ថ្ងៃ ច័ន្ទ ទី ២១ ខែ កញ្ញា ឆ្នាំជូត ទោ​ស័ក ព.ស.​ ២៥៦៤  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កម្រងកំណាព្យនិងស្មូត្រ (Mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
ផ្សាយផ្ទាល់
ទីតាំងៈ វត្តព្រះគន្ធកុដិ បាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ តាមកាលវិភាគផ្សាយ
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ វត្តគល់ទទឹង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុឯកភ្នំ
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុពណ្ណរាយណ៍
ទីតាំងៈ ខេត្តកណ្តាល
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុផ្កាយព្រឹក
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ការជូនដំណឹង
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ៨៥,៩២៣
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ១១៤,៥៧៥
ខែនេះ ២,៥៨៩,៥១៩
សរុប ១៤៧,៥២៩,១០២
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៨៦៣៣ ដង)

ទស្សនគតិ​របស់​ពុទ្ធ​សាសនិក​បុគ្គល​



 
ក្នុង​ចំណោម​សាស្តា​នៃ​សាសនា​ទាំង​ឡាយ​ ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​ (​ប្រសិន​បើ​ព្រម​ឲ្យ​យើង​ហៅ​ព្រះ​អង្គ​ថា​ជា​សាស្តា​ អ្នក​បង្កើត​សាសនា​ទៅ​តាម​អត្ថន័យ​របស់​ស័ព្ទ​ ដែលយើង​និយម​នាំ​គ្នា​យល់​ឃើញ​នោះ​) ទ្រង់​ជា​សាស្តា​មួយ​ព្រះ​អង្គ​គត់​ប៉ុណ្ណោះ​ ដែល​មិន​បាន​អាង​ព្រះ​អង្គ​ថា​ជា​អ្វី​ផ្សេង​ក្រៅ​តែ​ពី​ជា​មនុស្ស​ធម្ម​តា​ហើយ​បរិសុទ្ធ​ ។

សាស្តា​ទាំង​ឡាយ​ដទៃ​ បើ​មិន​មែន​ជា​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ ក៏​ជា​អវតារបស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​តាម​រូប​ភាព​ផ្សេង​ៗ​ ឬ​មិន​ដូច្នោះ​ទេ​ក៏​ជា​អ្នក​ដែ​ល​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​បញ្ជូន​មក​ ។​ ដោយ​ឡែក​ព្រះពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​ មិន​ត្រឹម​តែ​ជា​មនុស្ស​ធម្ម​តា​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ​ តែ​ទ្រង់​ថែម​ទាំង​មិន​អាង​ទៅ​ដល់​ការ​ដែល​ព្រះ​អង្គ​ទទួល​ នូវ​ការ​ជម្រុញ​ពី​អទិទេព​អង្គ​ណា​មួយ​ ឬ​ពី​អំណាច​វិសេស​ខាង​ក្រៅ​ណា​មួយ​នោះ​ឡើយ​ ។

ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​ចាត់​ទុក​ថា​ ការ​ត្រាស់​ដឹង​ក៏​ដូច​ជា​ការ​សម្រេច​បាន​គ្រប់​បែប​យ៉ាង​របស់​ព្រះ​អង្គ​ ជា​ការ​ព្យា​យាម​របស់​មនុស្ស​ ជា​សតិ​បញ្ញា​របស់​មនុស្ស​ ហើយ​ជា​ពិសេស​មនុស្ស​ប៉ុណ្ណោះ​ ដែល​អាច​ក្លាយ​ជា​ព្រះពុទ្ធ​បាន​ ។​

មនុស្ស​គ្រប់​គ្នា​មាន​សក្កានុ​ភាព​ (​អំ​ណាច​ផ្ទាល់​ខ្លួន​) ដែល​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្លួន​គេ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ព្រះ​ពុទ្ធ​បាន​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ បើ​ប្រសិន​ណា​ជាគេ​ប្រាថ្នា​យ៉ាង​ដូច្នោះ​ ហើយ​ធ្វើ​នូវ​សេច​ក្តី​ព្យា​យាម​ ។

ហេតុ​ដូច្នេះ​ យើង​អាច​នឹង​ហៅ​ថា​ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​ ថា​ជា​កំពូល​មនុស្ស​ក៏​បាន​ ដ្បិត​ថា​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​មាន​ភាព​ជា​មនុស្ស​យ៉ាង​ពេញ​លេញ​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​វរកាយ​របស់​ទ្រង់​ រហូត​ដល់​ទៅ​ថា​ ក្នុង​សម័យ​ក្រោយ​ៗ​មក​ ព្រះអង្គ​បាន​ទទួល​នូវ​ការ​គោរព​យ៉ាង​ខ្លាំង​ក្លា​ពី​សំណាក់​មនុស្ស​ទូទៅ​ ប្រ​ដូច​ទៅ​នឹង​មនុស្ស​វិសេស (​Super-Human) ។

តាមគោល​ការណ៍​នៃ​ព្រះ​ពុទ្ធ​សាសនា​ ឋានៈ​របស់​មនុស្ស​ជា​ឋា​នៈ​ដែល​ខ្ពង់​ខ្ពស់​បំផុត​ ។ មនុស្ស​ជា​ម្ចាស់​របស់​ខ្លួន​ឯង​ ហើយ​មិន​មាន​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ឬ​អទិ​ទេព​ឯ​ណា​នីមួយ​ ដែល​នឹង​មក​សម្រេច​ជោ​គ​វាសនា​របស់​មនុស្ស​បាន​ឡើយ​ ។ ព្រះ​ពុទ្ធ​បរម​គ្រូ​ទ្រង់​ត្រាស់​ថា​ " ខ្លួន​ជាពឹង​របស់​ខ្លួន​ ពុំ​មាន​អ្នក​ណា​ដទៃ​ ជាទី​ពឹង​របស់ខ្លួន​បាន​ឡើយ​ "

ព្រះអង្គ​ជា​និច្ច​ជាកាល​ ទ្រង់​ដាស់​តឿន​ដល់​សាវ័័ក​ទាំង​ឡាយ​របស់​ព្រះអង្គ​ ឲ្យ​ចេះ​ពឹង​ខ្លួន​ឯង​ និង​មិន​ឲ្យ​ស្វែង​រក​ទី​ពឹង​ឬ​ផ្តេក​ផ្តួល​ទៅ​លើ​បុគ្គល​ណា​មួយ​ផ្សេង​ទៀត​ឡើយ​ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ត្រាស់​ទូន្មាន​ផ្ចុង​ផ្តើម​និង​ជម្រុញ​ ក៏​ដូច​ជា​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ឲ្យ​បុគ្គល​ម្នាក់​ៗ​ ធ្វើ​នូវ​សេច​ក្តី​ចម្រើន​ (អភិវឌ្ឍ​)​ ឲ្យ​ដល់​ខ្លួន​ និង​ការ​រួច​ចាក​ផុត​ពី​សេច​ក្តី​ទុក្ខ​របស់​ពួក​គេ​ឲ្យ​បាន​សម្រេច​ ដ្បិត​ថា​មនុស្ស​មាន​ឋាម​ពល​ ដែល​អាច​រំដោះ​ខ្លួន​គេ​ផ្ទាល់​ពី​សំយោជន៍​ទាំង​ឡាយ​បាន​ ។

ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​ត្រាស់​ថា​ " អ្នក​ទាំង​ឡាយ​គួរ​ធ្វើ​នូ​វកិច្ច​របស់​ខ្លួន ព្រោះ​ថា​តថាគត​ទាំង​ឡាយ​គ្រាន់​តែ​ជា​អ្នក​ចង្អុល​បង្ហាញ​ផ្លូវ​ប៉ុណ្ណោះ​ " ។​ ប្រ​សិន​បើ​ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​ទ្រង់​បាន​ទទួល​នូវ​ការ​តាំង​ព្រះ​នាម​ថា​ជា​ " ព្រះ​ជួយ​លាង​បាប " មែន​នោះ​ក៏​ប្រហែល​ជា​នៅ​ក្នុង​ន័យ​ដែល​ថា​ ព្រះ​អង្គ​បាន​ទ្រង់​ស្វែង​រក​ឃើញ​នូវ​ព្រះធម៌​ និង​ទ្រង់​ចង្អុល​បង្ហាញ​មាគ៌ា​នោះ​ដោយ​ខ្លួន​យើង​ផ្ទាល់ ។

ផ្អែក​ទៅ​លើ​គោ​ល​ការណ៍​នៃ​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​របស់​បុគ្គ​ល​ម្នាក់​ៗ​ នេះ​ឯង​ហើយ ដែល​ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​បាន​អនុញ្ញាតឲ្យ​សាវ័ក​របស់​ព្រះអង្គ​មាន​ឥស្ស​រភាព ដូច​មានសម្តែង​ទុក​នៅ​ក្នុង​មហា​បរិ​និ​ព្វាន​សូត្រ​ដែល​ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​ត្រាស់​ថា " ព្រះ​អង្គ​មិន​ធ្លាប់​ទ្រង់​ព្រះ​តម្រិះ​ដែល​នឹង​គ្រប់​គ្រង​គណៈ​សង្ឃ​ឡើយ​ ទាំង​មិន​ទ្រង់​ប្រាថ្នា​ឲ្យ​គណៈសង្ឃ​ពឹង​ពាក់​អាស្រ័យ​ (ផ្តេក​ផ្តួល​លើ​) ព្រះ​អង្គ​ផង​ដែរ " ។

ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ត្រាស់​ថា​ មិន​មាន​គោល​ធម៌​ខាង​ក្នុង​ នៅ​ក្នុង​ពាក្យ​ទូន្មាន​របស់​ព្រះ​អង្គ​ឡើយ​ គឺ​ថា​មិន​មាន​អ្វី​លាក់​ទុក​នៅ​ក្នុង​ដៃ​របស់​គ្រូ (អាចរិយមុដ្ឋិ) ឬ​និ​យាយ​ម៉្យាង​ទៀត​ថា មិន​មាន​អ្វី​លាក់​ទុក​ក្នុង​ដៃ​អា​វ (​គ្មា​ន​អ្វី​បិទ​បាំង​) ។

សេ​រី​ភាព​ខាង​ការ​គិត​ ដែល​ព្រះ​ពុទ្ធ​បរម​គ្រូ​ទ្រង់​បាន​អនុញ្ញាត​មក​នេះ​ ពុំ​មាន​នរណា​ធ្លាប់​បាន​ឮ​មក​អំពីមុន​ឡើយ ក្នុង​ប្រវត្តិ​សាស្រ្ត​នៃ​សាសនា​ទាំង​ឡាយ ។ សេរី​ភាព​នេះ​គឺ​តម្រូវ​ការ​ដ៏​ចាំបាច់​ ព្រោះព្រះ​ពុទ្ធ​បរម​គ្រូ​ទ្រង់​បាន​ត្រាស់​ទូន្មាន​ទុក​ថា " សេច​ក្តី​បរិសុទ្ធ​របស់​មនុស្ស​ ត្រូវ​អាស្រ័យ​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​ជាក់​ច្បាស់​នូវ​សច្ចធម៌​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ផ្ទាល់ មិន​មែន​អាស្រ័យ​ទៅ​លើ​ការ​អាណិត​អាសូរ​ពី​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​អង្គ​ណា​ ដើម្បី​ជា​រង្វាន់​សម្រាប់​ការ​ប្រ​ព្រឹត្ត​ដ៏​ល្អ​ និង​មាន​សេចក្តី​ស្មោះ​ត្រង់​ចំពោះ​ព្រះ​អង្គ​ ឬ​ពី​អំ​ណាច​ខាង​ក្រៅ​ណា​មួយ​នោះក៏​ទេ​ដែរ​ "


ស្រង​ចាក​សៀវ​ភៅ " ព្រះ​ពុទ្ធ​ទ្រង់​បង្រៀន​អ្វី​ ? " ប្រែ​សម្រួល​ដោយ លីន-កុសល

ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
 
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទលោកអ្នកអាចនឹងចូលចិត្តអាន
ផ្សាយ : ១៥ កក្តដា ឆ្នាំ២០២០ (អាន: ៦៩៥៨៦ ដង)
មនុស្សសាងការងារ ការងារសាងមនុស្ស
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៦៦៨២ ដង)
សម្ផប្បលាបវាទ (អំពី មិច្ឆាទិដ្ឋិ)
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែវិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕