ថ្ងៃ សៅរ៍ ទី ២៦ ខែ កញ្ញា ឆ្នាំជូត ទោ​ស័ក ព.ស.​ ២៥៦៤  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កម្រងកំណាព្យនិងស្មូត្រ (Mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
ផ្សាយផ្ទាល់
ទីតាំងៈ វត្តព្រះគន្ធកុដិ បាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ តាមកាលវិភាគផ្សាយ
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ វត្តគល់ទទឹង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុឯកភ្នំ
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុពណ្ណរាយណ៍
ទីតាំងៈ ខេត្តកណ្តាល
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុផ្កាយព្រឹក
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ការជូនដំណឹង
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ៤២,៥៧១
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ១១១,៧៩៣
ខែនេះ ៣,២៥៤,២៦១
សរុប ១៤៨,១៩៣,៨៤៤
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ២៨ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៧៦២៥ ដង)

មិត្ត​រួម​សុខ​ទុក្ខ​



 
មិត្ត​រួម​សុខ​ទុក្ខ​

មិត្ត​ល្អ​ជំពូក​ទី ២ ជា​មិត្ត​រួម​សុខ​ទុក្ខ​មាន​លក្ខណៈ ៤ យ៉ាង​គឺ

១- គុយ្ហមស្ស អាចិក្ខតិ ប្រាប់​នូវ​អាថ៌កំបាំង​របស់​ខ្លួន​ដល់​មិត្ត មនុស្ស​យើង​ម្នាក់ៗ​ដែល​នៅ​មានកិលេស​ គង់​ជួប​ប្រទះ​នូវ​រឿង​ដែល​នាំ​ឲ្យ​កង្វល់​ក្នុង​ចិត្ត បើ​យើង​លាក់​រឿង​នោះ​មិន​ឲ្យ​អ្នកដទៃ​ជួយ​ដោះ​ស្រាយ វា​អាច​យើងខ្លួន​ឯង​ដោះ​មិន​ចេញ មាន​ខ្លះ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ផ្ដេស​ផ្ដាស​ឲ្យ​ដល់​ខ្លួន​ឯង​ទៀត​ផង ប៉ុន្តែ​បើ​ចេះ​តែ​និយាយ​ប្រាប់​ដល់​មនុស្ស​មិន​រើស​មុខ វា​អាច​កាន់​តែ​ធ្ងន់​ធ្ងរ ដូច្នេះ​ដែល​ល្អ​បំផុត​គឺ​មិត្ត​មាន​សន្ដាន​ចិត្ត​ល្អ មិត្ត​រួម​សុខ​ទុក្ខ​ជា​មួយ​យើង កាល​ដែល​មិត្ត​ល្អ​របស់​យើង​បាន​ដឹង​ហើយ គេ​មិន​ធ្វើ​ព្រងើយ​ឡើយ គេ​មាន​ឧបាយ​ដោះ​ស្រាយ និង​វិធី​លួង​លោម​ចិត្ត​យើង​ច្រើន​យ៉ាង សម្រាប់​ឲ្យ​យើង​ជា​មិត្ត​ល្អ​ជា​មួយ​អ្នក​ណា យើង​ត្រូវ​ប្រាប់​នូវ​អាថ៌កំបាំង​របស់​យើង​ដល់​អ្នក​នោះ។

ការ​មិន​មាន​រោគ​ជា​លាភ​យ៉ាង​ប្រសើរ សេចក្ដីសន្ដោសតាម​មាន​តាម​បាន​ជា​ទ្រព្យ​ដ៏​ប្រសើរ ការ​សិ្នទ្ធ​ស្នាលនឹង​គ្នា​ជា​ញាតិ​ដ៏​ប្រពៃ​ ព្រះ​និព្វាន​ជា​បរមសុខ។

ការ​បាន​ឃើញ​នូវ​ព្រះ​អរិយបុគ្គល​ទាំង​ឡាយ ជា​ការ​ប្រពៃ​ការ​នៅ​រួម​ជា​មួយ​ព្រះអរិយបុគ្គល​ទាំង​នោះ នាំ​ឲ្យ​កើត​នូវ​សេចក្ដី​សុខ​គ្រប់​គ្រា គ្រប់​វេលា បុគ្គល​ដែល​អាច​បាន​នូវ​សេចក្ដី​សុខ​ ជា​និច្ច​កាល​ពិត​ប្រាកដ​ ព្រោះ​មិន​បាន​ជួប​នូវ​សេចក្ដី​សុខ ជានិច្ច​កាល​ពិត​ប្រាកដ​ ព្រោះ​មិន​បាន​ជួប​ប្រទះ​នូវ​បុគ្គល​ពាល​ទាំង​ឡាយ​ព្រោះ​ថា បុគ្គល​ដែល​ត្រាច់​រួម​គឺ​សមាគម​ជា​មួយ​ជនពាល រមែងសោក​សៅ​អស់​កាល​ដ៏​យូរ​អង្វែង​ ការ​នៅ​រួម​ជា​មួយ​បុគ្គល​ពាល​ទាំង​ឡាយ ជា​ហេតុ​នាំ​ឲ្យ​កើត​ទុក្ខ​ជាប់​ជានិច្ច ដូច​ជា​ការ​នៅ​រួម​ជា​មួយ​នឹង​សត្រូវ យ៉ាង​នោះ​ដែរ ចំណែក​អ្នក​មាន​បញ្ញា​មាន​ការ​នៅរួម​ជា​មួយ​អ្នក​ប្រាជ្ញ រមែង​ជា​សុខ ដូច​ការ​សមាគម​គ្នា​នៃ​ពពួក​ញាតិ អ៊ីចឹង​ដែរ។

អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ ចូរ​សេពគប់​ជា​មួយ​នឹង​អ្នក​ប្រាជ្ញ អ្នក​មាន​បញ្ញា​ជា​ពហុស្សូត ជា​អ្នក​ខ្មី​ឃ្មាត​ក្នុង​ការងារ​ជា​ប្រក្រតី មាន​ចរិយាវត្ត​ល្អប្រពៃ ជា​ព្រះអរិយៈ ជា​សប្បុរស​មាន​បញ្ញា​ឈ្លាសវាងវៃ ឲ្យ​បាន​ជាប់​លាប់​ជា​អចិន្ត្រៃយ៍ បី​ដូច​ជា​ព្រះចន្ទដែល​ត្រាច់​ទៅ​តាម​ផ្លូវ​ដែល​គេ​ហៅ​ថា​ផ្លូវ​នក្ខឫក្ស ដូច្នោះឯង។

២- គុយ្ហមស្ស បរិគុយ្ហតិ ជួយ​បិទបាំង​នូវ​អាថ៌កំបាំង​របស់​មិត្ត មិត្ត​ល្អ​ប្រៀប​បី​ដូច​ជា​សំពត់​រុំកាយ ឬ​ប្រៀប​ដូច​ជា​ឪពុក​ម្ដាយ​ដែល​រក្សា​កូន​របស់​ខ្លួន​យ៉ាង​នោះ​ឯង ពោល​គឺ​មាន​ចិត្ត​ស្មោះ​ត្រង់​ មិន​មាន​ក្នុង​ផ្សេង ឯ​ក្រៅ​ផ្សេង​នោះ​ឡើយ ហើយ​ហ៊ាន​ពោល​ជំទាស់​នឹង​អ្នកដទៃ ដែល​គេ​និយាយ​អ្វី​ៗ​អាក្រក់​ៗ រឿង​នេះ​រឿង​នោះ ខុស​ខ្លះ​ត្រូវ​ខ្លះ ដែល​ជា​រឿង​រ៉ាវ​ផ្ទាល់​ខ្លួន​របស់​សម្លាញ់។

តាម​ពិត​រឿង​អាថ៌​កំបាំង មិន​មែន​សុទ្ធ​តែ​រឿង​អាក្រក់ទាំង​អស់​នោះ​ទេ រឿង​ល្អ​ក៏​មាន​ដែរ ប៉ុន្តែ​ជា​រឿង​បាបកម្ម​អំពើ​ខុស​ឆ្គាំឆ្គង​របស់​ខ្លួន​ឯង គឺ​ខ្លួន​ឯង​មិន​ត្រូវ​លាក់ មិន​ត្រូវ​បិទបាំង​ទុក​ទេ ព្រោះ​វា​នាំ​ឲ្យ​សៅហ្មង​ចិត្ត នៅ​ពេល​ជិត​ស្លាប់​យ៉ាង​ហោច​ក៏​ត្រូវ​ប្រាប់​ដល់​មិត្ត​រួម​សុខទុក្ខ​របស់​ខ្លួន​ដែរ តែ​បើ​វា​ជា​រឿង​របស់​អ្នក​ដទៃ​វវិញ​នោះ មិន​ត្រូវ​រើ​ជជុះ​ខ្វេះ​កកាយ ហែក​កេរ្តិ៍​បង្ហាញ​ខ្មាស ដោយ​ចង់​ឲ្យ​អ្នក​ផ្សេង​ៗ​ដឹង​នោះ​ឡើយ។

ទោស​អ្នក​ដទៃ​មើល​ឃើញ​បាន​ដោយ​ងាយ សូម្បី​តែ​តិច​តួច​ឬ​តូច​តាច​ក៏​ដោយ ឯ​ទោស​របស់​ខ្លួន​ឯង​វិញ មើល​ឃើញ​ដោយ​លំបាក ទោះ​ជា​កំហុស​នោះ​ធំ​ប៉ុនណា​ក៏​មើល​ឃើញ​ដែរ ព្រោះ​ថាបុគ្គល​នោះ​រមែង​ទម្លាក់​ទោស​ដល់​ជន​ដទៃ ដូច​ជា​គេ​បោច​អង្កាម​បញ្ច្រាស​ខ្យល់ យ៉ាង​នោះ​ឯង ប៉ុន្តែ​គេ​រមែង​បិទបាំង​នូវ​ទោស​របស់​ខ្លួន ដូច​ជា​ព្រាន​ព្រៃ បិទ​បាំង​រាងកាយ​ដោយ​គ្រឿង​បិទបាំង​ផ្សេងៗ ក្នុង​ពេល​រង់​ចាំ​ចាប់​សត្វ ដូច្នោះ​ដែរ។

៣- អាបទាសុ ន វិជហតិ មិន​បោះ​បង់​មិត្ត​ក្នុង​គ្រា​មាន​វិបត្តិ នៅ​ពេលយើង​មាន​ភ័យ ឬ​វិបត្តិ​ធំតូច​អ្វី​មួយ​នោះ មិត្ត​រួម​សុខ​ទុក្ខ​មិន​លះ​បង់​ចោល​យើង​ឡើយ គឺ​នៅ​រាប់​អាន​ជា​មិត្ត នៅ​ជិត​ដិត​នៅ​ជួយ​លើក​ស្ទួយ​យើង នៅ​ជា​ទីពឹង បី​ដូច​ជា​អាវ​ធំ​ក្រាស់​ក្នុងរដូវ​រងារ។

រឿង​សំខាន់​នៅ​ត្រង់​ការ​អប់រំ​ចិត្ត តាម​ពិត​ មិន​មាន​អ្វី​គ្រប់​គ្រាន់​សម្រាប់​យើង​ឡើយ បើ​យើង​មិន​រៀន​ឲ្យ​ចេះ​ល្មម​នោះ​ទេ ដូច​ជា​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ជា​ដើម ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ដែល​ប្រសើរ​ពិត​មិន​មែន​នៅ​លើ​ច្រើន​ឬ​ល្អៗ ចាក់​គរ​យក​ទៅ​ណា​មិន​អស់​នោះ​ឡើយ ប៉ុន្តែ​បើ​ម្ចាស់​ទ្រព្យ​ចេះ​ល្មម​តាម​មាន តាម​បាន ចំពោះ​សម្បត្តិ​ដែល​បាន​មក​ប្រកប​ដោយ​ធម៌​នោះ ទោះ​ជា​សម្បត្តិ​នុះ​តិច​ក៏​ដោយ ក៏​ឈ្មោះ​ថា​ជា​ទ្រព្យ​ដ៏​ប្រសើរ​ក្រៃ​លែង ត្រង់​កន្លែង​នេះ​មិន​ងាយ​មនុស្ស​បាន​ឃើញ​ឡើយ ព្រោះ​លាភ​ច្រើន​ពេក សម្លឹង​ទៅ​រក​តែ​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​មាស​ប្រាក់​ច្រើនៗ ទុក​ឲ្យ​ខ្លួន​ឯង​ក្រ​មួយ​ជីវិត ​មក​អំពី​មិន​ចេះ​គ្រប់​គ្រាន់​នោះ​ឯង។

មនុស្ស​ខ្លះ​មាន​សម្បត្តិ​ច្រើន ប៉ុន្តែ​ជំពាក់​បំណុល​គេ​មិន​តិច​ឡើយ ជំពាក់​ទាំង​ជីវិត​គេ​ទៀត​ផង ព្រោះ​ហេតុ​តែ​មិន​ចេះ​សន្ដោស​ចំពោះ​ទ្រព្យ ល្មោភ​ក្នុង​សម្បត្តិ ក៏​ប្រព្រឹត្ត​ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ច​កាប់​សម្លាប់​លួច​ប្លន់ ។ល។ មនុស្ស​ខ្លះ​ទៀត ដល់​ពេល​មាន​បាន​មាន​បុណ្យ​មានស័ក្តិ ក៏​បំភ្លេច​មិត្ត​សម្លាញ់ ដែល​ធ្លាប់​រួម​សុខ​រួម​ទុក្ខ ថែម​ទាំង​ធ្លាប់​មាន​នូវ​ឧបការៈ​ផ្សេងៗ​ទៀត​ផង​នោះ ចោលអស់​រលីង មនុស្ស​របៀប​នេះ​នឹង​មាន​កម្មពៀរ គឺ​មិន​អាច​មាន​មិត្ត​ល្អ​តទៅ​ទបាន​ឡើយ។

ភ្នំមាស​សុទ្ធ​ដល់​ទៅ​ពីរ ក៏​មិន​អាច​ញ៉ាំង​ឲ្យ​មនុស្ស​មិន​សន្ដោស​ម្នាក់ គ្រប់​គ្រាន់​បាន​ឡើយ បុគ្គល​ដឹង​សេចក្ដី​នោះ​ហើយ​គប្បី​ប្រព្រឹត្ត​ឲ្យ​ដឹង​ប្រមាណ។
កាល​បើ​សេចក្ដី​ត្រូវ​ការ​កើត​ឡើង​ហើយ មិត្ត​សម្លាញ់​ទាំង​ឡាយ​នាំ​សេចក្ដី​សុខ​មក​ឲ្យ សេចក្ដី​សន្ដោស​ចំពោះ​បច្ច័យ​ តាម​មាន​តាម​បាន នាំ​សេចក្ដី​សុខ​មក​ឲ្យ មនុស្ស​យើងគួរ​តែ​ចាប់​ផ្ដើម​ចម្រើន​នូវ​សេចក្ដី​ស្ងប់ ពី​ឥឡូវ​នេះ​ទៅ បើ​ចេះ​តែ​រង់​ចាំ ក្រែង​លោគ្មាន​ពេល សេចក្ដី​ស្ងប់​ជា​សុខ​យ៉ាង​ប្រសើរ​បំផុត។

៤- ជីវិតំបិស្ស អត្ថាយ បរិច្ចត្តំ ហោតិ សូម្បី​ជីវិត​ក៏​ហ៊ាន​លះ​បង់ ដើម្បី​ប្រយោជន៍​របស់​មិត្ត ឬ​មិន​គិត​ដល់​ជីវិត​របស់​ខ្លួន ក្នុង​កិច្ចការងារ​ដែល​ត្រូវ​ជួយ​មិត្ត។

មិត្ត​ល្អ​កម្ររក ផ្ទុយ​មក​វិញ​មាន​មនុស្ស​ខ្លះ ព្រោះ​ហេតុ​តែ​មាន​ប្រាក់ ហ៊ាន​លះបង់​ញាតិ​មិត្ត ព្រោះ​ដើម្បី​កិត្តិយស​និង​ការ​សរសើរ សូម្បី​ម៉ែ​ឪ​ឯង​ក៏​ហ៊ាន​សម្លាប់ មិន​ចាំ​បាច់​និយាយ​ដល់អ្នក​ដទៃ​ទៀត​ឡើយ។

តាម​ពិត​កិត្តិយស​របស់​មនុស្ស​ នៅ​ត្រង់​ការ​មាន​សីល មាន​ពាក្យ​សម្ដី​ហ្មត់ចត់​ស្រស់​ល្អ​ដូច​ផ្កា មានប្រាជ្ញា​វាងវៃ កិរិយា​ប្រព្រឹត្ត​ឱន​លំទោន​ជាប្រក្រតី មិន​រឹងត្អឹង ម្យ៉ាង​ទៀត​បុគ្គល​បាន​យស​ព្រោះ​ព្យាយាម​រវៀសរវៃ មិនខ្ជិល​ច្រអូស មិនញាប់ញ័រ​ក្នុង​អន្តរាយ​ទាំង​ឡាយ​ដែល​មក​ដល់​ខ្លួន ឈ្លាសវៃ​ក្នុង​ការងារ មាន​ប្រព្រឹត្តិ​ជាប់​តគ្នា​ជានិច្ច​គឺ​មិន​ដាច់សេចក្ដី​តស៊ូ ដោយ​ឡែក​ទៀត​បុគ្គល​បាន​យស​ព្រោះ​ចេះ​សង្គ្រោះ ជា​អ្នក​ចង​មិត្ត​បាន​ល្អ ពោល​យ៉ាង​ណា​ធ្វើ​យ៉ាង​នោះ ប្រាស​ចាក​សេចក្ដី​កំណាញ់ និង​ជា​អ្នក​ចេះ​ដឹងនាំ​ពន្យល់​ហេតុ​ការណ៍​ផ្សេងៗ ជា​អ្នក​ណែនាំ​អប់រំ​រឿយ​ៗ​ដល់​អ្នក​ដទៃ។

ដើម្បី​បាន​ជា​មនុស្ស​ល្អ​ ត្រូវ​ចេះ​ដាស​តឿន​ខ្លួន​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ធ្វើ​ជា​តម្រួត​ម្នាក់​ត្រួត​ខ្លួន​ឯង ដោយ​កុំ​ចាំ​បាច់​ទាល់​តែ​គេ​ត្រួត​កាល​បើ​យ៉ាង​នេះឈ្មោះ​ថា គ្រប់​គ្រង់​ខ្លួន​ឯង​បាន បុគ្គល​ណា​គ្រប់​គ្រង​រក្សា​ខ្លួន​ឯង​បាន បុគ្គល​នោះ​ជា​អ្នក​មាន​សតិ ជា​ធម្មតា​បុគ្គល​មាន​សតិ​មាំទាំ រមែង​នៅ​ជា​សុខ​គ្រប់​ឥរិយាបទ​ទាំង ៤។

មាន​តែ​ខ្លួន​ឯង​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​អាច​ជាទីពឹង​ឲ្យ​ខ្លួន​ឯង​បានព្រោះ​ថា​អ្នក​ដទៃ​មិន​អាច​លះ​បង់​នូវ​កិលេស​ឲ្យ​យើង​បាន​ទេ ហេតុ​ដូច្នេះ​ហើយ បុគ្គល​មាន​ស្មារតី​ គប្បី​រក្សា​ខ្លួន​ឲ្យ​បាន​ល្អ ដាច់​ខាត​កុំ​បោះបង់​ខ្លួន​ឯង​ចោល ក្នុង​ព្រៃ​ជ្រៅ​គឺ​អវិជ្ជា​ឲ្យ​សោះ ព្រោះ​បើ​អត់អំពី​ខ្លួន​ឯង​ទៅ​មិនមាន​អ្នក​ណា​មក​ជួយ​យើង​ ជំនួស​យើង​បាន​ឡើយ។

ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ មនុស្សនិងការងារ
ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​ 
 
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទលោកអ្នកអាចនឹងចូលចិត្តអាន
ផ្សាយ : ២១ កក្តដា ឆ្នាំ២០២០ (អាន: ៤៩៩២៥ ដង)
ការ​អប់​រំ​មនុស្ស​ដោយ​ព្រះ​ធម៌​
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៨៨៤៦ ដង)
គុណសម្បត្តិ​នៃ​ពុទ្ធបរិស័ទ​ល្អ
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១២៦៦៣ ដង)
បុគ្គល​មិន​គប្បី​ជា​បុរស​នៃ​អ្នក​ដទៃ​ឡើយ
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែវិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕