កុំផ្ញើអនាគតនឹងអ្នកដទៃ

បើប្រាថ្នាឲ្យជីវិតមានសេចក្តីសុខ ត្រូវមានគោលជំហរទៅរកទិសដៅ ដែលបាន​ដៅទុក ទាំងដែលជាទិសដៅនាំឲ្យមានកម្លាំងចិត្តក្នុងការដើរទៅទៀតផង ជា​ទិស​ដៅដែលព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់ចង្អុលបង្ហាញប្រាប់ ។ ត្រូវយល់ថា បុគ្គលដទៃណាៗ ឬវត្ថុណាៗ មិនមែនជាទិសដៅរបស់យើងឡើយ  ពោលគឺកុំឲ្យវង្វេងទិសដៅឲ្យសោះ ក៏ដូចជាកុំផ្ញើ​អនាគតនឹងអ្នកដទៃដែរ គឺត្រូវផ្ញើនឹងខ្លួនយើង បើអ្នកដទៃនោះៗ បែកចាកអំពីយើង​ទៅ ក៏មិនជាអ្វីឡើយ ព្រោះអនាគតដ៏ភ្លឺស្វាងនៅក្នុងសុចរិតកម្មរបស់យើង ដូច្នេះ​ យើងកុំយកប្រាកដប្រជាជាមួយនឹងអ្វីៗជុំវិញខ្លួន កុំប្រកាន់ស្រឡាញ់ ប្រកាន់ស្អប់​ ដែលជារឿងជាប់ជំពាក់ ត្រូវដើរដោយម៉ឺងម៉ាត់ក្នុងដំណើរផ្លូវរបស់យើង ទោះ​ជា​មិនមានអ្នកណាដើរទៅជាមួយ យើងនៅតែដើរទៅដោយខ្លួនឯងយ៉ាងរឹង​ប៉ឹង​ មិនទ្រឹង មិនត្រឡប់ គឺមិនឈប់ដើរទៅមុខឡើយ រហូតដល់ទិសដៅ នេះព្រះ​ពុទ្ធអង្គទ្រង់ត្រាស់ហៅថា បដិបទាជាទីសប្បាយ ។ នៅក្នុងមគ្គវគ្គ  (វគ្គទី២០ នៃព្រះគាថាធម្មបទ)  ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់ត្រាស់សម្តែងថា
   
មគ្គានដ្ឋង្គិកោ  សេដ្ឋោ      សច្ចានំ  ចតុរោ  បទា
វិរាគោ  សេដ្ឋោ  ធម្មានំ    ទិបទានញ្ច  ចក្ខុមា
ឯសេវ  មគ្គោ  នត្ថញ្ញោ     ទស្សនស្ស  វិសុទ្ធិយា ។
ឯតញ្ហិ  តុម្ហេ  បដិបជ្ជថ      មារស្សេតំ  បមោហនំ
ឯតញ្ហិ  តុម្ហេ  បដិបន្នា       ទុក្ខស្សន្តំ  ករិស្សថ ។
អក្ខាតោ  វោ  មយា  មគ្គោ   អញ្ញាយ  សល្លសត្ថនំ
តុម្ហេហិ  កិច្ចំ  អាតប្បំ      អក្ខាតារោ  តថាគតា
បដិបន្នា  បមោក្ខន្តិ      ឈាយិនោ  មារពន្ធនា ។
ផ្លូវមានអង្គ៨ប្រសើរជាងផ្លូវទាំងឡាយ  បទ៤ គឺអរិយសច្ច ​ប្រសើរជាងសច្ចៈទាំង​ឡាយ  វិរាគធម៌ប្រសើរជាងធម៌ទាំងឡាយ មួយទៀត ព្រះតថាគតមានចក្ខុប្រសើរជាង​សត្វទ្វេបាទទាំងឡាយ  ផ្លូវនេះឯង ប្រព្រឹត្តទៅដើម្បីសេចក្តីបរិសុទ្ធនៃទស្សនៈ ផ្លូវ​ដទៃមិនមានទេ ។  ព្រោះហេតុនោះ អ្នកទាំងឡាយ  ចូរដើរទៅកាន់ផ្លូវនេះ ផ្លូវនេះ​ជាផ្លូវញ៉ាំងមារឲ្យវង្វេង  អ្នកទាំងឡាយដើរទៅកាន់ផ្លូវនេះហើយ អាចនឹងធ្វើឲ្យ​ផុតទុក្ខបាន ។ ផ្លូវនេះហើយ  ដែលតថាគតដឹងថាជាផ្លូវកម្ចាត់បង់កូនសរ  ប្រាប់ដល់​អ្នកទាំងឡាយ សេចក្តីព្យាយាមញ៉ាំងកិលេសឲ្យក្តៅសព្វ អ្នកទាំងឡាយគប្បីធ្វើ ព្រះតថាគតទាំងឡាយ  គ្រាន់តែជាអ្នកប្រាប់  ជនទាំងឡាយមានការពិនិត្យ បាន​ដើរ​ទៅហើយ  នឹងរួចចាកចំណងរបស់មារបាន ។

សៀវភៅ សិក្សាព្រះសូត្រភាគ១១
ដោយ៥០០០ឆ្នាំ