ថ្ងៃ ព្រហស្បតិ៍ ទី ២៣ ខែ កញ្ញា ឆ្នាំឆ្លូវ ត្រី​ស័ក, ព.ស.​២៥៦៥  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កម្រងកំណាព្យនិងស្មូត្រ (Mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុឱវាទព្រះពុទ្ធ
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ វត្តគល់ទទឹង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តខ្ចាស់
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ការជូនដំណឹង
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ១៧,៧៥៥
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ១៤២,២៨៧
ខែនេះ ៤,០០២,១៣៣
សរុប ២២៣,៥៩៣,៧០៨
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ២៥ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១០៧១២ ដង)

និពា្វន​ហើយ​ទៅ​ណា​?



 
តែ​ង​តែ​មាន​មនុស្ស​សួរ​ជានិ​ច្ច​ថា​ ក្រោយ​ពី​និរវាណៈ​ហើយ​ តើ​នឹង​មាន​អ្វី​កើត​ឡើង ? សំនួរ​នេះ​គឺ​មិន​ត្រឹម​ត្រូវ​ទាល់​តែ​សោះ​ ព្រោះ​ថា និរវាណៈ​ជា​បរម​សច្ចៈ​ ហើយ​ពេល​ដែល​ជា​បរម​សច្ចៈ​ដូច្នេះ​ ក៏​មិន​មាន​អ្វី​ទៀត​ឡើយ​ បន្ទាប់​ពី​និរវាណៈ​ ។ ភិក្ខុ​មួយ​រូប​មាន​នាម​ថា​រាធៈ​ បាន​ទូល​សួរ​នូវ​បញ្ហា​តាម​បែប​មួយ​ផ្សេង​ទៀត​ដល់​ព្រះ​ពុទ្ធ​អង្គ​ថា " បពិត្រ​ព្រះ​អង្គ​ដ៏​ចម្រើន​! អ្វី​ទៅ​គឺ​គោ​ល​បំណង​ (គោល​ដៅ​) របស់​និរវាណៈ​? " ។ បាន​សួរ​ដូច្នេះ​ ព្រោះ​លោក​គិត​ថា​ប្រហែល​ជា​មាន​អ្វី​ម៉្យាង​ បន្ទាប់​អំពី​និរវាណៈ ។ ព្រះ​ពុទ្ធ​អង្គ​ទ្រង់​ត្រាស់​តប​ថា " ម្នាល​រាធៈ! សំនួរ​នេះ​មិន​ត្រឹម​ត្រូវ​ឡើយ​ (​មិន​ចំ​បញ្ហា​)​ បុគ្គល​ដែល​ប្រ​ព្រឹត្ត​នូវ​ព្រហ្ម​ចរិ​យ​ធម៌​ មាន​និរ​វា​ណៈ​ជា​វត្ថុ​បំណង​ ជា​គោ​ល​ដៅ​ដ៏​ខ្ពង់​ខ្ពស់​បំផុត​ " ។

មាន​ឃ្លា​ខ្លះ​ដែល​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​នាំ​គ្នា​ប្រើ​ ទាំង​ដែល​មិន​ត្រឹម​ត្រូវ​សោះ​ឡើយ​ ដូច​យ៉ាង " ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​សេ្តច​យាង​ចូល​កាន់​និរវាណៈ ឬ​បរិ​និរវាណៈ បន្ទាប់​ពី​ទ្រង់​អស់​ព្រះ​ជន្ម​ហើយ​ " ដែល​តាម​រយៈ​ឃ្លា​ទាំង​នេះ​បាន​បង្ក​ឲ្យ​មាន​ការ​ភាន់​ច្រឡំ​ ទាក់​ទិន​ទៅ​នឹង​និរវា​ណៈ ។ ពេល​អ្នក​បាន​ឮ​ឃ្លា​ថា " ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​ស្តេច​យាង​ចូល​កាន់​និរវាណៈ ក្នុង​លក្ខណៈ​នៃ​អារម្មណ៍​ដែល​កើត​ចេញ​ពី​ពាក្យ​ថា " ជា​នេះ​ឬ​ជា​នោះ​ " តាម​ដែល​អ្នក​ធ្លាប់​ដឹង​មក​ ។ ឃ្លា​ដែល​ប្រើ​ថា​ " ស្តេច​យាង​ចូល​កាន់​ព្រះ​និព្វាន​ " នេះ​ គឺ​មិន​ស្រប​ទៅ​នឹង​គម្ពីរ​ជាន់​ដើម​ ព្រោះ​នៅក្នុង​គម្ពីរ​ជាន់​ដើម​ មិន​មាន​ពាក្យ​ដូច​ដែល​ថា " កាន់​ចូល​កាន់​និរវាណៈ​ក្រោយ​ការ​ស្លាប់ " មាន​តែ​ពាក្យ​ថា " បរិ​និព្វុ​តោ " ដែល​ប្រើ​ក្នុងន័យ​​ថា​ស្លាប់​ សម្រាប់​ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​ឬ​ព្រះ​អរហន្ត​ ដែល​ជា​អ្នក​ដឹង​ច្បាស់​នូវ​និរវាណៈ​ តែ​មិន​មែន​សំដៅ​ដល់ " ការ​ចូល​កាន់​និរវាណៈ " ។ ពាក្យ​ថា​ " បរិ​និព្វុ​តោ " សំដៅ​ដល់​ការ​ចេញ​ផុត​ស្រឡះ​ (​ពី​តណ្ហា​ជា​គ្រឿង​ទាក់​ឆ្វាក់​) ការ​រំលត់​ (តណ្ហា) ការ​រលាស់​ចោល​ (នូវ​បញ្ច​ក្ខន្ធ ) ព្រោះ​ថា​ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​ ឬ​ព្រះ​អរហន្ត មិន​បាន​ត្រ​ឡប់​មក​កើត​ទៀត​ឡើយ បន្ទាប់​អំពី​សេចក្តី​ស្លាប់​ទៅ​ហើយ​នោះ ។​

នៅមាន​សំនួរ​មួយ​ទៀត​ថា " មាន​អ្វី​កើត​ឡើង​ជា​មួយ​នឹង​ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​ឬ​ព្រះ​អរហន្ត​ បន្ទាប់​ពី​លោក​អស់​ជីវិត​ ឬ​បរិ​និព្វាន​ទៅ​ហើយ​នោះ ? " ។ សំនួរ​នេះ​ចាត់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ប្រ​ភេទ​សំនួរ​ ដែល​មិន​អាច​ឆ្លើយបាន​ (​អវយាកត​) សូម្បី​ពេល​ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​ត្រាស់​ទៅ​ដល់​បញ្ហា​នេះ ក៏​ទ្រង់​​ត្រាស់​ថា​មិន​មាន​ពាក្យ​ពេចន៍​ណា​មួយ​ក្នុង​ភាសា​របស់​មនុស្ស​ ដែល​អាច​នឹង​នាំ​មក​សម្តែង​បាន​ថា​ មាន​អ្វី​កើត​ឡើង​ដល់​ព្រះ​អរហន្ត​ បន្ទាប់​ពី​លោក​អស់​ជីវិត​ទៅ​នោះ​ ។ ពេ​ល​ព្រះ​អង្គ​ឆ្លើយ​សំនួរ​របស់​វច្ឆ​បរិ​ព្វា​ជក​ ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​ទ្រង់​ត្រាស់​ថា ពាក្យ​ផ្សេង​ៗ​ដូច​ជា​ " កើត​ " ឬ​ " មិន​កើត​ " មិន​នាំ​មក​ប្រើ​ក្នុង​ករណី​ព្រះ​អរហន្ត​បាន​ឡើយ​ ព្រោះ​ថា​សភាវៈ​ផ្សេង​ៗ​ដូច​ជា​ រូប​ វេ​ទនា​ សញ្ញា​ សង្ខារ​​ និង​វិញ្ញាណ​ ដែល​ជា​សភាវៈ​ពាក់​ព័ន្ធ​ទៅ​នឹង​ពាក្យ​ផ្សេង​ៗ​ដូច​ជា​ " កើត " និង " មិន​កើត " បាន​ត្រូវ​បំផ្លាញ​និង​ត្រូវ​កម្ចាត់​ចោល​ ដោយ​ឥត​មាន​សេស​សល់​ ហើយ​នឹង​មិន​កើត​ឡើង​ទៀត​ក្រោយ​ពេល​ដែល​ព្រះ​អរហន្ត​បាន​ស្លាប់​ទៅ​ (បរិ​និព្វាន​) ។

ព្រះ​អរហន្ត​ក្រោយ​ពេល​ស្លាប់​ តែ​ង​តែ​ត្រូវ​ប្រៀប​ប្រ​ដូច​ទៅ​នឹង​ភ្លើង​ដែ​ល​រ​លត់​ នៅ​ពេល​ដែល​អស់​អុស​ ឬ​ដូច​ភ្លើង​ចង្កៀង​ដែល​រលត់​ពេល​ដែល​អស់​ប្រេង​និង​ប្រ​ឆេះ​យ៉ាង​ដូច្នោះ​ដែរ​ ។ រឿង​នេះ​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​យល់​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់​ ដោយ​ប្រាស​ចាក​នូវ​ភាព​មនិ្ទល​ថា អ្វី​ដែល​ប្រៀប​ប្រដូច​នឹង​អណ្តាត​ភ្លើង​ដែល​រលត់​ទៅ​នោះ មិន​មែន​ជា​និ​រ​វាណៈ (និ​ព្វាន) នោះ​ឡើយ​ តែ​ជា​បុគ្គល​ដែល​ប្រកប​ទៅ​ដោយ​ខន្ធ​ ៥ ដែល​ជា​អ្នក​ដឹង​ច្បាស់​ឃើញ​ច្បាស់​នូវ​និរវណៈ​ ។ បាន​ជា​ត្រូវ​លើក​យក​មក​បញ្ជាក់​យ៉ាង​ដូច្នេះ​ ព្រោះ​មាន​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ (​រួម​ទាំង​អ្នក​ប្រាជ្ញ​មួយ​ចំនួន​ផង​) នៅ​យល់​និង​បក​ស្រាយ​ខុស​ថា ជា​ការ​ប្រៀប​ធៀប​ជា​មួយ​និរវាណៈ​ ។ តាម​ពិត​និរ​វាណៈ​ មិន​អាច​ប្រៀប​ធៀប​បាន​ ជា​មួយ​នឹង​ភ្លើង​ ឬ​អណ្តាត​ភ្លើង​ដែល​រលត់​ទៅ​នោះ​បាន​ឡើយ ។

ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវ​ភៅ " ព្រះ​ពុទ្ធ​ទ្រង់​បង្រៀន​អ្វី​ ? " ប្រែ​សម្រួល​ដោយ​ លីន កុសល ។


ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
 
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទអ្នកអាចអានបន្ត
ផ្សាយ : ០៥ សីហា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ៣២២ ដង)
គុណ​អ្នក​ស្ដាប់​សុភាសិត​ជា​សាធារណៈ
ផ្សាយ : ២០ កក្តដា ឆ្នាំ២០២០ (អាន: ៣៦២៧៧ ដង)
ព្រះទាឋធាតុរបស់ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធនៅប្រាសាទព្រះចង្កូមកែវ ប្រទេសស្រីលង្កា
ផ្សាយ : ៣១ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៤១៣៣ ដង)
បុគ្គល​ជាបណ្ឌិត​និង​លក្ខណៈ​របស់​បណ្ឌិត
ផ្សាយ : ៣០ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៦១៣៥ ដង)
អារម្មណ​ប្បច្ច័យ​គឺជា​ជីវិត​ប្រចាំថ្ងៃ
ផ្សាយ : ០៥ កញ្ញា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៣១៣៤៩ ដង)
តស៊ូ​អត់​ធន់​ទោះ​ធ្ងន់​ឬ​ស្រាល
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែវិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕