ថ្ងៃ អង្គារ ទី ១៨ ខែ ឧសភា ឆ្នាំឆ្លូវ ត្រី​ស័ក, ព.ស.​២៥៦៥  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កម្រងកំណាព្យនិងស្មូត្រ (Mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុឱវាទព្រះពុទ្ធ
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ វត្តគល់ទទឹង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តខ្ចាស់
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ការជូនដំណឹង
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ៣៨,២៥៥
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ១៥៣,៧២៣
ខែនេះ ៣,២១៤,៥២៦
សរុប ១៩៣,៧៦៩,៨៤៣
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
ប្រជុំអត្ថបទ
images/articles/2256/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៤ ឧសភា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ១៧៩១៨ ដង)
- ការ​ស្ដាប់​ព្រះធម៌​ គឺ​ជាការ​អប់រំ​ទូន្មាន​ចិត្ត ជា​ការ​ប្រដៅ​ចិត្ត គ្រប់គ្រង​ចិត្ត នាំ​ចិត្ត​ឲ្យ​រួច​អំពីបាប​អកុសល​ទាំង​ឡាយ។ ព្រះធម៌​ជាឱសថដ៏​ឧត្ដម​សំរាប់​ព្យាបាល​ដួង​ចិត្ត ដែល​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ​រោគ គឺ សេចក្ដី​ច្រណែន ឈ្នានីស ព្យាបាទ លោភលន់ ដោយ​ដាក់​បញ្ចូល សេចក្ដី​មេត្តា ករុណា សណ្ដោស ខន្តី ឲ្យអភ័យ ជាដើម។ កាល​កុសលធម៌​ចម្រើន​ឡើង​អកុសល​ធម៌​រមែង​សាបសូន្យ​ទៅព្រោះ​បាន​ស្ដាប់​នូវ​ព្រះសទ្ធម្មរបស់​ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ​ជាម្ចាស់ ។ បើលោភៈធាត់ សទ្ធាហាមាត់ បាក់ពោះសន្ធៃ តណ្ហាឡើងបុណ្យ កុសលទន់ដៃ ចិត្តស្គមរីងរៃ ព្រោះអវិជ្ជា។ អត្ថបទរៀបរៀងដោយ ឧបាសិកា ជូ-ស៊ូហៀង ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
images/articles/2264/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៤ ឧសភា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ៧៧២៣ ដង)
ពុទ្ធានុស្សតិ សទ្ធាចរិតស្បបុរិមា ឆ អនុស្សតិយោ សម្រាប់​បុគ្គល​ដែល​ជាសទ្ធាចរិត កម្មដ្ឋាន​ដែលសមគួរ​គឺ អនុស្សតិ ៦ ខាងដើម (ពុទ្ធានុស្សតិ ធម្មានុស្សតិ សង្ឃានុស្សតិ សីលានុស្សតិ ចាគានុស្សតិ ទេវតានុស្សតិ) កាល​បើ​ព្រះយោគាវចរកុលបុត្រ អ្នកប្រកប​ដោយ​សេចក្ដី​ជ្រះថ្លា មានប្រាថ្នា​ដើម្បី​ចម្រើន​នូវ​ពុទ្ធានុស្សតិ ជាលំដាប់​ដំបូង​គប្បី​ចូល​ទៅ​កាន់​ទី​ដែល​ស្ងាត់​កំបាំង
images/articles/2265/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៤ ឧសភា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ៦៨៦៧ ដង)
ចិត្តមានជម្ងឺ កកុធសូត្រ នៅ​ក្នុង សុត្តន្តបិដក សំយុត្តនិកាយ សគាថវគ្គត្រង់ ទេវបុត្តសំយុត្ត កកុធសូត្រ បិដក​ខ្មែរ​យើង​លេខ ២៩ ទំព័រ ១៤២ មាន​សេចក្ដី​ទាំង​ស្រុង​ថា​ខ្ញុំ​បាន​ស្ដាប់​មក​យ៉ាង​នេះ។ សម័យ​មួយ ព្រះមានព្រះភាគ​ទ្រង់​គង់​ក្នុង​ព្រៃអញ្ជ័ន ជាទី​ឲ្យ​ភ័យ​ដល់​សត្វ​ម្រឹគ​ជិត​ក្រុង​សាកេត គ្រាកាល​បឋមយាម​រាត្រី​កន្លង​ទៅ ទេវបុត្ត ឈ្មោះ​កកុធៈ​មានរស្មី​រុងរឿង​ញ៉ាំង​ព្រៃអញ្ជ័ន​ជុំ​វិញ​
images/articles/2266/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៤ ឧសភា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ១០៥៧៩ ដង)
បុគ្គល​ដែល​គួរសេពគប់​និង​មិន​គួរ​សេពគប់ បណ្ដា​ជន​ពាល​និង​បណ្ឌិត​ទាំង ២ ពួក​នេះ ពួក​បណ្ឌិត​ប៉ុណ្ណោះ គឺ​បុគ្គល​ត្រូវ​សេពគប់, ពួក​ជនពាល គឺ​បុគ្គល​មិន​ត្រូវ​សេពគប់​ឡើយ, ព្រោះ​ពួក​ជន​ពាល ប្រៀប​ដូច​ជា​ត្រីស្អុយ បុគ្គល​អ្នក​សេពគប់​ជាមួយ​ជនពាល​នោះ ប្រៀបដូច​ជា​ស្លឹកឈើ​ដែល​សម្រាប់​ខ្ចប់​នូវ​ត្រីស្អុយ ដែល​ដល់​ហើយ​នូវ​ភាព​ជា​អ្នក​ គឺ​ពួក​វិញ្ញូជន​គប្បី​បោះបង់​ចោល និង​ស្អប់ខ្ពើម។
images/articles/2268/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៤ ឧសភា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ៨៤១២ ដង)
ហេតុ​សំខាន់ៗ​ក្នុង​ព្រះពុទ្ធសាសនា ហេតុ​សំខាន់ៗ ដែលពុទ្ធបរិស័ទ​ជា​អ្នក​កាន់​សានា​ព្រះពុទ្ធ ត្រូវ​តែ​ដឹង​អំពី​កំណើត​នៃ​ការ​គោរព​បូជា​គុណ ដែល​ព្រះអង្គបាន​បន្សល់​ទុក​ជា​និមិត្ត​រូប សម្រាប់​ឲ្យ​អ្នក​ក្រោយ​ធ្វើ​តាម និង​ជា​ហេតុ​សំខាន់​បំផុត​ក្នុង​ថ្ងៃ​ដែល​ព្រះមុនី​បាន​ត្រាស់​ដឹង​ជាដើម។ ពុទ្ធបរិស័ទ​ភាគច្រើន នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​រដ្ឋ​ស្ទើរ​តែ​ទាំង​អស់ ជាអ្នក​កាន់​គោរព​បូជា ចំពោះ​គុណព្រះអង្គ គឺ​យក​ទំនៀមទម្លាប់​តាម​ប្រពៃណី
images/articles/2270/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៤ ឧសភា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ៧៩៦៩ ដង)
វិនិច្ឆ័យ​ក្នុងសីល​បាណាតិបាត សិក្ខាបទទី១​ថា បាណាតិបាតា វេរមណី គឺ​ចេតនាវៀរចាក ការសម្លាប់​ជីវិតសត្វ។ សត្វ​មាន​ជីវិត​សំដៅ​យក​ពួក​សត្វ​ទាំងអស់ ទោះ​តូច​ល្អិតក្ដី ធំក្ដី មានវិញ្ញាណ ឬមិនមានវិញ្ញាណ កាល​បើ​មាន​ចេតនា​ក្លែងសម្លាប់​ឲ្យ​ស្លាប់ហើយ ក៏ឈ្មោះ​ថា បែកធ្លាយ​ឬដាច់សីល​បាណាតិបាត។ ពួករុក្ខជាតិ តិណជាតិ ដូចជាដើមឈើ ស្មៅជាដើម ដែលវានៅ​ស្រស់​មិន​ទាន់ងាប់ ដែល​យើង​តែងហៅ​ថា
images/articles/2271/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៤ ឧសភា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ៩២២៩ ដង)
ក្នុង​បេះ​ដូងពុកម៉ែ ផ្ទុក​ពេញ​ទៅ​ដោយ​រូប​កូន កូន​គឺជារបស់​មាន​តម្លៃ​ដែល​មិន​អាច​កាត់​ថ្លៃ​បាន​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​ពុក​ម៉ែ ជីវិត​ពុក​ម៉ែ គឺ​ពិត​ជា​មិន​អាច​ខ្លះ​កូន​បាន​ឡើយព្រោះពុកម៉ែ​ចាត់ទុក​កូន​ថា​ជា​កែវ​ចរណៃ​ដែល​មានរស្មី​ចាំងចែង បំភ្លឺ​ជីវិត​ពុកម៉ែ​ឲ្យ​កាន់​តែ​មានន័យ​ឡើង​ថែម​ទៀត ។ ពុកម៉ែ​ធ្វើ​អ្វីៗ​គឺ​គិត​ពីកូនគ្រប់ពេលវេលា គិត​កូនជាង​គិត​ខ្លួនឯង បារម្ភ​ពីកូន​ជាងបារម្ភ​ខ្លួន​ឯង ស្ដែង​ចេញ​ឲ្យ​ឃើញ​ថា ពេល​មាន​បញ្ហា​អ្វី​នៅក្នុង​ជីវិត ជំហ៊ាន​ដំបូង​នៃ​ការ​គិត​របស់​ពុកម៉ែ គឺ​ពុក​ម៉ែគិត​កូន​មុន ទើប​គិត​ខ្លួន​ឯងជា​ខាង​ក្រោយ ព្រោះបើ​កូន​មាន​បញ្ហា​អ្វី​អ្នក​ដែល​ពិបាក​ចិត្ត​ជាង​គេ​គឺ​ពុកម៉ែ​ហើយ គ្មាន​អ្នក​ណា​ម្នាក់​ឡើយ​ដែល​គិត​ពី​កូន បារម្ភ​ពីកូន ឈឺឆ្អាល់​នឹង​កូនក្រៅ​ពីពុកម៉ែឡើយ។ ពុកម៉ែ​ផ្ដល់​អ្វីៗ​គ្រប់យ៉ាង​ឲ្យ​កូន ធ្វើ​ល្អ​ជាមួយ​កូនច្រើន​ជាង​អ្នក​ណាៗ​ទាំង​អស់ តែ​កូនបែរ​ជាមើល​ឃើញ​អ្នក​ដទៃ ដែល​គេធ្វើ​ល្អ​ដាក់កូន​តែបន្តិច សំខាន់​ជាង​ពុកម៉ែ​ខ្លួន​ឯង​ទៅវិញ ត្រង់​ដែរ​ពុកម៉ែ​ចិញ្ចឹម​កូនតាំង​ពីតូចរហូតដល់ធំ ស្រឡាញ់កូនលើសអ្វីៗទាំងអស់ មានចិត្តស្មោះជាមួយនឹងកូន​ជានិច្ច ហើយហ៊ានលះបង់​ជីវិត​ខ្លួនឯង ដើម្បីកូនទៀតផង តែកូនបែរ​ជាមើល​មិន​ឃើញ​ពីការលះបង់​របស់ពុកម៉ែ តើឯណាទៅ ភាពយុត្តិធម៌​សម្រាប់​ពុកម៉ែ? ខំស្រឡាញ់​កូនអស់ពីចិត្ត នឹកគិតកូនគ្រប់ពេលវេលា មិនថាវេលាឈឺ វេលាជាកូនគឺនៅក្នុងបេះដូង​ពុកម៉ែ​គ្រប់គ្រាន់​ទាំងអស់ តែទីបំផុត​កូនបែរជាមើលមិនឃើញ​សន្ដាន​ចិត្តរបស់​ពុកម៉ែ។ ពុកម៉ែ​ចង់ប្រាប់ថា​ក្នុងបេះដូងពុកម៉ែ​មានរូបកូនជានិច្ច ចុះក្នុងបេះដូងកូនវិញធ្លាប់​មាន​រូបពុកម៉ែ​ដែរទេ? ឬក៏​ក្នុងបេះដូងកូន ផ្ទុក​អ្នកដទៃ​ក្រៅ​អំពី​ពុកម៉ែ​ហើយ? កូនសាកងាកក្រោយ បែរមុខមករកព្រះនៅ​ក្នុងផ្ទះ ហើយពិចារណា​មើល​ថា តើអ្នក​ណាស្មោះជាមួយនឹងកូនជាង? ពេល​នោះកូននឹង​បានដឹង​ថា អ្នក​ដែល​ស្មោះ​ជាមួយនឹងកូន គឺមានតែពុកម៉ែ​ប៉ុណ្ណោះ ព្រោះពុកម៉ែ​ហ៊ានទទួល​យកនៅទង្វើរបស់​កូន​គ្រប់បែប​យ៉ាង​ទាំង​អស់ មិនថា​ទង្វើ​វិជ្ជមាន និងទង្វើអវិជ្ជមាន​ឡើយទោះកូនអាក្រក់​ល្អ​ សខ្មៅ ត្រូវ​ខុសយ៉ាងណា ក៏ពុកម៉ែទទួលយកបានដែរ តែចំពោះ​អ្នកដទៃ គេអាច​ទទួល​យក​បាន​តែ​ចំពោះ​ភាពវិជ្ជមាន​របស់​កូន​តែប៉ុណ្ណោះ ត្រង់​ចំណុច​មិនល្អ ភាពអវិជ្ជមាន ទង្វើអាក្រក់ ខុសឆ្គង​របស់កូនផ្សេងៗ គេមិនអាច​ទទួល​យក​បាន ដូចជាពុកម៉ែ​ឡើយ ហើយគេប្រាកដ​ជាបោះបង់​ចោល​កូនមិនខាន។ តែចំពោះពុកម៉ែ​ទោះបី​ជាកូន​ជាមនុស្ស​យ៉ាង​ណាក៏​ដោយ​ក៏​កូន​នៅតែជាកូនរបស់​ពុកម៉ែ ពុកម៉ែ​នៅតែស្រឡាញ់​កូន ហើយនឹងលើកលែង​ឲ្យ​កូន នូវ​ទង្វើ​មិន​ល្អ​ដែល​កូនមាន​កន្លង​មក​ជានិច្ច មិនដែល​យកទោស អូសដំណើរ​កូនឡើយ នេះ​ហើយ​គឺ​ជាបេះដូងពុកម៉ែ ដែលស្មោះ​ចំពោះកូន។ បើក​បេះ​ដូង​ទទួល​យក​សេចក្ដី​ល្អ​របស់​ពុក​ម៉ែ​ផង​ណាកូន កូន​កុំ​ឃើញ​អ្នក​ដទៃ​ល្អ​ជាង​ឪពុក​ម្ដាយ​ខ្លួន​ឯង​ឲ្យ​សោះ។ ពេល​មាន​អ្នក​ណា​ម្នាក់​គេ​ធ្វើ​ល្អជាមួយ​កូន ឬ​គេ​ជួយ​កូនក្នុង​កិច្ច​ការងារ​អ្វី​មួយ កូន​តែង​អរគុណ​គេញាប់មាត់ អរគុណ​ម្ដង​ហើយ​ម្ដង​ទៀត តែ​ចំពោះ​ពុកម៉ែ​ដែល​ធ្វើ​ល្អ​ចំពោះ​កូន​និង​ជួយ​កូន​គ្រប់​រឿងរ៉ាវ​ទាំង​អស់​ពេញ​មួយ​ជីវិត តែ​មិន​ដែល​ឃើញ​កូន​ហាមាត់​អរគុណ​គាត់​សោះ សូម្បី​តែ​ម្ដង។ ហើយ​ពេល​ដែល​កូន​ធ្វើ​អ្វី​ខុស​ឆ្គង​តែបន្តិច ចំពោះ​អ្នក​ដទៃ កូន​លើក​ដៃ​សំពះ​សូមខមាទោស​គេ សូមឲ្យ​គេ​លើក​លែង​ទោស​ឲ្យកូន តែ​ត្រង់​ដែល​កូន​ធ្វើ​ខុស​ធ្ងន់​ចំពោះ​អ្នក​មាន​គុណ មិនដែល​ឃើញ​កូន​លើក​ដៃ​សំពះសូម​ទោស​គាត់​ឡើយ។ នេះ​ហើយ​ ឬ អ្វី​ដែល​ពុក​ម៉ែ​ទទួល​បាន​ពី​កូន​ដប់ម្ភៃ​ឆ្នាំកន្លង​មក ដែល​កូន​រស់នៅ​ជាមួយ​ពុកម៉ែ តើ​កូន​បានទទួល​អ្វី​ខ្លះ​ពី​ពុកម៉ែ? ពុក​ម៉ែ​ប្រគល់​ឲ្យ​កូន​ច្រើន​ណាស់ តែការស្រឡាញ់ ការ​ថ្នាក់ថ្នម ចិញ្ចឹម​បីបាច់​ថែរក្សា​ការពារ ឧបត្ថម្ភ​ទំនុកបំរុងកូនគ្រប់បែបយ៉ាង មិនឲ្យ​ខ្វះ ពិសេស​គឺ​ពាក្យទូន្មាន​ប្រៀបប្រដៅ ដែល​ជាមត៌កដ៏វិសិទ្ធ ស្ថិត​ក្នុង​ចិត្ត​របស់​កូន​គ្រប់​គ្នា តែ​ក៏​នៅមានកូន​ខ្លះចេះ​តែស្រែក​ថា ពុកម៉ែ​មិនដែល​ប្រគល់​អ្វី​ឲ្យ​ខ្លួន​សោះ ចុះជីវិត​កូន​រស់​ដល់​សព្វថ្ងៃ អ្នក​ណា​ជាអ្នក​ប្រគល់​ឲ្យ មិនមែន​ពុកម៉ែ​ទេឬ? តើ​កូន​នៅត្រូវការ​ ចង់បាន​អ្វីពីពុកម៉ែ​ទៀត បើអ្វីៗគ្រប់​យ៉ាង​ពុកម៉ែ​ប្រគល់​ឲ្យ​កូន​ទាំង​អស់ គ្មានសេសសល់​សម្រាប់​ខ្លួនឯង​ឡើយ ដោយ​ហោច​ទៅ​សូម្បី​តែជីវិត​របស់​ពុកម៉ែ​ក៏ពុកម៉ែប្រគល់​ឲ្យ​កូន​ដែរ តើ​កូន​នៅ​ត្រូវ​ការ​អ្វី​ពី​ពុកម៉ែ​ទៀតទៅ? ចំពោះ​កូនពុក​ម៉ែមាន​តែពាក្យ​ថា ឲ្យគ្រប់យ៉ាង មិនដែល​ទាមទាអ្វី​ពីកូនឡើយ តែកូនវិញ ឲ្យ​តែ​ចង់​បានអ្វី បើពុកម៉ែ​មានលទ្ធិភាពរកឲ្យកូនបាន ពុកម៉ែ​នឹងរកឲ្យកូន​ទាំងអស់ ព្រោះកូនគឺ​ជាបេះដូងរបស់ពុកម៉ែ ក្នុងបេះដូង​ពុកម៉ែ​គឺ មានរូបកូន​គ្រប់ពេលវេលា សូមកូនដឹង​ផងចុះ...។ ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ សូរសៀងសំនៀងម៉ែ រៀប​រៀង​ដោយ យុវសមណ ឆិម ប៊ុនឆា ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
images/articles/2272/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៤ ឧសភា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ៨៧៨៩ ដង)
សង្គហធម៌របស់​មាតាបិតា មាតាបិតា​សង្គ្រោះ​បុត្រធីតា​ដោយ​ធម៌ ៥ យ៉ាងគឺ៖ ១- បាបា និវារេន្តិ មាតាបិតា តែងតែហាម​ប្រាម​កូន​ឲ្យ​វៀរចាក​អំពើ​បាប​ទាំង​ឡាយ​ទាំង​ពួក​ដែល​សង្គម​ស្អប់ខ្ពើម ពោល​គឺវៀរចាក​ការ​សម្លាប់សត្វ បៀតបៀន​ព្យាបាទ​អ្នក​ដទៃ លួចឆក់ប្លន់​ កេងប្រវ័ញ្ចទ្រព្យ​សម្បត្តិ​អ្នក​ដទៃ​ការប្រព្រឹត្តិ​ល្មើស​រំលោភ​ប្រពៃណី លើប្រពន្ធកូន​អ្នក​ដទៃ ការ​និយាយកុហក ឆបោក​អ្នកដទៃ
images/articles/2273/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៤ ឧសភា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ៧២១២ ដង)
អានិសង្សការចម្រើនពុទ្ធគុណ ក៏​ឯភិក្ខុ​ដែល​ប្រកប​រឿយៗ នូវពុទ្ធានុស្សតិ​នេះ រមែង​ជាអ្នក​មាន​សេចក្ដី​គោរព មានសេចក្ដី​កោត​ក្រែង​ក្នុង​ព្រះសាស្ដា បានសេចក្ដី​បរិបូរណ៍​នៃ​សទ្ធា សេចក្ដី​បរិបូរណ៍​នៃ​សតិ សេចក្ដី​បរិបូរណ៍​នៃ​បញ្ញា​និង​បាន​សេចក្ដី​បរិបូរណ៍​នៃ​បុណ្យ ជា​អ្នក​ច្រើន​ដោយ​បីតិ និង​​បាមោជ្ជៈ អត់ធន់​​ចំពោះ​សេចក្ដី​ខ្លាច និង​សេចក្ដី​តក់ស្លុត​ចិត្ត អាច​ដោះ​ទុក្ខ, មាន​ការ​ដឹង
images/articles/2274/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៤ ឧសភា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ៦២៩៤ ដង)
ក្នុង​ពេល​ដែល​ចិត្ត​កើត​រោគ​ម្ដងៗ ធ្វើ​ឲ្យ​កើត​ឡើង​នូវ ទោស ៦ យ៉ាង​គឺៈ ១- អនករណ ធ្វើ​ឲ្យ​ងងឹត​ងងល់ ២- អចក្ខុករណ ធ្វើ​មិន​ឲ្យ​ចក្ខុ​ឃើញ​ធម៌​ពិត ៣- អញ្ញាណករណ ធ្វើមិនឲ្យ​មានប្រាជ្ញា​ឃើញ​ធម៌​ពិត ៤- វិឃជបក្ខិក ធ្វើឲ្យ​ប្រព្រឹត្ត​ទៅក្នុង​សេចក្ដី​ចង្អៀតចង្អល់ ៥- បញ្ញានិរោធក ធ្វើ​ឲ្យរលត់​នូវ​ប្រាជ្ញា ៦- អនិព្វានសំវត្តនិក ធ្វើ​មិនឲ្យ​ប្រព្រឹត្ត ដើម្បី​ព្រះនិព្វាន។ សភាព​នៃ​ចិត្ត​ដែល​កើត​ឡើង​មាន​អកុសល
images/articles/2276/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៤ ឧសភា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ១០៩១៥ ដង)
ហេតុអ្វី​បាន​ជាសត្វ​លោក​យើង ឃើញ​គេ​មាន​សេចក្ដី​សុខមានយស​ជាដើម​ហើយ​ក៏​ច្រណែន​នឹង​អ្នក​ដទៃ​នោះ​ៗ​មក​អំពី​ក្នុង​ចិត្ត​មិន​មាន​មេត្តាគឺ​សេចក្ដី​រាប់អាន មិនមាន​មុទិតា​គឺ​សេចក្ដី​ត្រេកអរ​តាម​នៅពេល​ដែល​អ្នក​ដទៃ​មាន​សេចក្ដីសុខ​ជាដើម គួរពិចារណា​តាមព្រះពុទ្ធដីកា​ថា អ្នកណាៗ ក៏​ធ្លាប់​ជាមាតាបិតា ជាញាតិ របស់​ខ្លួន​ដែរ​ ក្នុងសសង្សាវដ្ដ​កន្លង​មក​ អស់​កាល​ដ៏យូរ​អង្វែង​រាប់ជាតិ​ប្រមាណ​មិនបាន ដូច្នេះហើយ បើ​យើងច្រណែន​ស្អប់​ខ្ពើម​នឹង​អ្នក​ដទៃ ហាក់​ដូច​ជា​ស្អប់​ច្រណែន​នឹង​មាតាបិតាបង្កើត បងប្អូនបង្កើតរបស់​ខ្លួនដូច្នោះ សូម​មេត្តា​ពិចារណា​នូវ​ទោស កំហុស​នៃសេចក្ដី​ច្រណែន​មានច្រើន​ណាស់ ដូចជាៈ - សេចក្ដី​ច្រណែន អាច​នាំ​ឲ្យ​បែបបាក់​ញាតិមិត្ត - សេចក្ដីច្រណែន អាចធ្វើឲ្យ​ខ្លួន​សាង​កម្មពៀរវេរាដ៏ច្រើន - សេចក្ដី​ច្រណែន អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្លួនវិកលចរិត (ឆ្កួត) - សេចក្ដីច្រណែន អាចធ្វើឲ្យ​ខ្លួន​អស់សតិបញ្ញា - សេចក្ដីច្រណែន អាចធ្វើឲ្យ​ខ្លួន​ចេះ​រមិល​គុណ​អ្នក​ដទៃ - សេចក្ដីច្រណែន អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្លួន​ចេះ​និយាយ​ញុះញង់ - សេចក្ដីច្រណែន អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្លួនសម្លាប់​គ្នា​នឹង​សម្លាប់​ខ្លួន​ឯង​បាន - សេចក្ដីច្រណែន អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្លួន​ស្អប់​មនុស្ស​ល្អ - សេចក្ដីច្រណែន ​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្លួន​អស់​ញាតិ​មិត្ត - សេចក្ដីច្រណែន អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្លួន​អស់​កិត្តិយស - សេចក្ដីច្រណែន មិន​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្លួន​ញញឹម​បានទេ - សេចក្ដីច្រណែន អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្លួន​ទៅ​កាន់​អបាយភូមិ - សេចក្ដីច្រណែន អាច​ធ្វើឲ្យ​ខ្លួនកើត​ក្នុង​ត្រកូលថោកទាប - សេចក្ដីច្រណែន អ្នកដទៃ​ជាចំនុចខ្សោយ​របស់​ខ្លួន - សេចក្ដីច្រណែន គឺជា អកុសលប្រចាំជីវិត - សេចក្ដីច្រណែន ធ្វើឲ្យ​វិនាស​ចាកសីលគុណជាដើម - សេចក្ដីច្រណែន មិនអាច​ឃើញសច្ចធម៌​បាន - សេចក្ដីច្រណែន អាច​ធ្វើឲ្យ​ខ្លួនវិនាស​ដូចភិក្ខុទេវទត្ត មុទិតាជាធម៌សម្លាប់​សេចក្ដីច្រណែនបាន ។ ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ មេត្តាចិត្ត រៀប​រៀង​ដោយ កែវ វិមុត្ត ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
images/articles/2277/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៤ ឧសភា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ១០៤២៦ ដង)
គ្រឿងការពារជីវិតប្រចាំថ្ងៃ ក្នុង​សេចក្ដី​នេះ​ផង​ដែរ យើង​ធ្លាប់​តែ​មាន​ការ​រស់​នៅ​ដោយ​សេចក្ដី សំអាង​ជឿជាក់​ទៅលើ​ខ្លួន​ឯង​ថា អាត្មាអញមានជីវិត​រស់​នៅបាន​យូរ មានទ្រព្យសម្បត្តិ​ច្រើន មានបរិវារ មានអំណាច​មិនសូវ​ជាមានរោគ ដូច្នេះ​ហើយ​បាន​ជាមាន​សេចក្ដីប្រមាទ មិនសូវគិត​ទៅដល់​សេចក្ដីស្លាប់​ប៉ុនណាទេ។ ទុក​ជាយ៉ាង​នេះ​ក្ដី មាន​មនុស្ស​មិនតិចនាក់​ទេ ដែល​មាន​ជីវិត​ដូច​ជា​បាន
images/articles/2279/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៤ ឧសភា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ៣៤៨៩៣ ដង)
យោនិសោមនសិការជាអ្វី? - យោនិសោមនសិការៈ គឺ​ការ​ធ្វើទុក​ក្នុង​ចិត្ត​ដោយឧបាយ​ត្រូវទំនង ដែលជាអង្គមួយ​ក្នុងចំណោម​អង្គទាំង​ឡាយដ៏ច្រើន​របស់បុគ្គល​អ្នកមានបញ្ញា​ ឬថា​ជាឧបាយ​របស់​អ្នកឆ្លាត។ - ធម្មតា​បុគ្គល​អ្នកមានបញ្ញា តែងធ្វើអ្វី។ ដោយឧបាយ​នៃបញ្ញា​ដ៏ល្អប្រពៃ។ បុគ្គលអ្នក​សំរេច​មគ្គផល​នៅពេលកំពុង​ស្ដាប់ព្រះធម៌ ក្រៅពី​មានបញ្ញា​ចាស់ក្លា​ហើយ​នៅ​មានអង្គពីរ​ទៀត
images/articles/2280/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៤ ឧសភា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ២៦៦២៧ ដង)
មេត្តាព្រហ្មវិហារ កាល​បើ​ព្រះយោគាវចរកុលបុត្រ មានប្រាថ្នា​ដើម្បី​ចម្រើន​នូវ​មេត្តាព្រហ្មវិហារ គប្បី​ចូល​ទៅកាន់​ទី​ដែល​ស្ងាត់​ចាក​អារម្មណ៍ផ្សេងៗ អង្គុយ​នៅ​ឲ្យ​ស្រួល ពិចារណានូវ​ទោស​ក្នុង​សេចក្ដី​ប្រទុស្ដ (ទោស) និងអានិសង្ស​ក្នុង​សេចក្ដី​អំណត់ (ខន្តី) ជាមុន។ ទោស​ក្នុង​សេចក្ដី​ប្រទុស្ដ​ដូចម្ដេច​ខ្លះ? អានិសង្ស​ក្នុងសេចក្ដីអំណត់ ដូចម្ដេច​ខ្លះ? ហេតុអ្វី​ទើប​ត្រូវ​ពិចារណា​ជាមុន?
images/articles/2285/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៤ ឧសភា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ៣៥៧៣៥ ដង)
ការធ្វើបុណ្យផ្លូវវាចា ការ​​មិន​និយាយ​ភូតភរ​កុហក បោក​ប្រាស់​អ្នក​ដទៃ ដោយ​ពាក្យ​សម្តី មិន​និយាយ​ញុះញង់​ស៊ក​សៀត មិន​និយាយ​សម្តី​អាក្រក់ ទ្រគោះ​បោះបោក ជេរ​ប្រទេច មិន​និយាយ​សម្តី​ឥតប្រយោជន៍ ដោយ​សេចក្តី​មិន​លោភ មិន​ក្រោធខឹង មិន​វង្វេង​ជា​ហេតុ នេះ​ហៅ​ថា ធ្វើ​វា​ចាថ្នាក់​សីល ។ ការ​ពោល​សរសើរ ព្រះគុណ​នៃ​ឧត្តម​បុរស មាន​ព្រះពុទ្ធ ព្រះធម៌ព ព្រះសង្ឃ និង​គុណ​មាតាបិតា​ជា​ដើម
images/articles/2286/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៤ ឧសភា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ២០៩១៤ ដង)
ពុទ្ធគុណ មាន​ពុទ្ធបរិស័ទ ជា​ច្រើន​ដែល​ធ្លាប់​តែ​បាន​សូត្រ​នូវ​ធម៌​សរសើរ​គុណ​របស់​សម្មាសម្ពុទ្ធ ប៉ុន្តែ​មិន​បាន​ដឹង​អំពី​សេចក្តី​ប្រែ ដូច្នេះ​ហើយ​ក៏​ចេះ​តែ​សូធ្យ ៗ ទៅ​មិន​ដឹង​ជា​មាន​សេចក្តី​ប្រែ​យ៉ាង​នោះ​ទេ ។ ទុក​តែ​ធម៌​នេះ មិន​បាន​ពិស្តារ​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​តែ​ជា​ចំណែក​មួយ​សម្រាប់​ពុទ្ធ​បរិស័ទ​ជា​អ្នក​បាន​ចូល​មក​កាន់​ព្រះពុទ្ធសាសនា​ថ្មី ៗ ងាយ​ស្រួល ក្នុងការ​សិក្សា​យល់​ដឹង​អំពី​គុណ​ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ​មួយ​ចំណែក​ដែរ សូម​ញាតិ​
images/articles/2287/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៤ ឧសភា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ១៩០៦៨ ដង)
នរក ៤ រូប យើង​ជា​ពុទ្ធបរិស័ទ គួរ​តែ​មាន​សេចក្តី​សង្វេគ​តក់​ស្លុត​ក្នុង​ជីវិត​រស់​នៅ​ក្នុង​បច្ចុប្បន្ន​នេះ វា​មិន​មាន​អ្វី​ស្ថិត​ស្ថេរ​ឡើយ​ក្នុង​លោក​នេះ មាន​ការ​កើត​ឡើង​ហើយ​មាន​ការ​ស្ថិត​នៅ និង​ការ​បាត់​ទៅ​វិញ​ជា​ធម្មតា ។ សូម​ញាតិ​ញោម​ពិចារណា​នូវ​រឿង​ក្នុង​ព្រះពុទ្ធសាសនា ដើម្បី​ជា​បទ​ពិចារណា​ក្នុង​រឿង​រ៉ាវ​ជីវិត​ដែល​រស់​នៅ​ក្នុង​លោក​នេះ វា​មាន​ទាំង​វិបាក ទាំង​ល្អ​ដោយ​អំណាច​ក្នុង​ការ​ប្រព្រឹត្ត​របស់មនុស្ស ។
images/articles/2288/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ០៤ ឧសភា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ៦៨០៣ ដង)
ការ​​ឈប់​​បៀត​​បៀន ធ្វើ​​មនុស្ស​​សត្វ​​ឲ្យ​​បាន​​ទទួល​ទុក្ខ​លំបាក​កាយ លំបាក​ចិត្ត ឈប់​ផ្តាច់​បង់​ជីវិត​មនុស្ស សត្វ ឲ្យ​ឈ្លាត​ការ​រស់​នៅ ដើម្បី​តែ​សេចក្តី​សុខ​ខ្លួន​ឯង ឬ អ្នក​ដទៃ, ឈប់​ឆបោក លួច​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​អ្នក​ដទៃ មិន​ប្រព្រឹត្ត​ខុស​នឹង​ប្រពន្ធ​កូន​អ្នក​ដទៃ រៀន​រក​វិធី​អប់រំ​កាយ បើ​ចិត្ត និង​វាចា​ចង់ កាយ​ថា​កុំ​ចង់ នេះ​ហៅ​ថា ធ្វើ​បុណ្យ​ផ្លូវ​កាយ ថ្នាក់​សីល ។ សូម្បី​ការអប់រំ សាង​ខ្លួនឲ្យ​ជា​មនុស្ស​មាន​កិរិយា​មារយាទ ថ្លៃថ្នូរ មាន​សេចក្តី​ចេះ​ដឹង ក៏​ហៅ​ថា ធ្វើ​បុញ្ញកម្ម ។ ការ​ជួយ​ទំនុក​បម្រុង​មាតា​បិតា ដោយ​វិធី​ជួយ​គ្រប់​បែប​យ៉ាង ឲ្យ​លោក​បាន​ស្រួល​ផ្លូវ​កាយ ផ្លូវ​ចិត្ត ឬ​បង្អោន​ខ្លួន​ជា​ពុទ្ធ​បរិស័ទ ជួយ​ទំនុក​បម្រុង​ចិញ្ចឹម​ព្រះសង្ឃ អ្នក​ទ្រទ្រង់​គុណ​ធម៌ ដោយ​ប្រតិបត្តិ​ធម៌​វិន័យ តាម​ពុទ្ធោវាទ ជួយ​មនុស្ស​កម្សត់ ឥត​ទីពឹង គោរព​ប្រតិបត្តិ​ចំពោះ​ត្រកូល​រៀម​ច្បង ចាស់​ព្រឹទ្ធាចារ្យធ្វើ​អ្នក​ដទៃទទួល​បាន​សេចក្តី​សុខ ចេះ​ទំនុក​បម្រុង​ចិញ្ចឹម​ខ្លួនឯង និង​ប្រពន្ធ​កូន ឲ្យ​បាន​សេច​ក្តី សុខ ដោយ​សេចក្តី​មិន​លោភ មិន​ក្រោធ មិន​វង្វេង​ជាហេតុ នេះ​ហៅ​ថា ធ្វើ​បុណ្យ​ផ្លូវ​កាយ​ថ្នាក់​ទាន ។ ការ​បង្អោន​កាយ ជួយ​ធ្វើ​កិច្ច​ធុរៈ​អ្នក​ដទៃ គ្រួសារ ភូមិ​ស្រុក សង្គម​ជា​មួយ​គ្នា ដោយ​មេត្តា​ករុណា ។ បើ​ជន​ប្រុស​ស្រី​ណា​មាន​កិច្ច​ធុរៈ ឬ មាន​ទុក្ខ​ធុរៈ​អ្វី​មួយ​កើត​ឡើង ដូច​ជា​ឈឺ​ចាប់ ឬ អគ្គិភ័យ ឆេះ​ផ្ទះ​ជា​ដើម បាន​ខ្វល់​ខ្វាយ​ជួយ​មើល​ថែទាំ ដោយ​រក​ឱសថ ( ថ្នាំ​កែ​ជម្ងឺ ) រក​គ្រូពេទ្យ​ជួយ​ព្យាបាល​បំបាត់​ជម្ងឺ​ទាំង​នោះ និង​ដោះ​ស្រាយ​ទុក្ខ សម្តែង​កាយ​សាមគ្គី ស្មោះ​សរ​ចំពោះ​គ្នា​ទាំង​ទី​ចំពោះ​មុខ ទាំង​ទី​កំបាំងមុខ នេះ​ក៏​​ហៅ​ថា ធ្វើ​បុណ្យ​ផ្លូវ​កាយ​ថ្នាក់​សីលផង ថ្នាក់​ទាន​ផង ។ កាល​បើ​នឿយ​ណាយ​ធុញ​ទ្រាន់ ចំពោះ​កាម​ដែល​ជា​គ្រឿង​ចង​សត្វ ឲ្យ​នៅ​ច្រឡូក​ច្រឡំ នៅ​វឹកវរ​ក្នុង​ពួក​ក្រុម ហើយ​គេច​ចៀស​ចេញ​ចាក​ពួក​ទៅ​រក​ទី​ស្ងាត់ នៅ​អប់រំ​កាយ​អប់រំ​ចិត្ត​ដោយ​ឥរិយាបថ​ទាំង ៤ ណា​មួយ មាន​ការ​ដេក ដើរ ឈរ អង្គុយ តាំង​ស្មារតី​ចម្រើន​សមាធិ ដោយ​ការ​ធ្វើ​សមថៈ​ក្តី វិបស្សនា​ក្តី​ ដើម្បី​ឲ្យ​ស្ងប់ចិត្ត នោះ​ហៅ​ថា ធ្វើ​បុណ្យ​ផ្លូវ​កាយ​ថ្នាក់​ភាវនា ។ ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ បុញ្ញបទីប រៀបរៀងដោយៈ ព្រះសង្ឃវត្តរាជនិវេសនារាព្រះពន្លា វាយអត្ថបទដោយៈ ឧបាសក សូត្រ តុលា ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែវិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕