ថេយ្យសំវាសកៈ

ថេយ្យសំវាសកៈ ប្រែថា អ្នកដែលមានសង្វាសដោយការលួច (បួសក្លែងក្លាយ) មាន ៣ ប្រភេទគឺ ៖

១. លិង្គថេនក (លួចលិង្គ ឬលួចភេទ) គឺករណីគ្រហស្ថដែលបួសក្លែងក្លាយ ប៉ុន្តែមិនពេញចិត្តសង្វាស (ពាក្យថា សង្វាស(សំវាស) ក្នុងទីនេះ មានន័យរួមទាំង ការពេញចិត្តនឹងការក្រាបថ្វាយបង្គំ ការរាប់វស្សា ការអង្គុយតាមលំដាប់វស្សា និងការចូលរួមសង្ឃកម្មផ្សេងៗ)។

២. សំវាសថេនក (លួចសង្វាស) មាន ២ ករណីគឺ ៖
      ១) សាមណេរដែលទៅបញ្ឆោតភិក្ខុថាខ្លួនឯងជាភិក្ខុ ហើយពេញចិត្តនឹងសង្វាស ឧទាហរណ៍ថា សាមណេរខ្លះ មានវ័យឬមុខមាត់ចាស់ជាងភិក្ខុ ពេលគេសួរនាំ ក៏ឆ្លើយថាខ្លួនជាភិក្ខុ ហើយពេញចិត្តនឹងឲ្យភិក្ខុដទៃថ្វាយបង្គំខ្លួន អង្គុយលើភិក្ខុជាដើម។
      ២) ភិក្ខុដែលបានប្រាប់លាចាកសិក្ខាបទ (សឹក) រួចហើយ ប៉ុន្តែនៅក្នុងពេលដែលមិនទាន់ដោះស្បង់ចីពរចេញ ក៏នៅតែទៅពេញចិត្តនឹងសង្វាសនៅឡើយ ដូចជា ទៅទទួលយកការក្រាបថ្វាយបង្គំពីភិក្ខុរូបដទៃ។

៣. ឧភយថេនក (លួចទាំងពីរ) មាន ២ ករណីគឺ ៖
      ១) គ្រហស្ថដែលបួសក្លែងក្លាយហើយពេញចិត្តនឹងសង្វាស។
      ២) ភិក្ខុដែលបានដោះស្បង់ចីពរចេញដោយគ្មានចំណង (គឺលែងមានចិត្តជាប់ពាក់ព័ន្ធ) ត្រូវបារាជិកហើយ ក៏នៅតែត្រឡប់មកពេញចិត្តនឹងសង្វាសវិញ មានន័យថា ភិក្ខុដែលត្រូវបារាជិក បានសឹកចេញទៅហើយ ប៉ុន្តែនៅតែត្រឡប់មកធ្វើខ្លួនជាភិក្ខុដូចដើមវិញ។

បញ្ជាក់៖ បុគ្គលនោះ មានចិត្តមិនបរិសុទ្ធ ហើយបញ្ឆោតភិក្ខុប៉ុណ្ណោះ ទើបជាថេយ្យសំវាសកៈ។ ករណីអ្នកបោកប្រាស់ដែលកោរសក់ស្លៀកស្បង់គ្រងចីវរទៅបញ្ឆោតតែគ្រហស្ថ មិនរាប់ជាថេយ្យសំវាសកៈទេ។ ម្យ៉ាងទៀត ប្រសិនបើជាថេយ្យសំវាសកៈហើយ នឹងរាប់ជាអភព្វបុគ្គល គឺបុគ្គលដែលត្រូវហាមប្រាមការបួសជាសាមណេរ និងឧបសម្បទាទៀតក្នុងជាតិនេះ (ទោះបីបួសក៏មិនឡើង) ហើយប្រសិនបើបន្តបញ្ឆោតថាជាភិក្ខុទៅទៀត នឹងរារាំងទាំងសុគតិ និងមគ្គ ប៉ុន្តែប្រសិនបើត្រឡប់ខ្លួនមកទទួលយកភេទជាគ្រហស្ថវិញ នឹងរារាំងតែមគ្គ មិនរារាំងសុគតិឡើយ។ ដូច្នេះ បើមិនសឹក នៅតែតាំងថាជាភិក្ខុ ហើយពេញចិត្តនឹងឲ្យភិក្ខុដទៃថ្វាយបង្គំ ពេញចិត្តនឹងចូលរួមធ្វើសង្ឃកម្ម ពេញចិត្តនឹងអង្គុយលើភិក្ខុដែលត្រឹមត្រូវជាដើម គឺជាតិនេះ បិទទ្វារសុគតិ នឹងទៅកាន់អបាយដោយប្រាកដ។ ប៉ុន្តែដឹងខ្លួនទាន់ ក៏សឹកទៅជាគ្រហស្ថ ធ្វើទាន រក្សាសីល ចម្រើនភាវនា ក៏បានសុគតិជាធម្មតា។៚

ប្រភពៈ ហ្វេសប៊ុក Dara Sou

ដោយ៥០០០ឆ្នាំ