ថ្ងៃ ព្រហស្បតិ៍ ទី ១៥ ខែ មេសា ឆ្នាំជូត ទោ​ស័ក ព.ស.​ ២៥៦៤  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កម្រងកំណាព្យនិងស្មូត្រ (Mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុឱវាទព្រះពុទ្ធ
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ វត្តគល់ទទឹង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តខ្ចាស់
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ការជូនដំណឹង
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ៩២,៨៣៧
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ១៦៣,៩៥៣
ខែនេះ ៣,៨៧៤,៦២៩
សរុប ១៨៧,៧១០,៨៤៤
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១២៥៥៧ ដង)

ចេះ​ជួយ​យក​អា​សារ​​គ្នា​ក្នុង​គ្រា​ក្រ​ ទើប​ជា​មិត្ត​ល្អ



 
រឿង​សត្វខ្លែង​ និង​អ្នក​ប្រមាញ់​
(​ ចេះ​ជួយ​យក​អា​សារ​​គ្នា​ក្នុង​គ្រា​ក្រ​ ទើប​ជា​មិត្ត​ល្អ )


កាល​កន្លង​ទៅ​ហើយ ព្រះ​បាទ​ព្រហ្ម​ទត្តសោយរាជ្យ​ក្នុង​ក្រុង​ពារាណសី​ កាល​នោះ​អ្នក​ស្រុកបច្ចន្ត​គ្រាម​ ចូលចិត្ត​រក​ស៊ី​បរ​បាញ់​សត្វ​​យក​សាច់​ចិញ្ចឹម​គ្រួ​សារ ។ នៅ​ជិត​ស្រុក​នោះ​ មាន​ស្រះ​ធំ​មួយ​មាន​សត្វ​ ៥ ពួក​នៅ​អា​ស្រ័យ​គឺ​​ខ្លែង​ឈ្មោល​នៅ​ខាង​ត្បូង​ស្រះ​ ខ្លែង​ញី​នៅ​ខាង​លិច​ រាជសីហ៍​នៅ​ខាង​ជើង​ អក​នៅ​ខាង​កើត​ អណ្តើក​នៅ​ត្រង់​ដី​ទួល​កណ្តាល​ស្រះ​ ។

ខ្លែង​ឈ្មោល​និយាយ​សុំ​ខ្លែង​ញី​ធ្វើ​ជា​ប្រ​ពន្ធ​​ ខ្លែង​ញី​សួរ​ថា​ អ្នក​ចង់​បាន​ខ្ញុំ​ជា​ប្រ​ពន្ធ​នេះ​ តើ​អ្នក​មាន​មិត្ត​សម្លាញ់​ឬទេ​ ? ខ្លែង​ឈ្មោល​ថា​ ខ្ញុំ​មិន​មាន​មិត្តសម្លាញ់​ទេ​ ។ ខ្លែង​ញី​ក៏​ប្រាប់​ទៅ​វិញ​ថា​ អ្នក​ត្រូវ​រក​ចងមិត្ត​ឲ្យ​បាន​គ្នា​ច្រើន​សិន​ទើប​ខ្ញុំ​ព្រម​ទទួល​យក​ ហើយ​ពន្យល់​​ខ្លែង​ឈ្មោល​ឲ្យ​ទៅ​ចង​មេត្រី​នឹង​សត្វ​ទាំង​បី​គឺ​ អក​ អណ្តើក​ និង​ រាជ​សីហ៍ ។

ខ្លែង​ឈ្មោល​បាន​ស្តាប់​ហើយ​ ក៏​ទៅ​ចង​មិត្ត​នឹង​សត្វ​ទាំង​នោះ​បាន​សម្រេច​ដូច​បំណង​ ។ គ្រា​នោះ​ ខ្លែង​ទាំង​ពីរ​បាន​ព្រម​ព្រៀង​គ្នា​ជា​ប្តី​ប្រពន្ធ​ ធ្វើ​សំបុក​ពង​លើ​ដើម​ក្ទម្ព​ដែលដុះ​ត្រង់​ដី​ទួល​កណ្តាល​ស្រះ​នោះ​ឯង​ ក្រោយ​មក​ខ្លែង​ញីឈ្មោល​ក៏​បាន​កូន​ពីរ ។

ថ្ងៃ​មួយ​ពួក​អ្នក​ស្រុក​បច្ចន្ត​គ្រាម​ ដើរ​បរបាញ់​សត្វ​ក្នុង​ព្រៃ​មិនបាន​ ដល់​ពេល​យប់​ ក៏​នាំ​គ្នា​ទៅ​ដេក​ក្រោម​ដើម​ក្ទ​ម្ព​កណ្តាល​ស្រះ​នោះ​ឯង​ ដល់​ពេល​មូស​ខាំ​អត់​ទ្រាំ​មិនបាន​ ក៏​ដុត​ភ្លើង​បង្ហុយ​ផ្សែង​បង្អើល​មូស​ ។ ផ្សែង​ភ្លើង​ហុយ​ឡើង​ទៅ​ដល់​សំបុក​ខ្លែង​លើ​ចុង​ក្ទម្ព​ កូន​ខ្លែង​តូចៗ ដែល​នៅ​ក្នុង​សំបុក​ក៏យំ​ស្រែក​រំពង​ ។

អ្នក​ប្រមាញ់ឮ​សំឡេង​កូន​សត្វ​មាន​សេច​ក្តី​ត្រេក​អរ​ណាស់​ ដាស់​គ្នា​ឲ្យ​ក្រោក​ឡើង​​កាន់​គប់​ភ្លើង​បំ​ភ្លឺ​ទៅ​យក​កូន​សត្វ​មក​ដុត​ស៊ី ។ ខ្លែង​ញី​ឮមាត់​ជន​ទាំង​នោះ​ហើយ​ ក៏​និយាយ​នឹង​ខ្លែង​ឈ្មោល​ថា​ អ្នក​ប្រមាញ់​ ប្រាថ្នា​នឹង​ឡើង​យក​កូន​យើង​ទៅស៊ី​ហើយ​ ដូច្នេះ​សូម​អ្នក​ទៅ​ឲ្យ​ដំណឹង​ដល់​មិត្ត​សម្លាញ់​យើង ត្បិត​យើង​មាន​ភ័យ​អាសន្ន​ដល់​ហើយ​ ។

ខ្លែង​ឈ្មោល​ ក៏ស្ទុះ​ម្នី​ម្នា​ទៅ​ប្រាប់​អក​តាម​ដំ​ណើរ​ អក​មក​ជួយ​យក​អា​សា ហើយ​បញ្ជូន​ខ្លែង​ឈ្មោល​ឲ្យ​ប្រ​ញាប់​ប្រ​ញាល់​ទៅមុន​ អក​ទៅ​ដល់​ទំ​លើ​ចុង​ឈើ​មួយ​ក្បែរ​ដើម​ក្ទម្ព​នោះ​​ ឃើញ​អ្នក​ប្រ​មាញ់​កំ​ពុង​កាន់​គុប​ភ្លើង​ឡើង​ទៅ​រក​សំបុក​ អក​ក៏​មុជ​ទៅ​ក្នុង​ស្រះ​ឲ្យ​ទទឹក​ស្លាប​ជោក​ ហើយ​បៀម​ទឹក​ពេញមាត់​ ហើរ​ទៅ​ទទះ​ស្លាប​ព្រួស​ទឹក​លត់​គប់​ភ្លើង​នោះ​ ប្រ​មាញ់​ម្នាក់​កាន់​គប់​ឡើង​ទៅ​ទៀត​​ ​អក​ខំ​លត់​ដោយ​ឧ​បាយ​នោះ​ទៀត ដរាប​ដល់​ពាក់​កណ្តាលអាធ្រាតុ​រងា​រញ័រ​អស់ទាំង​ខ្លួន​ ខ្លែង​ញី​ឃើញ​ដូច្នេះ​​ក៏​និយាយ​នឹង​ខ្លែង​ឈ្មោល​ឲ្យ​ទៅ​ប្រាប់​អណ្តើក​ជា​ប្រ​ញាប់​ ។

ខ្លែង​ឈ្មោល​ប្រាប់​អណ្តើក​ឲ្យ​មក​ជួយ​ អណ្តើក​ទទួល​យកអាសា​ដោយ​សេចក្តី​ស្ម័គ្រ​ ។ គ្រា​នោះ​កូន​អណ្តើក​ បាន​ឮ​ឪពុក​និយាយ​ឆ្លើយ​ឆ្លង​ជា​មួយ​ខ្លែង​ដូច្នោះ​ ក៏​និយាយ​នឹង​ឪពុក​​ សុំ​ធា​នា​ទៅ​ជួយ​ការ​ពារ​កូន​ខ្លែង​នោះ ។ អណ្តើក​ជា​ឪ​ពុក​ឃាត់​កូន​មិន​ឲ្យ​ទៅ​ ទើប​ទៅ​យ៉ាង​ប្រញាប់​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ ចុះ​ទៅ​ក្នុង​ស្រះ​បា​ភក់ និង​សារាយ​នាំ​ទៅ​បាច​លើ​គំ​នរ​ភ្លើង​រលត់​អស់​ ។

ឯ​ពួក​ប្រ​មាញ់​បាន​ឃើញ​អណ្តើក​ធំ​សំ​បើម​ដូច្នោះ​ ក៏​និយាយ​គ្នា​ដោយ​ត្រេកអរ​ថា​ យើង​កុំ​រវល់​នឹង​កូន​ខ្លែង​ល្អិត​នោះ​ នាំ​គ្នា​ចាប់​អណ្តើក​ធំ​ឯណោះ​វិញ​ បើ​យើង​បាន​តែ​មួយ​នេះ​ ល្មម​ឆ្អែត​ទាំង​អស់គ្នា​​ ។ អ្នក​ប្រ​មាញ់​មិន​ដឹង​ដូចម្តេច​ចាប់​អណ្តើក​នោះ​ហើយ​ នាំ​គ្នា​ទាញ​ចុង​សំពត់​ម្ខាង​ ប៉ុន្តែ​ទាញ​មិនឈ្នះ​សោះ​ ព្រោះ​អណ្តើក​ធំ​ពេក​ ក៏​ត្រូវ​អណ្តើក​អូស​រហូត​ដល់​ទឹក​ជ្រៅ ​ហេតុ​តែ​សេច​ក្តី​លោភ​ អ្នក​ទាំង​នោះ​ ស៊ូ​មុជ​ទៅ​តាម​ទាល់​តែ​ឈ្លក់​ទឹក​ផឹក​ប៉ោង​ពោះ​ទើប​ឡើង​មក​វិញ​រងារ​ញ័រខ្លួន​ងាក​ទៅ​រក​ភ្នក់​ភ្លើង​រលត់​អស់​សំលៀក​ក៏​គ្មាន​ បាន​ទៅ​អណ្តើក​អស់​ទៅ​ ក៏​នាំ​គ្នា​ឧប​ដៃ​អស់​សង្ឃឹម​ ហើយ​និយាយ​ថា​ ណ្ហើយ​ចុះ​ចាំ​ថ្ងៃ​រះ​ យើង​យក​កូន​ខ្លែង​ស៊ី​ឲ្យ​បាន​ ។

ខ្លែង​ញីឮដូច្នេះ​ ប្រើ​ខ្លែង​ឈ្មោល​ឲ្យ​ទៅ​ពឹង​រាជ​សីហ៍ទៀត ។ រាជ​សីហ៍​ ក៏​តម្រង់​ទៅ​រក​ដើម​ក្ទម្ពនោះ ។ ពួក​អ្នក​ប្រ​មាញ់ បាន​ឃើញ​រាជ​សីហ៍​ ហើយ​ក៏​ភ័យ​រក​ច្រក​រត់​គ្រប់ៗគ្នា​ ។ រាជសីហ៍​ទៅ​ដល់​គល់​ក្ទម្ព​ ឥត​ឃើញ​មនុស្ស​ម្នាក់​សោះ​ ។​ ខណៈ​នោះ​អក​ អណ្តើក​ និង​ខ្លែង​ចូល​ទៅ​រក​រាជ​សីហ៍​ៗ សំដែង​នូវ​អានិសង្ឃ​ មិត្ត​ដល់​សត្វ​ទាំង​នោះ​ ហើយ​រំលឹក​គ្នា​តទៅ​ទៀត​ថា​ ពីថ្ងៃ​នេះ​តទៅ​យើង​ទាំង​អស់គ្នា​ ត្រូវ​រក្សា​មិត្ត​ឲ្យ​ឋិត​ថេរ​មាំ​មួន​ កុំ​ប្រ​ហែស​ធ្វេស​ឡើយ ក៏​លា​គ្នា​ទៅ​កាន់​លំ​នៅ​រៀងៗខ្លួន ។

បាន​ដក​ស្រង់​ចេញពី​សៀវភៅ​ប្រជុំ​និទាន​ជាតក



ដោយ៥០០០ឆ្នាំ

 

Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទអ្នកអាចអានបន្ត
ផ្សាយ : ២៥ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៨២២៥ ដង)
គួរ​ត្រេក​អរ​ចំពោះ​ទណ្ឌ​កម្ម ដែល​អ្នក​មាន​គុណ​ដាក់​ឲ្យ
ផ្សាយ : ០១ ធ្នូ ឆ្នាំ២០២០ (អាន: ២២៧៣ ដង)
មោនេយ្យបដិបទា ឬនាលកបដិបទា
ផ្សាយ : ២៧ សីហា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ២២១៣៨ ដង)
ព្រះ​ធម៌​អាច​រម្ងាប់​សេចក្តី​សោក​បាន​ឆាប់​រហ័ស
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែវិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕