កាលរមែងសុីនូវពួកសត្វទាំងអស់

Public date : 05, Sep 2026 (323 Read)

ព្រះពុទ្ធគាថាក្នុង មូលបរិយាយសូត្រ
កាលោ ឃសតិ ភូតានិ សព្វានេវ សហត្ថនា
យោ ច កាលឃសោ ភូតោ ស ភូតបចនឹ បចិ ។
(អាចារ្យទិសាបាមោក្ខ ពោធិសត្វ សួរថា) កាលរមែងសុីនូវពួកសត្វទាំងអស់ ព្រមទាំងខ្លួនឯង, ចំណែកសត្វណាជាអ្នកសុីនូវកាល សត្វនោះ ឈ្មោះថា ដុតនូវតណ្ហាដែលជាធម្មជាតិដុតនូវសត្វ ។ (បិដក លេខ ៥៨ ទំព័រ ១៣៣)

កាលទាំងឡាយតែងកន្លងផុតទៅ
(គាថាក្នុង អច្ចេន្តិសូត្រ)
អច្ចេន្តិ កាលោ តរយន្តិរត្តិយោ
វយោគុណា អនុបុព្វំ ជហន្តិ
ឯតំ ភយំ មរណេ បេក្ខមានោ
លោកាមិសំ បជហេ សន្តិបេក្ខោ ។
កាលទាំងឡាយតែងកន្លងផុតទៅ រាត្រីទាំងឡាយតែងឆ្លងហួសទៅ ជំនាន់នៃវ័យទាំងឡាយតែងលះបង់នូវលំដាប់, កាលបើបុគ្គលបានសំឡឹងឃើញភ័យនោះ ក្នុងសេចក្តីស្លាប់ហើយ ជាអ្នកសំឡឹងយកសេចក្តីស្ងប់ គួរតែលះបង់អាមិសៈក្នុងលោកចេញ ។ (សុត្តន្តបិដក ២៩, ទំព័រ ០៦)

បទថា ឯតំ ភយំ មានសេចក្តីថា ភ័យ ៣ យ៉ាងនេះ គឺ ៖
១- កាលានំ អទិក្កមនំ : ការកន្លងទៅនៃកាលទាំងឡាយ
២- រត្តិទិវានំ តរិតភាវោ : សេចក្តីដែលយប់និងថ្ងៃកន្លងទៅដោយរហ័ស
៣- វយោគុណានំ ជហនភាវោ : សេចក្តីដែលគំនរនៃវ័យទាំងឡាយ ត្រូវលះចោលបុគ្គលទៅ ។ (អដ្ឋកថា)

សុខិតា ហោថ, ទុក្ខា មុច្ចថ = សូមអ្នកទាំងឡាយ បានដល់នូវសេចក្តីសុខ, ចូររួចផុតចាកទុក្ខ ។

ប្រភព៖ ហ្វេសប៊ុក Phuorng Sovann

ដោយ៥០០០ឆ្នាំ

Scan Link

Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
                )

            [1] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 2
                    [shortcode] => [ADS2]
                    [full_code] => c
                )

        )

)