ថ្ងៃ អង្គារ ទី ១៧ ខែ តុលា ឆ្នាំរកា នព្វស័ក ព.ស.២៥៦១  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កំណាព្យ និង ស្មូត្រ (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនា និងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុ The Buddhist
ទីតាំងៈ សហរដ្ឋអាមេរិក
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តម្រោម
ទីតាំងៈ ខេត្តកំពត
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុមង្គលបញ្ញា
ទីតាំងៈ ខេត្តកំពង់ចាម
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍ តាកែវ
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០ - ២៣.០០
មើលច្រើនទៀត​
តំណគួរកត់សម្គាល់
សមាជិកទើបចូល (អម្បាញ់មិញ)
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ២២,៥០១
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ៦៤,៥៧១
ខែនេះ ១,២៣៥,៣៥២
សរុប ៤៨,៤៩៩,០៤១
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ០៧ តុលា ឆ្នាំ២០១៦ (អាន: ១៨១៦៥ ដង)

សេចក្តីអធិប្បាយអំពីព្យាយាម



ស្តាប់សំឡេង
 
វីរិយកថា
គឺ​សេចក្តី​​អធិប្បាយ​អំពី​ព្យាយាម

 
ប្រជាជនក្នុង​លោក ដែល​តាំង​កសាង​ផ្តើមឡើង ​ជា​បឋម​​នោះ​គឺ​​រៀន​​សិល្ប​សាស្រ្ត​​ទាំង​ពួងឬស្វែង​រក​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ដោយ​ហត្ថ​កម្ម​ជា​ដើម ​អាស្រ័យ​​ដោយ​​អ្វី ​ថា​អាស្រ័យ​ដោយ​វីរិយ​ព្យាយាម ​តែ​ប្រាស​ចាក​វីរិយ​ហើយ​ នឹង​​កសាង​​ធ្វើ​ការ​អ្វីមិន​សម្រេច​ទាំង​អស់​ វីរិយ​នេះ​ជាសាធារណ​ទូទៅ ​លើ​​វិជ្ជា​​ទាំង​​ពួង ​ហើយ​ជាទី​កាត់បង់​នូវទម្លាប់​ខ្ជិល ​ច្រអូស​នេះ​ចេញ ​តាម​ធម្មតា​ មនុស្ស​​កើត​​មក​គ្មាន​វិជ្ជា​សោះ​ហៅ​ថា​ល្ងង់​ងងឹត ​លុះ​ដល់​​មាន​​ព្យាយាម​​រៀន​​សូត្រ​​ដោយ​មាតា​បិតា ​ឬរាជការ​ជួយ​ឧបត្ថម្ភ​ដាស់​តឿន​ទើប​កើត​​វិជ្ជា​ចេះ​​ដឹង​​ឡើង ​រីវិជ្ជា​នេះជា​ទីផ្លូវ​បង្កើត​ប្រាជា្ញ​និង​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ ហេតុ​នេះ​​មនុស្ស​​យើង​​កុំ​ស្ថិត​​នៅជា​មនុស្ស​ធម្មតា គឺកើត​ឡើង​ល្ងង់នៅ​ជាល្ងង់ ក្រនៅ​ជា​ក្រ​​នោះ​​ឡើយ ​ត្រូវ​ប្រែ​ទៅតាម​សម័យ​ដែល​រាប់​អាន​ថាល្អ​ពិត​យក​មក​នមស្សការ​ ទុក​ដាក់​ក្នុង​ចិត្ត​ជានិច្ច​ កិរិយា​ដែល​ប្រែ​ប្រួល​ពីមនុស្ស​ធម្មតា​បាន​ដូច្នេះ ​ត្រូវ​ឲ្យ​​លះបង់​ខ្ជិល​ច្រអូស​ចេញ ឲ្យ​មានវីរិយ​រៀន​សូត្រ​សិល្ប​សាស្រ្ត ​និង​ខំ​​ធ្វើ​ការ​ងារ​​រក​ទ្រព្យ​សម្បត្តិឲ្យ​មាន​ឡើង​គឺវិជ្ជាឬ​វត្ថុអ្វីដែល​មិន​មាន​ នោះ​​ត្រូវ​​ព្យាយាម​​រៀនរក​ឲ្យមាន​ឡើង ​បើមាន​ឡើង​ហើយ ​ត្រូវព្យាយាម​​ឲ្យរឹត​​តែ​​ចេះ​ដឹង​មាន​​ច្រើនឡើង​តទៅទៀត ​នេះវីរិយ​ខាង​គតិ​លោក ​វីរិយគតិ​​ធម្មវិញ​​ហើយថា​​សម្មា​វាយា​មោ​ព្យាយាម ​ដ៏ប្រពៃ​មាន​ ៤ យ៉ាងគឺ៖

១. អកុសលចិត្ត ឯ​ណា​មិនទាន់​បង្កើត​​ឡើង ​ត្រូវ​ព្យាយាម​បំបាត់​​កុំឲ្យ​បង្កើត​ឡើង ​។​
២. អកុសលចិត្ត ឯ​ណា​បង្កើត​ឡើង ​ត្រូវព្យាយាម​ឲ្យលះបង់​ចោល​ចេញ ​។​
៣. កុសលចិត្ត ឯ​ណាមិន​ទាន់​បង្កើត​ឡើង ​ត្រូវ​ព្យាយាម​​ឲ្យ​មាន ​ឲ្យ​កើត​​ឡើង ​​។​
៤. កុសលចិត្ត ឯ​ណាបង្កើត​ឡើយ​ហើយ ​ត្រូវព្យាយាម​​ឲ្យរឹងរឹត​​តែ​បង្កើត​​ឡើង​ត​​ទៅទៀត ​រី​សិល្ប​សា​ស្ត្រ​ខាង​លោក​ខាង​ធម៌ក្តី​ ទ្រព្យ​សម្បតិ្ត​​ធន​ធាន​ក្តី កើត​​មានឡើង​ដោយ​កិរិយា​រៀន រក ​ដូច​ពាក្យ​ទំ​នៀមថា ចេះ​ព្រោះ​​រៀន​មាន​ព្រោះ​រកតាម​សតិនិង​តម្រិះតិច​ច្រើន ប្រៀប​ដូចខ្សែ​ស្ទង់ទឹក បើ​ខ្សែ​វែង​ក៏​ដឹង​​ទឹក​​ជ្រៅ​ បើខ្សែខ្លី​ក៏​ដឹងទឹក​រាក់តាម​ភាព ​វាសនា នឹង​បង្អង់​ឈប់ពុំ​បាន ឯការងារ​មាន​ច្រើន​ប្រភេទ ​ច្រើន​សណ្ឋាន ​នឹង​ធ្វើការ​មួយ​មុខៗ ​អស់ការ​​នោះ​ហើយ​​ឈប់ដើរ​លេង​នោះ ហៅ​ថាមិនល្មម​នឹងចិញ្ចឹម​ជីវិត​បាន ​ព្រោះ​​ហេតុ​អ្វី ​ថាព្រោះ​ខ្ជិលក៏​មាន ព្រោះ​មិនយល់​ផ្លូវរក​​ស៊ីនាំទុញ​ទាល់​​គំនិត​ក៏​​មាន​ ដោយ​ហេតុមិន​រៀន​សិល្បសាស្រ្ត​ខាង​ជំនួញ ហេតុនេះ​​បានជា​​សម្តែង​ថា វីរិយ ជា​មូលហេតុ​ឲ្យកើត​ប្រាជ្ញា​ក្រាស់​ដូចផែ​ន​ដី តែប្រាស​ចាក​វីវិយ​ហើយ ​ប្រាជ្ញា​នោះក៏សាប​សូន្យបាត់​ទៅ អធិប្បាយ​ថា តម្រិះវិជ្ជា​​ទាំង​ពួង​ត្រូវ​ស្វាធ្យាយ​ឲ្យ​រឿយៗ តែគ្មាន​វីរិយ​ស្វាធ្យាញហើយ​នឹងភ្លេចវ​ង្វេង​បាត់​ទៅ ប្រៀប​​ដូច​ជា​ផ្ទះបើលិច​បែក​បាក់​ត្រូវជួស​ជុល​ឲ្យឆាប់ ​បើមិន​ជួស​ជុល​​នឹង​វិនាស​ខូចទៅ​ជាអសារឥ​ត​ការ​ ម៉្យាង​ទៀត ​ដូចជា​រូបកាយ​ឬវត្ថុជា​បរិក្ខារ ​ត្រូវ​តែជម្រះ​ឲ្យស្អាតកុំឲ្យ​ក្អែល​ឬច្រេះ​ស្នឹម នឹង​ចម្រើន​ស្ថិត​ស្ថេរចី​រកា​ល​ត​ទៅ នោះមាន​ឧបមា​ដូចម្តេច ​មានឧ​បមេយ្យដូ​ច​តម្រិះវិជ្ជាដូច្នោះឯង ។

សម័យនេះនឹងចង្អុល​ឲ្យឃើញថាវីរិយធ្លាក់​ក្នុង​ស្រុកប្រទេស​ណា ស្រុក​ប្រទេស​នោះ​ច្រើនមាន​ភោគសម្បត្តិ និង​សិល្ប​សាស្ត្រប្រើ​ការ​គ្រប់​យ៉ាង ដែល​ត្រូវការ​ក្នុង​លោកសម​ដូច ពុទ្ធភា​សិត​ថា ​ពហូ សច្ចព្ចា សិប្បព្ចា ឯតម្មន្ត មុត្តមំ អធិប្បាយ​ថា សេចក្តី​ស្តាប់​ច្រើន និងរៀន​យកនូវ​​សិល្ប​សាស្រ្ត​ជា​មង្គល​ដ៏ឧត្តម ​ជាទីឲ្យចម្រើនក្នុង​លោក និងបរ​លោក ​ភាសិត​នេះជា​ពាក្យ​ប្រដៅវិសេស​ណាស់ យើង​គប្បីប្រតិ​បត្តិតាម កុំធ្វេស​ប្រហែស ដើម្បីបំ​បាត់​នូ​វពាក្យពោល​ផ្សំនិងខ្ជិល ថា​ខំរៀនខំរក​អីពេក​​ស្រេច​នៅ​សំណាង​​នោះចេញ ព្រោះ​យើងមើល​មិនឃើញ​ទៅ​ខាង​មុខដូ​ច​ម្តេច សូម្បី​ព្រះពុទ្ធអង្គកា​លពុំទាន់បា​នត្រា​ស់​ក្នុងបច្ឆិ​ម​ជាតិនេះ ទ្រង់មានវីរិ​យ​ធ្វើ​ទុក្ក​រ​កិរិយា ​៦ព្រះវ​ស្សា ទើប​បានត្រាស់មិ​នបាន​​នៅផ្ទំ​ស្ងៀ​ម​ចាំ​សំ​ណាង​នោះ​ឡើយ​ ។​

ហេតុនេះ​ត្រូវ​តាំ​ងវីរិយរៀនវិ​ជ្ជាឬធ្វើ​ការ​ងារឲ្យ​ឆាប់​ៗ ទើបបា​នសម្រេច​ប្រ​យោជន៍ ដោយ​​ខំផ្សំនិង​សំណាងកសាង​នោះផង ស​មដូចភា​សិតថា​ឲ្យមានវីរិយំ សច្ចំ ​កុសល ។ ន័យមួ​យទៀត ​មានវីរិយត្រូវប្រកប​​ដោយ​ឥរិយា​ ​៤យ៉ាង​ គឺដេ​ក ដើរ ឈរ អង្គុយ ​ឲ្យស្មើ​គ្នាតែ​​ឲ្យជ្រុល​ទៅ​ដោយ​ឥរិយាប​ថ​​ណាមួយ​នោះ នឹងប​ង្កើតឡើងនៅ​សមុដ្ឋាន​រោគ តែប្រទេ​ស​យើង មិនសូវមាន​អ្នក​ណា​ព្យាយាម​ជ្រុលពេក​នោះទេ ច្រើន​តែរៀនចេះ​ល្មម​ប្រើ​ការ​​បាន​​សន្មត​ថា​ចេះ ហើយ​ក៏ឈប់ទៅ។

ឯអ្នកធ្វើ​ការងារ​ក៏ដូចគ្នា ច្រើន​ពោល​ពាក្យភ័ន្ត​ច្រឡំផ្សំ​និង​ខ្ជិល​ថា កុំលោភ​ពេករីផ្លូវ​​ធ្វើការងាររ​ករបរ គឺ​ជួញ​ព្រែ ធ្វើ​ស្រែចំការ​ច្បារ​ដំណាំ​ជាដើម ​នោះ​ឈ្មោះថា​ធ្វើការ​ប្រោសចាកទោស ​ហៅថាស​ម្មាអាជីវោ ចិញ្ចឹ​មជីវិត​​ដោយ​ប្រពៃ ឯ​ហៅថា​លោភនោះ ​គឺចិ​ញ្ចឹមជី​វិតដោ​យមច្ឆា​ជីវ មាន​លួច​​ទ្រព្យ​គេ​ជាដើម ។

ឯកិច្ច​ដែលវី​រិយ​ធ្វើការងា​រមិន​ធ្វេសប្រ​ហែ​ស ប្រយ័ត្ន​មិនឲ្យខូច​ខាត​​នេះ​ជា​មង្គល​​ដ៏​ប្រសើរ​ ក្នុងឥ​ធលោក​និងបរលោ​ក ។

សម្តែងម​កតាំងពី​ដើម​បទ រហូតដ​ល់ទីបំផុត​បទ សន្មត​​ថាចប់​ដោ​យ​សង្ខេប​នេះ ​ដើម្បី​ឲ្យឃើញ​ថាសិ​ល្បសា​ស្រ្ត និង​ភោគស​ម្បត្តិ បង្កើ​ត​ឡើងនាំ​ថ្កើង​ដល់​ស្រុក​នគរ នេះដោយ​វីរិយ វីរិយនេះជា​ទីទ្រទ្រង់នូ​វវិជ្ជា និងស​ម្បត្តិ​កំចាត់​បង់​នូវ​ល្ងង់ខ្លៅ ​និងខ្សត់អ​ត់ឃ្លាន​ថោកថ​យ ជា​ដែនឲ្យរុង​រឿ​ង​ទៅ​អនាគត​​កាល ។

អ្នកឧក​ញ៉ា សុភា​ធិរាជ-ស៊ូរ
ដកស្រង់ទាំងស្រុងចេ​ញពី ទស្ស​នាវដ្តីក​ម្ពុជសុរិ​យា ចេញ​ផ្សាយ​ក្បាល​លេខ ​៨ ឆ្នាំ១៩២៦​ -១៩២៧ ត្រង់ទំព័រ​៤៦ តទៅ។

ដោយ៥០០០ឆ្នាំ

 
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទលោកអ្នកអាចនឹងចូលចិត្តអាន
ផ្សាយ : ១២ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៣ (អាន: ៧១៥០ ដង)
បុគ្គល​ដែល​ជា​មិត្ត​ល្អ​តែ​សម្តី​
ផ្សាយ : ២០ តុលា ឆ្នាំ២០១៦ (អាន: ៣៣៦៣ ដង)
ធម៌​ជា​សារៈ​សំខាន់​របស់​មនុស្ស ធម៌​ធ្វើ​ឲ្យ​ជីវិត​ល្អ
ស្ថាបនាខែពិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ ។ ជាធម្មទាន ៕
Top Best 10 pro