ថ្ងៃ ព្រហស្បតិ៍ ទី ១៥ ខែ មេសា ឆ្នាំជូត ទោ​ស័ក ព.ស.​ ២៥៦៤  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កម្រងកំណាព្យនិងស្មូត្រ (Mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុឱវាទព្រះពុទ្ធ
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ វត្តគល់ទទឹង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តខ្ចាស់
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ការជូនដំណឹង
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ៩៩,៦០៥
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ១៦៣,៩៥៣
ខែនេះ ៣,៨៨១,៣៩៧
សរុប ១៨៧,៧១៧,៦១២
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ២០៧៤៧ ដង)

កំណើត​នៃ​សុរា​មាន​ក្នុង​លោក



 
កំណើត​នៃ​សុរា​មាន​ក្នុង​លោក

តើ​សុរា​នេះ​មាន​តាំង​ពី​ពេល​ណា​មក? ទើប​មាន​រហូត​មក​ដល់​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ យើង​គ្រប់​គ្នា​ត្រូវ​គិត​ថា​កម្លាំង​សុរា​នេះ​ខ្លាំង​យ៉ាង​ណា? នៅ​ពេល​ដែល​បុគ្គល​ណា​ម្នាក់​បាន​ផឹក​តើ​ផ្ដល់​គុណ​សម្បត្តិ​ឬ​គុណ​វិបត្តិ​យ៉ាង​ណា​ដែរ?
ទោះ​បី​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​តាម​សាច់​រឿង​បាន​បញ្ជាក់​ថា​កាល​ណា​មនុស្ស​បាន​ផឹក​សុរា​ហើយ សុរា​នោះ​វា​នឹង​ផ្ដល់​ផល​មិន​ល្អ​ដល់​អ្នក​ផឹក​វិញ ពិសេស​មាន​ការ​ប្រមាទ​ច្រើន​ដូច​មាន​រឿង​តំណាល​ថា
 
រឿង​ថ្មើរព្រៃ​ឈ្មោះសុរៈ

កាល​ដែល​កន្លង​ទៅ​ហើយ​ព្រះបាទ​ព្រហ្មទត្ត​សោយរាជ្យ​សម្បត្តិ​ក្នុង​ក្រុង​ពារាណសី។ សម័យ​កាល​នោះ​មាន​ថ្មើរ​ព្រៃ​ម្នាក់​ឈ្មោះសុរៈ​គាត់​បាន​ទៅព្រៃ​ហេមពាន្ត​ដើម្បី​ប្រកប​កិច្ចការ​ផ្សេងៗ ។ នៅ​​ព្រៃហេមពាន្ត​នោះ​មាន​ឈើ​មួយ​ដើម​កម្ពស់​មួយ​ជំហរ បែក​មែក​ជា​បី ក្នុង​ប្រឡោះ​ប្រគាប​ឈើ​នោះ​មាន​រណ្ដៅធំ​ប៉ុន​ពាង។ លុះ​ដល់​ធ្លាក់​ភ្លៀង​មក​ទឹក​ដក់​នៅ​ក្នុង​រណ្ដៅ​ធំៗ​នោះ​ថែម​ទាំង​មាន​ដើម​សម៉ កន្ទួតព្រៃ នឹង​ម្រេច​ជា​ដើម​ដុះ​ល្បែរ​ដើម​ឈើ​នោះ​ហើយ​ផ្លែ​ទាំង​នោះ​តែង​ជ្រុះ​ទៅ​ក្នុង​រណ្ដៅ​នោះ។ មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​សត្វ​បក្សី​ទាំង​ឡាយ​តែង​ពាំ​ស្រូវ​សាលី​ទៅ​ទំស៊ី​ហើយ​ជ្រុះ​ទៅ​ក្នុង​រណ្ដៅ​នោះ​ទៀត។ ទឹក​ក្នុង​រណ្ដៅ​នោះ ក៏​មាន​ពណ៌​ក្រហម មាន​រស់​ជាតិ​ខ្លាំង​ដល់​ក្ដៅ​សត្វ​បក្សី​ទាំង​ឡាយ មាន​សេចក្ដី​ស្រេក​ឃ្លាន​បាន​ផឹក​ទឹក​នោះ​ក៏​ស្រវឹង បម្រះ​ននៀល​ដួល​ជ្រប់​នៅ​ទៀប​គល់​ឈើ​នោះ បន្តិច​ក៏​ស្រែក​កញ្ជ្រៀវ​ខ្ញៀវ​ខ្ញារ ហើរ​ចេញ​ទៅ​សូម្បី​សត្វ​កំប្រុក​ស្វា​កង្ហែន​ជាដើម ដែល​បាន​ផឹក​ទឹក​នោះ​ក៏​មាន​ទំនង​ដូចគ្នា​ដែរ។ ថ្មើរ​ព្រៃ​បាន​ឃើញ​ហើយ​ក៏​គិត​ថា​ទឹក​នេះ​មិន​មែន​ពុល​ទេ​បើ​ជា​ទឹក​ពុល​សត្វ ដែលផឹក​ទាំង​ប៉ុន្មាន​មុខ​ជា​ស្លាប់​អស់​ឥត​សល់​ហើយ​ក៏​ដង​ទឹក​ផឹក​ដរាប​ដល់​ស្រវឹង ហើយ​បង្កាត់​ភ្លើង​ចាប់​សត្វ​ដែល​ដួល​ជ្រប់​ក្រាប​ក្បែរ​គល់​ឈើ​សម្លាប់​បោក​អាំង​ស៊ី​ផឹក​ទឹក​នោះ​អស់​ពីរ​បី​ថ្ងៃ។

សម័យ​នោះ​មាន​តាបស​មួយ​រូប​ឈ្មោះ វរុណៈ នៅ​ក្នុង​ទីជិត​នោះ ថ្មើរ​ព្រៃ​ដង​យកទឹក​នោះ​មួយ​បំពង់​ឫស្សី និង​ដុំ​សាច់​ដែល​ចម្អិន​ស្រេច​នោះ ដើរ​ទៅ​កាន់​សំណាក់​ វរុណៈ តាបស​ហើយ​បាន​និយាយ​ថា សូម​លោកម្ចាស់​ឆាន់​ទឹក​នោះ​ចុះ! លុះ​ឆាន់​អស់​កាល​ជា​យូរ​ថ្ងៃ​ទើប​ទឹក​នោះ​មាន​ឈ្មោះ វរុណៈ ដោយ​ហេតុ​តាបស​នោះ​បាន​ផឹក​មុន​គេ។ អ្នក​ទាំង​ពីរ​គិត​គ្នា​ថា​ទឹក​នោះ​វា​សំខាន់​ណាស់ក៏​ដង​ចាក់​ពេញ​បំពង់​ឫស្សី​ជាច្រើន រួច​រែក​ទៅ​ស្រុក​បច្ចន្ត​គ្រាម​ឲ្យ​អ្នក​ស្រុក​ក្រាប​បង្គំ​ទូល​ព្រះមហាក្សត្រ​ថា​មាន​អ្នក​ចេះ​ធ្វើ​ទឹក​ស្រវឹង​យ៉ាង​វិសេស​ទើបនឹង​មក​ដល់។ ព្រះមហាក្សត្រ​ទ្រង់​ត្រាស់បង្គាប់ ឲ្យ​អ្នក​ទាំង​ពីរ​ចូល​ទៅ​គាល់​អ្នក​ទាំង​ពីរ​ក៏​យក​ទឹក​នោះ​ទៅថ្វាយ​ព្រះរាជាៗ ទ្រង់​សោយ​ក៏​ស្រវឹង​ស្រួល​មែន លុះ​អស់​ទឹក​នោះ​ទៅ​បាន​ត្រាស់​បង្គាប់​ឲ្យ​ដង​យក​ទៅ ថ្វាយ​ទៀត។ ជន​ទាំង​ពីរ​នាក់​ទៅ​នាំ​ទឹក​សុរា​នោះបាន​ពីរ​បី​ថ្ងៃទើប​បបួល​គ្នា​ថា​យើង​មិន​អាច​យក​ទៅ​ជានិច្ច​បាន​ទេ ហើយក៏​បាន​កំណត់​យក​គ្រឿង​ផ្សំ​គ្រប់​មុខ​មក​ផ្សំ​ធ្វើ​សុរា​ក្នុង​នគរ​នោះ។ អ្នក​នគរ​នាំ​គ្នា​ផឹក​សុរា​តែ​រាល់ៗ​គ្នា​ក៏​ទៅ​ជា​អ្នក​មាន​សេចក្ដី​ប្រមាទ​ក្នុង​ការងារ ធ្លាក់​ខ្លួន​ទៅ​ជា​ជន​កំសត់​ទូគ៌ត​នគរនោះ​ក៏​សាបសូន្យ ចាក​សេចក្ដី​ចម្រើន​គ្រប់​យ៉ាង អ្នកធ្វើ​សុរា​ក៏​នាំ​គ្នា​រត់​ទៅ​ក្នុង​នគរ​ពារាណសី ឲ្យ​អ្នក​នគរ​ក្រាប​ទូល​ព្រះ​បាទ​ពារាណសី ហើយ​ទ្រង់​បង្គាប់​ឲ្យ​ហៅ​មក​ទ្រង់​ព្រះរាជទាន​ស្បៀង​អាហារ​ឲ្យ​ធ្វើ​សុរា​ថ្វាយ។ នគរ​នោះ​ក៏​វិនាស​ដូច​មុន​ទៀតអ្នក​ធ្វើ​សុរា​រត់​ចេញ​ពីទី​នោះ​ទៅ​ក្នុង​នគរសាកេត ចេញពី​នគរ​សាកេត​ទៅ​នគរ​សាវត្ថី។ គ្រានោះ​ព្រះចៅ​ក្រុង​សាវត្ថី​ទ្រង់​ព្រះនាម​ព្រះបាទ សព្វមិត្រ ព្រះអង្គបាន​ធ្វើ​សេចក្ដី​សង្គ្រោះ​ដល់​អ្នក​ដែល​ធ្វើ​សុរា​ទាំង​ពីរ​នាក់​នោះ ទ្រង់​ព្រះរាជ​ទាន​ទេយ្យវត្ថុផ្សេងៗ ដល់​អ្នក​ទាំងពីរៗ ក៏​បាន​ធ្វើ​សុរា​នៅក្នុង​នគរ​សាវត្ថី​នោះ​អស់​កាល​ជា​យូរ​ឆ្នាំ ការ​ធ្វើ​សុរា​ក៏​ចេះ​តែ​កើត​បន្ត​ៗ​ពី​ត្រឹម​នោះ​មក។


ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ ចំណេះ​ដឹង​នានា​ក្នុង​ពុទ្ធសាសនា​ខ្មែរ
ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​

 

Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទអ្នកអាចអានបន្ត
ផ្សាយ : ២៥ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៨២៣១ ដង)
ពិចារណា​ថាការ​ដាក់​ទោស​ខ្លួន​ឯង​ឲ្យ​សម​ចិត្ត​សត្រូវ​
ផ្សាយ : ៣០ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៤៧៣៧៥ ដង)
សេច​ក្តី​ចង្អៀត​ចង្អល់​ របស់​បុគ្គល​ អ្នក​ប្រ​កប​មេ​ថុន​ធម្ម​រឿយ​ៗ
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៣០២៣ ដង)
ទោស​ទុច្ចរិតផ្សេងៗ មាន​ស៊ី​សំ​ណូក​ជា​ដើម
ផ្សាយ : ២៥ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៥១៦៥ ដង)
ពិចារណា​ថា​សត្វ​មាន​កម្ម​ជា​របស់​ខ្លួន​
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែវិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕