18
ថ្ងៃ សៅរ៍ ទី ០៤ ខែ កុម្ភះ ឆ្នាំខាល ចត្វា​ស័ក, ព.ស.​២៥៦៦  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (mp3)
ការអានព្រះត្រៃបិដក (mp3)
​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រនានា (mp3)
កម្រងបទធម៌ស្មូត្រនានា (mp3)
កម្រងកំណាព្យនានា (mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (mp3)
បណ្តុំសៀវភៅ (ebook)
បណ្តុំវីដេអូ (video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
ការជូនដំណឹង
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌ (ភ្នំពេញ)
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តខ្ចាស់
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុរស្មីព្រះអង្គខ្មៅ
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុពណ្ណរាយណ៍
ទីតាំងៈ ខេត្តកណ្តាល
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ទិន្នន័យសរុបការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ៩០,១៦១
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ២១៤,០៩៥
ខែនេះ ៧១៦,៤៦០
សរុប ២៩៩,០៧៩,៦៧១
Flag Counter
អ្នកកំពុងមើល ចំនួន
ធម៌ជំនួយស្មារតី
images/articles/955/Untitled-1.jpg
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៣,៨៨៥ ដង)
ថ្ងៃ​មួយ​ភិក្ខុ​មាលុក្យបុត្រ​ចេញ​ពី​ការ​បដិបត្តិ​កម្ម​ដ្ឋាន​ នា​វេលា​សាយ័ណ្ហ​សម័យ​ ។ បន្ទាប់​មក​ លោក​បាន​ចូល​ទៅ​គាល់​ព្រះ​ពុទ្ធ​ជាម្ចាស់​ថ្វាយ​នូវ​អភិ​វាទ​ន៍​ចំពោះ​ព្រះ​អង្គ​ រួ​ច​ហើយ​អង្គុយ​នៅ​ក្នុង​ទី​ដ៏​សម​គួរ​មួយ​ទើប​ក្រាប​បង្គំ​ទូល​ថា​ " មាន​បញ្ហា​មួយ​ចំនួន​ដែល​ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​មិន​ទាន់​បាន​អធិប្បាយ​ ទ្រង់​បដិសេធ​ហើយ​និង​ទ្រង់​លះ​បង់​ហើយ ។ បញ្ហា​ទាំងនោះ​គឺ៖
images/articles/956/Untitled-1.jpg
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១១,០៧៦ ដង)
ក្នុ​ង​ចិត្ត​របស់​មនុស្ស​មាន​ការ​គិត​ដែល​កប់​ជ្រៅ​ (រហូត​យើង​មិន​ទាំង​ដឹង​ថា​វា​មាន​ថែម​ទៀត​ផង​) ២ ប្រការ​គឺៈ ១. គំនិតដែល​ត្រូវ​ការ​ការ​ពារ​ខ្លួន​ឯង​ ២. គំនិត​ដែល​ចង់​រក្សា​ខ្លួន​ឯង​ ។ តាម​រយៈ​ការ​គិត​ចង់​ការ​ពារ​ខ្លួន​ឯង​នេះ ទើប​មនុស្ស​បាន​បង្កើត​ព្រះ​ឡើង​មក​ ដើម្បី​ឲ្យ​ខ្លួន​បាន​ពឹង​ពាក់​អាស្រ័យ​និង​ជួយ​ការ​ពារ​ខ្លួន​ ឲ្យ​រួច​ចាក​ផុត​ពី​ទុក្ខ​ភ័យ​ និង​ដើម្បី​ភាព​រឹង​មាំ​របស់​ខ្លួន​ផ្ទាល់​ ប្រ​ដូច​ទៅ​នឹង​ទារក​ដែល​ត្រូវ​ពឹង​ពាក់​អាស្រ័យ​មាតា​បិតា​របស់​ខ្លួន​ដូច្នោះ​ដែរ​ ។ រីឯគំនិត​នៅ​ក្នុង​ប្រ​ការ​ទី​ពីរ​ដែល​គិត​ចង់​រក្សា​ខ្លួន​ឯង​នោះ​ មនុស្ស​បាន​បង្កើត​នូ​វ​ផ្នត់​គំនិត​ថា​ មាន​វិញ្ញាណ​ឬ​អាត្ម័ន​ដែល​មិន​ចេះ​ស្លាប់​ (អមតៈ​) មាន​ជីវិត​នៅ​អស់​កាល​ជា​និច្ច​ ដោយ​អាស្រ័យ​ហេតុ​មាន​អវិជ្ជា​ ភាព​ទន់​ខ្សោយ​ ការ​ភ័យ​ខ្លាច​ និង​ចំណង់​នេះ​ឯង​ ទើប​មនុស្ស​ត្រូវ​ការ​វត្ថុ​ទាំង​ ២​ យ៉ាង​នេះ​ មក​ជួយ​លួង​លោម​ចិត្ត​ និង​បាន​ចង​ចិត្ត​ជាប់​ជា​មួយ​វត្ថុ​ទាំង​​ ២​នេះ យ៉ាង​រឹង​មាំ​រហូត​ងើបមុខ​លែង​រួច​ ។ ឱ​វាទ​ទូន្មាន​របស់​ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​ មិន​គាំ​ទ្រ​ឲ្យ​មាន​អវិជ្ជា​ ភាព​ទន់​ជ្រាយ​ ការ​ភ័យ​ខ្លាច​ និង​ចំណង់​ទាំង​នេះ​ឡើយ ប៉ុន្តែ​ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​ គឺ​មាន​គោ​ល​បំណង​ដើម្បី​ដឹក​នាំ​មនុស្ស​ ឲ្យ​បាន​យល់​ច្បាស់​នូវ​សេ​ចក្តី​ពិត​ ដោយ​ការ​កម្ចាត់​និង​បំផ្លាញ​នូវ​សភាវៈ​ទាំង​នេះ​ ប្រភេទ​ជី​កឫស​ដក​គល់​ចោល​តែ​ម្តង​ ។ តាម​គោល​ការណ៍​របស់​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា​ គំនិត​ដែល​ថា​មានព្រះ​ជា​ម្ចាស់​និង​មាន​អត្តា​នេះ​ ជា​គំនិត​ដែល​ខុស (មិច្ឆា​ទិដ្ឋិ​) និង​សោះ​សូន្យ​ទទេ​ឥ​ត​ប្រយោជន៍​ ទោះ​បី​ថា​ផ្នត់​គំនិត​ទាំង​នេះ​ បាន​វិវឌ្ឍ​ក្លាយ​មក​ជា​ទ្រឹស្តី​ហើយ​ក្តី​ តែ​ក៏​សុទ្ធ​តែ​ជា​ការ​ស្រមើ​ស្រមៃ​ដែល​ល្អិត​សុខុម​ និង​ពិបាក​ក្នុង​ការ​កែ​ប្រែ​ ។ ផ្នត់​គំនិត​ទាំង​នេះ​ បាន​កប់​ជ្រៅ​ទៅ​ក្នុង​ចិត្ត​របស់​មនុស្ស​ ជា​អ្វី​ដែល​មនុស្ស​មាន​ភាព​ស្និទ​ស្នាល​ជា​មួយ​ រហូត​លែង​ត្រូវ​ការ​ចង់​ដឹង​ ចង់ឮ​ និង​ចង់​យល់​នូវ​ទ្រឹស្តី​ទាំង​ឡាយ​ណា​ ដែល​ផ្ទុយ​ទៅ​នឹង​គំនិត​ទាំង​នេះ ។ ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវ​ភៅ​ " ព្រះ​ពុទ្ធ​ទ្រង់​បង្រៀន​អ្វី​ " បែ្រ​សម្រួល​ដោយ លីន​ កុសល ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/957/Untitled-1.jpg
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៤,៨៥៨ ដង)
តាម​គោ​ល​ការណ៍​របស់​ព្រះ​ពុទ្ធ​សាសនា​ អា​ហារ​មាន​ ៤​ ប្រភេទ​ ក្នុង​លក្ខណៈ​ដែល​ជា​មូល​ហេតុ​ឬ​ជា​បច្ច័យ​ ដែល​ចាំ​បាច់​សម្រាប់​ទ្រ​ទ្រង់​ជី​វិត​និង​ការ​បន្ត​នូវ​ដំណើរ​ជាប់​មិន​ដាច់​ (​វិល​វល់​កើត​ស្លាប់​) ជា​ពពួក​សត្វ​ទាំង​ឡាយ​គឺ​ ១. អាហារ​គឺ​វត្ថុ​ទូ​ទៅ​ (កពលិង្ការោហារ​) ២. អាហារ​គឺ​ការ​ប៉ះ​ទង្គិច​គ្នា​រវាង​អាយ​តនៈ​ខាង​ក្នុង​ (រួម​ទាំង​ចិត្ត​)​ ជា​មួយ​អា​យតនៈ​ខាង​ក្រៅ​ (ផស្សា​ហារ​)
images/articles/958/Untitled-1.jpg
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៤,៣៣៣ ដង)
កូន​ជា​ទី​ស្រឡាញ់​ កាល​កូន​ទៅ​បម្រើ​ការ​រាជ​ការ​ ឬ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​ស៊ី​ឈ្នួល​គេ​ គឺ​កូន​ធ្វើ​ការ​អ្វី​ក៏​ដោយ​ ចូរ​កូន​ធ្វើ​ឲ្យ​ពេញ​ដៃ​ពេញ​ជើង​ ប្រឹង​ប្រែង​ឲ្យ​អស់​សមត្ថ​ភាព ឲ្យ​សម​នឹង​តម្លៃ​ប្រាក់​ខែ​ ឬ​តម្លៃ​ឈ្នួល​ ។ ប្រសិន​បើ​កូន​ធ្វើ​ឲ្យ​លើស​ជាង​ប្រាក់​ខែ​ ឬ​តម្លៃ​ឈ្នួល​នោះ​គឺ​រឹត​តែ​ល្អ ។ កុំ​ធ្វើ​ការ​គ្រាន់​តែ​ ដើម្បី​ឲ្យ​បាន​ប្រាក់​តែ​ម៉្យាង​ កុំ​គិត​ត្រឹម​តែ​ឲ្យ​ការ​ងារ​ហើយ​ស្រេច​តែ​
images/articles/961/Untitled-1.jpg
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៦,៤៧១ ដង)
ប្តី​ប្រពន្ធ​ ជា​បុគ្គល​ដែល​ជិត​ស្និទ្ធ​នឹង​គ្នា​ជា​ទី​បំផុត​ ដូច​ខ្លួន​តែ​មួយ​អ៊ីចឹង​ អាច​និយាយ​បាន​ថា​ ចិត្ត​មួយ​ថ្លើម​មួយ​ ឬ​បេះ​ដូង​តែ​មួយ​ ។ បើ​ប្តី​ប្រពន្ធ​បាន​គ្នា​ជា​មនុស្ស​ល្អ​ ក៏​ជា​មិត្ត​ស្លាប់​រស់​នឹង​គ្នា​បាន តែ​បើ​ប្តី​ ឬ​ប្រពន្ធ​ជា​មនុស្ស​អា​ក្រក់​វិញ​នោះ ក៏​នឹង​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ខ្លាច​ក្រៃ​លែង​ ព្រោះ​ដេក​នៅ​ជា​មួយ​គ្នា​ ។
images/articles/962/Untitled-1.jpg
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៥,៤៩១ ដង)
ទុក្ខ​របស់​សត្វ​តិរច្ឆាន​នៅ​ត្រង់​ការ​ស្រេក​ឃ្លាន​ បើ​ស្វែង​រក​បាន​បរិភោគ​ហើយ​ ក៏​ល្មម​គ្រប់​គ្រាន់​ ម៉្យាង​ទៀត​ ទុក្ខ​របស់​សត្វ​តិរច្ឆាន​គឺ​មាន​ភ័យ​ក្នុង​ជីវិត​ ដ្បិត​ខ្លួន​ត្រូវ​ជា​ចំណី​នៃ​សត្វ​ដទៃ​ និង​មាន​ភ័យ​ពី​ធម្ម​ជាតិ​ ។ មនុស្ស​យើង​ មិន​មែន​មាន​ទុក្ខ​ត្រឹម​តែ​ការ​ស្រេក​ឃ្លាន​ ព្រោះ​មិន​មាន​អា​ហារ​បរិភោគតែ​ប៉ុណ្ណោះ​ឡើយ​ ពិត​ណាស់​ការ​ស្រេក​ឃ្លាន​ ជា​ទុក្ខ​ដ៏​ក្រៃ​លែង​ ប៉ុន្តែ​កាល​បើ​មាន​អា​ហារ​
images/articles/963/Untitled-1.jpg
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៤០,៥៨៥ ដង)
កូន​ជា​ទី​ស្រឡាញ់​ ពាក្យ​និយាយ​ជា​ការ​សំខាន់​ម៉្យាង​របស់​មនុស្ស​យើង​ កូន​ត្រូវ​ប្រយ័ត្ន​ ២​ យ៉ាង​៖ ១. មុន​និយាយ ២. និយាយ​រួច​ហើយ​ មុន​និ​យាយ​ កូន​ត្រូវ​គិត​មុខ​គិត​ក្រោយ​ឲ្យ​បាន​ល្អ​ និង​កាល​និយាយ​រួច​ហើយ​ កូន​ត្រូវ​រក្សា​ពាក្យ​និយាយ ។ ពាក្យ​ដែល​យើង​និយាយ​ចេញ​ទៅ​ហើយ​ គឺ​ជា​ចៅ​ហ្វាយ​របស់​យើង​ណា៎កូន​ នឹង​បង្គាប់​ឲ្យ​យើង​ត្រូវ​តែ​ធ្វើ​តាម​ ដូច​ជា​ទទួល​ពាក្យ​អ្វី​ពី​អ្នក​ដទៃ​ គឺ​ត្រូវ​ធ្វើ​ឲ្យ​បាន​ទៅ​តាម​សន្យា
images/articles/968/Untitled-1.jpg
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១២,៣២១ ដង)
គ្រា​មួយ​ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​ ទ្រង់​ប្រ​ថាប់​គង់​នៅ​នា​ព្រៃ​​មួយ​ ស្ថិត​ក្នុង​នគរ​កោសម្ពី​ (​បច្ចុប្បន្ន​នៅ​ជិត​ស្រុក​អា​ឡា​ហាក់​បាដ​ Allahabad) ។ ពេល​នោះ​ឯង​ ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​បាន​ចាប់​យក​នូវ​ស្លឹក​ឈើ​មួយ​ចំនួន​មក​ទុក​ក្នុង​ព្រះ​ហត្ថ​ ហើយ​ត្រាស់​សួរ​ទៅ​កាន់​ព្រះ​សាវ័ក​ទាំង​ឡាយ​ថា " ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ !​ អ្នក​ទាំង​ឡាយ​គិត​ឃើ​ញ​យ៉ាង​ដូច​ម្តេច​ រវាង​ស្លឹក​ឈើ​ដែល​នៅ​ក្នុង​ដៃ​របស់​តថា​គត​ ជា​មួ​យ​នឹង​ស្លឹក​ឈើ​ដែល​នៅ​ក្នុង​ព្រៃ​នេះ​ ។ តើ​ស្លឹក​ឈើ​ណា​ ដែល​មាន​ចំនួន​ច្រើន​ជាង​ ? " ។ " បពិត្រ​ព្រះ​អង្គ​ដ៏​ចម្រើន​ ! ស្លឹក​ឈើ​ដែល​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​ហស្ថ​របស់​ព្រះ​អង្គ​តិ​ច​ជាង​ច្រើន​ណាស់​ បើ​ប្រៀប​ធៀប​ទៅ​នឹង​ស្លឹក​ឈើ​ដែល​មាន​នៅ​ក្នុង​ព្រៃ​នេះ​ " " ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ !​ ដូច​គ្នា​នេះ​ដែរ​ ក្នុង​បណ្តា​អ្វី​ដែល​តថា​គត​បាន​ត្រាស់​ដឹង​ហើយ​នោះ​ តថា​គត​បាន​ប្រាប់​ដល់​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ ត្រឹម​បន្តិច​បន្តួច​ប៉ុណ្ណោះ​ រី​ឯ​អ្វី​ដែល​តថា​គត​មិន​បាន​ប្រាប់​ដល់​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​នោះ​ គឺ​មាន​ច្រើន​លើ​ស​លន់​ ។ ហើយ​ព្រោះ​ហេតុ​អ្វី​ទៅ​ ទើប​តថា​គត​មិន​ប្រាប់​រឿង​ទាំង​នោះ​ដល់​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ ? ព្រោះ​ថា​រឿង​ទាំង​នោះ​ឯង​មិន​មាន​ប្រ​យោជន៍​ មិន​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​ដើម្បី​ការ​កម្ចាត់​បង់​នូវ​សេច​ក្តី​ទុក្ខ​ ។ នេះ​ឯង​ហើយ​គឺ​ហេតុ​ផល​ដែល​ថា​ ហេតុ​អ្វី​ទើប​​តថា​គត​មិន​ប្រាប់​នូវ​រឿង​ទាំង​នោះ​ដល់​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ " ជា​ការ​គ្មាន​ប្រយោជន៍​សោះ​ឡើយ​ សម្រាប់​ពួក​យើង​ទាំង​ឡាយ​ក្នុង​ការ​ដែល​ត្រូវ​នាំ​គ្នា​មក​គិត​នូវ​អ្វី​ ដែល​ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​ទ្រង់​ជ្រាប​ហើយ​តែ​មិន​បាន​ទ្រង់​ត្រាស់​ប្រាប់​ដល់​ពួក​យើង​ទាំង​ឡាយ​នោះ ។ លំនាំ​ដូច​គ្នា​នេះ​ឯង​ អ្នក​ប្រាជ្ញ​មួយ​ចំនួន​ធ្លាប់​ធ្វើ​រួច​មក​ហើយ​ ដោយ​មិន​បាន​ទទួល​នូវ​លទ្ធ​ផល​អ្វី​ទាំង​អស់​ ។ ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​ទ្រង់​មិន​ចាប់​អារម្មណ៍​ ក្នុង​ការ​វែក​ញែក​បក​ស្រាយ​នូវ​បញ្ហា​ទស្សន​វិជ្ជា​ដែល​មិន​ចាំ​បាច់​ ដែល​សុទ្ធ​សឹង​ជា​រឿង​កើត​ចេញ​ពី​​ការ​សន្និ​ដ្ឋាន​ ហើយ​ថែម​ទាំង​បង្ក​ឲ្យ​កើត​បញ្ហា​នៃ​ការ​គិត​រវើ​រវាយ​ថែម​ទៀត​ផង​ ។ ព្រះ​ពុទ្ធ​អង្គ​ទ្រង់​ចាត់​ទុក​ថា​ បញ្ហា​នៃ​ទស្សន​វិជ្ជា​ទាំង​នោះ​ជា​ព្រៃ​នៃ​ទិ​ដ្ឋិ​ ។ ក្នុង​ខណៈ​ដែល​នៅ​មាន​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ ក៏​ដូច​ជា​សា​វ័ក​មួយ​ចំនួន​របស់​ព្រះ​អង្គ​ មិន​យល់​ច្បាស់​នូវ​គោ​ល​ជំហរ​នេះ​របស់​ព្រះ​អង្គ​ឡើយ​ ព្រោះ​ថា​មាន​ឧ​ទា​ហរណ៍​របស់​លោក​ម្នាក់​ក្នុង​ពុទ្ធ​សាវ័ក​ទាំង​ឡាយ​មាន​ឈ្មោះ​ថា​ មាលុក្យបុត្រ​ ហើយ​គឺ​លោក​អង្គ​នេះ​ឯង​ដែល​បាន​តាំង​នូវ​សំនួរ​១០ខ ទាក់​ទង​ទៅ​នឹង​បញ្ហា​ទស្សន​វិជ្ជា​ទូល​សួរ​ចំពោះ​ព្រះពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​ឲ្យ​ទ្រង់​ឆ្លើយ​ ។ ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវ​ភៅ​ " ព្រះ​ពុទ្ធ​ទ្រង់​បង្រៀន​អ្វី​ " បែ្រ​សម្រួល​ដោយ លីន​ កុសល ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/969/Untitled-1.jpg
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១១,៩៧៩ ដង)
ម៉ែ​ឪ​ ជា​បុគ្គល​ដែល​មាន​នូវ​ព្រះ​គុណ​យ៉ាង​ក្រៃ​លែង​លើ​កូន​ប្រុស​ស្រី​ ។ សូម្បី​ថា​គាត់​មិន​បាន​បំពេញ​តួ​នា​ទី​របស់​ម៉ែ​ឪ​ ដោយ​សព្វ​គ្រប់​យ៉ាង​ក៏​ដោយ​ ក៏​ត្រូវ​តែ​កូន​ជូន​នូវ​ប្រយោជន៍​ផ្សេង​ៗ​ដល់​គាត់​ កុំ​សម្តែង​អា​ការៈស្អប់​ខ្ពើម​ មើល​ងាយ​ មើល​ថោក​ ឬ​ផ្ចាញ់​ផ្ចាល​និយាយ​បញ្ចើច​បញ្ចើ​គាត់​ឲ្យ​សោះ​ ត្រូវ​យក​ល្អ​មក​ឲ្យ​ឈ្នះ​នូវ​អ្វី ដែល​មិន​ល្អ​វិញ​ នោះ​គឺ​តួ​នា​ទី​ខ្លួន​ជា​កូន​ល្អ​ ដូច​ជាៈ​
images/articles/970/Untitled-1.jpg
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១០,៨០៩ ដង)
កូន​ជា​ខ្សែ​លោហិត​ ដែល​មិន​ងាយ​កាត់​ដាច់​បាន​ឡើយ​ បើ​អ្នក​ណា​បាន​កូន​ល្អ​ដែល​ហៅ​ថា​ អតិ​ជាត​បុត្រ អ្នក​នោះ​គឺ​ជា​អ្នក​មាន​បុណ្យ​ខ្ពស់​ ត្រូវសប្បាយ​ក្នុង​រឿង​កូន​អស់​មួយ​ជាតិ​ តែ​បើ​បាន​កូន​មិន​ល្អ​វិញ​ ក៏​គួរ​យក​អស់​កម្លាំង​កាយ​ចិត្ត​ សតិ​បញ្ញា​មក​ដោះ​ស្រាយ​អប់​រំ​ ទូន្មាន​ប្រៀន​ប្រដោះ​ ។ មាន​ម៉ែ​ឪ​ច្រើន​ណាស់ ដែល​មិន​ពូ​កែ​ចិញ្ចឹម​កូន​ គឺ​ច្រើន​តែ​បណ្តោយ​តាម​ចិត្ត​កូន​ទៅ​ក្នុង​ផ្លូវ​ដែល​ខុស​ ដូច​កូន​ខ្ជិល​ជា​ដើម​ មិន​ដាស់​តឿន​ មិ​ន​ដាក់​ទោស​.. ។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​ចុះ​ កូន​អាក្រក់​ក្នុង​លោក​បាន​ជា​មាន​ទៅ​ហើយ​ ច្រើន​ទៀត​ផង​ សូម្បី​តែ​មាតា​បិតា​ ជា​មនុស្ស​ល្អ​ មធ្យ័ត​ ប្រយ័ត្ន​ប្រយែង​ និង​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​អប់​រំ​យ៉ាង​ពេញ​ទំហឹង​ក៏​ដោយ​ ។ នេះ​ជា​ឧ​បនិស្ស័យ​អាក្រក់​របស់​កូន​ មក​ជួប​នឹង​ម៉ែ​ឪ​ដែល​ខ្វះ​បុណ្យ​ ឬ​ព្រោះ​ជាប់​កម្ម​ពៀរ​ពី​ជាតិ​មុន​មក​ ។ ត្រូវ​ដោះ​ស្រាយ​ដោយ​ការ​យល់​អំពី​រឿង​ជីវិត​ ត្រូវ​ឲ្យ​មាន​គុណ​ធម៌​ប្រចាំ​ចិត្ត​ ស្ងប់​រម្ងាប់ ត្រជាក់​ និង​គ្មាន​បញ្ហា​ ។ ទាំង​អស់​គ្នា​ត្រូវ​តែ​ចាំ​ថា បើ​ចង់​ល្អ​ត្រូវ​ឲ្យ​លះ​ បើចង់​ឈ្នះ​ត្រូវ​ឲ្យ​ទ្រាំ​ ជីវិត​កើត​មក​ដើម្បី​តស៊ូ​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​ និង​ជា​ពិសេស​ត្រូវ​ឲ្យ​ចេះ​ល្មម​នឹង​អ្វី​ដែល​មាន​ កុំ​ចង់​បាន​របស់​ដែល​អត់​ អស់​ចំណង់​តណ្ហា​ឈ្នះ​ទុក្ខ​ទាំង​ពួង​ ។ ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ " បទ​ពិចារណា​ " រៀប​រៀង​ដោយ​លោក​គ្រូ​អគ្គ​បណ្ឌិត​ធម្មា​ចារ្យ​ ប៊ុត-សាវង្ស ។ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/972/Untitled-1.jpg
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១១,៣៤៤ ដង)
បើ​ក្នុង​លោក​នេះ​ គ្រប់​គ្នា​បាន​អ្វី​ៗ​តាម​ដែល​ចង់​ តាម​ដែល​សង្ឃឹម​នោះ​ មុខ​តែ​មិន​មាន​អ្នក​ណា​ក្រឡើយ​ ហើយ​ក៏​មិន​មាន​អ្នក​ណា​ខក​ចិត្ត​ខុស​សង្ឃឹម​ដែរ​ ព្រោះ​អ្នក​ណា​ៗ​ក៏​ចង់​មាន​បាន​ ចង់​សុខ​ និង​ចង់​សម​តាម​បំណង​ដែល​សង្ឃឹម​ទៅ​គ្រប់​យ៉ាង​ ។ ប៉ុន្តែ​ ព្រោះ​អ្វី​ៗ​គ្រប់​យ៉ាង​ មិន​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​យ៉ាង​នោះ​ ទើប​បាន​ជា​មាន​មនុស្ស​ក្រ​ ត្រូវ​មាន​ទុក្ខ​ និង​ត្រូវ​ខក​ចិត្ត​ ។
images/articles/975/Untitled-1.jpg
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១២,៤៩៥ ដង)
បាន​ឮ​​មក​​យ៉ាង​នេះថា ក្នុង​សម័យ​ពុទ្ឋ​កាល​មានព្រះ​រាជាមួយ​ព្រះ​អង្គ​ព្រះនាម ​រាជកុមារ ទ្រង់​បានសាង​ប្រាសាទ​មួយ​យ៉ាង​ស្អាត​​ ទ្រង់​មាន​ព្រះ​តម្រិះ​ថា យើងនិងធ្វើ​បុណ្យ​ឆ្លង​ប្រាសាទ​ ទើប​ត្រាស់អោយ​និមន្ត​ព្រះសាស្តា​ ទ្រង់ធ្វើ​ការប្រស់​ព្រំ​ក្នុង​ប្រាសាទ​ដោយគ្រឿង​ក្រអូប​ទាំង​ឡាយ ដែល​ផ្សំ​ដោយវត្ថុ​៤យ៉ាង។ ទ្រង់​បានក្រាល​ផ្ទាំង​សំពត់​តាំង​អំពី​ធរណី​ដំបូងមក។
images/articles/976/Untitled-1.jpg
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១១,៨៨៧ ដង)
អំពី​ការ​ងារ​សេព​គប់​មិត្ត​ មិន​សេព​គប់​នឹង​បាប​មិត្ត​ បើ​សេព​គប់​ ត្រូវ​សេព​ជា​មួយ​បណ្ឌិត ប៉ុន្តែ​សូម​ប្រយ័ត្ន​កុំ​ឲ្យ​បាប​មិត្ត​ក្លាយ​ជា​សត្រូវ​ បើ​នៅ​តែ​មាន​សូម​ចៀស​ឲ្យ​ឆ្ងាយ​ បើ​ចៀស​មិន​ផុត​ត្រូវ​មាន​ស្មារ​តី​គ្រប់​ពេល ។​ ត្រូវ​រៀន​ឲ្យ​ស្គាល់​មនុស្ស​ដែល​មិន​មែន​ជា​មិត្ត​ គ្រាន់​តែ​ជា​មិត្ត​ប្លម​ ការងារ​នេះ​សំខាន់​ណាស់​ កុំ​ប្រហែស​ឲ្យ​សោះ​ មនុស្ស​ដូច​ម្តេច​ទើប​ជា​មិត្ត​ពិត​ប្រាកដ​ ព្រោះ​មនុស្ស​ខ្លះ​ជា​មិត្ត​ក្នុង​រោង​ស្រា​ខ្លះ​ទាល់​តែ​មាន​ការ​ពឹង​ពាក់​ទើប​មក​រាក់​ទាក់​ហៅ​យើង​ថា​មិត្ត​ៗ​ មនុស្ស​ខ្លះ​យើង​ហៅ​ថា​សម្លាញ់​ចំពោះ​មុខ​ ប៉ុន្តែ​ក្រោយ​ខ្នង​ចង​អា​ឃាត​ព្យា​បាទ​ ច្រណែន​ ចង់​ឲ្យ​យើង​វិនាស​ទ្រព្យ​ គាប់​ចិត្ត​និង​យើង​ធ្លាក់​បុណ្យ​ស័ក្តិ ។ បុគ្គល​ដែល​ជា​មិត្ត​គិត​យក​តែ​ប្រយោជន៍​ខ្លួន​១ បុគ្គល​ដែល​ជា​មិត្ត​ល្អ​តែ​សម្តី​១ បុគ្គល​ដែល​និយាយ​ចាក់​បណ្តោយ​ឲ្យ​គាប់​ចិត្ត​១ បុគ្គល​ដែល​ជា​សម្លាញ់​ក្នុង​ផ្លូវ​វិនាស​១ បុគ្គល​ទាំង​៤​ ពួក​នេះ​ យើង​ត្រូវ​ដឹង​ថា​ មិន​មែន​ជា​មិត្ត​ពិត​ប្រាកដ​ទេ​ គ្រាន់​តែ​ជា​មិត្ត​ប្លម​ ហើយ​គប្បី​ចៀស​វាង​ឲ្យ​ឆ្ងាយ​ ដូច​ជា​អ្នក​ដំណើរ​ចៀស​វាង​ផ្លូវ​ដែល​ប្រកប​ដោយ​ភ័យ​ដូច្នោះ​ ។ ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ "មនុស្ស​និង​ការ​ងារ​ " រៀប​រៀង​ដោយ​ លោក​គ្រូ​អគ្គ​បណ្ឌិត​ ប៊ុត​ សាវង្ស ។ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/983/Untitled-1.jpg
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១២,៧៣៣ ដង)
កាល​គ្រា​ព្រះ​សម្មាសម្ពុទ្ឋ​ ទ្រង់​គង់នៅ​ក្នុងវត្ត​ជេតពន ដែលជាអារាម​របស់​អនាថ​បិណ្ឌិក​សេដ្ឋី ក្នុង​ក្រុង​សាវត្ថី​ ទ្រង់​សម្តែង​ពី​ទង្វើ​របស់​ នាងបុរាណ​ទុតិយិកា (ភរិយាមុន) ដល់ភិក្ខុ​មួយអង្គ​ដែលលះបង់​កាលប្រព្រិត្តធម៏ ទើប​ទ្រង់​លើកជាតក​មកតំណាល​ដូចតទៅ៖ កាលកន្លងទៅ​ នៅក្នុង​ដែន​ដីមគធៈ​មានប្រើសព្រៃ​ជ្រៅ​មួយចេញមកពីរកស៊ី​នៅ​តាមព្រៃ​ជ្រៅ ក្នុងពេល​នោះ​បានប្រទះឃើញប្រើស​ញីមួយ​អាស្រ័យ​នៅទី​នោះ ក៏​កើតមាន​ចិត្ត​ប្រតិពទ្ឋ័​ចំពោះ​នាងប្រើសនោះ​ជាខ្លាំង​ទើប​សម្រេច​ចិត្ត​បែក​ចេញ​ពីហ្វូង​របស់​ខ្លួន​ដើម្បីដើរ​តាមហ្វូងរបស់ប្រើស​ញី​នោះវិញ។ ប្រើសញី​ដឹងថាប្រើស​ព្រៃឈ្មោល​នេះ​មិនសូវ​ស្គាល់​តំ​បន់ជាយ​ព្រៃនេះ​ទេ ទើបនាង​ជា​ប្រើស​ញី​នោះបាន​ដាស់តឿន​អោយគេ​វិល​ត្រឡប់​ទៅព្រៃ​ជ្រៅ​របស់ខ្លួន​វិញ តែប្រើស​ឈ្មោល​នោះ​នៅ​​តែចចេស​មិន​ព្រម​ស្តាប់​ហើយ​ក៏ចេះតែ​ដើរ​តាម​នាងជាប្រើស​ញីរហូត​ដល់ជើងភ្នំ​មួយ។ រំពេច​នោះប្រើសញី​បានធំក្លិនចម្លែក​​ដូចជាមាន​ព្រាន​ព្រៃនៅ​ក្បែនោះ​ ទើប​នាងថយមក​នៅពី​ក្រោយប្រើសឈ្មោលព្រៃ​នោះវិញ​ ដើម្បី​សម្លឹង​មើលនាយ​មើលអាយដែល​នៅជុំ​វិញខ្លួន ។ ព្រានដែលកំពុង​តែលាក់ខ្លួន​ នៅ​ពេលឃើញ​ប្រើសទាំង​ពីរនោះ​ដើរ​ចូលមកជិត​ដល់​ហើយ គេក៏​ងើប​ចេញ​ពីកន្លែង​ពួន រួចទាញធ្នូ​បាញ់​តម្រង់​ទៅ​រកប្រើសព្រៃ​ឈ្មោល​នោះ​យ៉ាងលឿន​។​ ពេលនោះ ប្រើស​ព្រៃ​ឈ្មោល​នោះ​មិន​បានដឹង​ខ្លូន​ជាមុន​ ក៏ត្រូវព្រួញ​ចាក់ទម្លុះ​ដងខ្លួន ដេកដូល​ដោយក្តី​ឈឺផ្សាជា​ខ្លាំង។ ចំណែកឯប្រើស​ញី​នោះវិញ កាល​បើឃើញប្រើសព្រៃ​ឈ្មោលនោះ​ត្រូវព្រួញ​ដូច្នោះ នាង​ប្រើស​ញី​នោះគិតតែពី​បោល​រត់គេច​យក​រួចតែ​ខ្លួន ដោយ​មិនបាន​ខ្វល់​ពី​ប្រើស​ឈ្មោល​​នោះឡើយ។ កាល​គ្រានោះ ព្រះតថាគត​បានកើត​ជាទេវតា ដែល​អាស្រ័យនៅតាមជើង​ភ្នំនោះ​ ដោយ​បានឃើញ​ហេតុកាណ៏នោះទាំងអស់ ទើបព្រះអង្គតិះទៀន​ដល់​ប្រើស​ព្រៃ​ឈ្មោល​​នោះថា ៖ « អ្នកគួរ​ណាតែ មានជីវិត​រស់នៅដើម្បី​តបស្នង​គុណមាតា​បិតា បែរជា​មកត្រូវ​បាត់បង់ជិវិត ព្រោះ​តែកាមគុណ និងក្លាយមកជា​អាហាររបស់​ព្រាន​ព្រៃទៅវិញ » ក្នុងកាលក្រោយមក ប្រើស​ព្រៃ​ឈ្មោល និង ប្រើសញី​នោះបានមក​កើតជាប្តីប្រពន្ធ​នឹងគ្នា​ រីឯ ទេវតាអង្គនោះ បានមកជាតថាគត។ វាយអត្ថបទ ដោយ​ឧបាសក ទី វ៉េងណៃ ។ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/985/Untitled-1.jpg
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ២២,៣៧០ ដង)
ខ្ញុំ​បាន​ស្តាប់មក​យ៉ាង​នេះ ។ សម័យ​មួយ ព្រះមាន​ព្រះ​ភាគ ទ្រង់​គង់នៅ​ក្នុងវត្ត​ជេតពន របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី​ ទៀប​ក្រុង​សាវត្ថី ។ គ្រានោះ​ឯង​ មានទេវតា ១​អង្គ កាល​រាត្រី​បឋម​​យាម កន្លង​ទៅហើយ​ មាន​រស្មី​ដ៏ល្អ​​ បានញ៉ាំងវត្ត​ជេតពន​ទាំងមួក​អោយ​ភ្លឺ​ស្វាង ហើយ​​ចូលគាល់​ព្រះមានព្រះ​ភាគ លុះ​ចូលទៅ​ដល់​ក្រាប​ថ្វាយ​បង្គំ​​ព្រះមាន​ព្រះភាគហើយ
images/articles/987/Untitled-1.jpg
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៣,០១១ ដង)
បុគ្គល​ដែល​ជា​មិត្ត​ល្អ​តែ​សម្តី​ មាន​លក្ខណៈ​ ៤​ យ៉ាង​គឺ៖ ១. អតីតេន​ បដិ​សន្ថរ​តិ មិត្ត​ទទួល​រាក់​ទាក់​ដោយ​របស់​ដែល​អស់​ទៅ​ហើយ​ មនុស្ស​ប្រភេទ​ល្អ​តែ​មាត់​ តែ​ចិត្ត​មិន​ប្រាកដ​ ឃ្លេង​ឃ្លោង​ពុត​ត្បុត​ និយាយ​បោក​បញ្ឆោត​ មនុស្ស​ពួក​នេះ​ចេះ​សង្រ្គោះ​យើង​ចំពោះ​តែ​របស់​ដែល​អស់​ទៅ​ហើយ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​យ៉ាង​នេះ​ថា "
images/articles/989/Untitled-1.jpg
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១០,៨៤៣ ដង)
បុគ្គល​ដែល​មាន​មិត្ត​ និយាយ​ចាក់​បណ្តោយ​ឲ្យ​តែ​គាប់​ចិត្ត​ មាន​លក្ខណៈ​ ៤ យ៉ាង​ដូច​នេះ​គឺ​៖ ១. បាបកម្មំ​បិស្ស​ អនុ​ជានាតិ យល់​ព្រម​ឲ្យ​មិត្ត​ធ្វើ​បាប​ មនុស្ស​ណា​ដែល​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​យើង​ធ្វើ​នូវ​បាប​កម្ម​ មាន​ការ​សម្លាប់​សត្វ​ជា​ដើម​ ដើម្បី​ផ្កាប់​ចិត្ត​យើង​ ក៏​ដូច​ជា​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​យើង​ទៅ​កើត​ក្នុង​ឋាន​នរក​ ប្រេត ​អ៊ី​ចឹង​ដែរ ។ ពាក្យ​សរសើរ​នៅ​ក្នុង​លោក​មាន​ច្រើន​ណាស់ ហើយ​វា​ជា​គ្រឿង​នាំ​ឲ្យ​ស្រវឹង​ នាំ​ឲ្យ​វង្វេង​ដ៏​ក្រៃ​លែង​ទៀត​ផង​ មាន​មនុស្ស​ច្រើន​ណាស់​ដែល​ស៊ី​ជេរ​ ទី​បំផុត​ត្រូវ​បរាជ័យ​ក្នុង​ការ​ងារ​របស់​ខ្លួន​ ព្រោះ​ខ្លួន​ឯង​មាន​ចំណុច​ខ្សោយ​ ។ តាម​ពិត​មនុស្ស​យើង​មិន​មែន​ល្អ​បរិសុទ្ធ​ដោយ​សារ​ពាក្យ​សម្តី​សរសើរ​ ឬ​ពាក្យ​បញ្ជោរ​ទេ​ ពិត​មែន​តែ​មាន​ពេល​ខ្លះ​ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​មាន​កម្លាំង​ចិត្ត​ខ្លាំង​ក្លា​ក្នុង​ការ​ងារ​ដោយ​សារ​ពាក្យ​សរសើរ​ក៏​ដោយ​ ប៉ុន្តែ​ដែល​យើង​ជា​មនុស្ស​ល្អ​បរិសុទ្ធ​ពិត​នោះ​ គឺ​ព្រោះ​យើង​មាន​ការ​ងារ​ប្រាស​ចាក​ទោស​ឯណោះ​ទេ​តើ​ មិន​មែន​ដោយ​សារ​គេ​ថា​យើង​ល្អ​ យើង​ក៏​ល្អ​តាម​គេ​ថា​នោះ​ទេ​ បើ​មនុស្ស​អាក្រក់​ឬ​ល្អ​តាម​តែ​ពាក្យ​របស់​អ្នក​ដទៃ​ សូម្បី​ព្រះ​សម្មា​សម្ពុទ្ធ​ក៏​មិន​ផុត​ពី​ការ​សៅ​ហ្មង​ដែរ​ តែ​នេះ​ពុំ​មែ​ន​ដូច្នោះ​ឡើយ​ មាន​តែ​ការ​ងារ​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​រៀប​ចំ​មនុស្ស​ឲ្យ​ជា​បុគ្គល​សៅ​ហ្មង​ ឬ​ជា​បុគ្គល​បរិ​សុទ្ធ​ ។ ២. កល្យាណ​កម្មំ​បិស្ស​ អនុ​ជា​នា​តិ​ យល់​ព្រម​ឲ្យ​មិត្ត​ធ្វើ​នូវ​អំពើ​ល្អ​ ការ​យល់​ព្រម​នេះ​មិន​មែន​ដោយ​ចិត្ត​សប្បុរស​ ក្នុង​នាម​ជា​មិត្ត​ល្អ​នោះ​ទេ​ បើ​ជា​មិត្ត​ពិត​ជា​អនុ​គ្រោះ​យើង​មែន​មិន​មែន​ពេល​ខ្លះ​ព្រម​ឲ្យ​យើង​​ធ្វើ​បាប​ ដោយ​មិន​បាន​ហាម​ឃាត់​នោះ​ឡើយ ។ យើង​ត្រូវ​តែ​ប្រយ័ត្ន​ឲ្យ​ណាស់​ ចំពោះ​មនុស្ស​ខ្លះ​ដែល​និយាយ​ចាក់​បណ្តោយ​ គេ​មិន​មាន​គំនិត​ចង់​ឲ្យ​យើង​ចម្រើន​នោះ​ទេ​ គេ​មា​ន​តែ​ត្រេក​អរ​នៅ​ពេល​ណា​ដែល​យើង​ធ្លាក់​ដុន​ដា ចំពោះ​មិត្ត​ប្លម​គេ​មាន​ចិត្ត​ប្រឡង​ប្រណាំង​ជា​មួយ​យើង​ជា​និច្ច​ នៅ​ពេល​ដែលយើង​មាន​លំនឹង​ ឬ​កំពុង​ចម្រើន​គេ​មិន​ចោល​យើង​ទេ​ គេ​ពឹង​យើង​លិទ្ធ​ដៃ​លិទ្ធ​ជើង​ នៅ​ពេល​ណា​ដែល​យើង​ចុះ​ខ្សោយ​ ឬ​មាន​សេចក្តី​ប្រមាទ​ភ្លាំង​ភ្លាត់​បន្តិច​បន្តួច​នៅ​ក្នុង​ការ​ងារ​ គេ​ជួយ​ច្រាន​យើង​ដោយ​ពាក្យ​សរសើរ​ ក្នុង​គោល​បំណង​កុំ​ឲ្យ​យើង​មើល​ឃើញ​នូវ​ការ​ប្រហែស​ធ្វែស​របស់​យើង​ លុះ​ដល់​កំហុស​យើង​កាន់​តែ​ច្រើន ដើម្បី​ជ័យ​ជម្នះ​របស់​គេ​មក​លើ​យើង​ គឺ​គេ​ដើរ​ខ្សឹប​ប្រាប់​អ្នក​ដទៃ​ នូវ​អ្វី​ៗ​ដែ​ល​ជា​សេចក្តី​ប្រ​មាទ​ធ្វេស​ប្រហែស​របស់​យើង​ ថែ​ម​ទាំង​ប្រឌិត​រឿង​អា​ស្រូវ​មិន​ពិត​ផ្សំ​បញ្ចូល​ទៀត​ផង​ គឺ​ដល់​ពេល​ដែល​ធាក់​យើង​ឲ្យ​ខ្ទាត់​ ដើម្បី​គេ​បាន​កន្លែង​នោះ​ ព្រោះ​គេ​ឃ្លាន​យូរ​ហើយ ។ មាន​បុគ្គល​ខ្លះ​មិន​ហ៊ាន​ហាម​ឃាត់​យើង​ដែ​ល​ធ្វើ​នូវ​អំពើ​ឆ្គាំ​ឆ្គង​ ប៉ុន្តែ​មិន​ប្រាកដ​ជា​យល់​ព្រម​ឲ្យ​យើង​ប្រព្រឹត្ត​នោះ​ឡើយ​ មក​អំពី​គេ​ខ្លាច​យើង​ខឹង​ ខ្លាច​យើង​ស្អប់​គេ​ បាន​ជា​គេ​មិន​ហ៊ាន​ឃាត់​គេ​អាច​ធ្វើ​ជា​មិត្ត​ល្អ​បាន​ បើ​គេ​ព្យាយាម​ដឹក​នាំ​ឲ្យ​យើង​ស្តាប់​ធម៌​ រៀន​ធម៌​ គេ​សរសើរ​យើង​ក្នុង​ផ្លូវ​ល្អ​ ក្នុង​គោល​បំណង​ឲ្យ​យើង​មាននូវ​ស្មារតី​វៀរ​ចាក​អំពើ​សៅ​ហ្មង​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ ។ មនុស្ស​មាន​​ច្រើន​ប្រភេទ​ណាស់​ ប៉ុន្តែ​ការ​ជ្រើស​រើស​មិត្ត​មិន​មែន​ជា​ការ​ផ្សង​ព្រេង​ដូច​ចាក់​ឆ្នោត​ទេ​ គឺ​ត្រូវ​តែ​សិក្សា​អំពី​លក្ខណៈ​មនុស្ស​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់​ តាម​ដែល​ព្រះ​សម្មា​សម្ពុទ្ធ​ទ្រង់​ត្រាស់​សម្តែង​ តាម​ពិត​ព្រះ​សម្មា​សម្ពុទ្ធ​ជា​កល្យាណ​មិត្ត​មួយ​ព្រះ​អង្គ​ដ៏​កំពូល​ក្រៃ​លែង​ ជា​មួយ​នឹង​ពុទ្ធ​បរិស័ទ​យើង​ ការ​ប្រព្រឹត្ត​ព្រហ្ម​ចរិយ​ធម៌​បាន​សម្រេច​ទាំង​មូល​ ដោយ​អា​ស្រ័យ​ព្រះ​អង្គ​ជា​កល្យាណ​មិត្ត​ ប៉ុន្តែ​សេចក្តី​នេះ​ ព្រះ​សម្មា​សម្ពុទ្ធ​ ទ្រង់​ត្រាស់​សម្តែង​ឲ្យ​យើង​មាន​នូវ​កល្យាណ​មិត្ត​ តាម​ដាន​ពិនិត្យ​ការ​ប្រព្រឹត្ត​របស់​យើង​រាល់​ថ្ងៃ​ ខុស​ឬ​ត្រូវ​យ៉ាង​ណា​ៗ​ ឲ្យ​ហ៊ាន​ជួយ​ថា​ជួយ​ប្រាប់​ ព្រម​ទាំង​នៅ​រួម​សុខ​រួម​ទុក្ខ​ទៀត​ផង​ ។ មនុស្ស​ល្អ​កម្រ​រក​បាន​ណាស់​ មនុស្ស​ល្អ​ធ្វើ​អាក្រក់​បាន​ដោយ​លំបាក​ក៏​ពិត​មែន​ ប៉ុន្តែ​មនុស្ស​អាក្រក់​ធ្វើ​អាក្រក់​បាន​ដោយ​ងាយ​ ថែម​ទាំង​មិន​ចេះ​ឆ្អែត​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​នូវ​អំពើ​អាក្រក់​នោះ​ទៀត​ផង​ ដូច​ជា​មិត្ត​ប្លម​ផ្នែក​ខាង​និយាយ​ចាក់​បណ្តោយ​ក្នុង​លក្ខណៈ​ប្រការ​ទី ៣ បាន​ដល់ៈ ៣. សម្មុ​ខស្ស​ វណ្ណំ​ ភាសតិ​ និយាយ​សរសើរ​មិត្ត​តែ​ក្នុង​ទី​ចំពោះ​មុខ​ មនុស្ស​យើង​បាន​ដឹង​អំពី​ចំណុច​ទន់​ខ្សោយ​​របស់​មនុស្ស​ផង​គ្នា​ ទើប​និយម​យក​ពាក្យ​សរសើរ​មក​ធ្វើ​ជា​ឧ​បករណ៍​ប្រើ​ប្រាស់​ សម្រាប់​ទាក់​យក​ផល​កម្រៃ​ ឬ​សម្រាប់​ផ្តួល​រំលំ​គ្នា​ទៀត​ផង​ ដូច​ជា​ពាក្យ​សរសើរ​នៃ​មនុស្ស​ដែល​ជា​មិត្ត​ប្លម​ ពាក្យ​សរសើរ​ នោះ​វា​ជា​គ្រឿង​ស្រវឹង​ ឬ​វា​ជា​គ្រឿង​បំពុល​របស់គេ​ មនុស្ស​យើង​ដែល​មិន​បាន​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ពិ​ចារណា​ឲ្យ​បាន​ដិត​ដល់​ ក៏​រមែង​បរិភោគ​នូវ​គ្រឿង​ស្រវឹង​ ឬ​គ្រឿង​បំពុល​នោះ​ ដោយពុំ​ដឹង​ខ្លួន​ ពោ​ល​គឺ​វង្វេង​ភ្លេច​សតិ ។ មនុស្ស​យើង​ខំប្រឹង​ធ្វើ​ល្អ​ ដោយ​ការ​ចំណាយ​ធន​ធាន​ឲ្យ​ទៅ​ជា​ទាន​ ឬ​ក៏​ការ​ខ្នះ​ខ្នែង​ផ្សេង​ៗ​ជា​ដើម​ លុះ​ដល់​មាន​អ្នក​ដទៃ​រំលឹក​ឈ្មោះ​សរសើរ​ ក៏​ភ្លេច​នឹក​ជ្រះ​ថ្លា​ចំពោះ​កុសល​ធម៌​ ដែល​ជា​កល្យាណ​មិត្ត​ ជា​គុណ​ដ៏​ប្រ​សើរ​ពិត​ៗ​ ដោយ​មក​អំពី​រវល់​តែ​ត្រេក​អរ​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ខ្លួន​ឯង​ដែល​គេ​សរសើរ​ ចំពោះ​មុខ​មហា​ជន​ មាន​ពេល​ខ្លះ​ទៀត​ គេ​សរសើរ​ប៉ុណ្ណឹង​មិន​គ្រប់​ល្មម​ទេ​ ចង់​ឲ្យ​គេ​នឹក​សរសើរ​បន្ថែម​ទៀត​ ក៏​បាន​ពោល​ថា​ " កុំ​ចាំ​បាច់​សរ​សើរ​ខ្ញុំ​អី " គឺ​ចង់​ឲ្យ​គេ​ស្ងើច​ថា​ ខ្លួន​ឯង​មិន​ចេះ​ស៊ី​ជោរ​ឡើយ ។ ការ​លិច​លង់​ផុង​ខ្លួន​ក្នុង​ពាក្យ​សរសើរ​ ត្រូវ​បាន​បាត់​បង់​នូវ​គំនរ​បុណ្យ​កុសល​អស់​ច្រើន​ណាស់​ គឺ​កុសល​គ្រប់​កាល​ទាំង​បី​ (​មុន​ធ្វើ​ កំពុង​ធ្វើ ធ្វើ​រួច​ហើយ​) ទាំង​ការ​តាំង​ចិត្ត​ក៏​មិន​បានស្លុះ​ចុះ​ស៊ប់​ឲ្យ​ណែន​ នៅក្នុង​បុណ្យ​កុសល​ពិត​ប្រាកដ​ទៀត​ផង​ វា​មិន​ត្រឹម​តែ​ជា​មេ​រោគ​បំផ្លាញ​សុខ​ភាព​ផ្លូវ​ចិត្ត​ បញ្ចុះ​កម្លាំង​របស់​បុណ្យ​កុសល​ប៉ុណ្ណឹង​ទេ ការ​វង្វេង​នឹង​ពាក្យស​រសើរ​ នាំ​ឲ្យ​មនុស្ស​លោក​ជួ​យ​ខ្លួន​ឯង​មិន​រួច​ចាក​អំពី​រណ្តៅ​លាមក​គឺ​អំពើ​ទុច្ច​រិត​ទៀត​ផង​ ។ ភិក្ខុ​ត្រូវ​ទោស​បារា​ជិក​ហើយ នៅ​ហ៊ាន​បន្លំ​ខ្លួន​ធ្វើ​ជា​សង្ឃ​ ព្រោះ​ខ្លាច​បាត់​បង់​នូវ​ពាក្យ​សរសើរ​ និង​កិត្ត​យស​ជា​ដើម​ មិត្ត​ក្បត់​មិត្ត សិស្ស​ក្បត់​គ្រូ​ ប្តី​ប្រពន្ធ​ក្បត់​គ្នា ។ល។ ព្រម​ដោយ​បាប​កម្ម​ផ្សេង​ៗ​ទៀត​មាន​បាណាតិបាត (ការ​សម្លាប់​សត្វ​មា​ន​ជីវិត​) ជាដើម​ គឺ​មួយចំណែក​​ធំ​ព្រោះ​ចង់​បាន​មុខ​មាត់​ កិត្ត​យស កេរ្តិ៍​ឈ្មោះ​ និង​ពាក្យ​សរសើរ​ មាន​ខ្លះ​រហូត​ដល់​ទៅ​បោក​ប្រាស់​ប្រាក់​គេ​ ដើម្បី​យក​មក​កសាង​វត្ត​នៅ​ស្រុក​របស់​ខ្លួន​ឯង​ក៏​មាន​ដែរ​ ។ ពាក្យ​សរសើរ​ គឺ​ជា​មាត់​ជ្រោះ​ដ៏​រអិល​មួយ​កន្លែង​ វា​ងាយ​នាំ​ឲ្យ​ធ្លាក់​បាក់​ក​ស្លាប់​ណាស់ ចំពោះ​បុគ្គល​ដែល​គ្រាន់តែ​ប្រយ័ត្ន​ល្មម​ៗ​នោះ​ ព្រោះ​ហេតុ​នោះ​ ទើប​យើង​ត្រូវ​ប្រយ័ត្ន​ឲ្យ​មែន​ទែន​ ចំពោះ​មនុស្ស​ដែល​ជា​មិត្ត​ប្លម​ គេ​សរសើរ​យើង​រឿយ​ៗ​នៅ​ចំពោះ​មុខ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ ។ ៤. បរម្មុខស្ស​ អវណ្ណំ​ ភាសតិ ពោល​ទោស​មិត្ត​ក្នុង​ទីកំបាំង​មុខ​ គេ​មិន​មាន​ចិត្ត​អាណិត​មេត្តា​យើង​ឡើយ​ គេ​បាន​ផ្សែ​ផ្សំរឿង​នេះ​បន្តិច​រឿង​នោះ​បន្តិច​ ស្មាន​ខ្លះ​ប្រហែល​ខ្លះ​ ពិត​ខ្លះ​ មិន​ពិត​ខ្លះ​ ក្នុង​ការ​និយាយ​អំពី​យើង​ជា​មួយ​នឹង​អ្នក​ដទៃ​ ។ គួរ​នឹក​រឭក​ដល់​ទឹក​ចិត្ត​ឪពុក​ម្តាយ​ គាត់​ពោ​ល​ស្តី​ថា​ឲ្យ​កូន​ចៅ​ ទូន្មាន​ប្រៀន​ប្រដៅ​រឿយ​ៗ​ ជានិច្ច​ ប៉ុន្តែ​ទោះ​គាត់​ដឹង​នូវ​កំហុស​ខុស​ឆ្គាំ​ឆ្គង​របស់​យើង​ជា​កូន​យ៉ាង​ណា​ៗ​ ការ​នេះ​ គាត់​មិន​ដើរ​និយាយ​ប្រាប់​គេ​ប្រាប់​ឯង​ អំពី​អ្វី​ដែល​ជា​រឿង​មិន​ល្អ​ របស់កូន​គាត់​ទេ​ គាត់​ពិត​ជា​បិទ​បាំង​ណាស់​ ប្រសិន​បើជា​រឿង​ហ្នឹង​វា​ធ្ងន់​ធ្ងរ​ពេក​ អ្នក​ដទៃ​ក៏​បាន​ដឹង​ខ្លះ​ដែរ​នោះ គាត់​ក៏​និយាយ​ដែរ​ ប៉ុន្តែ​បន្តិច​បន្តួច​ប៉ុណ្ណោះ​ នៅ​ពេល​ដែល​មាន​គេ​សាក​សួរ​បញ្ជាក់​រឿង​នោះ​ៗ​ថែម​ទាំង​សម្តែង​ទឹក​ចិត្ត​កង្វល់​ ភ័យ​ព្រួយ​ចំពោះ​កូន​របស់គាត់​ទៀត​ផង​ មិនមែន​និយាយ​ដោយ​សប្បាយ​រីក​រាយ​ នូវ​ទោស​កំហុស​របស់​យើង​ដែល​ជា​កូន​របៀប​ដូច​មិត្ត​ប្លម​នោះ​ទេ​ ដូច្នេះ​មាតាបិតា​គឺ​ជា​មិត្ត​ជិត​ដិត​ ស្និទ្ធ​ស្នាល​ ប្រកប​ដោយ​ការ​តស៊ូ​ និង​ការ​លះបង់​ដ៏​ធំធេង​ ចំពោះ​បុត្តធីតា ។ ការ​និយាយ​អំពី​ទោស​កំហុស​របស់​អ្នក​ដទៃ​ មិន​មែន​សុទ្ធ​តែ​មិន​ល្អ​ទាំង​អស់​នោះ​ទេ​ បើ​យើង​និយាយ​ដោយ​ស្មា​រតី​ មិន​បៀត​បៀន​អ្នក​ដទៃ​ មិន​ដើម្បី​លើក​តម្កើង​ខ្លួន​ឯង​ គឺ​និយាយ​ដោយ​កុសល​ចិត្ត​ពិត​ៗ​ ក្នុង​ន័យ​ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​ស្គាល់​កុំ​ធ្វើ​តម្រាប់​តាម​ ការ​និយាយ​ដោយ​ចិត្ត​គំនិត​បែប​នេះ​ជា​ការ​ប្រពៃ សេចក្តី​នេះ​ សូម្បី​យើង​និយាយ​អំពី​គុណ​អ្នក​ដទៃ​ពិតៗ​ ក៏​មិន​ប្រាកដ​ថា​សុទ្ធ​តែ​ល្អ​នោះ​ទេ​ ព្រោះ​វា​អាច​ជា​ពិស​ពុល​ ដោយ​អំណាច​ចិត្ត​អកុសល​នាំ​ឲ្យ​និយាយ​ ដូច្នេះ​រឿង​នេះ​យើង​គ្រាន់​តែ​ចាំ​ទុក​ថា " បុគ្គល​ពាល​មាន​ការ​សម្លឹង​ទោស​អ្នក​ដទៃ​ជា​កម្លាំង​ បណ្ឌិត​មាន​ការ​មិន​សម្លឹង​ទោស​អ្នក​ដទៃ​ជា​កម្លាំង​ អ្នក​រៀន​ច្រើន​មាន​ការ​ពិចារណា​ជា​កម្លាំង​ អ្នក​ស្ងប់​រម្ងាប់​មាន​សេចក្តី​អត់​ធន់​ជា​កម្លាំង​ " ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ "មនុស្ស​និង​ការ​ងារ​ " រៀប​រៀង​ដោយ​ លោក​គ្រូ​អគ្គ​បណ្ឌិត​ ប៊ុត​ សាវង្ស ។ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/998/Untitled-1.jpg
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៤,៤៩៣ ដង)
ខ្ញុំ​បានស្តាប់​យ៉ាងនេះ ។ សម័យមួយ​ ព្រះមានព្រះភាគ​ ទ្រង់​គង់នៅក្នុង​វត្តជេតពន របស់​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ជិត​ក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះ​ឯង មានទេវតា ១អង្គ កាលដែលរាត្រី​បឋមយាម កន្លងទៅ​ហើយ មាន​រស្មី​ដ៏​រុង​រឿង បានញ៉ាំងវត្តជេតពនជុំវិញទាំងអស់អោយភ្លឺស្វាង​ ចូលទៅគាល់​ព្រះមានព្រះភាគ លុះចូលទៅដល់ ក្រាបថ្វាយបង្គំព្រះមានព្រះភាគ ហើយស្ថិតក្នុងទីសមគួរ ។ លុះទេវតានោះ​ ឋិតនៅ​ក្នុងទៅ​សមគួរហើយ ទើប​ក្រាបបង្គំទូលព្រះមានព្រះភាគ ដោយគាថាដូច្នោះថា ៖បរាភវន្តំ​ បុរិសំ មយំ បុឆ្ឆាម គោតមំ ភវន្តំ បុជ្ឋុមាកម្ម កឹ បរាភវតោ មុខំ ។ យើងទាំងឡាយ​មកដើម្បីសូម​ទូលសួរព្រះគោតមដ៏ចំរើន (ដោយគិតថា) យើងទាំងឡាយសូមសួរ​ អំពីបុរសបុគ្គល​ ដែលមាន​សេចក្តីវិនាស ចុះអ្វីជា​ប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ព្រះមានព្រះភាគត្រាស់ថា ៖ ១-បុរសដែលចំរើន ជាបុគ្គល គឺបណ្ឌិត​ ដឹងបាន​ដោយងាយ បុរសដែល​វិនាស ជាបុគ្គល គឺបណ្ឌិតដឹង​បានដោយងាយ​ដែរ បុគ្គលប្រាថ្នាធម៏ រមែងចំរើន អ្នកស្អប់ធម៏រមែងវិនាស ។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី១ បពិត្រ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ​សូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ២ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ២-បុគ្គលមានពួកអសប្បុរសជាទីស្រលាញ់ មិនធ្វើសេចក្តីស្រលាញ់ចំពោះពួកសប្បុរស​ ពេញចិត្តចំពោះ​ធម៏របស់ពួកអសប្បុរស នោះជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី២ បពិត្រព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ​សូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ៣ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស ៣- ជនអ្នកដេកលក់ច្រើនក្តី និយាយច្រើនក្តី មិនខ្មីឃ្មាតក្តី ខ្ជិលច្រអូសក្តី ប្រាកដតែខាងក្រោត​ក្តី នោះជាប្រធាន​នៃសេចក្តីវិនាស។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី៣ បពិត្រ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ​សូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ៤ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ៤- បុគ្គល​ជានអ្នកស្តុកស្តម្ភ តែមិនចិញ្ចឹមមាតាក្តី បិតាក្តី ដែលចាស់មានវ័យកន្លង​ហើយ នោះជាប្រធាន​នៃសេចក្តីវិនាស។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី៤ បពិត្រ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ​សូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ៥ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ៥- បុគ្គលបញ្ជោត​ព្រាហ្ម​ក្តី សមណៈក្តី ឬអ្នកសូមដ៏ទៃក្តី ដោយពាក្យកុហក នោះជា​ប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី៥ បពិត្រ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ​សូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ៦ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ៦- បុគ្គលមានទ្រព្យ​ ជាគ្រឿងត្រេកអរច្រើន មានប្រាក់ សម្បូរភោជន បរិភោគនូវភោជនមានរស់ឆ្ងាញ់តែម្នាក់ឯង នោះជាប្រធាននៃសេចក្តី​វិនាស។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី៦ បពិត្រព្រះមានព្រះ​ភាគ​សូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ៧ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ៧- ជនដែលរឹងត្អឹងដោយអាងជាតិក្តី រឹងត្អឹងដោយអាងទ្រព្យ​ក្តី រឹងត្អឹងដោយគោត្រកូលក្តី ហើយមើលងាយញាតិរបស់ខ្លួន នោះ​ជា​ប្រធាន​នៃសេច​ក្តីវិ​នាស។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី៧ បពិត្រព្រះមានព្រះ​ភាគ​សូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ៨ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ៨- ជនអ្នកលេងស្រីក្តី សុរាក្តី លេងល្បែងភ្នាល់ក្តី រមែង​ញ៉ាំងទ្រព្យ ដែលខ្លួន​បានហើយ​អោយវិនាសទៅ ​នោះជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី៨ បពិត្រព្រះមានព្រះ​ភាគសូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ៩ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ៩- ជនមិនត្រេកអរ​និងប្រពន្ឋរបស់​ខ្លួន ហើយបែរទៅខូចចំពោះពួកស្រីពេស្យា ឬ ខូចចំពោះ​ប្រពន្ឋបុគ្គល​ដ៏ទៃ នោះ​ជាប្រធាន​នៃសេចក្តីវិនាស។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី៩ បពិត្រព្រះ​មានព្រះ​ភាគសូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ១០ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ១០- បុរស​ដែលមានវ័យកន្លងហើយ នាំយកស្រ្តី (ក្មេង) ដែលមានដោះក្បំដូចជាផ្លែទន្លាប់ រមែងដេកមិន​លក់ ព្រោះសេចក្តីប្រចណ្ឌ័ចំពោះ​ស្រ្តីនោះ នោះជា​ប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី១០ បពិត្រព្រះមានព្រះភាគសូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ១១ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ១១- បុរសបគ្គលតាំងស្រ្តីអ្នកលេងខ្ជះខ្ជាយ ឬ បុរសបែបនោះដែរក្នុងឋានៈជាជំ នោះ​ជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ យើងទាំងឡាយដឹងច្បាស់នូវហេតុនោះថា នោះជាសេចក្តីវិនាសទី១១ បពិត្រព្រះមានព្រះ​ភាគសូមព្រះអង្គ សំដែងនូវហេតុទី ១២ អ្វីជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ ១២- បុគ្គលដែលកើតក្នុង​ខត្តិយត្រកូល មានភោគៈតិច តែមានសេចក្តីប្រាថ្នាធំ ទៅប្រាថ្នារាជ​សម្បត្តិ នោះជា​ប្រធាននៃសេចក្តីវិនាស។ បុគ្គលជាបណ្ឌិត បរិបូណ៌ដោយ​ការឃើញដ៏ប្រសើរ ពិចារណាឃើញច្បាស់ នូវ​សេចក្តី​វិនាសទាំងនោះក្នុងលោក បណ្ឌិតនោះ រមែងគប់​រកនូលលោក ដែល​មាន​សេចក្តី​សុខ​ដ៏​ក្សេម​ក្សាន្ត។ (ដកស្រងចេញពី សុត្តនិបាត ឆដ្ឋំ បរាភវសុត្តំ បិដកលេខ ៥៤ ទំពរ័ ៣៦-៤១) វាយអត្ថបទដោយ ឧបាសក ទី វ៉េងណៃ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែពិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕
បិទ
ទ្រទ្រង់ការផ្សាយសម្រាប់ឆ្នាំថ្មីនេះ ABA 000 185 807
   នាមអ្នកមានឧបការៈចំពោះការផ្សាយ៥០០០ឆ្នាំ ជាប្រចាំ ៖  ✿  ឧបាសិកា សុង ចន្ថា និង លោក អ៉ីវ វិសាល ព្រមទាំងក្រុមគ្រួសារទាំងមូលមានដូចជាៈ 2023 ✿  ( ឧបាសក ទា សុង និងឧបាសិកា ង៉ោ ចាន់ខេង ✿  លោក សុង ណារិទ្ធ ✿  លោកស្រី ស៊ូ លីណៃ និង លោកស្រី រិទ្ធ សុវណ្ណាវី  ✿  លោក វិទ្ធ គឹមហុង ✿  លោក សាល វិសិដ្ឋ អ្នកស្រី តៃ ជឹហៀង ✿  លោក សាល វិស្សុត និង លោក​ស្រី ថាង ជឹង​ជិន ✿  លោក លឹម សេង ឧបាសិកា ឡេង ចាន់​ហួរ​ ✿  កញ្ញា លឹម​ រីណេត និង លោក លឹម គឹម​អាន ✿  លោក សុង សេង ​និង លោកស្រី សុក ផាន់ណា​ ✿  លោកស្រី សុង ដា​លីន និង លោកស្រី សុង​ ដា​ណេ​  ✿  លោក​ ទា​ គីម​ហរ​ អ្នក​ស្រី ង៉ោ ពៅ ✿  កញ្ញា ទា​ គុយ​ហួរ​ កញ្ញា ទា លីហួរ ✿  កញ្ញា ទា ភិច​ហួរ ) ✿  ឧបាសិកា កាំង ហ្គិចណៃ 2023 ✿  ឧបាសក ធី សុរ៉ិល ឧបាសិកា គង់ ជីវី ព្រមទាំងបុត្រាទាំងពីរ ✿  ឧបាសិកា អ៊ា-ហុី ឆេងអាយ (ស្វីស) 2023✿  ឧបាសិកា គង់-អ៊ា គីមហេង(ជាកូនស្រី, រស់នៅប្រទេសស្វីស) 2023✿  លោកជំទាវ ឧបាសិកា សុង ធីតា ជួយជាប្រចាំខែ 2023✿  ឧបាសក ទេព ឆារាវ៉ាន់ 2023 ✿ ឧបាសិកា វង់ ផល្លា នៅញ៉ូហ្ស៊ីឡែន 2023  ✿ ឧបាសិកា ណៃ ឡាង និងក្រុមគ្រួសារកូនចៅ មានដូចជាៈ (ឧបាសិកា ណៃ ឡាយ និង ជឹង ចាយហេង  ✿  ជឹង ហ្គេចរ៉ុង និង ស្វាមីព្រមទាំងបុត្រ  ✿ ជឹង ហ្គេចគាង និង ស្វាមីព្រមទាំងបុត្រ ✿   ជឹង ងួនឃាង និងកូន  ✿  ជឹង ងួនសេង និងភរិយាបុត្រ ✿  ជឹង ងួនហ៊ាង និងភរិយាបុត្រ)  2022 ✿  ឧបាសិកា ទេព សុគីម 2022 ✿  ឧបាសក ឌុក សារូ 2022 ✿  ឧបាសិកា សួស សំអូន និងកូនស្រី ឧបាសិកា ឡុងសុវណ្ណារី 2022 ✿  លោកជំទាវ ចាន់ លាង និង ឧកញ៉ា សុខ សុខា 2022 ✿  ឧបាសិកា ទីម សុគន្ធ 2022 ✿   ឧបាសក ពេជ្រ សារ៉ាន់ និង ឧបាសិកា ស៊ុយ យូអាន 2022 ✿  ឧបាសក សារុន វ៉ុន & ឧបាសិកា ទូច នីតា ព្រមទាំងអ្នកម្តាយ កូនចៅ កោះហាវ៉ៃ (អាមេរិក) 2022 ✿  ឧបាសិកា ចាំង ដាលី (ម្ចាស់រោងពុម្ពគីមឡុង)​ 2022 ✿  លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ម៉ៅ សុខ 2022 ✿  ឧបាសក ង៉ាន់ សិរីវុធ និងភរិយា 2022 ✿  ឧបាសិកា គង់ សារឿង និង ឧបាសក រស់ សារ៉េន  ព្រមទាំងកូនចៅ 2022 ✿  ឧបាសិកា ហុក ណារី និងស្វាមី 2022 ✿  ឧបាសិកា ហុង គីមស៊ែ 2022 ✿  ឧបាសិកា រស់ ជិន 2022 ✿  Mr. Maden Yim and Mrs Saran Seng  ✿  ភិក្ខុ សេង រិទ្ធី 2022 ✿  ឧបាសិកា រស់ វី 2022 ✿  ឧបាសិកា ប៉ុម សារុន 2022 ✿  ឧបាសិកា សន ម៉ិច 2022 ✿  ឃុន លី នៅបារាំង 2022 ✿  ឧបាសិកា នា អ៊ន់ (កូនលោកយាយ ផេង មួយ) ព្រមទាំងកូនចៅ 2022 ✿  ឧបាសិកា លាង វួច  2022 ✿  ឧបាសិកា ពេជ្រ ប៊ិនបុប្ផា ហៅឧបាសិកា មុទិតា និងស្វាមី ព្រមទាំងបុត្រ  2022 ✿  ឧបាសិកា សុជាតា ធូ  2022 ✿  ឧបាសិកា ស្រី បូរ៉ាន់ 2022 ✿  ក្រុមវេន ឧបាសិកា សួន កូលាប ✿  ឧបាសិកា ស៊ីម ឃី 2022 ✿  ឧបាសិកា ចាប ស៊ីនហេង 2022 ✿  ឧបាសិកា ងួន សាន 2022 ✿  ឧបាសក ដាក ឃុន  ឧបាសិកា អ៊ុង ផល ព្រមទាំងកូនចៅ 2023 ✿  ឧបាសិកា ឈង ម៉ាក់នី ឧបាសក រស់ សំណាង និងកូនចៅ  2022 ✿  ឧបាសក ឈង សុីវណ្ណថា ឧបាសិកា តឺក សុខឆេង និងកូន 2022 ✿  ឧបាសិកា អុឹង រិទ្ធារី និង ឧបាសក ប៊ូ ហោនាង ព្រមទាំងបុត្រធីតា  2022 ✿  ឧបាសិកា ទីន ឈីវ (Tiv Chhin)  2022 ✿  ឧបាសិកា បាក់​ ថេងគាង ​2022 ✿  ឧបាសិកា ទូច ផានី និង ស្វាមី Leslie ព្រមទាំងបុត្រ  2022 ✿  ឧបាសិកា ពេជ្រ យ៉ែម ព្រមទាំងបុត្រធីតា  2022 ✿  ឧបាសក តែ ប៊ុនគង់ និង ឧបាសិកា ថោង បូនី ព្រមទាំងបុត្រធីតា  2022 ✿  ឧបាសិកា តាន់ ភីជូ ព្រមទាំងបុត្រធីតា  2022 ✿  ឧបាសក យេម សំណាង និង ឧបាសិកា យេម ឡរ៉ា ព្រមទាំងបុត្រ  2022 ✿  ឧបាសក លី ឃី នឹង ឧបាសិកា  នីតា ស្រឿង ឃី  ព្រមទាំងបុត្រធីតា  2022 ✿  ឧបាសិកា យ៉ក់ សុីម៉ូរ៉ា ព្រមទាំងបុត្រធីតា  2022 ✿  ឧបាសិកា មុី ចាន់រ៉ាវី ព្រមទាំងបុត្រធីតា  2022 ✿  ឧបាសិកា សេក ឆ វី ព្រមទាំងបុត្រធីតា  2022 ✿  ឧបាសិកា តូវ នារីផល ព្រមទាំងបុត្រធីតា  2022 ✿  ឧបាសក ឌៀប ថៃវ៉ាន់ 2022 ✿  ឧបាសក ទី ផេង និងភរិយា 2022 ✿  ឧបាសិកា ឆែ គាង 2022 ✿  ឧបាសិកា ទេព ច័ន្ទវណ្ណដា និង ឧបាសិកា ទេព ច័ន្ទសោភា  2022 ✿  ឧបាសក សោម រតនៈ និងភរិយា ព្រមទាំងបុត្រ  2022 ✿  ឧបាសិកា ច័ន្ទ បុប្ផាណា និងក្រុមគ្រួសារ 2022 ✿  ឧបាសិកា សំ សុកុណាលី និងស្វាមី ព្រមទាំងបុត្រ  2022 ✿  លោកម្ចាស់ ឆាយ សុវណ្ណ នៅអាមេរិក 2022 ✿  ឧបាសិកា យ៉ុង វុត្ថារី 2022 ✿  លោក ចាប គឹមឆេង និងភរិយា សុខ ផានី ព្រមទាំងក្រុមគ្រួសារ 2022 ✿  ឧបាសក ហ៊ីង-ចម្រើន និង​ឧបាសិកា សោម-គន្ធា 2022 ✿  ឩបាសក មុយ គៀង និង ឩបាសិកា ឡោ សុខឃៀន ព្រមទាំងកូនចៅ  2022 ✿  ឧបាសិកា ម៉ម ផល្លី និង ស្វាមី ព្រមទាំងបុត្រី ឆេង សុជាតា 2022 ✿  លោក អ៊ឹង ឆៃស្រ៊ុន និងភរិយា ឡុង សុភាព ព្រមទាំង​បុត្រ 2022 ✿  ក្រុមសាមគ្គីសង្ឃភត្តទ្រទ្រង់ព្រះសង្ឃ 2023 ✿   ឧបាសិកា លី យក់ខេន និងកូនចៅ 2022 ✿   ឧបាសិកា អូយ មិនា និង ឧបាសិកា គាត ដន 2022 ✿  ឧបាសិកា ខេង ច័ន្ទលីណា 2022 ✿  ឧបាសិកា ជូ ឆេងហោ 2022 ✿  ឧបាសក ប៉ក់ សូត្រ ឧបាសិកា លឹម ណៃហៀង ឧបាសិកា ប៉ក់ សុភាព ព្រមទាំង​កូនចៅ  2022 ✿  ឧបាសិកា ពាញ ម៉ាល័យ និង ឧបាសិកា អែប ផាន់ស៊ី  ✿  ឧបាសិកា ស្រី ខ្មែរ  ✿  ឧបាសក ស្តើង ជា និងឧបាសិកា គ្រួច រាសី  ✿  ឧបាសក ឧបាសក ឡាំ លីម៉េង ✿  ឧបាសក ឆុំ សាវឿន  ✿  ឧបាសិកា ហេ ហ៊ន ព្រមទាំងកូនចៅ ចៅទួត និងមិត្តព្រះធម៌ និងឧបាសក កែវ រស្មី និងឧបាសិកា នាង សុខា ព្រមទាំងកូនចៅ ✿  ឧបាសក ទិត្យ ជ្រៀ នឹង ឧបាសិកា គុយ ស្រេង ព្រមទាំងកូនចៅ ✿  ឧបាសិកា សំ ចន្ថា និងក្រុមគ្រួសារ ✿  ឧបាសក ធៀម ទូច និង ឧបាសិកា ហែម ផល្លី 2022 ✿  ឧបាសក មុយ គៀង និងឧបាសិកា ឡោ សុខឃៀន ព្រមទាំងកូនចៅ ✿  អ្នកស្រី វ៉ាន់ សុភា ✿  ឧបាសិកា ឃី សុគន្ធី ✿  ឧបាសក ហេង ឡុង  ✿  ឧបាសិកា កែវ សារិទ្ធ 2022 ✿  ឧបាសិកា រាជ ការ៉ានីនាថ 2022 ✿  ឧបាសិកា សេង ដារ៉ារ៉ូហ្សា ✿  ឧបាសិកា ម៉ារី កែវមុនី ✿  ឧបាសក ហេង សុភា  ✿  ឧបាសក ផត សុខម នៅអាមេរិក  ✿  ឧបាសិកា ភូ នាវ ព្រមទាំងកូនចៅ ✿  ក្រុម ឧបាសិកា ស្រ៊ុន កែវ  និង ឧបាសិកា សុខ សាឡី ព្រមទាំងកូនចៅ និង ឧបាសិកា អាត់ សុវណ្ណ និង  ឧបាសក សុខ ហេងមាន 2022 ✿  លោកតា ផុន យ៉ុង និង លោកយាយ ប៊ូ ប៉ិច ✿  ឧបាសិកា មុត មាណវី ✿  ឧបាសក ទិត្យ ជ្រៀ ឧបាសិកា គុយ ស្រេង ព្រមទាំងកូនចៅ ✿  តាន់ កុសល  ជឹង ហ្គិចគាង ✿  ចាយ ហេង & ណៃ ឡាង ✿  សុខ សុភ័ក្រ ជឹង ហ្គិចរ៉ុង ✿  ឧបាសក កាន់ គង់ ឧបាសិកា ជីវ យួម ព្រមទាំងបុត្រនិង ចៅ ។  សូមអរព្រះគុណ និង សូមអរគុណ ។...       ✿  ✿  ✿    ✿  សូមលោកអ្នកករុណាជួយទ្រទ្រង់ដំណើរការផ្សាយ៥០០០ឆ្នាំ  ដើម្បីយើងមានលទ្ធភាពពង្រីកនិងរក្សាបន្តការផ្សាយ ។  សូមបរិច្ចាគទានមក ឧបាសក ស្រុង ចាន់ណា Srong Channa ( 012 887 987 | 081 81 5000 )  ជាម្ចាស់គេហទំព័រ៥០០០ឆ្នាំ   តាមរយ ៖ ១. ផ្ញើតាម វីង acc: 0012 68 69  ឬផ្ញើមកលេខ 081 815 000 ២. គណនី ABA 000 185 807 Acleda 0001 01 222863 13 ឬ Acleda Unity 012 887 987   ✿ ✿ ✿