ថ្ងៃ អាទិត្យ ទី ២៧ ខែ កញ្ញា ឆ្នាំជូត ទោ​ស័ក ព.ស.​ ២៥៦៤  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កម្រងកំណាព្យនិងស្មូត្រ (Mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
ផ្សាយផ្ទាល់
ទីតាំងៈ វត្តព្រះគន្ធកុដិ បាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ តាមកាលវិភាគផ្សាយ
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ វត្តគល់ទទឹង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុឯកភ្នំ
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុពណ្ណរាយណ៍
ទីតាំងៈ ខេត្តកណ្តាល
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុផ្កាយព្រឹក
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ការជូនដំណឹង
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ៦៦,៤៦១
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ១១៣,៧០៩
ខែនេះ ៣,៣៩១,៨៦០
សរុប ១៤៨,៣៣១,៤៤៣
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ២៦ សីហា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៦២៩៧ ដង)

រឿង​បុរស​ខ្វិន



 
រឿង​បុរស​ខ្វិន
(ចាក អ. សា.)
(សិប្បះ​តិច​តួច បើ​ចេះ​ឲ្យ​ស្ទាត់ អាច​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​បាន)

កាល​កន្លង​ទៅ​ហើយ​ ក្នុង​ក្រុង​ពារាណសី មាន​បុរស​ខ្វិន​ម្នាក់​ ជា​អ្នក​ចេះ​ស្ទាត់​សិប្បះ​ខាង​ផ្ទាត់​គ្រាប់​គ្រួស ។ ថ្ងៃ​មួយ ក្មេង​ទាំង​ឡាយ​បាន​ឲ្យ​បុរស​ខ្វិន​នោះ​ជិះ​រថ​ទៅ​កាន់​ដើម​ជ្រៃ​ធំ​មួយ​ក្បែរ​ទ្វា​នគរ ឲ្យ​បុរស​នោះ​ធ្វើ​រូប​ដំរី ធ្វើ​រូប​សេះ​ដោយ​ស្លឹក​ជ្រៃ​ ហើយ​សើច​លេង​សប្បាយ ទើប​ឲ្យ​រង្វាន់​ដល់​បុរស​ខ្វិន​នោះ​ឯង ។ បុរស​ខ្វិន​ក៏​ផ្ទាត់​គ្រួស​ធ្វើ​ស្លឹក​ឲ្យ​ចេញ​ជា​រាង ជា​រូប​ផ្សេង​ៗ​តាម​ចំណង់​ទារក​ទាំង​នោះ ។

ពេល​នោះ​ទទួល​ព្រះ​រាជា ស្តេច​ទៅ​ឧទ្យាន​ហើយ​ទៅ​ដល់​ទី​នោះ ។​ ទារក​ទាំង​ឡាយ​ក៏​រត់​ប្រញាយ ព្រោះ​ខ្លាច​នាយ​តម្រូត​(ភ្នាក់​ងារ​នគរបាល) ។ ឯ​បុរស​ខ្វិន​ក៏​ដេក​នៅ​នា​ទី​ចន្លោះ​ដើម​ជ្រៃ​នោះ ព្រោះ​ខ្លួន​រត់​ ឬ​ក៏​ដើរ​មិន​រួច ។

ព្រះ​រាជា​ស្តេច​យាង​ទៅ​ដល់​នគរ ឃើញ​រូប​ផ្សេង​ៗ​នា​ស្លឹក​ជ្រៃ ក៏​ត្រាស់​សួរ​រាជ​បុរស​ថា អ្នក​ធ្វើ​រូប​នេះ? ក្រាប​ទូល បុរស​ខ្វិន។ ព្រះ​រាជា​ទ្រង់​ត្រាស់​ហៅ​បុរស​ខ្វិន​នោះ​មក​សួរ​ថា ម្នាល​អ្នក​បុរោហិត​ខ្ញុំ​ម្នាក់ ជា​អ្នក​មាន​មាត់​រឹង​ពេក ចូល​ចិត្ត​និយាយ​ច្រើន បើ​បុរោហិត​នោះ​ផ្តើម​និយាយ​ហើយ គ្មាន​អ្នក​ណា​និយាយ​ផង​បាន​ទេ អ្នក​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​បុរោហិត​នោះ​កុំ​និយាយ​បាន​ឬ​ទេ? ក្រាប​ទូល អាច​ធ្វើ​មិន​បាន​ឲ្យ​បុរោហិត​នើ​និយាយ​បាន តែ​សូម​ទ្រង់​ប្រទាន​អាចម៍​ពពែ​មួយ​នាឡិ​មក​ទូល​បង្គំ ។

ព្រះ​រាជា​ទ្រង់​នាំ​បុរស​ខ្វិន​ទៅ​រាជ​ដំណាក់ ហើយ​ឲ្យ​អង្គុយ​ខាង​ក្នុង​វាំង​នន ទ្រង់​ញាំង​គេ​ឲ្យ​ចោះ​វាំង​នន ហើយ​ឲ្យ​យក​អាចម៍​ពពែ​ស្ងួត​ចំនួន​១​នាឡិ ទៅ​ដាក់​ជិត​បុរស​ខ្វិន​នោះ ទើប​ចាត់​ចែង​ឲ្យ​គេ​ក្រាល​អាសនះ​សម្រាប់​បុរោហិត​នោះ ឲ្យ​មាន​មុខ​ឆ្ពោះ​ទៅ​រក​ប្រហោង​ដែល​ទ្រង់​ឲ្យ​គេ​កាត់ លុះ​បុរោហិត​មក​ដល់ ក៏​ទ្រង់​ឲ្យ​អង្គុយ​លើ​អាសនៈ​នោះ ហើយ​ទ្រង់​ផ្តើម​និយាយ​ឡើង ។

បុរោហិត​ឥត​ដឹង​ខ្លួន​បាន​និយាយ​ប៉ប៉ោច​ជា​មួយ​ព្រះ​រាជា ដោយ​មិន​ឲ្យ​អ្នក​ណា​បាន​និយាយ​សោះ​ឡើយ ។ លំដាប់​នោះ​បុរស​ខ្វិន​ក៏​ផ្ទាត់​អាចម៍​ពពែ​មួយ​ដុំ​ម្តង​ៗ​ទៅ​ក្នុង​មាត់​បុរោហិត​ៗ​បាន​លេប​អាចម៍​ពពែ​ដែល​ចូល​ក្នុង​មាត់ ដូច​ជា​គេ​ស៊ី​នំ​ល្ង ។ ព្រះ​រាជា​ទ្រង់​ជ្រាប​ថា អាចម៍​ពពែ បុរស​ខ្វិន​ផ្ទាត់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​មាត់​បុរោ​ហិត​អស់​ហើយ ក៏​ត្រាស់​ថា លោក​អាចារ្យ ទោះ​លោក​លេប​អាចម៍​ពពែ​អស់​១​នាឡិ ក៏​នៅ​តែ​មិន​ដឹង ព្រោះ​លោក​ជា​អ្នក​មាត់​រឹង ឥឡូវ​នេះ​លោក​មិន​អាច​ធ្វើ​អាចម៍​ពពែ​ឲ្យ​រលួយ​បាន​ឡើយ ។

បុរោហិត​នោះ ចាប់​ពី​ពេល​នោះ​មក​ ជា​អ្នក​និយាយ​ចរចា​នឹង​ព្រះ​រាជា​ស្ទើរ​តែ​មិន​​កើត ព្រោះ​នឹក​អៀន​ខ្មាស​ជា​ពន់​ពេក ។ ព្រះ​រាជា​ទ្រង់​ចិន្តា​ថា អញ​ដែល​មិន​ថ្លង់​នឹង​សំដី​បុរោហិត​នេះ​ទៀត​ក៏​ដោយ​សារ​បុរស​ខ្វិន​នេះ ទើប​ទ្រង់​ប្រទាន​ស្រុក​៤ ក្នុង​ទិស​ទាំង​៤​ដែល​សុទ្ធ​តែ​ស្រុក​ដែល​ឡើង​សួយ​រាប់​សែន ជា​ប្រមាណ​ដល់​បុរស​ខ្វិន​នោះ ។

លំដាប់​នោះ អមាត្យ​ជា​បណ្ឌិន​ម្នាក់ បាន​ចូល​ទៅ​គាល់​ព្រះ​រាជា ហើយ​សរសើរ​នូវ​គុណ​នៃ​សិប្បៈ​ថា បពិត្រ​ព្រះ​សម្មតិទេព បណ្ឌិត​ក្នុង​លោក​តែង​តែ​រៀន​យក​សិប្បៈ សម្បត្តិ​នេះ​បុរស​ខ្វិន បាន​អាស្រ័យ​ដោយ​សិប្បៈ ត្រឹម​តែ​ផ្ទាត់​គ្រួស​ប៉ុណ្ណោះ ការ​កំណត់​អានិសង្ស​នៃ​សិប្បះ​របស់​ជន​ទាំង​ឡាយ​ ដទៃ​ដូចម្តេច​ទៅ? ទើប​ពោល​គាថា​ថាៈ


សាធុខោ សិប្បកំ នាម អបិ យាទិសកីទិសំ បស្ស
អជប្បហារេន លទ្ធា គាមា ចតុទិ្ធសា។

អំបាល​យ៉ាង​សិប្បៈ​ផ្តេស​ផ្តាស គង់​សម្រេច​ប្រយោជន៍​បាន​ដែរ សូម​ទ្រង់​ក្រឡេក​មើល​ស្រុក​ទាំង​៤ ដែល​បុរស​ខ្វិន​បាន​ដោយ​សិប្បៈ គឺ​ការ​ផ្ទាត់​អាចម៍​ពពែ​ប៉ុណ្ណោះ ។

អត្ថបទ​នេះ​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅៈ ប្រជុំជាតក
វាយ​អត្ថបទ​ដោយៈ កញ្ញា ជា ម៉ានិត


ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
 
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទលោកអ្នកអាចនឹងចូលចិត្តអាន
ផ្សាយ : ២៥ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៩០១៨ ដង)
ចិត្ត​របស់​បុថុជ្ជន​តែង​តែ​ប៉ោង​ផត​ដោយ​លោក​ធម៌
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែវិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕