ថ្ងៃ ច័ន្ទ ទី ២៤ ខែ កក្តដា ឆ្នាំរកា នព្វស័ក ព.ស.២៥៦១  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កំណាព្យ និង ស្មូត្រ (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនា និងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វីដេអូផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុ The Buddhist
ទីតាំងៈ សហរដ្ឋអាមេរិក
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុឆ្នាំងមាស
ទីតាំងៈ ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុវត្តម្រោម
ទីតាំងៈ ខេត្តកំពត
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍ តាកែវ
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០ - ២៣.០០
មើលច្រើនទៀត​
តំណគួរកត់សម្គាល់
សមាជិកទើបចូល (អម្បាញ់មិញ)
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ២,២៧៥
ថ្ងៃម្សិលមិញ ៤៦,៧៥៨
ខែនេះ ១,១០៩,២៩២
សរុប ៤៥,៣៩៥,០៥៧
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ០៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ១៣៤៩១ ដង)

គុណ​នៃ​ការ​ចិញ្ចឹម​មា​តា​បិ​តា​



 
រឿង​ស្តេច​សេក​
( ចាក​ កេ​. ប​. )
( គុណ​នៃ​ការ​ចិញ្ចឹម​មា​តា​បិ​តា​ )

ក្នុង​កាល​កន្លង​ទៅ​ហើយ​ មាន​ព្រាហ្ម​ណ៍​គ្រាម​មួយ​ឈ្មោះ​​សាលិ​ន្ទ​យៈ​ តាំង​នៅ​ទិស​ឦ​សាន​ពី​ក្រុង​រាជ​គ​ហៈ​ ។ ត​ពី​ព្រាហ្មណ៍​គ្រាម​នោះ​ មាន​ស្រែ​នៃ​ជន​ក្នុង​ដែន​ម​គ​ធៈ​មួយ​ ​នៅ​ទិស​ឦ​សាន​ដូច​គ្នា​ ។ ក្នុង​ទិស​ឦ​សាន​ត​ពី​មគ​ធក្ខេត្ត​នោះ​ដ​ដែល​ មាន​ដើម​រ​ការ​១​ ធំ​ដុះ​ទៀប​ញក​ភ្នំ​ ។ លើ​ដើម​រ​កា​នោះ​ មាន​សេក​នៅ​ជាច្រើន​ ។

ពេល​នោះ​ព្រះ​ពោ​ធិ​សត្វ​ កើត​ជា​ស្តេច​សេក​មាន​សរី​រៈ​ធំ​ប៉ុន​ដុំ​រ​ទេះ​តែង​តែ​ហើរ​ទៅ​ពាំ​យក​ចំ​ណី​ពី​ព្រៃ​ហេម​ពាន្ត​ មក​ចិញ្ចឹម​មា​តា​បិតា​ ។ គ្រា​នោះ​មាន​ព្រាហ្ម​ណ៍​ម្នាក់​ ជា​កោ​សិយ​គោត្ត​ នៅ​អា​ស្រ័យ​ក្នុង​ស្រុក​សាលិន្ទយ​នោះ​ បាន​សាប​ព្រោះ​ស្រូវ​សា​លី​ក្នុង​ស្រែ​មួយ​ មាន​ពាន់​នៃ​ក​រីស​ជា​ប្រមាណ​ ហើយ​ឲ្យ​បុ​រស​ម្នាក់​ជា​អ្នក​ថែទាំ​មើល​ការ​ខុស​ត្រូវ​ ។

ស្តេច​សេក​និង​បរិ​វា​រ​តែង​ហើរ​ទៅ​ចុះ​ក្នុង​ស្រែ​នោះ​ជា​និច្ច​កាល​ ។ ឯ​ខេត្ត​បាល​បុ​រស​ដេញ​មិន​ឈ្នះ​សោះ​ ព្រោះ​ហ្វូង​សេក​ច្រើន​ហួស​ ។ អស់​សេក​ទាំង​នោះ​ ស៊ី​ត្រឹម​តែ​ឆ្អែត​ក៏​ហើរ​ទៅ​ ។ ប្លែក​អស្ចារ្យណាស់​​  មាន​តែ​ស្តេច​សេក​មួយ​ទេ​ ដែល​ស៊ី​ឆ្អែត​ហើយ​ឆ្លៀត​ពាំ​គួរ​ស្រូវ​​នោះ​ជា​ច្រើន​យក​ទៅ​ទៀត​ ។ ខេត្ត​បាល​បុ​រស​ក៏​ទៅ​ជំ​រាប​ព្រាហ្ម​ណ៍​ ៗ ពោល​ថា​ បើ​ដូច្នោះ​ ចូរ​យក​វេញ​រោម​កន្ទុយ​សេះ​ធ្វើ​ជា​អន្ទាក់​ដាក់​ត្រង់​កន្លែង​ស្តេច​សេក​នោះ​វា​ចុះ​ បើ​ចាប់​បាន​ ត្រូវ​នាំ​គ្នា​យក​មក​ទាំង​រស់​កុំ​ខាន​ហ្ន​ ! ។​ ខេត្ត​បាល​បុ​រស​ធ្វើ​តាម​បង្គាប់​ព្តាហ្ម​ណ៍​ក៏​ចាប់​ស្តេច​សេក​នោះ​ ហើយ​យក​ទៅ​ឲ្យ​ទាំង​រស់​ ។

ព្រាហ្ម​ណ៍​គ្រាន់​តែ​ឃើញ​ស្តេច​សេក​ភ្លាម​ មាន​សេច​ក្តី​ស្រ​លាញ់​យ៉ាង​ខ្លាំង​ ហើយ​ឲ្យ​ឈរ​ទុំ​លើ​ភ្លៅ​ខ្លួន​សួរ​ថា​ នែ​សេក​ អ្នក​ស៊ី​ស្រូវ​សា​លី​ដរាប​ឆ្អែត​ ហើយ​នាំ​ទៅ​ដោយ​ជំ​ពុះ​ទៀត​ យើង​ឆ្ងល់​ណាស់​ជង្រុក​រ​បស់​អ្នក​មាន​ឬ​ទេ​ ឬ​អ្នក​ចង​ពៀរ​ចំ​ពោះ​យើង​ ? ស្តេច​សេក​ឮ​នូវ​សំ​នួរ​នោះ​ក៏​ ពោល​គា​ថា​​ដ៏​ផ្អែម​ល្ហែម​ជា​ភា​សា​មនុស្ស​ថាៈ

ន​ មេ​ វេ​រំ ត​យា​​ សទ្ធឹ​ កោ​ដ្ឋំ ម​យ្ហំ​ ន វិ​ជ្ជ​តិ​
ឥ​ណំ​ មុ​ញ្ចា​មិ​ណំ​ ទម្មិ​ ស​ម្ប​ត្តោ កោ​ដិ​សិ​ម្ព​លឹ
និ​ធិ​ម្បិ​ តត្ថ​ និទ​ហា​មិ​ ឯ​វំ​ ជា​នា​ហិ កោ​​សិយ​ ។

ខ្ញុំ​មិន​ធ្វើ​ពៀរ​ចំពោះ​អ្នក​ទេ​ ជង្រុក​​រ​បស់​ខ្ញុំ​ក៏​គ្មាន​ ខ្ញុំ​​នាំ​ស្រូវ​​ទៅ​ដើម​រ​ការ​វិញ​នោះ​ ព្រោះ​សង​បំ​ណុល​ចាស់​បុល​បំ​ណុល​ថ្មី​ ទាំង​កំ​ណប់​ខ្ញុំ​កប់​ក្នុង​ទី​នោះ​ ម្នាល​កោ​សិ​យ​ព្រាហ្ម​ណ៍អ្នក​ចូរ​ដឹង​យ៉ាង​នេះ​ចុះ​ ។

ដើម្បី​ដោះ​ស្រាយ​ចំ​នូរ​ព្រាហ្ម​ណ៍ នឹង​ធ្វើ​សេច​ក្តី​នោះ​ឲ្យ​ច្បាស់​លាស់​​ ទើប​ពោល​គា​ថា​ដ​ទៃ​ទៀត​ថាៈ

អ​ជា​ត​ប​ក្ខា​ ស​កុ​ណា​ បុ​ត្ត​កា​ ម​យ្ហំ កោ​សិយ
តេ​មំ​ ភ​តា​ ភ​​រិ​ស្ស​ន្តិ​ ត​ស្មា​ តេ​សំ​ ឥ​ណ​ ទ​ទេ ។

ហៃ​កោ​សិយៈ ស​កុណ​ជាតិ​កូន​ខ្ញុំ​មិន​ទាន់​ដុះ​ស្លាប​ទេ​​ ខ្ញុំ​ចិញ្ចឹម​វា​ វា​មុខ​ជា​ចិញ្ចឹម​ខ្ញុំ​វិញ​ ហេតុនោះ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ឲ្យ​បំ​នុលដល់​ពួក​វា​នោះ​ ។

មាតា​បិ​តា​ ច​ឌ្ឍោ ជិ​ណ្ណ​កា​ គត​យោ​ព្វ​នា​
តេ​សំ តុ​ណេ្ឌន ហា​តូន​ មុ​ញ្ចេ​ បុ​ព្វេ​ ក​តំ ឥ​ណំ ។

ឯ​មាតា​បិតា​ខ្ញុំ​សោត​ មាន​វ័យ​ចម្រើន​ណាស់​ទៅ​ហើយ​ ខ្ញុំ​នាំ​ស្រូវ​ដោយ​ចំ​ពុះ នឹង​យក​ទៅ​សង​បំ​ណុល​ចាស់​នោះ ។​

អញ្ញេ បិ តត្ថ​ ស​កុ​ណា​ ខី​ណ​បក្ខា សុ​ទុ​ព្វ​លា
តេ​សំ​ បុ​ញ្ញត្ថិកោ ទម្មិ តំ និ​ធី អា​ហុ បណ្ឌិតា​ ។​​

លើ​ដើម​រ​កា​នោះ​ មាន​ពួក​សត្វ​ស្លាប​ដ​ទៃ មាន​ស្លាប​រិល​នឹង​មាន​កម្លាំង​អន់​ថយ​ណាស់ ខ្ញុំ​ជា​អ្នក​ចំ​ណូល​ដោយ​បុណ្យនឹង​ឲ្យ​ដល់​សត្វ​ទាំង​ឡាយ​នោះទៀត ពួក​បណ្ឌិត​ពោល​នូវ​បុញ្ញកម្ម​នោះ​ថា​ជា​អនុ​គា​មិក​និ​ធិ ។

ព្រាហ្ម​ណ៍ឮ​គា​ថា​នោះ​ជ្រះ​ថ្លា​ណាស់​ បាន​ប្រ​គល់​ស្រែ​ឲ្យ​ហើយ​ពោល​ថា​ ចាប់​ពី​ថ្ងៃ​នេះ​ទៅ​ អញ​និង​ញាត្តិចូរ​ទំពារ​ស៊ី​ស្រូវ​នេះ​ចុះ​ ទើប​ស្រាយ​ចំណងពី​ជើង​ ។ សេក​ពោធិ​សត្វ​ ជា​សត្វ​ដឹង​ប្រ​មាណ​ ក៏​ទទួល​យក​តែ​​ត្រឹម​ ៨ ក​រីស​ប៉ុណ្ណោះ​ សល់​ពី​នោះ​ប្រ​គល់​ឲ្យ​ព្រាហ្មណ៍វិញ ទើប​ឲ្យ​ឪវាទ​ជា​ដំ​បូ​ន្មាន​ដ៏​ប្រ​សើរ​ឆ្នើម​តែ​មួយ​ម៉ាត់​ថា​ ម​ហា​ព្រាហ្ម​ណ៍​ អ្នក​កុំ​ប្រ​មាទ​ឲ្យ​សោះ​ ហើយ​នាំ​នូវ​គួរ​ស្រូវ​សា​លី​ហើរ​ឆ្ពោះ​ទៅ​កាន់​សំ​ណាក់​មាតា​បិតា​ទៅ ។

ព្រាហ្មណ៍​បោះ​នូវ​គោល​ក្នុង​ស្រែ​ ៨ ក​រីស​នោះ​ហើយ ពោល​ប្រាប់​ខេត្ត​បាល​បុ​រស​ថា​ អ្នក​កុំ​ឃាត់​ឃាំង​ពួក​សេក​ទៀត​ចាប់​ពីថ្ងៃ​នេះ​ត​ទៅ ។ ហ្វូង​សេក​បាន​មាន​សេច​ក្តី​សុខ​សប្បាយ​កាយ​ចិត្ត​ ដោយ​សារ​តែ​ស្តេច​រ​បស់​ខ្លួន​មាន​បញ្ញា​យ៉ាង​ពិ​ទ័គ្ធ ហើយ​តែង​ហើរ​ទៅ​ពាំ​នាំ​យកមក​ប​រិ​ភោគ​នូវ​ស្រូវ​ក្នុង​ស្រែ​ ៨ ក​រីស​នោះ​ជាប់​ជា​និច្ច ។

(​ ព្រះ​ម​ហា​​ សំ​-សុខ និ​សិ្សត​សាលា​បាលី​ជាន់​ខ្ពស់​ )

ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវ​ភៅ​ប្រ​ជុំ​និទាន​ជាតក​


ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
 
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទលោកអ្នកអាចនឹងចូលចិត្តអាន
ផ្សាយ : ២០ តុលា ឆ្នាំ២០១៦ (អាន: ១៤១១ ដង)
ត្រូវ​សង្គ្រោះ​កូន​ដោយ​សង្គហធម៌ ៥
ផ្សាយ : ១០ សីហា ឆ្នាំ២០១៦ (អាន: ១០២៤៤ ដង)
ព្រះ​សារី​បុត្ត​ដ៏​មាន​អាយុ​គង់​នៅក្នុង​នាល​គ្រាមនា​ដែន​មគធៈ
ផ្សាយ : ៣១ មីនា ឆ្នាំ២០១៣ (អាន: ៦៦០២ ដង)
ប្រវត្តិ​សង្ខេប​ព្រះ​ធម្ម​បាល​ត្ថេរ​
ផ្សាយ : ១៧ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៦៦២០ ដង)
ភ្លើត​ភ្លើន​ក្នុង​ភ្លើង​នរក
ផ្សាយ : ១៩ តុលា ឆ្នាំ២០១៦ (អាន: ១៧២៣ ដង)
កាម​ទាំង​ឡាយ ក្នុង​ពួក​មនុស្ស​ រក​ទៀង​គ្មាន​ទេ
ស្ថាបនាខែពិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ ។ ជាធម្មទាន ៕
Top Best 10 pro