ថ្ងៃ ព្រហស្បតិ៍ ទី ០៦ ខែ ឧសភា ឆ្នាំឆ្លូវ ត្រី​ស័ក, ព.ស.​២៥៦៥  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កម្រងកំណាព្យនិងស្មូត្រ (Mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុឱវាទព្រះពុទ្ធ
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ វត្តគល់ទទឹង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តខ្ចាស់
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ការជូនដំណឹង
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ១១៥,៤០៣
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ១៤៧,២៤៧
ខែនេះ ១,០៤៦,៦០២
សរុប ១៩១,៦០១,៩១៩
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ២៦ សីហា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៣៦៩៥១ ដង)

រឿងគវម្បតិមាណព



ស្តាប់សំឡេង
 
រឿងគវម្បតិមាណព
( ចាក វិ. ខុ. )
( គុណនៃការកសាងសេនាសនៈ សម្រាប់អ្នកដំណើរ )


ក្នុងសាសនាព្រះសម្ពុទ្ធទ្រង់ព្រះនាមកស្សបៈ មានគង្វាលគោ​ម្នាក់ជា​អ្នក​មាន​​សទ្ធា​​ក្នុង​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា​ បានឃើញភិក្ខុ​មួយ​អង្គ​​​ជា​​ព្រះខីណា​ស្រព និមន្តទៅ​​បិណ្ឌ​​បាត្រ​​​​ក្នុង​ភូមិរបស់ខ្លួន ​ដល់លោក​ត្រឡប់​ចេញ​​ពីភូមិមកវិញ ទៅគង់ឆាន់​​ចង្ហាន់​កណ្តាល​​ទី​វាល​​ឆ្ងាយ​ពីភូមិ​នោះបន្តិច ។

ឯភូមិនោះគ្មានដើមឈើជាម្លប់ទេ ព្រោះតាំងនៅកណ្តាលទី​វាលស្រឡះ ។ នាយ​គោ​បាល​​បាន​ឃើញ​យ៉ាង​នេះ​ហើយ ​ក៏គិត​ថា ​បើអញ​ធ្វើខ្ទម​ត្រង់ទីនេះ​មួយ​​សម្រាប់​អ្នក​ដំណើរ​ប្រហែល​ជា​ព្រះថេរៈ​ លោក​ចូល​ទៅ​​ជ្រក​ក្នុង​​ខ្ទម​​អញ​​មិន​ខាន​ ។ ​លុះគិត​យ៉ាងនេះ​ហើយ ​ក៏​ទៅ​កាប់​កូន​ច្រេស ​៤ ​ដើម ​យក​​មក​​បោះ​ធ្វើ​ជា​សសរ​ យក​មែក​និង​ស្លឹកបាំងពីលើ ​ហើយ​ទៅ​បវារណា​​ប្រគេន​​ខ្ទម​នោះ​ដល់​ព្រះថេរៈៗ ​ក៏តែងចូល​​ទៅឆាន់​​ចង្ហាន់​​ក្នុងខ្ទម​​នោះ​​រាល់​ៗ ​​ថ្ងៃ ​។ ​

ថ្ងៃក្រោយ​មកបានយកកូនច្រេស​មួយដើម ​ទៅដាំ​​នៅ​មុខ​​ខ្ទម​​នោះ​​ទៀត​ ដើ​ម្បី​ធ្វើ​ជា​ម្លប់ ។ នាយគោបាលដល់អស់​អាយុ បានទៅ​កើត​នៅ​ស្ថាន​​ចតុមហារាជការ  មាន​ស្រី​​​ទេព​អប្សរ​ចោម​​រោម​បំរើ​មី​ដេរ​​ដាស​​ពេញ​​វិមាន​​ប្រសាទ ​នៅមុខ​វិមាន​​ប្រាសាទ​​នោះ ​មាន​ដើម​ច្រេស​​មួយ​ដើមធំ ​មាន​​ផ្កា​​និ​ង​​​ស្លឹករីក​​ស្គុះស្គាយ​​ដុះ​​ឡើង​ជា​​​គ្រឿងលម្អ​​ ដោយ​អំណាច​ផល​​ដែល​​បាន​​​សាង​​ខ្ទម​និ​ង​ដាំ​ដើម​​ច្រេស​​​នោះ​ គោ​បា​លទេវបុត្រ​បានសោយ​​សេចក្តី​សុខ​ ​ក្នុង​មនុស្ស​លោក​​និង​ទេវ​លោក​ ជា​អនុ​លោម​បដិលោម​​អស់មួយ​​ពុទ្ធន្តរ ​។​

ដល់មក​សាសនា​ព្រះពុទ្ធបរមគ្រូនៃយើងនេះ បានមកកើតក្នុងត្រកូល​មួយ​ នា​មជ្ឈិម​ប្រទេស ​មាន​ឈ្មោះ​ថាគវម្បតិមាណព ​ជាមិត្រសំឡាញ់​​រ​​​បស់​​ព្រះ​យសត្ថេរ ។​ ថ្ងៃមួយគវម្បតិ​មាណព​ ទៅស្ដាប់ធម៌​ព្រះសម្ពុទ្ធ បាន​​សម្រេច​​​ព្រះអរហន្ត ​ក៏បួសក្នុង​ពេល​នោះ​ទៅ ​។ ​ឯ​ដើមច្រេស​​នៅ​ស្ថាន​​ចាតុ​​មហា​រាជិកា ​ដែលដុះ​នៅមុខ​វិមាន​​របស់​លោក​​កាលកើត​ជា​​ទេវបុត្រ​​នោះ​ មិន​វិនាស​បាត់បង់​ទៅណា​ឡើ​យ ​លោក​តែង​និមន្ត​ទៅ​សម្រាក​កាយ ​ចម្រើន​​ឈាន​សមាបត្តិ​ក្រោម​ម្លប់​ច្រេស​នោះ​តែរាល់ៗ​ពេល ។

ឯស្តេចបាយាសិ ដែលមិនជ្រះថ្លាក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា ជាអ្នកធ្វើទានខ្ជីខ្ជា លុះទីវង្គតទៅ ​បាន​ទៅ​កើត​ក្នុង​ស្ថានចតុមហារាជិកា ទេវបុត្រកំសត់​ទុគ៌ត​ឥត​មា​ន​វិ​មាន​ប្រាសា​ទ​ឥត​មាន​បរិវារ ​បាន​ឃើញ​​ដើមច្រេស​នោះ​ទំនេរ​ក៏ចូ​ល​​ទៅ​​អាស្រ័យ​​នៅ  ​​។ ថ្ងៃមួយព្រះ​គវម្បតិថេរ ​និមន្តទៅ​សម្រាក​ម្នាក់​ឯង​ ទើប​សួរ​​ថា ម្នាល​ទេវបុត្រ​អ្នក​ទើបនឹងមក​ពីណា ? ។​ បាយាលិទេវបុត្រ​ បានថ្លែង​​ប្រវត្តិរបស់​ខ្លួនតាំង​ពីដើមដរាប​ដល់ចប់​ លោក​បាន​​ជ្រាប​ប្រវត្តិ​​នោះ​​ហើយ ​និមន្ត​ចុះ​មកស្ថាន​មនុស្ស​វិញ ​។​

ឯបាយាសិទេវបុត្រក៏នៅអាស្រ័យដើមច្រេស​នោះដរាបមក ។ ថ្ងៃមួយ​ព្រះបាទ​វេស្សវ័ណ ​បានហៅ​បាយាសិទេវបុត្រ​ប្រើឳ្យ​ទៅ ​រ​ក្សា​សមុទ្រ​​ខ្សា​ច់​​មួយ ​​ដែលមាន​ពួកអមនុស្ស​ចេះតែ​បៀតបៀន​ពួកឈ្មួញ​រទេះ​ អ្នក​ត្រាច់ចរ​​ទៅ​​មក​​ធ្វើពាណិជ្ជកម្ម ​។ បាយាសិទេវបុត្រ​ កាល​បើ​បាន​ពរ​ពីស្តេច​​វេស្សវ័ណ​​​ហើយ​ ​ក៏ទៅ​​នៅ​កណ្តាល​វាលខ្សាច់​នោះ ​ឯ​ដើម​ច្រេស ​ក៏​ទៅ​​ប្រតិស្ឋាន​​​ជាវិ​មាន ​នៅនា​វាល​ខ្សាច់​នោះ​ដែរ ។​

វាយអត្ថបទដោយ ខ្ញុំព្រះករុណា ខ្ញុំបាទ យ៉ែម ភិរុណ ដកស្រង់ចេញ​ប្រជុំ​និទាន​​ជាតក​ភាគ១ របស់ព្រះបាឡាត់​ឧត្តមលិខិត សុង ស៊ីវ សិទ្ធត្ថោ គ្រូ​បង្រៀន​បាលីនៅវត្តលង្កា រាជធានីភ្នំពេញ ។ អរ​ព្រះគុណព្រះភិក្ខុ សិរីបញ្ញោ ហ៊ុល សុខារ៉ា ព្រះគ្រូចៅអធិការ វត្តកល្យាណមិត្ត​ខ្សាច់ពោយ​និង​លោក​អាចារ្យ ​​ចយ ធិន ដែលបានផ្តល់​សៀវភៅ​ប្រជុំនិទានជាតកនេះ។

ដោយ៥០០០ឆ្នាំ


 
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទអ្នកអាចអានបន្ត
ផ្សាយ : ២៤ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២០ (អាន: ៣៦៥៩០ ដង)
ពៀរ​វេរា​របស់​សត្វ​លោក​មិន​ដែល​សាប​សូន្យ
ផ្សាយ : ២៥ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៦៧៦១ ដង)
សេចក្តី​អត់​ធន់ ងាយ​សម្រេច​យោជន៍​គ្រប់យ៉ាង
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែវិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕