ថ្ងៃ ព្រហស្បតិ៍ ទី ២១ ខែ កញ្ញា ឆ្នាំរកា នព្វស័ក ព.ស.២៥៦១  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កំណាព្យ និង ស្មូត្រ (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនា និងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុ The Buddhist
ទីតាំងៈ សហរដ្ឋអាមេរិក
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តម្រោម
ទីតាំងៈ ខេត្តកំពត
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុមង្គលបញ្ញា
ទីតាំងៈ ខេត្តកំពង់ចាម
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍ តាកែវ
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០ - ២៣.០០
មើលច្រើនទៀត​
តំណគួរកត់សម្គាល់
សមាជិកទើបចូល (អម្បាញ់មិញ)
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ៣៨,៩០៥
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ៤៧,២៥១
ខែនេះ ៦៥៩,៨៤៣
សរុប ៤៦,៩១៥,៥៣០
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ០៣ កុម្ភះ ឆ្នាំ២០១៤ (អាន: ១៣៥៣៨ ដង)

ហេតុ​អ្វី​សត្វ​នរក​មិន​ស្លាប់?



 
ហេតុ​អ្វី​សត្វ​នរក​មិន​ស្លាប់?

សេចក្ដី​នេះ​គួរ​ឲ្យ​មាន​សេចក្ដី​សង្ស័យណាស់​ដែរ តាម​ដែល​យើង​បាន​អាន​ពី​ខាង​ដើម​មក យើង​បាន​ដឹង​ថា សេចក្ដី​ទុក្ខ​ក្នុង​នរក​ធ្ងន់​ក្រៃ​ពេក​ណាស់ មិន​អាច​នឹង​ពណ៌​នា​ប្រៀប​ធៀប​នឹង​សេចក្ដី​ទុក្ខ​ក្នុង​មនុស្ស​បាន​ឡើង ចុះ​ហេតុ​អ្វី​ក៏​សត្វ​នរក​នៅ​តែ​មិន​ចេះ​ស្លាប់? សេចក្ដី​នេះ​ខ្ញុំ​មិន​បាន​បក​ស្រាយ​ទេ តែ​សូម​និមន្ត​និង អញ្ជើញ​មិត្ត​អ្នក​អាន​ទាំង​ឡាយ​សិក្សា​អំពី​ការ​សន្ទនា​សាកច្ឆា​រវាង​ព្រះបាទ មិលិន្ទ្រាធិរាជ និង​ព្រះអរហន្ត​មួយ​ព្រះអង្គ​ព្រះនាម នាគ​សេនត្ថេរ ដូច​តទៅ

ស្ដេច​មិលិន្ទ្រៈ (បពិត្រ​លោក​ម្ចាស់ សេចក្ដី​ថា ភ្លើង​នរក​មាន​កម្ដៅ​ក្ដៅ​ជាទី​បំផុត ជាង​ភ្លើង​ជា​ប្រក្រតី​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ ឯភ្លើង​យើង​ជា​ប្រក្រតី​នេះ ថា​បើ​បុគ្គល​នឹង​យក​ដុំ​ថ្ម​យ៉ាង​តូច​ប្រមាណ​ប៉ុន​កុំភួន​ដៃ​ឬ ប៉ុន​កំភួន​ជើង​ទៅដាក់​ដុត​ក្នុង​គំនរ​ភ្លើង​យ៉ាង​ធំៗ អស់​ពេល​ប្រហែល​មួយ​ថ្ងៃ​ក៏​ដោយ ឯ​ដុំ​ថ្ម​តូច​នោះ​មិន​អាចរលាយ​ទៅ​បាន​ឡើយ ចំណែក​ភ្លើង​ក្នុង​ស្ថាន​នរក​នោះ ថា​បើ​មាន​ដុំ​ថ្ម​យ៉ាង​ធំ​ប៉ុន​ផ្ទះ​ចុះ​ទៅ​ក្នុង​នរក​នោះ ដុំ​ថ្ម​នោះ​ឯង​ក៏​នឹង​រលាយ​សាប​សូន្យ​ទៅ​មួយ​រំពេច​មិន​ខាន​ឡើយ។ ពាក្យ​ពោល​យ៉ាង​នេះ​ខ្ញុំ​មិន​ជឿ​សោះ​ឡើយ ម្យ៉ាង​ទៀត​ថា សត្វ​ដែល​កើត​ក្នុង​ស្ថាន​នរក​នោះ​មាន​អាយុ​វែង​រាប់​ពាន់​ឆ្នាំ។ បើ​ភ្លើង​នរក​នោះ​មាន​កំដៅ​ដល់​ម្ល៉ោះ ហេតុ​អ្វី​ក៏​មិន​ឆេះ​កំទេច​សត្វ​នរក​ឲ្យ​ស្លាប់​មួយ​រំពេច​ទៅ? ម្ដេច​ក៏​ឲ្យ​រស់​នៅ​យូរ​ម្លេះ? សេចក្ដី​យ៉ាង​នេះ​ខ្ញុំ​រក​ជឿ​មិន​បាន​សោះ​លោក​ម្ចាស់។

ព្រះនាគសេនត្ថេរៈ បពិត្រ​មហារាជ! ចុះ​មហាបពិត្រ​ស្តេច​ជ្រាប​ដែរ​ឬ​ថា មេ​ក្ដោក មេ​មាន់ មេ​ក្រពើ និង​មេ​អណ្ដើក​ទាំង​ឡាយ​នោះ​វា​ស៊ី​ទំពារ​ស៊ី ឬ​តែង​លេប​នូវ​ដុំ​ថ្ម ឬ​ដុំគ្រួស (ឬ​គ្រាប់​ស្រូវ) ទាំង​ឡាយ​ទៅ​ក្នុង​ពោះ​វា​មែន​ឬ​មិន​មែន​ទេមហារាជ?

មៈ អាម ភន្តេ បពិត្រ​លោក​ម្ចាស់​ដ៏​ចម្រើន! ឯ​ពាក្យ​នោះ​យ៉ាង​ហ្នឹង​ហើយ។

នៈ កឹ បន តានិ មហារាជ បពិត្រ​មហារាជ ចុះ​ដុំ​ថ្ម​ឬ​ដុំ​គ្រួស (គ្រាប់​ស្រូវ) ដែល​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ផ្ទៃ ប្រហែល​ជា​រលួយ​ដែរ​ឬ​អ្វី​ មហារាជ?

មៈ អាម ភន្តេ បពិត្រ​លោក​ម្ចាស់​ដ៏​ចម្រើន! ឯ​ដុំ​ទាំង​នោះ​តែង​ក្ដៅ​រលួយ​ទៅ​មិន​សេស​សល់​ទេ។

នៈ បពិត្រ​មហារាជ! ចុះ​គភ៌​គឺ​ពង​ឬ កូន​ដែរ​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​មេ​នៃ​សត្វ​ទាំង​នោះ​ប្រហែល​ជា​រលួយ​រលាយ​អស់​ដូច​ជា​ដុំ​ថ្ម និង​ ដុំ​ក្រួស (ឬ​គ្រាប់​ស្រូវ) នោះ​ឬ​ដូច​ម្ដេច?

មៈ ន ហិ ភន្តេ បពិត្រ​លោក​ម្ចាស់​ដ៏​ចម្រើន! គម៌ ឬ​កូន របស់​សត្វ​ទាំង​នោះ​មិន​រលួយ​រលាយ​ឡើយ​លោក​ម្ចាស់។

នៈ កេន ការណេន ព្រោះ​ហេតុ​ដូច​ម្ដេច​មហាបពិត្រ ត្រង់​ថ្ម​និង​ដុំ​គ្រួស(ឬ​គ្រាប់​ស្រូវ) ចេះ​ឆេះ​រលួយ​ទៅ​បាន ឯ​គក៌​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ពោះ​នៃ​សត្វ​នោះ​ដូច​គ្នា​ដែរ បែរ​ទៅ​ជា​មិន​រលួយ សេចក្ដីនេះ​គួរ​ឲ្យ​សង្ស័យ​ដែរ​មហារាជ តើ​ស្ដេច​នឹង​ទ្រង់​ជ្រាប​យ៉ាង​ណា?

មៈ មញ្ញាមិ ភន្តេ បពិត្រ​លោក​ម្ចាស់​ដ៏​ចម្រើន! ឯ​គភ៌​របស់​សត្វ​ដែល​មិន​រលួយ ដូច​អាហារ​ទាំង​ពួង​នោះ ព្រោះគភ៌​នោះ​អាស្រ័យ​នៅ​ដោយ​កំលាំង​នៃ​ផល​កុសល ឬ អកុសល​ដែល​សត្វ​នោះ​បាន​ធ្វើ​ហើយ​នោះ​ឯង សូម​លោក​ម្ចាស់​ជ្រាប។

នៈ ឯវមេវ ខោ មហារាជ បពិត្រ​ស្ដេច​មហារាជ! សេចក្ដី​នេះ​ប្រៀប​ដូច​សត្វ​នរក​ដែល​កើត​ក្នុង​ភ្លើង​នរកៗ ឆេះ​កំដៅ​អស់មួយ​ពាន់​ឆ្នាំ ឬ​ច្រើន​ជាង​មួយ​ពាន់​ឆ្នាំ ហើយ​សត្វ​ទាំង​នោះ​មិន​រលាយ​បាត់​បង់​ជីវិត​ទៅ​បាន ក៏​មិន​មែន​ដោយ​ហេតុ​អ្វី​ឡើយ គឺ​ដោយ​កំលាំង​នៃ​អកុសល​កម្ម​របស់​សត្វ​នោះ​ឯង ហើយ​បាន​ជា​សត្វ​បាន​កើត បាន​ចម្រើន​នៅ​ក្នុង​នរក​នោះ វេលា​ដល់​ស្លាប់​ក៏​ស្លាប់​ក្នុង​ទី​នោះ​ផង បពិត្រ​មហារាជ! សេចក្ដី​នេះ​ត្រូវ​គ្នា​នឹង​សុភា​សិត​របស់​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ​ទ្រង់​ត្រាស់​ទេសនា​ទុក​មក​ថា សោ ន ច តាវ កាលំ ករេយ្យ យាវ ន តំ បាបកម្មំ ព្យន្តី ហោតិ សេចក្ដី​ថា បើ​បាប​កម្ម​មិន​ទាន់​អស់​ឬ​មិន​ទាន់​វិនាស​ទៅ​ដរាប​ណា​ សត្វ​(នរក)​នោះ​ក៏​មិន​ទាន់​ធ្វើ​កាល​កិរិយា​ទៅ​ដរាប​នោះ​សូម​ទ្រង់​ជ្រាប។

ទ្រង់​សម្ដែង​អំពី​ការ​ដែល​សត្វ​នរក​មិន​ងាយ​ស្លាប់ នោះ​ព្រះ​នាគសេនត្ថេរ​បាន​ឧបមា​ដោយ​ច្រើន​ទៀត​ដូច​ជា​ មេខ្លា​ធំ មេ​ខ្លា​ដំបង​ជា​ដើម តែង​ទំពា​ស៊ី​នូវ​សាច់​និង ឆ្អឹង​នៃ​សត្វ​ម្រឹគ​ទាំង​ឡាយ ហើយ​សាច់​និង​ឆ្អឹង​នៃ​ម្រឹគ​ទាំង​អស់​នោះ​តែង​រលួយ​អស់​គ្មាន​សេស​សល់ តែ​កូន​ដែល​នៅ​ក្នុង​ផ្ទៃ​នៃ​មេ​ខ្លា​ធំ ឬ​មេ​ខ្លា​ដំបង​នោះ តែង​មិន​ស្លាប់ សេចក្ដី​នេះ​យ៉ាង​ណា រី​ឯ​សត្វ​នរក​ថ្វី​បើ​ភ្លើង​នរក​ក្ដៅ​ដល់​ម្លោះ​នៅ​តែ​មិន​ស្លាប់ ក៏​ព្រោះ​តែ​កំលាំង​នៃ​បាប​កម្ម​ដែល​សត្វ​នរក​នោះ​ធ្វើ​នោះ​ឯង។ ម្យ៉ាង​ទៀត​ដូច​ជា​ស្ត្រី​ដែល​មានផ្ទៃ​ពោះ​តែង​បរិភោគ​នូវ​បង្អែម ឬ​ចំអាប រឹង​ខ្លះ ទន់​ខ្លះ ហើយ​អាហារ​ទាំង​នោះ ក៏​រលួយក្លាយ​ជា​លាមក​មូត្រ​អស់​គ្មាន​សេស​សល់ ប៉ុន្តែ​សត្វ​ដែល​អាស្រ័យ​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​នោះ​មិន​បាន​រលាយ​ស្លាប់​បាត់​បង់​ជីវិត​ឡើយ នេះ​គឺ​បណ្ដាល​មក​ពី​កុសល​និង​អកុសល​ជា​អ្នក​គាំ​ទ្រ សេចក្ដី​នេះ​យ៉ាង​ណា រី​ឯ​សត្វ​នរក​ថ្វី​បើ​ភ្លើង​នរក​ក្ដៅ​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ក៏​នៅ​តែ​មិន​ស្លាប់ ក៏​ព្រោះ​តែ​បាប​អកុសល​របស់​សត្វ​នរក​នោះ​មិន​ទាន់​អស់​ក៏​យ៉ាង​នោះ​ដែរ។

ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ តើ​នរក​មាន​ដែរ​ឬ​ទេ
ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
 
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទលោកអ្នកអាចនឹងចូលចិត្តអាន
ផ្សាយ : ២០ តុលា ឆ្នាំ២០១៦ (អាន: ១២០៣៩ ដង)
តើអ្វីគឺជាការយកព្រះរតនត្រ័យជាទីពឹងទីរលឹក?
ផ្សាយ : ០៨ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៨០០២ ដង)
កុំ​ជឿ​ពាក្យ​មិត្ត​សំឡាញ់​ ដូច​ជឿ​ពាក្យ​ឪ​ពុក​ម្តាយ
ផ្សាយ : ២០ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ១៤០៧៦ ដង)
បើ​តាំង​ខ្លួន​ជា​មនុស្ស​ត្រូវតែ​បង្អុរ​ទឹក​ភ្លៀង​ឲ្យ​បាន​គ្រប់​ស្រុក​ប្រទេស
ផ្សាយ : ១៦ សីហា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ២៦៩ ដង)
ព្រះពុទ្ធ មាន ៣ និង ៤ ប្រភេទ
ស្ថាបនាខែពិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ ។ ជាធម្មទាន ៕
Top Best 10 pro