ថ្ងៃ អង្គារ ទី ១៣ ខែ មេសា ឆ្នាំជូត ទោ​ស័ក ព.ស.​ ២៥៦៤  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កម្រងកំណាព្យនិងស្មូត្រ (Mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុឱវាទព្រះពុទ្ធ
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ វត្តគល់ទទឹង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តខ្ចាស់
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ការជូនដំណឹង
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ១៦៨,៤៧៧
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ១៩១,៦៨៩
ខែនេះ ៣,៦០៩,១៧៩
សរុប ១៨៧,៤៤៥,៣៩៤
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ៣០ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៧៥០៨ ដង)

បទពិចារណាជុំវិញជីវិត



ស្តាប់សំឡេង
 
  • ធម្មតា​លាមក មានក្លិនស្អុយ​យ៉ាងណា ផ្កាម្លិះ ផ្កា​ចំប៉ា មានក្លិនក្រអូប​យ៉ាង​ណា ធម្មតា​នៃជីវិត​ក៏តែងតែ យ៉ាង​ហ្នឹង​ឯង ដូច​ដែល​ជាក់ស្តែង​ចំពោះ​មនុស្ស​គ្រប់ៗគ្នា ។
  • ហេតុអ្វី​បានជានាង​បដាចារ​បាត់ឆ្កួត ហើយ​បាន ទៅជាអរិយ​សាវិកា​ដ៏ឆ្នើម​មួយអង្គ ?
    -នេះ​មិនមែន​មកអំពីកូនទាំង​ពីរ និង ប្តីរបស់​នាង រស់​ឡើង​វិញ ឬមក​អំពី​លោក​អ្នកដ៏​មាន​គុណ​ទាំងពីរ និង បង​ប្រុសរបស់​នាងរស់​មកវិញ​ឡើយ ប៉ុន្តែ​គឺមក​អំពី​ឧបនិស្ស័យ​បុណ្យ និង មកអំពី​បាន​យល់ បានចេះ​ដឹងរឿង​របស់ ជីវិត ។
  • មនុស្ស​លោកតែង​កន្ទក់​កន្ទេញ​ក្តៅក្រហាយ​ចិត្ត ក្នុង​បុគ្គល-វត្ថុ រឿង​ដែល​ទាស់ចិត្ត នេះមក​អំពីមិន​យល់ រឿង​របស់ជិវិត មិនដឹង​ថាជីវិតវា​យ៉ាងហ្នឹង​ឯង ហើយ បន្ថែម​លើ​ការមិន​យល់នេះ  បាន​ប្រកាន់​យ៉ាង​មាំថា ជីវិត នេះ​គឺជា​តួខ្លួន ឬ ជា​របស់ខ្លួន ។
  • ជីវិត​ប្រកប​ព្រម​ដោយ​ឧបាទាន​ក្ខន្ធ​ទុក្ខ​ទាំង ៥ កង ការ​មិនប្រកាន់​នូវជីវិត​ថា ជា​សត្វ​បុគ្គល​តួខ្លួន នេះ​ឯងគឺ ជា​កោះ ជា​ទីពឹង​ក្នុងស្រះ​ធំ បុគ្គល​បាន​ដល់​នូវទីពឹង​នោះ ដែល​មិន​មាន​ជរា និង មច្ចុ ព្រោះ​ជរា និង មច្ចុ គ្រប់​គ្រង តែក្នុង​ដែន​នៃ​ជីវិត ។
  • សត្វលោក​ជាទាសករ​នៃជីវិត​ខ្លួនឯង ដោយ​មិន ដឹងថា ជីវិតនេះ​ជាម្រឹត្យូវ (សេច​ក្ដី​ស្លាប់​)។ 
  • ការមើល​ងាយអ្នក​ដទៃ ដោយថា គេជាអ្នក ក្រខ្សត់ ត្រកូលទាបថោក គេជា​មនុស្ស​ល្ងង់ គេ​ជាមនុស្ស អាក្រក់ ឬគេ​ជាមនុស្ស​យ៉ាងនេះ​ៗ ការ​មើល​ងាយ​នេះ ព្រោះ​ហេតុ​តែខ្លួន​ឯង​មិន​យល់រឿង​របស់​ជិវិត ខ្លួនឯង​ល្ងង់ សូម្បីតែ​ជីវិតខ្លួន​ឯង​ជា​ឃាតករ បាន​នាំ​យក​ខ្មាំង៥នាក់​មក ឱ្យរស់​នៅជាមួយ សំរាប់​សម្លាប់ខ្លួន​ឯង ក៏ខ្លួន​ឯងមិន​ដឹង ខំ តែប្រឹង​លើក​តំកើង​ជីវិតខ្លួនឯង ហើយ​មើល​ងាយ​អ្នក​ដទៃ។
  • តាមពិត​គ្រប់ជីវិត​ស្មើគ្នា​ក្នុងកិច្ចដែល ជីវិតជា​អាហារ​របស់​ម្រឹត្យូវ ។
  • ជ្រូកស្រុក​គេចិញ្ចឹមសំរាប់​យកសាច់​បរិភោគ ទោះបី​ជ្រូក​នោះធាត់​ឬ​ស្គម ក៏មិន​មាន​បាន​សាច់​អ្វីសំរាប់ ជ្រូក​នោះឡើយ ឬថា ជ្រូកនោះមាន​សល់អ្វី​សំរាប់​ខ្លួនឯង ជាជ្រូក​ក៏ទេ​ដែរ ព្រោះថា មនុស្ស​គេជា​អ្នក​បរិភោគ យ៉ាងណា​គ្រប់ជីវិត​ទាំងអស់​សុទ្ធតែ​នៅក្នុង​ទ្រុង​របស់​មច្ចុរាជ ដូច​ឧទាហរណ៍​អំពីរឿង​ជ្រូកស្រុក​យ៉ាង​នោះឯង ។ 
  • មនុស្សលោក​ដែលមិនបាន​សិក្សាឱ្យចេះ​អំពីរឿង ជីវិតនេះ តែងតែ​ស្វែងរក​សេចក្តី​សប្បាយ​សំរាប់ជីវិត​ខ្លួន​ឯង ទោះជា​ដឹងថាមុខ​តែស្លាប់ក្នុង​ថ្ងៃណា​មួយក៏​ដោយ តែង យល់​ចូលចិត្ត​ថា កើតមក​សំរាប់តែ​ស្លាប់​ទៅវិញ​យ៉ាងនេះ ត្រូវតែ​សប្បាយ​ទៅតាម​ចំណង់​ចំណូល​ចិត្ត និង ទៅតាម សមត្ថភាព​ដែលខ្លួន​ឯងអាច​ស្វែងរកបាន។
  • មនុស្សលោក​ល្ងង់​ណាស់ ដែល​គិតថា ត្រូវស្វែងរក សេចក្តី​សប្បាយ​ឱ្យបាន​ច្រើន​សំរាប់​ជីវិត​​ដែល​កើត​មកនេះ។
  • មនុស្ស​លោក​ខំប្រឹង​ដណ្តើម​​ពេលវេលា​អំពីម្រឹត្យូវ ដើម្បី​សេចក្តី​​សប្បាយ​​ក្នុង​​កាមគុណ ។ មនុស្ស​លោកខ្លាច បាត់បង់​ជីវិត​ទៅទាំងការមិន​បានសប្បាយ ខ្លាចខាត​​ពេល​វេលា​សំរាប់​សប្បាយ ។
  • មនុស្សលោក​មើលឃើញការ​ចំណេញ​អំពីការរស់ នៅ និង ខ្លឹមសារនៃ​ការរស់នៅ គឹសេចក្តី​សប្បាយ​ក្នុងជីវិត នេះ​ឯង ប៉ុន្តែ ទោះបី​ជាខិតខំប្រឹងប្រែ​ង​ស្វែងរក​យ៉ាងណា ក៏ដោយ លទ្ធផល​គឺស្លាប់ទៅ​ទាំងមិន​ឆ្អែត ។ 
  • ហេតុអ្វីបានជា​មនុស្សលោក​ស្លាប់ទៅទាំងមិន​ឆ្អែត ក្នុងសេចក្តី​សប្បាយយ៉ាងនេះ ?
  • តាមពិត​ពេលវេលាដែល​មនុស្សលោកខំ​ប្រឹង​ដណ្តើម អំពីមច្ចុរាជ ​ដើម្បីយក​មក​សំរាប់​ស្វែង​រកការ​សប្បាយ​នោះ ពេលវេលា​នោះឯងវា​ជាចោរ តែងតែឆក់​ដណ្តើម​យកសេច ក្តីសប្បាយ​រីករាយរបស់​សត្វលោក​ទៅ គ្រប់ការ​សប្បាយ ទាំង​អស់ពុំមាន​សល់ ។ បន្សល់​ទុកនៅតែ​ការជាប់ចិត្ត និង ការស្រេក​ឃ្លានតែ​ប៉ុណ្ណោះ។
  • សត្វលោក​ត្រូវបាត់បង់​នូវសេចក្តី​សប្បាយ​ដែលខ្លួន ខំស្វែងរក​បានទាំង​ការលំបាក រាល់​ពេល រាល់ថ្ងៃ បានបាត់ បានបាត់ ទីបំផុត​នៅក្រោម​អាជ្ញារបស់​មច្ចុរាជ សត្វ​លោក ត្រូវ​បាត់បង់នូវវត្ថុជា​ទីពេញ​ចិត្តគ្រប់យ៉ាង​ដូចជា ទ្រព្យ​ធន បុត្រភរិយា ស្វាមី ទាសា​ទាសី ដីធ្លី​នគរ និង កាម​គុណ​គ្រប់​យ៉ាង នៅសល់តែ​សំពត់ ១ផ្ទាំង​ដែល​គេរុំសរីរៈ​យក​ទៅ​ដុត តែប៉ុណ្ណោះ ។
  • សត្វលោកស្លាប់ទៅទាំងខ្វះខាត ទាំងតក់ស្លុត ដូច្នេះ​ដែលសត្វ​លោកខំ​ប្រឹងស្វែង​រក​ការ​សប្បាយ​រីករាយ​មុន ពេល​ស្លាប់​នោះ ពិតជា​មិនមាន​បាន​ប្រយោជន៍​អ្វីនៅ​ពេល ដែលសេចក្តី​ស្លាប់មក​ដល់នោះ​ឡើយ ព្រោះវា​មិនបាន​ឆ្អែត ឡើយ សូម្បី​បាន​រស់នៅ​ដល់​អាយុ ១០០ឆ្នាំ ឬ ១០០០ឆ្នាំ ឬ មួយ​អសង្ខេយ្យ​ក៏​ដោយ វារឹង​រឹតតែ​ចំរើនដោយ​ការ​ស្រេក ឃ្លាន​សេចក្តី​ប្រាថ្នាត្រូវ​ការ​ទៅ​វិញទេ ។ 
  • ហេតុអ្វីបាន​ជាសត្វលោក​ស្វែងរក​សេចក្តីសប្បាយ ពេញចិត្ត​ជាមួយនឹង​សេចក្តីសុខ ?
  • ពីព្រោះសត្វ​លោក​កើតមកមានទុក្ខ មាន​សេចក្តី លំបាក​ក្នុងជីវិត ព្រោះ​បញ្ចក្ខន្ធ ហើយ​ទាស់ចិត្ត​ចំពោះ​ទុក្ខ លំបាក​នោះ ព្រម​ទាំងប្រកាន់​នូវសេចក្តី​ទុក្ខដោយ​បញ្ចក្ខន្ធ នោះ​ថា​ជាខ្លួន ថាជា​របស់ខ្លួន​ទៀតផង ។
  • បើមិនមាន​ទុក្ខជាប់តាមជីវិតមក​ទេនោះ មនុស្ស លោក​មិនចាំបាច់ស្វែងរកសេចក្តីសុខ និង ការសប្បាយរីក រាយឡើយ ប៉ុន្តែព្រោះហេតុតែមនុស្សលោក វង្វេង​ជាប់​ជំពាក់​ចិត្ត​ជាមួយ​សុខ​សោមនស្ស រីករាយ​ភ្លើតភ្លើន​ក្នុងការ​សប្បាយ ក៏បានជា ភ្លេច​ចំពោះ​សេចក្តី​ទុក្ខ មិន​បានឃើញ​ទោស នៃជីវិត​ដែល​នាំ​យក​ទុក្ខ និង បញ្ហា​មកជា មួយ ។
  • សត្វ​លោកល្ងង់ខ្លៅ​ណាស់ ដែលព្រម​ទទួល​យកនូវ ជីវិត​ពេញ​ដោយទុក្ខ និង បញ្ហា​នេះ​មកធ្វើ​ជាតួខ្លួន ប្រកាន់ ថា​ជាខ្លួន      ហើយ​ត្រេកអរ​នឹង​ការកង្វល់ រវល់​ដោះ​ស្រាយ​​បញ្ហា​ទុក្ខ​លំបាក​របស់​ជីវិត ។
  • សត្វលោក​ព្រមទទួល​យកការ​ស្រេក​ឃ្លាន​មក​ធ្វើជា តួខ្លួនជា​របស់​ខ្លួន ហើយ​ពេញចិត្ត​ក្នុងការ​ស្វែងរក​អាហារ បរិភោគ មាននូវ មានៈ ស្រវឹងក្នុង​ការបាន​នូវអាហារ សំរាប់​បរិភោគ ពេញ​ចិត្តនឹង​ឆ្អែត ។
  • មនុស្សលោក​យើងល្ងង់​ណាស់ ប្រៀបដូច​សុខចិត្តឱ្យ គេអារ​សាច់ ព្រមទទួល​យកនូវ​ការ​ឈឺផ្សា ហើយ​ទើបពេញ ចិត្ត​ដើម្បី​ព្យាបាល​នូវរបួស​នោះឱ្យជា​បន្តិចៗ កាល​របួស ក្លាយ​ជាដំបៅ​ឈឺចាប់​លំបាក ក៏បាន​សប្បាយ​ក្នុងការ​លាង នូវ​ដំបៅ និង បិទដំបៅ ។
  • សត្វលោក​ល្ងង់ខ្លៅ មានឧបាទាន​ព្រមទទួល​យកទុក្ខ លំបាក​ក្នុង​សង្សារ​វដ្តរាប់​ជាតិជា​អនេក​មកហើយ សត្វ​លោក មិនដែល​ដឹងថា អ្វីជា​ការមិន​មានទុក្ខ​ទាំងស្រុង អ្វីដែល ជាការ​មិនមាន​រោគពិត​ប្រាកដ អ្វីដែល​ជាសុខ​ពិតប្រាកដ ដោយ​មិន​ចាំបាច់​ស្វែងរក​សុខដទៃ​ទៀត​នោះទេ ។
  • សត្វលោក​ធ្លាប់ជួបប្រទះ​តែនឹងកាមសុខ   និង   សុខ ក្នុងភព ដែល​សុខនេះ​ព្រោះការ​ព្យាបាល​របួស ព្រោះ​ការ ព្យាបាល​រោគ ប៉ុន្តែសត្វ​លោកមិន​បានដឹងថា សុខ​ព្រោះ​មិន មាន​រោគពិត​ប្រាកដនោះ​ដូចម្តេច​ឡើយ ។
  • ព្រមជា​មួយគ្នានឹងការ​ដែលសត្វលោក​ត្រេកអររីក​រាយ ចំពោះ​សេចក្តីសុខ​ក្នុងភព សត្វលោក​ក៏បាន​ព្រមទទួល យក​នូវទុក្ខក្នុង​ជីវិតនេះ មកធ្វើ​ជាខ្លួន និង របស់​ខ្លួន​បន្ត​ទៅ ទៀត​ផងដែរ ។


ដកស្រង់ចេញពី "សៀវភៅជំនួយសតិភាគ៤"
ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ 

 

Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទអ្នកអាចអានបន្ត
ផ្សាយ : ១៥ កញ្ញា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៤៨៨១ ដង)
តថាគតបានប្រព្រឹត្តក្នុងរវាង ៤អសង្ខេយ្យ កម្រៃមួយសែនកប្ប
ផ្សាយ : ៣០ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៥៦៥៩ ដង)
ខ្លឹមសារ​នៃសំវេជ​នីយដ្ឋាន
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែវិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕