ថ្ងៃ ព្រហស្បតិ៍ ទី ០៦ ខែ ឧសភា ឆ្នាំឆ្លូវ ត្រី​ស័ក, ព.ស.​២៥៦៥  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កម្រងកំណាព្យនិងស្មូត្រ (Mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុឱវាទព្រះពុទ្ធ
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ វត្តគល់ទទឹង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តខ្ចាស់
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ការជូនដំណឹង
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ១២១,៤៨៥
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ១៤៧,២៤៧
ខែនេះ ១,០៥២,៦៨៤
សរុប ១៩១,៦០៨,០០១
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ៣០ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៤១៤៩ ដង)

សម្បត្តិ​វិបត្តិតោ



 
សម្បត្តិ​វិបត្តិតោ
(ដោយ​ការ​វិបត្តិ​នៃ​សម្បត្តិ)

បទថា សម្បត្តិវិបត្តិតោ ដោយ​ការ​វិបត្តិ​នៃ​សម្បត្តិមាន​អធិប្បាយ​ថា សម្បត្តិ​ក្នុង​លោក​នេះ ស្អាត​បាន​ត្រឹម​តែ​មួយ​រយៈ​កាល នៅ​ពេល​វិបត្តិ​មិន​ទាន់​គ្រប​សង្កត់ តែ​ថា​សម្បត្តិ​កន្លង​ផុត​វិបត្តិ​មិន​មាន ពិត​ហើយ សូម្បី​ព្រះបាទ​អសោក ទ្រង់​មាន​សេចក្ដី​សុខ បាន​គ្រប់គ្រង​ផែន​ដី​ទាំង​មូល​ចំនាយ​ព្រះរាជទ្រព្យ​ ១០០កោដិ (១ថ្ងៃ) ក្នុង​ទី​បំផុត​ ទ្រង់​គ្រប់​គ្រង​ភាព​ជា​ធំ​លើ​ផ្លែ​កន្ទួត​ព្រៃ​ ១ ចំហៀង​ប៉ុណ្ណោះ ព្រម​ទាំង​កូន​ខ្ទម​នោះ​ឯង កាល​បុណ្យ​អស់​ហើយ ព្រះអង្គ​ក៏​បែរព្រះភក្ត្រ​ទៅ​រក​មរណភាព ដល់​នូវ​សេចក្ដី​សោកសៅ ហើយ​ទៅ។

ម្យ៉ាង​ទៀត ការ​មិន​មាន​រោគ​ទាំង​ពួង រមែង​មាន​ជម្ងឺ​ជា​បរិយោសាន ភាព​ជា​កម្លោះ ( ក្រមុំ )  រមែង​មាន​ជរា​បរិយោសាន ការ​រស់​នៅ រមែង​មាន មរណៈ ជា​បរិយោសាន​លោក​សន្និវាស​ទាំង​មូល ត្រូវ​ជាតិ​ជាប់​តាម ត្រូវ​ជរា​ដេញ​សង្គ្រុប ត្រូវ​ព្យាធិរួបរឹត ត្រូវ​មច្ចុកម្ចាត់ ព្រោះ​ហេតុ​នោះ​ព្រះមានព្រះភាគ​ទើប​ត្រាស់​ថា៖

ភ្នំ​ថ្ម​តាន់​ខ្ពស់​សន្លឹម រមៀល​កិន​សត្វ មក​ពី​ទិស​ទាំង​ ៤ ​ដោយ​ជុំវិញ ( មិន​វៀរ​នរណា ) យ៉ាង​ណា​មិញ ជរា និង មរណៈ ក៏​ដូច្នោះ រមែង​គ្រប​សង្កត់​សត្វ​ទាំង​ឡាយ គឺ ពួកក្សត្រ ពួកព្រាហ្មណ៍ ពួក​វេស្សៈ ពួក​សូទ្រៈ ពួក​ចណ្ឌាល និង បក្កុសៈ ( កម្មករ​ចាក់​សម្រាម ) មិន​លើក​លែង​នរណា​ៗ កិន​កម្ទេច​ទាំង​អស់, ក្នុង​ជរា និង​មរណៈ​នោះ​ក៏​មិន​មាន សម្រេប់​ពល​រថ​ក៏​មិន​មាន សម្រាប់​ពល​ថ្មី​ក៏​មិន​មាន ទាំង​នរណា​ៗ​ក៏​មិន​អាច​យក​ឈ្នះ​ដោយ​មន្ត​យុទ្ធ ( ការ​ប្រើ​វេទមន្ត ) ឬ​ដោយ​ទ្រព្យ​ឡើយ។ វិបត្តិ គឺ មរណៈ ជា​បរិយោសាននៃ​សម្បត្តិ គឺ​ជីវិត​ មានន័យ​ដូច​ពោល​មក​នេះ​ឯង ព្រះ​យោគាវចរ គប្បី​រឭក​ដល់​ជីវិត ដែល​មាន​មរណៈ​ជា​បរិយោសាននោះ រឭក​ដល់​សេចក្ដី​ស្លាប់ ដោយ​អាការវិបត្តិ​នៃ​សម្បត្តិ​ចុះ។

ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ មរណស្សតិ

ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ 
 
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទអ្នកអាចអានបន្ត
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៣០១១ ដង)
បុគ្គល​មិន​គប្បី​ជា​បុរស​នៃ​អ្នក​ដទៃ​ឡើយ
ផ្សាយ : ២៧ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៤២៦៣០ ដង)
គុណ​នៃ​ការ​បូ​ជា​ប្រ​យោជន៍​​ ចំ​ពោះ​មិត្ត​សំ​ឡាញ់
ផ្សាយ : ៣០ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ២៤២៧៦ ដង)
អានិសង្ស​នៃ​ការ​សមា​ទាន​ឧបោសថ​សីល​
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែវិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕