ត្រូវមានខ្លួនឯងជាទីពឹង

ផ្សាយ : ០៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០២៦ (អាន: ១៦៥ ដង)

មេត្តាករុណា រមែងសម្រេចប្រយោជន៍ដល់ខ្លួនឯងនិងអ្នកដទៃ ពោលគឺចិត្តរបស់យើងរមែងជាសុខ ចំណែកអ្នកទទួលក៏មានសេចក្តីសុខ រីករាយចិត្ត។ មនុស្សសាងការងារ រួចហើយ ការងារនោះឯងសាងមនុស្ស ដូច្នេះត្រូវតែការងារល្អ ទើបបានជាមនុស្សល្អ ទេវតាល្អ...។ នៅក្នុងបកិណ្ណកវគ្គ ( វគ្គទី ២១ នៃព្រះគាថាធម្មបទ )

ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់ត្រាស់សម្តែងថា
យេសញ្ច សុសមារទ្ធា   និច្ចំ កាយគតា សតិ
អកិច្ចន្តេ ន សេវន្តិ   កិច្ចេ សាតច្ចការិនោ
សតានំ សម្បជានានំ   អត្ថំ គច្ឆន្តិ អាសវា ។
សតិប្រព្រឹត្តទៅក្នុងកាយជានិច្ច ដែលពួកភិក្ខុណាបានប្រារព្ធហើយដោយប្រពៃ ភិក្ខុទាំងនោះ រមែងជាអ្នកធ្វើការដែលគួរធ្វើរឿយៗ មិនធ្វើការដែលមិនគួរធ្វើ (ដូច្នេះ) អាសវៈទាំងឡាយ នៃពួកភិក្ខុនោះ ដែលជាអ្នកមានសតិ មានសម្បជញ្ញៈ រមែងដល់នូវការតាំងនៅមិនបាន ។

សៀវភៅ សិក្សាព្រះសូត្រភាគ១១
ដោយ៥០០០ឆ្នាំ

ស្កែនយកតំណ
ត្រូវមានខ្លួនឯងជាទីពឹង

Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
                )

            [1] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 2
                    [shortcode] => [ADS2]
                    [full_code] => c
                )

        )

)

ផ្សាយជាធម្មទាន

ត្រូវមានខ្លួនឯងជាទីពឹង