ថ្ងៃ ច័ន្ទ ទី ២៩ ខែ ឧសភា ឆ្នាំរកា នព្វស័ក ព.ស.២៥៦១  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កំណាព្យ និង ស្មូត្រ (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនា និងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
ព្រះមហាគន្ធកុដិ (កាម៉េរ៉ាសុវត្ថិភាព)
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វីដេអូផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុ The Buddhist
ទីតាំងៈ សហរដ្ឋអាមេរិក
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុឆ្នាំងមាស
ទីតាំងៈ ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍ តាកែវ
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០ - ២៣.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍ ត្បូងឃ្មុំ
ទីតាំងៈ ខេត្តត្បូងឃ្មុំ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០ - ២៣.០០
មើលច្រើនទៀត​
តំណគួរកត់សម្គាល់
សមាជិកទើបចូល (អម្បាញ់មិញ)
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ៨,៩៦៨
ថ្ងៃម្សិលមិញ ៤៣,៨៤៦
ខែនេះ ១,១៩៩,៥៤៨
សរុប ៤២,៥៧៣,៦១៧
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ១១ កុម្ភះ ឆ្នាំ២០១៤ (អាន: ៦១៤៦ ដង)

សទ្ធា



 
សទ្ធ
 
សទ្ធា គឺ​ការ​ជឿ ការ​ចុះ​ចិត្ត​ស៊ប់ ការ​ដោត​ជាប់​ដោយ​ចិត្ត ព្រោះ​បាន​ពិចារណា​ឃើញ​ហេតុ​ផល​ដោយ​បញ្ញា។ មាន​ការ​ចែក​ជា ៣ ផ្នែកៈ

១- ការ​ជឿ ការ​ចុះ​ស៊ប់​ដោត​ជាប់​ទៅ​ក្នុង​ព្រះ​សម្មាសម្ពុទ្ធ ដែល​ព្រះអង្គ​ជា​បុគ្គល​គំរូ។ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​បាន​អះអាង​ចំពោះ​សមត្ថភាព​របស់​មនុស្ស​ថា មនុស្ស​អាច​ត្រាស់​ដឹង​នូវ​សច្ចធម៌ គឺ​ចូល​ដល់​ការ​ពិត និង​សេចក្ដី​ល្អ​ដ៏​ខ្ពង់​ខ្ពស់បំផុត​បាន ដោយ​សតិ​បញ្ញា និង​សេចក្ដី​ព្យាយាម​របស់​មនុស្ស​ខ្លួន​ឯង។

មនុស្ស​ជា​សត្វ​ដែល​អាច​ហ្វឹក​ហាត់​បាន អាច​មាន​ការ​ចម្រើន​ឡើង​បាន ទាំង​ផ្នែក​របៀប​របប​នៃ​ជីវិត​ដែល​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​សង្គម ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​ដោយ​កាយ​ដោយ​វាចា ទាំង​ក្នុង​ផ្នែក​គុណធម៌​ដែល​គប្បី​អប់រំ​ឲ្យ​ចាស់​ក្លា​ឡើងក្នុង​សន្ដាន​ចិត្ត ទាំង​ក្នុង​ផ្នែក​បញ្ញា​ចាក់​ធ្លុះ​យល់​ដឹង​នូវ​ហេតុ​ផល រហូត​អាច​រួច​ផុត​ចាក​គ្រឿង​ចង​គឺ​កិលេស​និង​ទារុណ​កម្ម​គឺ​កង​ទុក្ខ។

ការ​ដែល​ធ្វើ​ទុក្ខ​ឲ្យ​អស់​ទៅ ព្រម​ទាំង​បាន​ជួប​ប្រសព្វ​នូវ​ភាព​ជា​ឥស្សរៈ​ក្នុង​ចិត្ត និង​រួច​ផុត​ពី​ទាស​ភាព​សភាព​បែប​នេះ រមែង​មិនមាន​សត្វ​វិសេស​ណា​ៗ មាន​ទេវតា​មារ​ព្រហ្ម​ជា​ដើម ដែល​អាច​មាន​សមត្ថភាព​និង​បាន​ប្រសើរ​ជាង​មនុស្ស​ឡើង។ មនុស្ស​ដែល​បាន​ហ្វឹក​ហាត់រហូត​ដល់​បាន​សម្រេច​នូវ​ភាវៈ​ដ៏​ខ្ពង់​ខ្ពស់​ហើយ រមែង​មាន​គុណ​វិសេស​ដ៏​អស្ចារ្យ ដែល​សម​គួរ​នឹង​ដើរ​តាម​នៃ​បុគ្គល​ទាំង​ឡាយ។

កាល​បើ​មនុស្ស​មាន​ការ​ជឿ​ជាក់​មាំ​ទាំ​ក្នុង​ចិត្ត​ចំពោះ​សមត្ថភាព​ដូច​ដែល​ពោល​មក​ខាង​លើ​នេះ ក៏​គួរ​តែ​ព្យាយាម​បដិបត្តិ សាង​គុណ​វិសេស​នោះ​ឲ្យ​ចម្រើន​ឡើង​ក្នុង​ខ្លួន ឬ​គួរ​បដិបត្តិ​ឲ្យ​បាន​ចូល​ដល់​ធម៌ ដែល​ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ​ជា​អង្គ​គំរូ បាន​ស្វែង​រក​ជួប​ប្រទះ និង​នាំ​យក​មក​សម្ដែង​ទុក​នៅ​រហូត​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃ។

២-​ការ​ជឿ ការ​ចុះ​ចិត្ត​ស៊ប់​ដោត​ជាប់​ទៅ​ក្នុង​ព្រះធម៌ ដែល​ព្រះ​សម្មាសម្ពុទ្ធ​ទ្រង់​ត្រាស់​សម្ដែង​ទុក​មក​នោះ​ឯង ព្រម​ទាំង​ព្រះធម៌​ដែល​ទ្រទ្រង់​សត្វ​ឲ្យ​រួច​ផុត​ចាក​ទុក្ខ។

ធម៌​ដែល​ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ​ទ្រង់​ត្រាស់​ដឹង និង​ត្រាស់​សម្ដែង គឺ​ជា​ភាវៈ​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​តាម​ធម្មតា ពោល​គឺ​ជា​ទំនៀម​នៃ​ហេតុ​ផល ដែល​យើង​តែង​ហៅ​ថា ច្បាប់​នៃ​ធម្មជាតិ។

ធម្មជាតិ​ដែល​ជា​ការ​ពិត​នៃ​ហេតុផល មាន​ក្នុង​ជីវិត​នៃ​សត្វ​លោក កាល​ណា​បើ​បុគ្គល​អប់រំ​នូវ​បញ្ញា​បាន​ចាស់ក្លា​ហើយ បាន​ឃើញ​ច្បាស់​នូវ​ធម្មជាតិ​នោះ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​រមែង​ដោះ​ស្រាយ​បាន​នូវ​បញ្ញា រំលត់​ទុក្ខ​ក្នុង​សន្ដាន បាន​ដល់​នូវ​ទី​បំផុត​ទុក្ខ។

៣- ការ​ជឿ ការ​ចុះ​ចិត្ត​ស៊ប់​ដោត​ជាប់​ទៅ​ក្នុង​ព្រះសង្ឃ ដែល​ជា​សង្គម​នៃ​មនុស្ស​មាន​ការ​ឋិត​នៅ​ក្នុង​ធម៌​វិន័យ ឬ​ថា​ជា​សង្គម​នៃ​មនុស្ស​ដែល​ប្រាស​ចាក​ទុក្ខ។

ក្នុង​លោក​មាន​ព្រះសង្ឃ ជា​ការ​បញ្ជាក់​ឲ្យ​ឃើញថា មនុស្ស​ទូទៅ​អាច​មាន​សមត្ថភាព​ធ្វើ​ឲ្យ​សម្រេច​បាន​នូវ​គុណធម៌​ខ្ពង់​ខ្ពស់ បាន​ចូល​ដល់​ការ​ពិត រួច​ផុត​ពី​ទុក្ខ​កង្វល់ ដូច​ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ​ជា​អង្គ​គំរូ​ដែរ ប៉ុន្តែ ត្រូវ​តែ​ជា​មនុស្ស​ដែល​មាន​ឧបនិស្ស័យ​ល្អ និងព្យាយាម​ហ្វឹក​ហាត់ដោយ​សេចក្ដី​មិន​ប្រមាទ។

សង្គម​មនុស្ស​ដ៏​យ៉ាង​ល្អ​បែប​នេះ កើត​ឡើង​និង​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​បាន ក៏​ដោយ​អាស្រ័យ​ការ​ប្រព្រឹត្ត​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ​នៃ​បុគ្គល​មាន​គុណធម៌​ជា​ខ្លឹម​នៃ​ជីវិត។

មនុស្ស​យើង​គួរ​តែ​លើក​តម្កើង​នូវ​សង្គម​បែប​នេះ​ឯង គួរ​ថែរក្សា​និង​ចូល​រួម​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ផ្ទាល់។


បុគ្គល​ដែល​មាន​នូវ​សទ្ធា​ជឿ​គុណ​ព្រះពុទ្ធ ព្រះ​ធម៌​និង​ព្រះសង្ឃ ដូច​ដែល​បាន​ពោល​មក​ហើយ​នេះ រមែង​ជឿ​ជាក់​នៅ​ក្នុង​កម្ម​គឺ​ការ​ធ្វើ និង​ជឿ​ជាក់​ក្នុង​ផល​របស់​កម្ម​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​ជា​ទំនៀម​នៃ​ហេតុ​ផល ព្រោះ​ថា​ក្នុង​ព្រះពុទ្ធ ព្រះធម៌ ព្រះសង្ឃ សុទ្ធ​តែ​មាន​ហេតុ​ផល​ទាំង​អស់។

ដកស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ ពន្លឺ​ធម៌​ព្រះពុទ្ធ
ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
 
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទលោកអ្នកអាចនឹងចូលចិត្តអាន
ផ្សាយ : ០១ សីហា ឆ្នាំ២០១៦ (អាន: ៨១១៦ ដង)
បុគ្គល​ដែល​ជា​មិត្ត​ល្អ​តែ​សំដី
ផ្សាយ : ២១ តុលា ឆ្នាំ២០១៦ (អាន: ៥២៣០២ ដង)
សម្លឹង​ដោយ​បញ្ញា នឹង​ឃើញ​សេចក្ដី​ប្រាថ្នា​ល្អ
ផ្សាយ : ២៦ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០១៣ (អាន: ៦០៦៣ ដង)
កុំ​ទំនេរ​ក្នុងកិច្ចការ​ ព្រោះ​ថា​វេលា​មិន​សម្បូណ៌
ផ្សាយ : ២៤ សីហា ឆ្នាំ២០១៤ (អាន: ៥៨៣០ ដង)
បុណ្យ​នៃ​ទេវ​ធី​តា​បាន​ធ្វើ​ហើយ​
ផ្សាយ : ២៥ ឧសភា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ១៥៦១៨ ដង)
បណ្ឌិតពិចារណាឃើញកាយនេះ យ៉ាងនេះ
ផ្សាយ : ២៦ កញ្ញា ឆ្នាំ២០១៦ (អាន: ១២៦៥៥ ដង)
ម៉ែ​គឺ​ជា​ព្រះ​ក្នុង​ផ្ទះ
ស្ថាបនាខែពិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ ។ ជាធម្មទាន ៕
Top Best 10 pro