ថ្ងៃ ពុធ ទី ២៥ ខែ ឧសភា ឆ្នាំខាល ចត្វា​ស័ក, ព.ស.​២៥៦៦  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូធ្យនានា (Mp3)
កម្រងកំណាព្យនិងស្មូត្រ (Mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុឱវាទព្រះពុទ្ធ
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌ (ភ្នំពេញ)
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តខ្ចាស់
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍ (តាកែវ)
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ការជូនដំណឹង
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ៧៩,៧៨៩
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ១២២,២២៣
ខែនេះ ២,៧៦១,៥៦៤
សរុប ២៥៨,២៥៩,៣៧៩
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ២៨ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៥,១៩៨ ដង)

សត្វ​ប្រើស



 
សត្វ​ប្រើស

មាន​រឿង​និទាន​ពី​សត្វ​ប្រើស ស្រលាញ់​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ស្នែង​វែង បែក​ចម្ពាម ច្រងេងច្រងាង​របស់​ខ្លួន តែ​មិន​ស្រលាញ់​ពេញ​ចិត្ត​និង​ជើង​ទាំង​បួន​រស់​ខ្លួន​ទេ ព្រោះ​មិន​ស្អាត​ដូច​ជា​ស្នែងឡើយ។

លុះ​កាល​ដែល​មាន​ភ័យ​មក​ដល់ ត្រូវ​នាយ​ព្រាន​ដេញ​បាញ់​ដោយ​ធ្នូ ជើង​ដែល​ខ្លួន​មិន​ពេញ​ចិត្ត​នោះ​ឯង​ត្រឡប់​ទៅ​ជា​នាំ​ខ្លួន​រស់​បាន​យ៉ាង​រហ័ស ហើយ​ក៏​រួច​ខ្លួន​បាន។

ថ្ងៃ​ក្រោយ​មក​ទៀត ពេល​មាន​ភ័យ​មក​ដល់​ ខ្លួន​រត់​មិន​រួច ព្រោះទាក់​ស្នែង​នឹង​មែក​ឈើ ជីវិត​ក៏​ត្រូវ​ក្ស័យ។ ប្រើស​បាន​ស្លាប់​ខ្លួន ព្រោះ​អាស្រ័យ​មក​អំពី​ស្នែង​ដែល​ខ្លួន​តែង​ស្រលាញ់​ពេញ​ចិត្តហ្នឹង​ឯង។

នៅ​ក្នុង​លោក​នេះ ពេល​ខ្លះ​យើង​ត្រូវ​អរគុណ​ដល់​ភាព​ខ្វះខាត​ផ្សេងៗ ដែល​មិន​បាន​ឲ្យ​យើង​ស្លាប់ និងម្យ៉ាង​ទៀត​ ការ​ខ្វះខាត​ក្ដី កំហុស​ភ្លាំងភ្លាត់​ក្ដី និង​ភាព​ក្រីក្រ​ជាដើម​នោះ អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​មិន​ប្រមាទ ដាស់តឿន​ស្មារតី​ជានិច្ច រហូត​នាំ​ឲ្យ​យើង​បាន​ដល់​នូវ​សេចក្ដី​សម្រេច​តាម​ប្រាថ្នា​ទៀត​ផង។

ចំណែក​ឯភាព​មាំមួន​ដោយ​សុខភាព ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​និងការ​បាន​អ្វីៗ​សម​តាម​ប្រាថ្នា ព្រម​ទាំង​ភាព​សម្បូរណ៌​សប្បាយ​ទាំង​ឡាយ​ផ្សេង​ៗ​នៃ​ជីវិត​វិញ​នោះ ពេល​ខ្លះ​ក៏​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​វង្វេង​ភ្លេច​ខ្លួន មាន​សេចក្ដី​ប្រមាទ ប្រព្រឹត្ត​បាបកម្ម​រហូត​នាំ​ខ្លួន​ឲ្យ​ធ្លាក់​ដល់​នរក​អវីចី​ទៅ​បាន​។

សេចក្ដី​ទុក្ខ​ក្នុង​ជីវិត ដែល​មនុស្ស​យើង​មិន​ត្រូវ​ការ​ប៉ុន្តែ​ថា ព្រោះ​ទុក្ខ​នៃ​ជីវិត​ឯងហើយ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​យើង​មិន​ស្រវឹង​ក្នុង​ជីវិត ខំប្រឹង​ប្រព្រឹត្ត​ធម៌ ទីបំផុត​ក៏​បាន​រួចផុត​ពី​ជាតិ ជរា និង​មរណៈ។

មាន​ពាក្យ​ដាសតឿន​មួយ​បទ បាន​ពោល​ថា << មិន​បាច់​ស្អប់ កុំ​តែ​ជាប់​ទៅ​បាន​ហើយ >>។

ដកស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ ៤៨ធម្មទស្សន៍
ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​ 
 
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទអ្នកអាចអានបន្ត
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៦,៤១៤ ដង)
អ្នកឈ្លាសរមែង​លះបង់​កម្ម​ដ៏​លាមក​បាន
ផ្សាយ : ០៤ ឧសភា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ២២,៩៥១ ដង)
ការច្រណែនអ្នកដទៃ គឺជាការសម្លាប់ខ្លួនឯង
ផ្សាយ : ២៧ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៣,២៦៦ ដង)
សេច​ក្តីអាក្រក់​ត្រូវលះបង់ និង​សេចក្តី​ល្អ​ត្រូវ​កាន់​យក​
ផ្សាយ : ២៨ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ២១,៤៦៦ ដង)
មនុស្ស​លោក​យើង​នេះ​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​ខុស​មាន​ចំណុច​ធំៗ ៥
ផ្សាយ : ២៤ សីហា ឆ្នាំ២០២០ (អាន: ៣៣,០៦៦ ដង)
ធម៌ ៤០ យ៉ាងនាំសត្វទៅកាន់ស្ថានសួគ៌
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែវិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕