ថ្ងៃ ព្រហស្បតិ៍ ទី ១៣ ខែ សីហា ឆ្នាំជូត ទោ​ស័ក ព.ស.​ ២៥៦៤  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កម្រងកំណាព្យនិងស្មូត្រ (Mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
ផ្សាយផ្ទាល់
ទីតាំងៈ វត្តព្រះគន្ធកុដិ បាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ តាមកាលវិភាគផ្សាយ
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ វត្តគល់ទទឹង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុឯកភ្នំ
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុពណ្ណរាយណ៍
ទីតាំងៈ ខេត្តកណ្តាល
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុផ្កាយព្រឹក
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ការជូនដំណឹង
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ៦៧,៨៧៧
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ៩៧,២៥៩
ខែនេះ ១,៣៦៨,៤៧៩
សរុប ១៤៣,០៩០,៤២១
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ៣០ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៤០៧៤ ដង)

សម្នាក់​បដិបត្តិ​ធម៌



 
សម្នាក់​បដិបត្តិ​ធម៌

នៅក្នុង​ព្រះត្រៃបិដក​មិនមាន​សម្នាក់​បដិបត្តិធម៌​ទេ មាន​តែ វត្ត​ព្រះ​សង្ឃ និង កន្លែង​ផ្សេងៗទៀត​ដែល​ព្រះ​សង្ឃគង់​ចាំ​វស្សា ។ ឧបា​សក ឧបា​សិកា​សុទ្ធ​តែ​នៅ​ផ្ទះ​ទាំង​អស់ ដោយ​ច្រើន​ជា ព្រះ​អរិយ​បុគ្គល ដូចជា​នៅ​នគរ​មគធៈ អង្គៈ សាវត្ថី ពារាណសី ជាដើម ។

គ្រហស្ថ​ទាំង​នោះ ទៅវត្តថ្វាយទាន​ដល់សង្ឃ និង ស្តាប់​ព្រះធម៌​ទេសនា​តាម​​កាល បើថ្ងៃឧបោសថសីល ឧបាសកខ្លះ នៅវត្តមួយ​យប់​​ស្តាប់ព្រះថេរៈ​សន្ទនា​ធម៌ ។


យើងមិនអាចនឹកច្រឡំថា បុថុជ្ជនមានសទ្ធា សីល សុតៈ ចាគៈ បញ្ញា ស្មើ​នឹងព្រះអរិយបុគ្គលឡើយ កុំចាំបាច់ពោលដល់ថា គ្រាន់បើជាងនោះ ។

សម័យសព្វថ្ងៃ ជាសម័យនៃព្រះសទ្ធម្មធ្លាក់ ចុះ បុថុជ្ជនយកការបដិបត្តិខុស មកសម្គាល់​ថាខ្លួនឯងប្រសើរ យ៉ាង​នេះមួយ យ៉ាងនោះមួយ ។


គ្រហស្ថអាចមករស់នៅជុំគ្នាតាមកន្លែងណាមួយ ក្នុងវត្ត ឬ ក្នុងអាស្រម ដោយ​ម៉្យាងដើម្បីរៀនធម៌ និងម៉្យាងទៀតគឺ​ជាចំណូល ចិត្តក្នុងកន្លែងនោះៗ ឯចំណែកទីតាំងនៃធម៌បដិបត្តិពិត​ប្រាកដ គឺ សភាវធម៌ដែលកើតមាន ដែល​កំពុងប្រាកដក្នុងលោក ៦ មាន លោកភ្នែកត្រចៀកជាដើម ។

ស្រុកខ្មែរយើងជាដើម គ្រហស្ថ​និយមស្លៀកពាក់​ពណ៌ស កោរសក់ កោរ​ពុក​មាត់ ពុកចង្កា នៅក្នុងសម្នាក់បដិបត្តិធម៌ នេះ ជាការ​និយមកាន់​យក​រ​បស់​ប្រើ​ប្រាស់ ឬ​សម្លៀក​បំពាក់ដែលសៅ​ហ្មងជាប្រមាណ (លូខប្បមាណ ) ប៉ុន្តែ​បើកាន់យកធម៌ជាប្រមាណ វិញ  (ធម្មប្បមាណ )  គឺដឹងធម៌ពិត​ដែលជា​ជីវិត​ប្រក្រតី  ចប់រឿងទាំងអស់ នេះ​ជាធម៌បដិបត្តិចេញចាកលោក ។

សម្នាក់បដិបត្តិធម៌សព្វថ្ងៃ ឱ្យតម្លៃ ឬឱ្យអត្ថន័យ​ខ្លឹមសារ ចំពោះសមាធិ ដែល​ជាប្រមុខនៃវិបស្សនា ទាំងមានការអះអាង ថា បើមិនធ្វើសមាធិទេ ចម្រើន​វិបស្សនាមិនបានឡើយ ។ ពាក្យ អះអាងនេះ មិនមាន​ក្នុងព្រះ​ត្រៃ​បិដក​ទេ ពុទ្ធបរិស័ទសិក្សាហើយ យល់ច្រឡំខ្លួនឯង ។

សូមពុទ្ធបរិស័ទជ្រាបអំពីប្រយោជន៍នៃសមាធិ ៖
- សមាធិ   ជាបទដ្ឋានរបស់បញ្ញា   គឺសមាធិដូចជាជីដាក់ដំណាំ ចំណែក​បញ្ញា​ដឹងនាមរូប ដូចជាដំណាំ ដែលមានពូជដុះអំពី សតិប្បដ្ឋាន ៤ ។
- បញ្ញាដែលអប់រំដោយសមាធិ រមែងមានផលច្រើន មាន អានិសង្សដ៏ច្រើន គឺ​មានន័យដូចពាក្យថា សមាធិជាបទដ្ឋានរបស់ បញ្ញាដែរ ។ សូមកុំភ្លេចថា ជាមួយ​នឹងសតិប្បដ្ឋាន ក៏មាននូវ សម្មាសមាធិដែរ សមាធិនេះ រមែងអប់រំ​ឱ្យ​ច​ម្រើន​នូវវិបស្សនា ខ្ពស់ឡើងៗដោយពិត ។
- សីល សមាធិ បញ្ញាក្នុងគម្ពីរវិសុទ្ធិមគ្គ គឺជាការប្រមូល រួបរួមធម៌ដែលជា​ផ្លូវដ៏​បរិសុទ្ធក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា មានលោកិយ មានលោកុត្តរ ។
- សមថវិបស្សនា គឺជាការសង្គ្រោះអរិយមគ្គអង្គ ៨ បាន ដល់ សម្មាទិដ្ឋិ និង សម្មា​សង្កប្បៈ សង្គ្រោះក្នុងវិបស្សនា នៅអង្គ មគ្គ ៦ ទៀត សង្គ្រោះ​ក្នុង​សមថៈ​ ។ ម៉្យាងទៀត សមថៈ អង្គធម៌ គឺឯកគ្គតាចេតសិក សម្បយុត្ត​ជាមួយ​នឹងបញ្ញាលោកិយ និង បញ្ញាលោកុត្តរជាដើម ។

ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់សតិប្បដ្ឋាន មិនមែន សមាធិប្បដ្ឋានទេ ដែល​ជា​ផ្លូវទៅកាន់ព្រះនិព្វាននោះ ។ អារម្មណ៍ នៃសតិ​ថ្នាក់សតិប្បដ្ឋាន គឺ​ធម៌ដែល​មានពិតស្រាប់ៗ អាស្រ័យ បច្ច័យកើតឡើង អត់សាងអារម្មណ៍​អ្វី​ផ្សេង​ទៀតទាំងអស់ គ្រាន់តែ បញ្ច្រាសពីតណ្ហាត្រឡប់មកដល់ធម៌បច្ចុប្បន្ន ក៏ត្រូវ​បញ្ចប់ភារកិច្ច ពោលគឺលះ​នូវអភិសង្ខារ តាមលំដាប់នៃអរិយមគ្គ ។

សមាធិ ម៉្យាង មានអានិសង្សឱ្យនៅជាសុខក្នុងបច្ចុប្បន្ន ដោយអំណាចនៃ​ឈាន​សមាបត្តិ ។ សមាធិ​ម៉្យាង​ទៀត ឱ្យ​សម្រេច ឫទ្ធិ​អភិញ្ញា​ផ្សេងៗ ។

ម៉្យាងទៀត  ជាឧបការៈឱ្យចូលនិរោធសមា​បត្តិ សម្រាប់​ព្រះអនាគាមី និង ព្រះអរហន្ត ។ បើមិនមែនជា  ព្រះអរហន្តទេ សមាធិឱ្យ​បដិសន្ធិក្នុង​ព្រហ្ម​លោក​ ដោយអំណាច រូបជ្ឈាន និង អរូបជ្ឈាន ។


សមាធិ ដែលរៀបរាប់មកខាងលើនេះ គឺសម្មាសមាធិជា មហគ្គតកុសល ។ នៅក្នុងបិដក មានសម្តែងមិច្ឆាសមាធិផងដែរ ដែលជាមិច្ឆាមគ្គ បានដល់​ឯកគ្គតា​ចេតសិកដែលកើតក្នុងអកុសល- ចិត្ត មានលោភមូលចិត្តជាដើម ។

ការចម្រើនសម្មាសមាធិទៅបាន គឺអាស្រ័យសតិសម្បជញ្ញៈថ្នាក់សមថៈ ដឹង​លក្ខណៈនៃចិត្តស្ងប់រាគៈ ទោសៈ មោហៈ បើមិនដឹងលក្ខណៈ​នៃចិត្ត​ស្ងប់​ទេ ចម្រើនសម្មា​សមាធិមិនបានឡើយ ។


សម្មាសមាធិ​ជាបទដ្ឋាននៃវិបស្សនា គឺសម្មាសមាធិនៃ បុគ្គលដែល​មាន​ប្រក្រតី​ចម្រើន​សតិប្បដ្ឋាន ។

ដកស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ ជំនួយ​សតិ​ភាគ១៦ 
រៀប​រៀង​​ដោយ​ អគ្គ​បណ្ឌិត ធម្មាចារ្យ​ ប៊ុត-សាវង្ស​ ។

ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ 
 
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទលោកអ្នកអាចនឹងចូលចិត្តអាន
ផ្សាយ : ០៥ កញ្ញា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ២១៩៣៩ ដង)
ការ​ជួយ​ខ្នះ​ខ្នែង​ក្នុង​ការងារ
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៣០៧៩ ដង)
ពិចារណា​ញាតិ​ក្នុង​សង្សារវដ្ដ
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែវិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕