ថ្ងៃ ព្រហស្បតិ៍ ទី ២៨ ខែ តុលា ឆ្នាំឆ្លូវ ត្រី​ស័ក, ព.ស.​២៥៦៥  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កម្រងកំណាព្យនិងស្មូត្រ (Mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុឱវាទព្រះពុទ្ធ
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ វត្តគល់ទទឹង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តខ្ចាស់
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ការជូនដំណឹង
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ៣៦,៧៥៩
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ១៦៦,៧៧៥
ខែនេះ ៥,០១៨,៣២៣
សរុប ២២៩,៧៩៣,១០៦
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ៣០ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៥០៦៨៨ ដង)

ជីវិត​មាន​ខណៈ​តិច



 
ជីវិត​មាន​ខណៈ​តិច

បទ​ថា ខណបរិត្តតោ មានន័យ​ថា ពោ​លដោយ​បរមត្ថ ខណៈ​នៃ​ជីវិត​របស់​សត្វ​ទាំង​ឡាយ​ខ្លី​បំផុត ត្រឹម​តែ​រយៈ​នៃ​ការ​ប្រព្រឹត្ត​របស់​ចិត្ត ១ ដួង​ប៉ុណ្ណោះឯង ឧបមា​ដូច​កង់​រថ កាល​វិល​ទៅ​ក៏​វិល​ដោយ​ដុំ ដែល​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​កង់​ដែរ យ៉ាង​ណា ជីវិត​របស់​សត្វ​ទាំង​ឡាយ ក៏​ជា​វត្ថុ​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​ដោយ​ខណៈ​ចិត្ត ១ ដូច្នោះ​ដូច​គ្នា ពេល​ចិត្ត​ដួង​នោះ​រលត់​ទៅ សត្វ​ក៏​ឈ្មោះ​ថា រលត់(ស្លាប់) ដូច​ព្រះបាលី​ថា
" អតីតេ ចិត្តក្ខណេ ជីវិត្ត, ន ជីវតិ ន ជីវិស្សតិ, អនាគតេ ចិត្តក្ខណេ ជីវិស្សតិ, ន ជីវតិ ន ជីវិត្ត, បច្ចុប្បន្នេ ចិត្តក្ខណេ ជីវតិ, ន ជីវិត្ត ន ជីវិស្សតិ។

ក្នុងខណៈ​ចិត្ត​ជា​អតីត សត្វ​ឈ្មោះ​ថា បាន​រស់​នៅ​ហើយ, មិន​មែន​កំពុង​រស់​នៅ ( ក្នុង​បច្ចុប្បន្ន ) មិន​មែន​នឹង​រស់​នៅ ( ក្នុង​អនាគត ), ក្នុង​ខណៈ​ចិត្ត​ដែល​ជា​អនាគត ( សត្វ​ឈ្មោះថា ) នឹង​រស់​នៅ, មិន​មែន​កំពុង​រស់​នៅ ( ក្នុង​បច្ចុប្បន្ន ) មិន​មែន​បាន​រស់​នៅ​ហើយ ( ក្នុង​អតីត ) , ក្នុង​ខណៈ​ចិត្ត​ដែល​បាន​រស់​នៅ​ហើយ ( ក្នុង​អតីត ) មិន​មែន​នឹង​រស់​នៅ ( ក្នុង​អនាគត )​។

ជីវិតំ អត្តភាវោ ច, សុខទុក្ខា ច កេវលា, ឯកចិត្តសមាយុត្តា, លហុសោ វត្តតេ ខណោ។

ជីវិត អត្តភាព​ សុខ​និង​ទុក្ខ ទាំង​អស់ ប្រកប​ដោយ​ចិត្ត​តែ ១ ដួង ខណៈ ( នៃ​ធម៌​ទាំង ៤ មាន​ជីវិត ជាដើម​នេះ ) រមែង​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ យ៉ាង​រហ័ស​ពេក​ណាស់។

យេ និរុទ្ធា មរន្តស្ស, តិដ្ឋមានស្ស វា ឥធ,
សព្វេបិ សទិសា ខន្ធា, គតា អប្បដិសទ្ធិកា។

ខន្ធ​ទាំង​ឡាយ​ណា ជា​របស់​បុគ្គល ដែល​ស្លាប់​ហើយ​ក្ដី ឬ ( ខន្ធ​ទាំង​ឡាយ​ណា ) របស់​បុគ្គល ដែល​រស់​នៅ​ក្នុង​បវត្តិកាល​ក្ដី ដែល​រលត់​ទៅ​ហើយ ខន្ធ​ទាំង​ឡាយ​ទាំង​ពួង​នោះ​ដូច​គ្នា​ទាំង​អស់ គឺ​ទៅ​បដិសន្ធិ​ទៀត​មិន​បាន។

អនិព្វន្តេន ន ជាតោ, បច្ចុប្បន្នេន ជីវតិ,
ចិត្តភន្គ័ា មតោ លោកោ, បញ្ញត្តិ បរមត្ថិយា។

សត្វ​លោក​មិន​កើត ព្រោះ ចិត្ត​មិន​កើត ( សត្វ​លោក ) ឈ្មោះ​ថា កើត ព្រោះ​ចិត្ត​កើត​ឡើង ( សត្វ​លោក ) ឈ្មោះ​ថា​ស្លាប់​ ព្រោះ​ចិត្ត​រលត់ នេះ​ជា​បញ្ញត្តិ តាម​រយៈ​បរមត្ថ។

ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ មរណស្សតិ
រៀប​រៀង​ដោយ ង៉ែត សុផាន់

ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទអ្នកអាចអានបន្ត
ផ្សាយ : ២៧ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១២០១៩ ដង)
ពន្លត់​ភ្នក់​ភ្លើង​ក្នុង​ចិត្ត​ សង្គម​ត្រ​ជាក់​
ផ្សាយ : ០៤ ឧសភា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ១៩៤៤៨ ដង)
វិនិច្ឆ័យ​ក្នុងសីល​បាណាតិបាត
ផ្សាយ : ៣០ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៥៨៨៨៣ ដង)
សុត្តន្តបិដក សំយុត្តនិកាយ ខន្ធវារវគ្គ
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែវិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕