការ​វិនាស​ទ្រព្យ ។
-បុគ្គល​ដែល​ត្រូវ​សេចក្តី​ក្រោធ​គ្រប​សង្កត់ តែង​ដើរ​ទៅ​ក្នុង​ផ្លូវ​នៃ​ការ​វិនាស​យស ។
-ញាតិ​មិត្ត​ទាំង​ឡាយ រមែង​គេច​ចេញ​ពី​មនុស្ស​ដែល​ត្រូវ​សេចក្តី​ក្រោធ​គ្រប​សង្កត់ ។
-បុគ្គល​ក្រោធ​រមែង​មិន​ឃើញ​ធម៌​រមែង​មិន​ដឹង​ប្រយោជន៍​មិន​ដឹង​ហេតុ​ផល។
-បុគ្គល​ដែល​ត្រូវ​សេចក្តី​ក្រោធ​គ្រប​សង្កត់​ហើយ​មិន​មានសល់​អ្វី​ដែល​ជា​ទី​ពឹង​ឡើយ ។
-បុគ្គល​ក្រោធ ហ៊ានសម្លាប់​សូម្បី​តែ​មាតា​បង្កើត​របស់​ខ្លួន ។
-សេចក្តី​ក្រោធ​ជា​ប្រធាន​នៃ​សេចក្តី​វិនាស​។
-បុគ្គល​ក្រោធ​រមែង​ដេក​ជា​ទុក្ខ ។
-បុគ្គល​ក្រោធ​រមែង​និយាយ​ច្រើន ។
-បុគ្គល​ក្រោធ​រមែង​និយាយ​អាក្រក់ ។
-ឈ្នះ​សេចក្តី​ក្រោធ​បាន​ដោយ​ការ​មិន​ក្រោធ​ ។
-ឈ្នះ​ខ្លួន​ឯង​ប្រសើរ​ជាង ។
-បុគ្គល​មិន​ក្រោធ​តប​ចំពោះ​អ្នក​ដែល​ក្រោធ​ហើយ​ឈ្មោះ​ថា​ឈ្នះ​សង្គ្រាម​ដែល​គេ​ឈ្នះ​បាន​ដោយ​កម្រ ។
-បុគ្គល​ណា​ដឹង​ថា​អ្នក​ដទៃ​ក្រោធ​ហើយ មាន​សតិ​ស្ងប់​រម្ងាប់ បុគ្គល​នោះ​ឈ្មោះ​ថា​បាន​បំពេញ​​នូវ​ប្រយោជន៍​ទាំង​ពីរ គឺ​ប្រយោជន៍​ខ្លួន​ឯង និង​ ប្រយោជន៍​អ្នក​ដទៃ ។
-ចិត្ត​នៃ​បុគ្គល​ណា​ក្រោធ ប្រៀប​ដូច​ជា​ដំបៅ ។
-បុគ្គល​អ្នក​ក្រោធ​ច្រើន ដូច​រណ្តៅ​លាមក​ដែល​គេ​ចាត់​ទឹក​ហើយ​កូរវឹក បុគ្គល​នោះ​គេ​មិន​គួរ​សេព​គប់​ទេ ។
-បុគ្គល​ដែល​ត្រូវ​សេចក្តី​ក្រោធ​គ្រប​សង្កត់ រមែង​លះ​បង់​ចោល​នូវ​កុសល​ធម៌ ។
-គប្បី​លះ​កាត់​នូវ​សេចក្តី​ក្រោធ​ដោយ​បញ្ញា ។
-អំណត់​គឺ​សេចក្តី​អត់​ធន់​ជា​គ្រឿង​ដុត​បង់​នូវ​បាប។
-បុគ្គល​ណា​ធ្វើ​បាប​ដោយ​ខ្លួន​ឯង បុគ្គល​នោះ​រមែង​សៅ​ហ្មង​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ។
-បុគ្គល​ណា​មិន​ធ្វើ​បាប​ដោយ​ខ្លួន​ឯង បុគ្គល​នោះ​រមែង​មិន​សៅ​ហ្មង​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ។
-សៅ​ហ្មង​ឬ​មិន​សៅ​ហ្មង​ជា​របស់​ចំពោះ​ខ្លួន ។
-អ្នក​ដទៃ​មិន​អាចញ៉ាំង​ឲ្យ​បរិសុទ្ធ​បាន​ទេ ។

អត្តបទ​នេះ​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀភៅៈ វិធី​រម្ងាប់​សេចក្តី​ក្រោធ
រៀប​រៀង​ដោយៈ អគ្គ​បណ្ឌិត​ធម្មាចារ្យ ប៊ុត សាវង្ស

ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​ 
 
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទអ្នកអាចអានបន្ត
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៧៤៥៦ ដង)
យើង​ក្រោធ​គឺ​សាង​ទុក្ខ​ឲ្យ​ខ្លួន​ឯង
ផ្សាយ : ២៨ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៩៤០៣ ដង)
បទ​គួរ​យល់​ដឹង​ក្នុង​តួនាទី
ផ្សាយ : ២២ កក្តដា ឆ្នាំ២០២០ (អាន: ៥៥៦៧៩ ដង)
ពាក្យពិចារណាសម្រាប់កម្លាំងចិត្ត
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែវិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕