11
ថ្ងៃ ច័ន្ទ ទី ១៨ ខែ តុលា ឆ្នាំឆ្លូវ ត្រី​ស័ក, ព.ស.​២៥៦៥  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កម្រងកំណាព្យនិងស្មូត្រ (Mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុឱវាទព្រះពុទ្ធ
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ វត្តគល់ទទឹង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តខ្ចាស់
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ការជូនដំណឹង
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ៧៨,១៤១
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ១៤៨,៧១៣
ខែនេះ ៣,០៥៦,០៧៧
សរុប ២២៧,៨៣០,៨៦០
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ២៧ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៣៣៧៦ ដង)

រឿងឥល្លិសសេដ្ឋី



 
រឿងឥល្លិសសេដ្ឋី
( ចាក ឥ. តិ. )
( មាតាបិតាតែង​ប្រាថ្នាឱ្យប្រយោជន៍ ដល់បុត្រធីតា )

 
ក្នុង​កាល​កន្លង​ទៅ​ហើយ​ ព្រះ​បាទ​ព្រហ្ម​ទត្ត សោយរាជ​សម្ប​ត្តិ​ ក្នុង​ក្រុង​ពា​រាណ​សី​ ។​ កាល​នោះ​មាន​ម​ហាសេ​ដ្ឋី​ម្នាក់​ មាន​សទ្ធា​មាំ​ក្នុង​ព្រះ​ពុទ្ធ​សាស​នា​ បាន​បំ​ពេញ​សត្ត​បទ​ទាំង​ ៧​  ប្រ​ការ​ដោយ​បរិ​បូ​ណ៌​ ជា​អ្នក​ពេញ​ចិត្ត​ក្នុង​ការ​ឱ្យ​ទាន​ បាន​សង់​សា​លា​ឆ​ទាន​ច្រើន​ខ្នង​ ។

ម​ហា​សេដ្ឋី​នោះ ​មាន​កូន​ប្រុស​មួយ​ឈ្មោះ​ ឥល្លិស​ ជា​ទី​ស្រ​ឡាញ់​ពេញ​ចិត្ត​ ក្រៃ​ពេក​ដល់​ពេល​ជិត​ស្លាប់​ បាន​ហៅ​ឥល្លិស​ជា​កូន​ មក​ប្រ​គល់​ទ្រព្យ​សម្ប​ត្តិ​ឱ្យ​ ហើយ​ប្រាប់​ឱ្យ​ខំ​ធ្វើ​ទាន​តាម​ដំណើរ​ ដែល​ខ្លួន​បាន​ធ្វើ​ លុះ​ស្លាប់​ទៅ​បាន​ទៅកើត​ជា​ព្រះ​ឥន្ទ្រ​ ។​

ព្រះ​បាទ​ព្រហ្ម​ទត្ត​ កាល​បើ​មហា​សេដ្ឋី​ស្លាប់​ហើយ​ ក៏​តាំង​ឥល្លិស​សេដ្ឋី​បុត្រ​នោះ​ ជា​មហា​សេដ្ឋី​ ។ ឯ​ឥ​ល្លិស​សេដ្ឋី​នោះ ជា​មនុស្ស​ពិ​ការ​មាន​ជើង​ខ្ចក​ ដៃ​ក្ងែង​ ភ្នែក​ស្រលៀង​ ក្បាល​ពក​ ហើយ​ជា​មនុស្ស​កំណា​ញ់ ​ស្វិត​ស្វាញ​ជា​ទី​បំផុត​ ។

ថ្ងៃ​មួយ​ ឥល្លិស​សេដ្ឋី​ ចង់​ផឹក​សុរា​ ក៏​គិត​ថានឹង​បិទ​សុរា​ក្នុង​ផ្ទះ​ ក្រែង​ជន​ដ៏ទៃ​ដណ្តើម​ផឹក​ ទើប​កាន់​យក​ស​ម្ភារៈ​ សម្រាប់​បិទ​សុរា​ មួយ​មុខ​បន្តិច​ៗ ​ចូល​ទៅ​បិទ​ក្នុង​ព្រៃ​ឆ្ងាយ​អំពី​ភូមិ​ ។​

ចំ​​ណែក​​ខាង​​មហា​សេដ្ឋី​ ជាបិតា​ដែល​បាន​ទៅកើត​ជាព្រះ​ឥន្ទ្រ​ បាន​ដឹង​ថា​ឥល្លិស​សេដ្ឋី​ជា​កូន​ កំ​ណាញ់​ស្វិត​ស្វាញ​ បាន​ចូល​ទៅបិទ​ស្រា​ក្នុង​ព្រៃ​ ដូច្នោះ​ហើយ​ ក៏ចុះ​មក​និ​ម្មិត​ជា​ឥល្លិស​សេ​ដ្ឋី ដើរ​ចេញ​ពី​ដង​ព្រៃ​មក​វិញ ​។ ពួក​មហា​ជន​បាន​ឃើញ​ហើយ​ ក៏​គិត​ថា ​ឥល្លិ​សសេ​ដ្ឋី​ ប្រ​ហែល​ជា​ស្រ​វឹង​ស្រា​ បាន​ជា​មាន​អា​ការៈ​ខុស​ប្រ​ក្រ​ត្ដី ។

ឥល្លិស​សេដ្ឋី​ គឺ​ព្រះ​ឥន្ទ្រ​និម្មិត​នោះ ​ក៏​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ព្រះ​បរម​រាជ​វាំង លើក​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ទាំង​អស់ ថ្វាយ​ដល់​ព្រះ​បាទ​ព្រហ្ម​ទត្ត ​ព្រះ​បាទ​ព្រហ្ម​ទត្ត​ ពុំ​ព្រម​ទទួល​ទើប​ក្រាប​ទួល​ថា បើ​ម​ហា​រាជ​ពុំ​ព្រម​ទទួល​ទេ ​ ខ្ញុំ​ព្រះ​អង្គ​នឹង​ចំណាយ​ទាន​ សូម​ថ្វាយ​រាជ​កុសល​ដល់​ព្រះ​អង្គ​ ។  

ព្រះ​បាទ​ព្រហ្ម​ទត្ត​ទ្រង់​ទទួល​ហើយ នឹក​ស្ញើច​ក្នុង​ព្រះទ័យ​ថា ឥល្លិស​សេដ្ឋី​ កាល​ពីដើម​ជាម​នុស្ស​កំ​ណាញ់​ណាស់​ ឥឡូវ​នេះ​ ក៏​មាន​សទ្ធា​មាំ​ម៉្លេះ​ !  ។ ឥល្លិស​សេដ្ឋី​ គឺ​ព្រះ​ឥន្ទ​និម្មិត​នោះ ​ត្រ​ឡប់​ពី​ព្រះ​បរ​មរាជ​វាំង​ ទៅ​ផ្ទះ​វិញបាន​ប្រកាស​ ប្រាប់​មហា​ជន​ឱ្យ​ ចូល​ទៅ​ទទួល​យក​ទាន​ ។​

ពេល​នោះ​ មាន​បុរស​ម្នាក់​ ទទួល​យក​បាន​គោ និង​រទេះផ្ទុក​ទ្រព្យ​ពេញ​ បរ​ចេញ​​ទៅក្បែរ​ដង​ព្រៃ ដែល​ឥល្លិស​សេដ្ឋី​បិទ​ស្រា ​ហើយ​ស្រែក​ឱ្យ​ពរ​ ដល់​ឥល្លិស​សេដ្ឋី​ដោយ​សំឡេង​យ៉ាង​ខ្លាំង​ ។ឥល្លិស​សេដ្ឋី​ ឮ​សំ​ឡេង​ឱ្យ​ពរ​ដល់​ខ្លួន​ហើយ ​ក្រ​ឡេក​មើល​ទៅ ​ស្គាល់​ជាគោរ​ទេះរ​បស់​ខ្លួន​ ក៏​រត់​ទៅ​ចាប់​មុខ​រទេះ​ ហើយ​ចោទ​ប្រកាន់​អ្នក​​បររទេះ​នោះថា​ លួច​គោលួច​រទេះ​​របស់​ខ្លួន ។​

អ្នក​បរទេះ​ប្រាប់​ថា រទេះ​ និងគោ​នេះ ឥល្លិស​សេដ្ឋី បាន​ដាក់ទាន​ឱ្យ​ខ្ញុំៗ មិន​មែន​លួចយក​ទ្រព្យ​របស់អ្នក​ទេ ។ ឥល្លិស​សេដ្ឋី បាន​ជជែកគ្នា​ខ្លាំង​ ឡើងៗ ដរាប​ដល់​ចាប់​ ចម​បាប់​គ្នា ឯអ្នក​បរទេះ បាន​ចាប់​​ច្រាន​ឥល្លិស​សេដ្ឋី​ ដួល​ទៅ​លើ​ដី ហើយ​បររ​ទេះដឹ​កឥ​វ៉ាន់​យកទៅ​ផ្ទះ​ទៅ ។

ឥល្លិស​សេដ្ឋី​ ខឹង​ណាស់​​ ឈប់​បិទ​ស្រាដើរ​ត្រឡប់​មក​ផ្ទះ​វិញ លុះមក​ដល់​ខ្លោង​ទ្វារ​ អ្នកចាំ​ទ្វារ​ មិន​ឱ្យ​ចូលដោយ​អាង​ថា​សេដ្ឋី​របស់​ខ្លួន​ កំ​ពុង​ចែក​ទាន​នៅខាង​ក្នុង​។ 
ឥល្លិស​សេដ្ឋី​ កាល​​បើ​មិន​​បាន​​ចូល​​ទៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​ របស់​ខ្លួន​ហើយ ​សេចក្តី​ក្រោធ​​ក៏​កាន់​តែកើត​ឡើង​ជា​ខ្លាំង​ ទើប​ចូល​ទៅ​ក្រាប​ទូល​ដល់​ព្រះ​បាទ​ព្រហ្ម​ទត្ត​ថា​ បពិត្រ​មហា​រាជ ថ្ងៃ​នេះមាន​មនុស្ស​អា​ក្រក់ ចូល​ទៅ​លួច​ទ្រព្យ​របស់​ទូល​ព្រះ​បង្គំ ដាក់​ទាន​ឱ្យ​មហាជន ។

ព្រះរាជា​ទ្រង់​ត្រាស់​ថា ​អម្បាញ់​មិញ​នេះ​អ្នក​មក​ប្រាប់ថា លើកសម្បត្តិ​ទាំង​អស់​ឱ្យ​យើង យើង មិ​នព្រម​ទទួល អ្នក​ប្រាប់​ម្តង​ទៀត​ថា នឹង​បរិច្ចាគ​ទាន​ ថែម​ទាំង​បាន​ថ្វាយ​កុសល​ដល់​យើង​ទៀត​ ចុះ​ពេល​នេះ ហេតុអ្វី​បានជា​អ្នក មកនិ​យាយដូច្នេះ​វិញ ​។ ឥល្លិស​​សេដ្ឋី​ក្រាប​ទូលដាច់​អហង្កា​រថា មិនដឹង​សោះ ហើយ​ទូល​ថា ​សូម​ឱ្យ​ហៅ​ខ្លួន​ អ្នកទូល​មុន​មកពិចារ​ណា ។

ព្រះបាទ​ព្រហ្ម​ទត្ត ទ្រង់​ចាត់ឱ្យ​រាជអា​មាត្យ កោះ​យក​ខ្លួនអ្នកចុង​ចម្លើយ អ្នក​ចុងចម្លើយ មកដល់​ស្រាប់​តែមានរូប​ដូចគ្នា ឥតប្លែក​ត្រង់​ណាឡើយ។ អ្នកដើម​ចោទថាខ្លួន​ជាឥល្លិស​សេដ្ឋី អ្នក​ចុង​ចោទ​ ក៏ថាខ្លួន​ជាឥល្លិស​សេដ្ឋីដែរ។

ជជែក​តវ៉ាគ្នា​មិនដាច់​ស្រាច់ ទើប​អ្នក​ដើម​ចោទ អាងយក​មនុស្សក្នុងផ្ទះ​ជាបន្ទាល់​សាក្សី ឯបន្ទាល់​សាក្សីនោះ បាន​ច​ង្អុលយក​អ្នកចុង​ចម្លើយ ( ឥល្លិស​សេដ្ឋី​គឺព្រះ​ឥន្ទ្រ​និម្មិត​ ) ថា​ជា​សេដ្ឋី​របស់​ខ្លួន។ អ្នកដើម​ចោទគឺ​ឥល្លិស​សេដ្ឋីមែន​ទែន​នោះ មិន​ព្រម និ​យាយ​អាង​​ថា ខ្លួនមាន​ពក​ត្រង់​ក្បាល មាន​តែជាង​កាត់សក់​ទើប​ដឹង ​។


កាល​នោះ ព្រះ​សម្ពុទ្ធ​បរម​គ្រូ ទ្រង់​សោយព្រះជាតិ​ជា​ជាងកាត់​សក់ ។ ព្រះ​បាទ​ព្រហ្មទត្ត ទ្រង់​ត្រាស់​បង្គាប់​ឱ្យ​ហៅជាងកាត់​សក់​នោះ​មក ជាង​កាត់​សក់​មក​ដល់ បានសង្កេត​មើលសព្វ​គ្រប់​ហើយ ក្រាប​ទូលថា មនុស្ស​ពីរ​នាក់​នេះ ​មាន​ជើង​ខ្ចក ដៃក្ងែង ភ្នែកស្រ​លៀង ក្បាល​ពក​ដូច​គ្នា​ ខ្ញុំ​ព្រះ​អង្គ​មិន​ដឹង​ថា​ អ្នក​ណាជា​ឥល្លិស​សេដ្ឋី​ឡើយ ។ ឥល្លិសសេដ្ឋី​មែន​ទែន ឮ​ដូច្នោះហើយ​ នឹក​តូច​ចិត្តណាស់​ទាល់​តែខ្យល់ចាប់​ដួលទៅ ។


ពេលនោះ ឥល្លិសសេដ្ឋី​គឺព្រះ​ឥន្ទ្រ​និម្មិត ក៏​ក្លាយ​ខ្លួន​ជា​ព្រះ​ឥន្ទ្រ​វិញ ហោះ​ដ៏​អា​កាស​។ លុះ​ឥល្លិស​សេដ្ឋី​ ដឹង​ខ្លួន​ឡើង​ ទើប​ប្រាប់​ថា ខ្ញុំ​ជា​បិ​តា​របស់​ឥល្លិស​សេដ្ឋី បានសង់​រោង​ទាន បំពេញ​ការកុ​សល ដរាប​ដល់អស់​អាយុ បាន​មកកើត​ជាព្រះ​ឥន្ទ្រ ។ ឯឥល្លិស​សេដ្ឋីកូន​ខ្ញុំ​នេះ ជាមនុស្ស​កំណាញ់ ស្វិត​ស្វាញ​អាក្រក់ បាន​ជាខ្ញុំមក​ទូន្មាន​ប្រដៅ ឱ្យឥ​ល្លិស​សេដ្ឋី​ ប្តេជ្ញា​ខ្លួន​ជា​អ្នក​បរិច្ចាគ​ទាន បំពេញ​ការ​កុស​ល ។ ឥលិ្លស​ក៏​ព្រម​ប្រតិបត្តិតាម ទើប​ព្រះ​ឥន្ទ្រ​ ហោះ​ទៅ​ស្ថាន​ត្រៃ​ត្រឹង្ស​វិញ ​៕

វាយ​អត្ថបទ​ដោយ ខ្ញុំ​ព្រះករុ​ណា ខ្ញុំ​បាទ យ៉ែម ភិរុណ ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវ​ភៅ​​ប្រ​ជុំនិទាន​ជាតក​ភាគ​១ របស់​ព្រះបាឡាត់​ឧត្តមលិខិត សុង ស៊ីវ សិទ្ធ​ត្ថោ ​គ្រូ​បង្រៀនបា​លីនៅ​វត្ត​លង្កា រាជ​ធានីភ្នំពេញ ។ អ​រព្រះ​គុណ​ព្រះ​ភិក្ខុ​ សិរី​​បញ្ញោ ហ៊ុល សុខារ៉ា ព្រះគ្រូ​ចៅ​អធិ​ការ វត្ត​កល្យាណ​មិត្ត​ខ្សាច់​ពោយ​និង​លោកអា​ចារ្យ ចយ ធិន ដែល​បាន​ផ្តល់​សៀវ​ភៅ​ប្រ​ជុំ​និ​ទាន​ជាតក​នេះ។​​


ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
 
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទអ្នកអាចអានបន្ត
ផ្សាយ : ២៤ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២០ (អាន: ៥៨៤៦៧ ដង)
សាធារណ​ទាន​ចាត់​ជា​មេ​បុណ្យ​យ៉ាង​ឆ្នើម​ក្នុង​លោក
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១១៨២០ ដង)
សេចក្ដី​ល្មោភ​នាំ​ឲ្យ​ថោក​ទាប ខាត​លាភ​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ អាយុ​ជីវិត
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៥២៤៦ ដង)
ទោស​នៃ​ការ​សេព​គប់​ជន​ពាល​ និង​ផឹក​សុ​រា​
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែវិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕