រឿងរ៉ាវមួយអំពីព្រះពុទ្ធសាសនាដែលមនុស្សភាគច្រើនមិនធ្លាប់ដឹង

ទោះបីជាព្រឹត្តិការណ៍នេះមានសារៈសំខាន់យ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រពុទ្ធសាសនា ហើយ​ប្រសិនបើវាមិនបានកើតឡើងក្នុងថ្ងៃនោះទេ ព្រះពុទ្ធសាសនានៅថ្ងៃនេះ ប្រហែល​ជាមិនមែនជាបែបដែលយើងកំពុងឃើញនោះឡើយ។

តើអ្នកធ្លាប់ឆ្ងល់ទេថា ក្នុងសម័យពុទ្ធកាល តើនរណាជា គូប្រជែង ខាងផ្លូវគំនិតដែលគួរឱ្យខ្លាចបំផុតរបស់ព្រះពុទ្ធ? មនុស្សជាច្រើនប្រហែលជានឹកឃើញដល់ព្រះទេវទត្ត ឬក្រុម​ព្រាហ្មណ៍អ្នកប្រកាន់ពិធីការ ប៉ុន្តែតាមការពិត ក្រុមមនុស្សដែលមានឥទ្ធិពលខាង​ផ្លូវគំនិតខ្ពស់បំផុត និងតែងតែមានឈ្មោះប្រាកដនៅក្នុងព្រះត្រៃបិដកទន្ទឹមនឹងព្រឹត្តិការណ៍សំខាន់ៗជានិច្ច គឺក្រុមដែលហៅថា និគ្រន្ថ ។



តើនិគ្រន្ថជានរណា?
និគ្រន្ថ (ប្រែថា អ្នកមិនមានកិលេសគ្រឿងចងរឹត) គឺជាក្រុមអ្នកបួសក្នុងសាសនាជេន ដឹកនាំដោយ និគ្រន្ថ នាដបុត្ត (ឬព្រះមហាវីរៈ)។ ពួកនេះមានជំនឿយ៉ាងតឹងរ៉ឹងបំផុត ដូចជាការបំពេញតបៈដោយការមិនស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ ការមិនផឹកទឹកត្រជាក់ (ព្រោះ​ខ្លាចបំផ្លាញជីវិតតូចៗក្នុងទឹក) និងជឿថា កម្មចាស់ ត្រូវតែសងដោយការធ្វើទារុណ​កម្មរាងកាយតែប៉ុណ្ណោះ។

របត់សំខាន់៖ ការប៉ះទង្គិចគ្នាផ្នែកបញ្ញា
មានព្រឹត្តិការណ៍ដ៏ល្បីល្បាញមួយ គឺនៅពេលដែល ឧបាលិគហបតី មហាសេដ្ឋីដែលជាឧបដ្ឋាកចម្បងរបស់ពួកនិគ្រន្ថ ត្រូវបានបញ្ជូនមកដើម្បី តថវីទូ (ដេញដោល) យកឈ្នះ​ព្រះពុទ្ធដោយតក្កវិជ្ជាដែលបានត្រៀមទុកយ៉ាងល្អិតល្អន់។ បរិយាកាស​ក្នុងថ្ងៃនោះ​ពោរ​ពេញដោយភាពតានតឹង។ ពួកនិគ្រន្ថជឿថា កាយកម្ម (ការធ្វើតាមកាយ) សំខាន់បំផុត ប៉ុន្តែព្រះពុទ្ធទ្រង់បានសួរត្រឡប់ដោយហេតុផល រហូតដល់ឧបាលិបានឃើញការពិតថា មនោកម្ម (ចេតនាខាងចិត្ត) ទៅវិញទេដែលជាអ្នកកំណត់វិថីជីវិត។

ចិត្តទូលាយដែលពិភពលោកត្រូវចារឹក អ្វីដែលធ្វើឱ្យរឿងនេះក្លាយជាវីរភាព មិនមែនត្រឹមតែការយកឈ្នះដោយពាក្យសម្តីនោះទេ។ បន្ទាប់ពីឧបាលិគហបតីមានសទ្ធាជ្រះថ្លា ហើយសុំប្រកាសខ្លួនជាពុទ្ធមាមកៈ ព្រះពុទ្ធបែរជាទ្រង់ហាមឃាត់ទៅវិញ! ទ្រង់មានពុទ្ធដីកាថា៖ មនុស្សមានឈ្មោះបោះសំឡេងដូចជាអ្នក គួរតែពិចារណាឱ្យបានគ្រប់ជ្រុងជ្រោយជាមុនសិន ។ 

ហើយអ្វីដែលសំខាន់បំផុតនោះ គឺទ្រង់បានផ្ដាំថា៖
ទោះបីជាអ្នកមកជាសាវ័ករបស់យើងហើយក្ដី ប៉ុន្តែអ្នកត្រូវតែបន្តថ្វាយចង្ហាន់បិណ្ឌបាត និងឧបត្ថម្ភដល់ពួកនិគ្រន្ថ (គ្រូចាស់) ដូចដែលធ្លាប់បានធ្វើកន្លងមក ។
នេះគឺជាបេះដូងនៃព្រះពុទ្ធសាសនាដែលសង្កត់ធ្ងន់លើសេចក្តីមេត្តា និងចិត្តទូលាយ មិនមែនជាការបង្កើតសង្គ្រាមជំនឿ ប៉ុន្តែគឺជាការមើលឃើញនូវសីលធម៌ និងមនុស្សធម៌ ខ្ពស់ជាងលទ្ធិសាសនា។

នៅក្នុងពិភពបច្ចុប្បន្នដែលយើងតែងតែបែងចែកបក្សពួកដោយសារជំនឿ ឬមតិខុសគ្នា រឿងរ៉ាវរបស់និគ្រន្ថ និងឧបាលិ បង្រៀនយើងថា បញ្ញា ដែលពិតប្រាកដ មកជា​មួយ ​ភាពទន់ភ្លន់ និង ចិត្តទូលាយ ។ ការទទួលស្គាល់ការពិតមិនបានធ្វើឱ្យយើងចាញ់នោះ​ទេ ប៉ុន្តែវាធ្វើឱ្យយើងរួចផុតអគតិ ដែលចងរឹតចិត្តយើងទុក។

តើអ្នកធ្លាប់ដឹងពីរឿងរ៉ាវនៃចិត្តទូលាយរបស់ព្រះពុទ្ធចំពោះ និគ្រន្ថ ក្នុងលើកនេះពី​មុន​មក​ដែរឬទេ? ប្រសិនបើជាអ្នកក្នុងថ្ងៃនោះ តើអ្នកហ៊ានបន្តឧបត្ថម្ភមនុស្សដែលធ្លាប់ជា គូប្រជែង ខាងជំនឿដែរឬទេ?

ប្រភពៈ ហ្វេសប៊ុក Long Ti (ធម្មចរិយា ឡេង ពិសិទ្ធិ)
ដោយ៥០០០ឆ្នាំ