ថ្ងៃ ព្រហស្បតិ៍ ទី ០៩ ខែ កុម្ភះ ឆ្នាំខាល ចត្វា​ស័ក, ព.ស.​២៥៦៦  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (mp3)
ការអានព្រះត្រៃបិដក (mp3)
​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រនានា (mp3)
កម្រងបទធម៌ស្មូត្រនានា (mp3)
កម្រងកំណាព្យនានា (mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (mp3)
បណ្តុំសៀវភៅ (ebook)
បណ្តុំវីដេអូ (video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
ការជូនដំណឹង
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌ (ភ្នំពេញ)
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តខ្ចាស់
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុរស្មីព្រះអង្គខ្មៅ
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុពណ្ណរាយណ៍
ទីតាំងៈ ខេត្តកណ្តាល
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ទិន្នន័យសរុបការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ១៦៣,០៨៧
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ២៨៤,៥១៣
ខែនេះ ១,៩៥៥,៤៣៥
សរុប ៣០០,៣១៨,៦៤៦
Flag Counter
អ្នកកំពុងមើល ចំនួន
រឿងនិទានអប់រំចិត្ត
images/articles/898/Untitled-1.jpg
រឿង​សីល​វរាជ​កុមារ
ផ្សាយ : ១៤ មករា ឆ្នាំ២០២៣
រឿង​សីល​វរាជ​កុមារ ( ចាក​ ម. ឯ.​ ) (​ ការ​មិន​ប្រ​ទុស្តតប​ តែង​មាន​ជ័យ​ជំ​នះ​ជា​ផល ) កាល​កន្លង​ទៅ​ហើយ​ ព្រះ​បាទ​ព្រហ្ម​ទត្ត​សោយ​រាជ្យ​សម្បត្តិ​ក្នុង​នគរ​ពា​រាណសី​ កាល​នោះ​ព្រះ​ពោធិ​សត្វ​ទ្រង់​សោយ​ព្រះ​ជាតិ​ជា​រាជ្យ​បុត្រ​ ព្រះ​នាម​សីល​វ​កុ​មារ​ កាល​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​ជន្ម​វស្សា​ ១៦​ ឆ្នាំ​ ទ្រង់​បាន​ទៅ​ដល់​ទី​បំ​ផុត​នៃ​ការ​សិក្សា​វិជ្ជា​ទាំង​ពួង​ លុះ​អំ​ណេះ​អំ​ពី​ព្រះ​រាជ​បិតា​ទីវង្គត​ទៅ​
images/articles/2881/____________xtpic.jpg
សីលានិសំសជាតក
ផ្សាយ : ១៤ មករា ឆ្នាំ២០២៣
ព្រះបរមសាស្តា កាលស្ដេចគង់នៅក្នុងវត្តជេតពន ទ្រង់ប្រារព្ធឧបាសកអ្នកមានសទ្ធាម្នាក់ ទើបត្រាស់ព្រះធម្មទេសនានេះ មានពាក្យផ្តើមថា បស្ស សទ្ធាយ សីលស្ស ដូច្នេះជាដើម ។ បានឮថា ឧបាសកនោះ ជាអរិយសាវក ជាអ្នកមានសទ្ធាជ្រះថ្លាក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា ថ្ងៃមួយ គាត់ដើរទៅកាន់វត្តជេតពន ដល់ឆ្នេរស្ទឹងអចិរវតី ក្នុងពេលរសៀល កាលមិនឃើញទូកត្រង់ច្រាំងស្ទឹង ព្រោះម្ចាស់ទូកទៅស្តាប់ធម៌ ទើបចម្រើនបីតិដែលមាន ព្រះពុទ្ធជាអារម្មណ៍ឲ្យមាំ ហើយចុះកាន់ស្ទឹង ជើងរបស់គាត់មិនលិចទឹកទេ ដូចដើរលើ ផែនដី ពេលដើរទៅដល់កណ្តាលស្ទឹងគាត់ឃើញរលក បីតិដែលមានព្រះពុទ្ធជា អារម្មណ៍របស់គាត់ក៏ខ្សោយទៅ ជើងរបស់គាត់ផ្តើមលិចចុះ គាត់ក៏ផ្គងបីតិដែលមានព្រះពុទ្ធជាអារម្មណ៍ឲ្យមាំ ដើរលើខ្នងទឹកទៅដល់វត្តជេតពន ថ្វាយបង្គំព្រះមានព្រះភាគ ហើយអង្គុយក្នុងទីដ៏សមគួរមួយ ។ ព្រះបរមសាស្តា ទ្រង់ធ្វើបដិសណ្ឋារៈហើយត្រាស់សួរថា ម្នាលឧបាសក អ្នកធ្វើ ដំណើរតាមផ្លូវមកដល់ទីនេះ ប្រហែលជាហត់នឿយបន្តិចហើយមើលទៅ ។ឧបាសកនោះក្រាបទូលថា បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ខ្ញុំព្រះអង្គកាន់យកបីតិមានព្រះពុទ្ធជាអារម្មណ៍ ទើបបានទីពឹងលើខ្នងទឹក ដូចជាន់ផែនដីដើរមក ។ ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលឧបាសក មិនមែនតែអ្នកប៉ុណ្ណោះទេ ដែល រឭកដល់ពុទ្ធគុណហើយបាននូវទីពឹងនោះ សូម្បីក្នុងកាលមុន ឧបាសកទាំងឡាយក៏មានរឭកដល់ពុទ្ធគុណហើយបាននូវទីពឹងក្នុងពេលដែលទូកលិចកណ្តាលសមុទ្ទដែរ ។ កាល ឧបាសកនោះក្រាបបង្គំអារាធនា ទើបទ្រង់នាំយកអតីតនិទានមកសម្តែងដូចតទៅថា ៖ ក្នុងអតីតកាល ក្នុងសាសនាព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធកស្សប ព្រះអរិយសាវកថ្នាក់សោតា បន្នមួយរូប ឡើងជិះទូកទៅជាមួយកុដុម្ពិកៈដែលជាជាងកោរកាត់ម្នាក់ ។ ភរិយារបស់ ជាងកោរកាត់នោះ ប្រគល់ជាងកោរកាត់ដល់ឧបាសកនោះថា បពិត្រអ្នកអើយ សុខទុក្ខ ស្វាមីរបស់ខ្ញុំ សូមប្រគល់ឲ្យជាភារៈរបស់អ្នកហើយ ។ លុះដល់ថ្ងៃទី ៧ ទូករបស់ជាងកោរកាត់នោះបានលិចកណ្តាលសមុទ្ទ ។ ជនទាំង ពីរនាក់នោះ បានតោងបន្ទះក្តារមួយផ្ទាំងអណ្តែតមកដល់កោះមួយ ។ ជាងកោរកាត់ នោះ បានសម្លាប់បក្សីអាំងស៊ី ហើយឲ្យឧបាសកនោះ ។ ឧបាសកមិនព្រមបរិភោគដោយ ពោលថា កុំបន្សល់ទុកសម្រាប់ខ្ញុំឡើយ ។ ឧបាសកនោះគិតថា ក្រៅពីព្រះរតនត្រៃហើយ មិនមានទីអ្វីដទៃសម្រាប់អញទេ ទើបគាត់រឭកគុណព្រះរតនត្រៃ ។ គ្រានោះ កាលគាត់ កំពុងរឭកគុណព្រះរតនត្រៃ ស្តេចនាគដែលកើតក្នុងកោះនោះ ក៏និម្មិតរាងកាយរបស់ ខ្លួនជាទូកធំ មានទេវតាប្រចាំសមុទ្ទជាមាណពនៅក្បាលទូក ។ ទូកនោះពេញទៅដោយ រតនៈ ៧ ប្រការ សសរក្តោងទាំង ៣ សម្រេចអំពីកែវមណីពណ៌ឥន្ទនិល ទូកសម្រេច អំពីមាស ខ្សែសម្រេចអំពីប្រាក់ ច្រវាសម្រេចអំពីមាស ។ ទេវតារក្សាសមុទ្ទឈរនៅលើទូកស្រែកប្រកាសថា អត្ថិ ជម្ពុទីបំ គមិកា មានអ្នកចង់ទៅជម្ពូទ្វីបទេ ? ឧបាសកឆ្លើយថា មយំ គមិស្សាម ពួកយើងចង់ទៅ ។ ទេវតាពោលថា បើដូច្នោះ ចូរឡើងទូកមក ។ឧបាសកឡើងទូក ហើយហៅជាងកោរកាត់ឲ្យឡើងទូកដែរ ។ ទេវតាប្រចាំសមុទ្ទពោលថា បានតែអ្នកម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ អ្នកនោះមិនបានទេ ។ ឧបាសកសួរថា ព្រោះហេតុអ្វី ? ទេវតាប្រចាំសមុទ្ទឆ្លើយថា ព្រោះបុរសនោះមិនមានគុណ គឺសីលនិងអាចារៈ ព្រោះហេតុនោះ ទើបខ្ញុំនាំទូកមកដើម្បីអ្នក មិនមែនដើម្បីបុរសម្នាក់នោះទេ ។ (កាល ទេវតាពោលដូច្នេះហើយ ឧបាសកក៏ពោលថា) ណ្ហើយចុះ ខ្ញុំនឹងឲ្យចំណែកបុណ្យដល់ បុរសនេះ ដោយទានដែលខ្ញុំបានឲ្យហើយ ដោយសីលដែលខ្ញុំបានរក្សាហើយ ដោយ ភាវនាដែលខ្ញុំបានអប់រំហើយ ។ ជាងកោរកាត់ឆ្លើយថា អនុមោទាមិ សាមិ បពិត្រលោកម្ចាស់ ខ្ញុំសូម អនុមោទនា ។ ទេវតារក្សាសមុទ្ទពោលថា ខ្ញុំនឹងនាំទៅឥឡូវនេះ ហើយបីឧបាសកនិងជាងកោរកាត់ទាំងពីរនាក់ទៅ (ដាក់ក្នុងទូក) ចេញអំពីសមុទ្ទទៅដល់នគរពារណសីតាមស្ទឹង ហើយញ៉ាំងទ្រព្យឲ្យតាំងនៅក្នុងផ្ទះ របស់អ្នកទាំងពីរ ដោយអានុភាពរបស់ខ្លួន ។ (សមុទ្ទទេវតានោះ) បានពោលអំពីគុណនៃការសេពគប់បណ្ឌិតថា ឈ្មោះ​ថា​សេចក្តី ស្និទ្ធស្នាលនឹងបណ្ឌិតទាំងឡាយ គឺគេគួរធ្វើមែនពិត ប្រសិនបើជាងកោរកាត់នេះ មិនបាន​សេព​គប់នឹងឧបាសកនេះទេ ត្រូវវិនាសកណ្តាលសមុទ្ទនេះឯង ទើបពោល គាថាទាំងនោះថា បស្ស សទ្ធាយ សីលស្ស, ចាគស្ស ច អយំ ផលំ; នាគោ នាវាយ វណ្ណេន, សទ្ធំ វហតុបាសកំ។ អ្នកចូរឃើញផលនៃសទ្ធា សីល ចាគៈ នាគនេះ មានភេទដូចជាសំពៅ នាំ ឧបាសកមានសទ្ធា ។ សព្ភិរេវ សមាសេថ, សព្ភិ កុព្ពេថ សន្ថវំ; សតញ្ហិ សន្និវាសេន, សោត្ថិំ គច្ឆតិ ន្ហាបិតោ។ បុគ្គលគប្បីសេពគប់ជាមួយនឹងពួកសប្បុរស គប្បីធ្វើនូវសេចក្តីសិទ្ធជាមួយនឹងពួក សប្បុរស ដូចជាងផ្ងូតទឹកដល់នូវសួស្តី ព្រោះនៅរួមជាមួយនឹងពួកសប្បុរស ។ បណ្តាបទទាំងនោះ បទថា បស្ស បានដល់ (ទេវតា) ហៅថាចូរមើលចុះ មិនកំណត់បុគ្គលណាមួយ ។ បទថា សទ្ធាយ គឺដោយលោកិយសទ្ធា និងលោកុត្តរសទ្ធា ។សូម្បីសីលក៏មានន័យដូច្នេះដែរ ។ បទថា ចាគស្ស បានដល់ ទេយ្យធម្មបរិចា្ចគ និង កិលេសបរិច្ចាគ ។ បទថា អយំ ផលំ បានដល់ នេះជាផល គឺជាគុណ ជាអានិសង្ស ។ ម្យ៉ាងទៀត គប្បីឃើញសេចក្តីអធិប្បាយក្នុងបទនេះយ៉ាងនេះថា ចូរមើលផលនៃការបរិច្ចាគចុះ ស្តេចនាគនេះក្លែងភេទជាទូក ។ បទថា នាវាយ វណ្ណេន គឺដោយសណ្ឋានជាទូក ។ បទាថា សទ្ធំ គឺសទ្ធាដែលតាំងនៅក្នុងព្រះរតនត្រៃ ។ បទថា សព្ភិរេវ គឺពួកបណ្ឌិតនោះឯង ។ បទថា សមាសេថ បានដល់ ចូរមកនៅ គឺមកនៅជាមួយគ្នា រស់នៅជាមួយគ្នា ។ បទថា កុព្វេថ បានដល់ គប្បីធ្វើ ។ បទថា សន្ថវំ បានដល់ សិទ្ធស្នាលក្នុងឋានៈជាមិត្ត ប៉ុន្តែមិនគួរធ្វើសេចក្តីស្និទ្ធស្នាលដោយតណ្ហានឹងបុគ្គលណាឡើយ ។ បទថា ន្ហាបិតោ បានដល់ ក្ដុម្ពីជាជាងកោរកាត់ ។ បាលីខ្លះថា នហាបិតោ ក៏មាន ។ ទេវតាប្រចាំសមុទ្ទឈរនៅលើអាកាសសម្តែងធម៌ទូន្មានយ៉ាងនេះហើយ ទើបនាំ ស្តេចនាគត្រឡប់ទៅកាន់វិមានរបស់ខ្លួនវិញ ។ ព្រះបរមសាស្តា លុះទ្រង់នាំយកព្រះធម្មទេសនានេះមកសម្តែងហើយ ទើបទ្រង់ ប្រកាសសច្ចធម៌ កាលចប់សច្ចធម៌ ឧបាសកនោះបានសម្រេចសកទាគាមិផល ហើយទ្រង់ប្រជុំជាតកថា ឧបាសកជាសោតាបន្នបុគ្គលក្នុងកាលនោះ (លុះចម្រើនមគ្គខ្ពស់ៗ ឡើងទៅ) ក៏បានបរិនិព្វានហើយ សេ្តចនាគបានមកជាព្រះសារីបុត្រ ចំណែកទេវតា ប្រចាំសមុទ្ទ គឺ តថាគត នេះឯង ៕ ចប់ សីលានិសំសជាតក ។ (ជាតកដ្ឋកថា សុត្តន្តបិដក ខុទ្ទកនិកាយ ជាតក ទុកនិបាត អសទិសវគ្គ បិដកលេខ ៥៨ ទំព័រ ៩៣) ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
images/articles/615/Untitled-1.jpg
រឿងបញ្ចបក្ខី
ផ្សាយ : ០៥ មករា ឆ្នាំ២០២៣
រឿងបញ្ចបក្ខី ( ចាក លោ. ជា. ) ( ការច្រណែន ជាពូជរបស់ពៀរក្នុងលោក ) កាល​ពី​បឋមកប្បនេះ មានសត្វបក្សី​ ៥​ គឺ៖ ហង្ស​ គ្រុឌ​ សេក​ ក្អែក​ មៀម​ ។​ សត្វ​ទាំង ​៥ នេះ​ជា​ប្រមុខ​របស់​បក្សី​ទាំង​ឡាយ​ក្នុងពេលនោះ ​ឯសត្វ​ទាំង
images/articles/616/Untitled-1.jpg
រឿងសសបណ្ឌិត
ផ្សាយ : ០៥ មករា ឆ្នាំ២០២៣
រឿងសសបណ្ឌិត ( ចាក ស. ច. ) ( បើមានបំណងធំ គួរកុំស្តាយជីវិតនិងទ្រព្យសម្បត្តិ ) ក្នុងកាល​កន្លងទៅហើយ ព្រះបាទព្រហ្មទត្តសោយ​រាជក្នុង​ក្រុង​ពារាណសី​ ។​ កាល​នោះ​ព្រះសម្ពុទ្ធបរមគ្រូ ទ្រង់សោយព្រះជាតិជាសត្វ​ទន្សាយ
images/articles/619/Untitled-1.jpg
រឿងយក្ខិនីមុខសេះ
ផ្សាយ : ០៥ មករា ឆ្នាំ២០២៣
រឿងយក្ខិនីមុខសេះ ( ចាក ម. អ. ) ( ទោសផឹកសុរា និយាយកុហក និងក្បត់ចិត្តស្វាមី ) ក្នុងកាលកន្លងទៅហើយ មានអគ្គមហេសីនៃព្រះរាជាមួយព្រះអង្គ​សោយរាជ​ក្នុងក្រុង​ពារាណសី ​ជាអ្នកផឹកសុរា ​និយាយកុហកនិងប្រព្រឹត្ត​ក្បត់ចិត្តស្វាមី ​។​ អគ្គមហេសី​នោះ
images/articles/620/Untitled-1.jpg
រឿងទិសាបាមោក្ខព្រាហ្មណ៍
ផ្សាយ : ០៥ មករា ឆ្នាំ២០២៣
រឿងទិសាបាមោក្ខព្រាហ្មណ៍ ( ចាក អ. ឯ. ) ( ការមិនប្រាកដ មិនស្គាល់កាល ជាថ្នាំពិសក្នុងលោក ) កាលកន្លងទៅហើយ ព្រះបាទព្រហ្មទត្តសោយ​រាជសម្បត្តិ​ក្នុង​ក្រុងពារាណសី។​ ​កាលនោះ​ព្រះសម្ពុទ្ធបរមគ្រូ​របស់យើង
images/articles/628/Untitled-1.jpg
រឿងនាងសេសវតី
ផ្សាយ : ០៥ មករា ឆ្នាំ២០២៣
រឿងនាងសេសវតី ( ចាក វិ. ខុ. ) ( លទ្ធផលនៃការបូជាព្រះសារីរិកធាតុ ) ក្នុងសាសនា​ព្រះ​សម្ពុទ្ធ​កស្សបៈ ​ព្រះអង្គ​បរិនិព្វាន​ទៅហើយ​
images/articles/632/Untitled-1.jpg
រឿងនាងកេសការី
ផ្សាយ : ០៥ មករា ឆ្នាំ២០២៣
រឿងនាងកេសការី ( ចាក វិ. ខុ. ) ( គុណនៃការរក្សាសីល ៥ និងចំរើនអាការៈ ៣២ ) កាលព្រះ​សម្ពុទ្ធ​បរមគ្រូ​ ទ្រង់គង់នៅ​ក្នុង​ ឥសិបតនមិគ​ទាយវន​ នាក្រុង
images/articles/640/Untitled-1.jpg
រឿងកែវមក៌ត​
ផ្សាយ : ០៥ មករា ឆ្នាំ២០២៣
រឿងកែវមក៌ត​ ( ចាក រ. វ. ) ​ ( ព្រះកែវ​មក៌ត​ ជាមក៌ត​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា ) ​ ព្រះ​កែវ​មក៌ត ​កើត​ឡើង​ក្នុង​ព.ស.៥០០​ កើត​ដោយ​អានុភាព​របស់​ព្រះនាគ​សេនត្ថេរ​ជា​ព្រះ​អរហន្ត ​
images/articles/647/Untitled-1.jpg
រឿងនាងលតា
ផ្សាយ : ០៥ មករា ឆ្នាំ២០២៣
រឿងនាងលតា ( ចាក វិ. ខុ. ) ( គុណនៃការរក្សា​ឧបោសថ​សីល តាំងពីក្មេងដ៏រាបដល់ចាស់ ) កាលព្រះសម្មា​សម្ពុទ្ធ​បរមគ្រូ​ គង់​នៅក្នុង​ជេតវន​មហាវិ​ហារ ជាអារាម​របស់​អនាថ​បិណ្ឌិក​សេដ្ឋី នា​ក្រុងសាវត្ថី​ ។ កាល​នោះមាន​ធីតា​ម្នាក់​ឈ្មោះ​នាង​លតា ជាកូនរបស់សាវត្ថីឧបាសក ។
images/articles/646/Untitled-1.jpg
រឿងស្វាទេវទត្ត
ផ្សាយ : ០៥ មករា ឆ្នាំ២០២៣
រឿងស្វាទេវទត្ត ( ចាក ត. ឯ. ) ( ព្យាបាទចំពោះអ្នកមិនព្យាបាទតប ដូចបាចធូលីច្រាសខ្យល់ ) ក្នុងអ​វ​សរ ដែល​កន្លង​​ទៅហើយ​ ព្រះ​បាទ​ព្រហ្ម​ទត្ត សោយ​រាជ្យ​ក្នុង​ក្រុង​ពា​រា​ណសី​ កាល​នោះភិក្ខុ​ទេវទត្ត​កើត​ជា​ស្វា
images/articles/648/Untitled-1.jpg
រឿងអញ្ញតរឧបាសិកា
ផ្សាយ : ០៥ មករា ឆ្នាំ២០២៣
រឿងអញ្ញតរឧបាសិកា ( ចាក វិ. ខុ. ) ( គុណនៃការអុជប្រទីប បូជាធម្មទេសនា ) កាល​ព្រះ​សម្ពុទ្ធ​បរម​គ្រូ ទ្រង់​គង់​នៅក្នុង​វត្ត​ជេត​ពន
images/articles/650/Untitled-1.jpg
រឿងនាងសុភទ្ទ្រា
ផ្សាយ : ០៥ មករា ឆ្នាំ២០២៣
រឿងនាងសុភទ្ទ្រា ( ចាក វិ. ខុ. ) ( គុណនៃការធ្វើសង្ឃគតាទក្ខិណាទាន ) កាល​ព្រះ​សម្ពុទ្ធ​បរម​គ្រូ គង់នៅ​ក្នុង​វត្ត​ជេតពន នាក្រុងសា​វត្ថី។ កាល​នោះ​មាន​កុដុម្ពិ​ក៍​ម្នាក់ ជា​ញោម​ឧបដ្ឋា​កព្រះ​រេវត​ត្ថេរ នៅក្នុង​នាឡន្ត​គ្រាម ។ កុដុម្ពិ​ក៍​​​នោះ មាន​កូន​ស្រី​ពីរ​នាក់ ឈ្មោះ​ភទ្រ្ទា​ ១. សុភទ្ទ្រា ១. នាង​ភទ្ទ្រា មាន​​ស្វា​មី ទៅ​នៅក្នុង​ត្រ​កូល​មាតា​បិតា​ក្មេក ប៉ុ​ន្តែ​នាង​ជា​ស្ត្រី​អា​ឥត​កូន​ នាង​បាន​និ​យាយ​នឹង​ស្វា​មី​ថា​ ខ្ញុំ​មាន​ប្អូន​ស្រី​មួយ​ឈ្មោះ​សុភទ្ទ្រា ខ្ញុំ​នឹង​នាំ​មក​ជា​ភ​រិ​យារបស់​អ្នក ដើម្បីឱ្យ​បាន​បុត្រ​ ។ បុរស​ជា​ស្វា​មី​ព្រម​ទទួល​តាម​ពាក្យ​របស់​នាង​ ។ ឯនា​ង​ភ​ទ្ទ្រា ជា​ស្ត្រី​មាន​សទ្ធា​មុត​មាំ​ក្នុង​ព្រះ​ពុទ្ធ​សាស​នា បាន​រំ​ឭក​ដាស់​តឿន នាង​សុ​ភទ្ទ្រា​ជា​ប្អូន ឱ្យ​ខំ​ធ្វើ​ទាន​រក្សា​សីល បំ​ពេញ​ការ​កុ​សល​​គ្រប់​បែប​យ៉ាង ​។ នាង​សុ​ភ​ទ្ទ្រា ក៏​ខំ​ប្រតិ​បត្តិ​តាម​ឱវា​ទ​ រប​ស់​បង ។ថ្ងៃ​មួយ​ នាង​បាន​និម​ន្ត​ព្រះរេ​វត​ត្ថេរ ព្រម​ទាំង​ភិ​ក្ខុ​ដទៃ​ទៀត​ជាគំ​រប់​ ៨ ​អង្គ​ មក​ថ្វាយ​សង្ឃ​ទាន​ ក្នុង​គេហ​ស្ថាន​របស់​នាង ។​ ព្រះ​រេវត​ត្ថេរ​ លោក​មាន​ព្រះ​ទ័យ​ករុ​ណា ចង់​ឱ្យនាង​សុភ​ទ្ទ្រា​បាន​បុណ្យ​ច្រើន​ លោក​ក៏​នាំ​ភិក្ខុ​សង្ឃ​ទាំង​ ៧ ​អង្គ​ ឡើង​គង់​លើ ​អាស​នៈហើយ​ប្រាប់​ថា ​នាង​ចូរ​ថ្វាយ​ទាន​ដល់​សង្ឃ​ចុះ ​។ នាង​សុភ​ទ្ទ្រា ក៏​លើក​ភោជន​ហារ​ ទៅ​ប្រគេន​ព្រះសង្ឃ​ទាំង ​៨ អង្គ​ បាន​តាំង​ចិត្ត​ចំពោះ​សង្ឃ​តែ​ម្យ៉ាង លុះ​ឆាន់​ហើយ​ព្រះ​រេវត​ត្ថេរ បាន​ធ្វើ​ភត្តា​នុមោ​ទនា​រួច​ ក៏​និមន្ត​ទៅ ​អារា​មវិ​ញទៅ​ ។ ចំណែក​ ខាង​នាង​សុភ​ទ្ទ្រា ដល់​អស់​អាយុ​ បាន​ទៅកើ​តក្នុង​ស្ថា​ន និ​ម្មាន​រតី ​។​ ឯ​នាង​ភទ្ទ្រាជា​បង ដែល​ជា​អ្នក​ពេញចិត្ត​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ទាន ដល់អ​ស់អា​យុ ​បាន​ទៅកើ​តជា​បាទ​ប​រិ​ច្ចារិ​កា របស់​ព្រះឥ​ន្ទ្រ​ នា​ស្ថាន​ត្រៃ​ត្រឹង្ស ​។ ក្នុង​ពេល​នោះ​នាង​សុភ​ទ្ទ្រា​ទេវ​ធីតា​ បាន​រំ​ពឹង​មើល​បុព្វ​កម្ម​របស់ខ្លួន​ ឃើញ​ថា​ដែល​បាន​មក​កើត​ក្នុង ស្ថាន​និម្មា​នរ​តីនេះ​ ដោយ​សា​ឱវាទ​របស់​នាងភ​ទ្ទ្រា​ជាប​ង ​។ ​ទើប​នាង​នឹក​រក​នាង​ភទ្ទ្រា ​ក៏ឃើញ​ក្នុង​ស្ថាន​ត្រៃ​ត្រឹង្ស​ មាន​យស​ស័ក្តិ​ទាប​ជាង​នាង​ នាង​ មាន​ចិត្ត​អាណិត​បង​ខ្លាំង​ណាស់ ​ទើប​ហោះ​ចុះ​ទៅស្ថាន​ត្រៃ​ត្រឹង្ស​ ចូល​ទៅ​ក្នុង​ប្រាសាទ​នាង​ភទ្ទ្រា​ទេវ​ធីតា ។ នាង​ភទ្ទ្រា​ទេវធី​តានោះ ​មិន​ស្គាល់​ជា​ប្អូនរបស់​ខ្លួន​ឡើយ ​ទើប​សួរ​ថា ​ម្នាល​នា​ងមា​ន​តេជៈ​ច្រើន ​ថ្កើង​រុង​រឿង​ដោយ​ពន្លឺ​រស្មី​ គ្រប់​ដណ្តប់​នូវ​ពួក​ទេវតា​ក្នុង​ជាន់​ត្រៃ​តឹង្ស ​។ ​នាង​មក​ពីស្ថាន​ណា ? បាន​ធ្វើបុណ្យ​ដូច​ម្តេច​ពីជាតិ​មុន​ ? ។​ នាង​សុ​ភទ្ទ្រាទេ​វ​ធី​តា​ប្រាប់​ថា បពិត្រ​អ្នក​បង ខ្ញុំមក​ពីស្ថាន​និម្មានរ​តី កាល​​ពី​ជាតិ​មុន ខ្ញុំ​ត្រូវ​ជា​ប្អូន​បង្កើត​របស់​អ្នកបង​ ដែល​ខ្ញុំ​មាន​តេជៈរុ​ង​រឿង​យ៉ាង​នេះ ​ដោយ​សា​ឱ​វា​ទ​របស់​អ្នក​បង ។ នាង​ភទ្ទ្រា​សួរ​ទៀត​ថា​ ម្នាល​នាង​ទេព​ធីតា ​នាង​បាន​ធ្វើ​បុណ្យ​អ្វី​ បាន​មាន​បុណ្យ​ស័ក្ត​ធំជា​ងយើង​ ? យើង​ កាល​នៅស្ថាន​មនុស្ស បាន​ធ្វើបុណ្យ​ច្រើន​ណាស់ ហេតុ​អ្វី​ក៏​មាន​ស័ក្តិ​តូច​ដូច្នេះ ? ។ នាង​សុភទ្ទ្រា​ប្រាប់​ថា ​អ្នកបង​ធ្វើ​ទាន​ច្រើន​មែន ប៉ុន្តែ​បាន​ធ្វើតែ​បុគ្គ​លិក​ទាន ឯ​ខ្លួន​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​ទាន​ តែចំ​ពោះព្រះស​ង្ឃ ៨ អង្គ ទាន​នោះ​ឈ្មោះ​ថា​សង្ឃ​ទាន ​ព្រោះ​ខ្ញុំ​តាំង​ចិត្ត​ចំពោះ​សង្ឃ​តែ​ម្យ៉ាង​ បានជា​ខ្ញុំមាន​ស័ក្តិ​ធំជាង​អ្ន​កបង​ ។ និ​យាយ​ដូច្នេះ​ហើយ​ ក៏​លា​នាង​ភទ្ទ្រា​ត្រឡប់​ទៅស្ថាន​របស់​ខ្លួន​វិញ ​។ ថ្ងៃ​មួយ​ ព្រះ​មោគ្គ​ល្លាន​និមន្ត​ទៅ​ស្ថាន​ត្រៃ​ត្រឹង្ស​ បាន​ជ្រាប​ប្រវត្តិ​របស់​នាង​ទាំង​ពីរ​ អំ​ពី​សំណាក់​ព្រះ​ឥន្ទ្រ​ហើយ ក៏​ចុះមក​ស្ថាន​មនុស្ស​វិញ នាំ​ដំណើរ​នោះ ​ទៅ​ក្រាប​ទូលដល់​ព្រះ​ដ៏​មាន​ព្រះ​ភាគ​ ព្រះ​ដ៏មាន​ព្រះ​ភាគ​ ទ្រង់​ប្រា​រព្ធ​នូវ​រឿង​នោះ ​ឱ្យ​ជាហេតុ​ហើយ ទើប​សំ​ដែងនូវ​ អានិ​សង្ឃ​នៃ​សង្ឃ​គ​តា​ទក្ខិ​ណា​ទាន​ ជា​ភិ​យ្យោ​ភាព​តទៅ​ ។​ វាយ​អត្ថបទ​ដោយ ខ្ញុំ​ព្រះករុណា ខ្ញុំបាទ យ៉ែម ភិរុណ ។ ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវ​​ភៅ​​ប្រ​ជុំនិទានជាតកភាគ១ របស់ព្រះបាឡាត់ឧត្តមលិខិត សុង ស៊ីវ សិទ្ធ​ត្ថោ ​​គ្រូបង្រៀនបាលីនៅវត្តលង្កា រាជធានីភ្នំពេញ ។ អរព្រះ​គុណ​ព្រះ​ភិក្ខុ​ សិរីបញ្ញោ ហ៊ុល សុខារ៉ា ព្រះគ្រូចៅអធិការ វត្ត​កល្យាណ​មិត្ត​ខ្សាច់​ពោយ​​និងលោកអាចារ្យ ចយ ធិន ដែល​បាន​ផ្តល់​សៀវ​ភៅ​ប្រ​ជុំ​និទា​ន​ជាតក​នេះ។​ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
images/articles/651/Untitled-1.jpg
រឿងនាងរជ្ជុមាលា
ផ្សាយ : ០៥ មករា ឆ្នាំ២០២៣
រឿងនាងរជ្ជុមាលា ( ចាក វិ. ខុ. ) ( ការមិនប្រទូស្ត ជាសិរីក្នុងលោក ) កាល​ព្រះ​សម្ពុទ្ធ​ គង់​នៅ​ក្នុង​វត្ត​ជេត​ពន នា​ក្រុង​សាវ​ត្ថី ​។ កាល​នោះ​មាន​កុ​មា​រី​ ម្នាក់​ជា​កូន​របស់​ទាសី​
images/articles/652/Untitled-1.jpg
រឿងឥល្លិសសេដ្ឋី
ផ្សាយ : ០៥ មករា ឆ្នាំ២០២៣
រឿងឥល្លិសសេដ្ឋី ( ចាក ឥ. តិ. ) ( មាតាបិតាតែង​ប្រាថ្នាឱ្យប្រយោជន៍ ដល់បុត្រធីតា ) ក្នុង​កាល​កន្លង​ទៅ​ហើយ​ ព្រះ​បាទ​ព្រហ្ម​ទត្ត សោយរាជ​សម្ប​ត្តិ​ ក្នុង​ក្រុង​ពា​រាណ​សី​ ។​ កាល​នោះ​មាន​ម​ហាសេ​ដ្ឋី​ម្នាក់​
images/articles/835/Untitled-1.jpg
រឿង​ពស់​ថ្លាន់​
ផ្សាយ : ០៣ មករា ឆ្នាំ២០២៣
រឿង​ពស់​ថ្លាន់​ ( ចាក​ ដី. ម. ) មាន​សេច​ក្តី​ដំ​ណាល​ថា​ ក្នុង​ពុទ្ធ​កាល​ព្រះ​ប​រម​ស្តា​ព្រះ​នាម​ក​ស្ស​បៈ​ មាន​ពស់​ថ្លាន់​ ១ បាន​កាន់​យក​នូវ​និ​ម្មិត​ក្នុង​សំឡេង​នៃ​ភិ​ក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​អ្នក​រៀន​នូវ​អ​ភិ​ធម្ម កាល​ស្វា​ធ្យាយ​នូវ​អាយ​ត​ន​ក​ថា​លុះ​ស្លាប់​ទៅ​ បាន​ទៅ​កើត​ក្នុង​ឋាន​សួគ៌​សោយ​សម្បត្តិ​ទិព្វ​ដ​រាប​ដល់​ព្រះ​សាស្តា​ជា​ម្ចាស់​នៃ​យើង​បរិ​និ​ព្វាន
images/articles/836/Untitled-1.jpg
រឿង​កិន្នរ
ផ្សាយ : ០៣ មករា ឆ្នាំ២០២៣
រឿង​កិន្នរ (​ ចាក​ ត. តេ. ) (​ គុណ​នៃ​ពាក្យ​សុ​ភា​សិត​ ) តាម​ដំ​ណឹង​ថា​ កាល​ពី​ព្រេង​នាយ​ មាន​ព្រាន​ម្នាក់​នៅ​ក្នុង​ក្រុង​ពា​រាណ​សី​ តែង​សញ្ចរ​ទៅ​ក្នុង​ព្រៃ​ហេម​ពាន្ត​ ហើយ​ចាប់​បាន​កិន្នរ​ពីរ​រូប​ជា​ប្តី​ប្រ​ពន្ធ​ នាំយក​ទៅ​ថ្វាយ​ព្រះ​ចៅ​ពា​រាណ​សី​ ទ្រង់​ក៏​ទទួល​ដោយ​អណរ​ដ៏​ខ្លាំង​ ហើយ​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​សួរ​ថា​
images/articles/847/Untitled-1.jpg
ទោស​នៃ​ការ​មើល​ងាយ​ព្រះ​សារី​រិក​ធាតុ
ផ្សាយ : ០៣ មករា ឆ្នាំ២០២៣
រឿង​គ​ហ​បតី​ប្រេត​ (​ ចាក​ បេ​. ខុ. ) ( ទោស​នៃ​ការ​មើល​ងាយ​ព្រះ​សារី​រិក​ធាតុ ) កាល​ព្រះ​សម្ពុទ្ធ​បរម​គ្រូ​ប​រិ​និ​ព្វាន​ហើយ​ ពួក​ពុទ្ធ​ប​រិ​ស័ទ​ទាំង​ឡាយ​ មាន​ព្រះ​បាទ​ម​ល្ល​រាជ​ជា​ប្រ​ធាន​ បាន​រៀប​បូ​ជា​ព្រះ​ប​រម​សពព្រះ​សម្ពុទ្ធ​ លុះ​បូ​ជា​ហើយ​ ព្រះ​ម​ហា​ក្ស​ត្រ​ទាំង​ឡាយ​ក្នុង​ជ​ម្ពូ​ទ្វីប​​ លើក​ទ័ព​មក​ច្បាំង​ដ​ណ្តើម​ព្រះ​ប​រម​ធាតុ​​ កាល​នោះ​ទោ​ណ​អា​ចារ្យ​បាន​សម្រុះ​សម្រួល​ចែក​ព្រះ​ប​រម​ធាតុ​ ដល់​ព្រះ​រា​ជា​ទាំង​ឡាយ​នោះ​ ដោយ​សន្តិ​វិ​ធី​ ។ ព្រះ​រា​ជា​ទាំ​ង​ឡាយ​នោះ​ ក៏​យក​ព្រះ​ប​រម​ធាតុ​ ទៅ​ន​គរ​រៀង​រាល់​ព្រះ​អង្គ​ ។ ឯ​ព្រះ​បាទ​អ​ជាតស​ត្រូវ ព្រះ​អង្គ​មាន​សេច​ក្តី​ជ្រះ​ថ្លា​យ៉ាង​ក្រៃ​លែង​ បាន​រៀប​ចាត់​ចែង​ធ្វើ​ពិ​ធី​ដង្ហែ​យ៉ាង​ឳឡា​រិក​សន្ធឹក​ម​ហិ​មា​ ចាប់​តាំង​តែ​ពី​ចេញ​ដំណើរ​ពី​ក្រុង​កុ​សិនា​រា​ ទៅ​ដ​រាប​ដល់​ក្រុង​រាជ​គ្រឹះ គឺ​​​​ដម្កល់​ព្រះ​ប​រម​ធាតុ​​លើ​ព្រះ​រាជ​រថ​ជ័យ​ ដែល​វិ​ចិត្រ​ដោយ​រតន ៧​ ប្រ​ការ​ កាល​បើ​ចេញហែរ​បាន​ចម្ងាយ​ប្រ​វែង​ ១ រាជ​រថ​ហើយ​ ឈប់​ធ្វើ​បុណ្យម្តង​ចំ​នួន​ ៧​ យប់​ ៧ ថ្ងៃ ចេះ​តែ​ធ្វើ​តាម​លំ​ដាប់​ដូ​ច្នេះ​ដរាប​ដល់​​ក្រុង​រាជ​គ្រឹះ​ ។ រូប​រួម​រ​យៈ​វេលា​ដែល​ហែ​ចេញ​ពី​ក្រុង​កុ​សិនា​រា​ទៅ​ដល់​ក្រុង​រាជ​គ្រឹះ​អស់​ ៧​ឆ្នាំ​ ៧​ខែ​ ៧​ខែ​ ទើប​ដល់​ ។ ពួក​ពុទ្ធ​ប​រិ​ស័ទ​ទាំង​អស់​ ក្នុង​ក្រុង​រាជ​គ្រឹះ​​មាន​សេច​ក្តី​ជ្រះ​ថ្លា​​​​ សប្បាយ​រីក​រាយ​យ៉ាង​ក្រៃ​លែង​ ។ ឯ​ពួក​ជន​មិច្ឆា​ទិដ្ឋិ​ជាង​ ៨ ម៉ឺន​​នាក់​ មិន​ជ្រះ​ថ្លា​​បែរ​ជា​និ​យាយ​ត្អូញ​ត្អែរ​ថា​ធ្វើ​បុណ្យ​យូរ​យ៉ាង​នេះ​ គ្មាន​អ្នក​ណា​រក​ស៊ី​ធ្វើ​អ្វី​កើត​ទេ​ ម្យ៉ាង​ទៀត​ គ្មាន​ប្រ​យោជន៍​អ្វី​អំ​ពី​ឆ្អឹង​ដែលគេ​ដុត​ជា​ធ្យូង​នោះ​ទេ​ ។ ពួក​ជន​ទាំង​នោះ​ ចង​សេច​ក្តី​ក្រោធ​ចំ​ពោះ​ព្រះ​ធាតុ​ និង​ព្រះ​ម​ហា​ក្សត្រ​ជា​ដើម​គ្រប់​ពេល​វេលា​ ។ ប​ណ្តា​ម​នុស្ស​មិ​ច្ឆា​ទិ​ដ្ឋិ​ជាង​ ៨ ម៉ឺន​នោះ​ មាន​គ​ហ​ប​តី​ម្នាក់​មាន​ទ្រព្យ​ច្រើន​ ជា​អ្នក​មិច្ឆា​ទិដ្ឋិ​មួយ​ដែរ​​ ឯ​ភ​រិ​យា​ បុត្រី​ កូន​ប្រ​សារ​គាត់ ជា​សម្មាទិដ្ឋិ​ មាន​ចិត្ត​ ជ្រះ​ថ្លា​ ទៅ​ហែរ​ព្រះ​សា​រី​រិក​ធាតុ​ ធ្វើ​បុ​ណ្យ​ជា​មួយ​គេ​ឯង​រាល់​ពេល​វេលា​ ទោះ​បី​គហ​ប​តី​ស្តី​បន្ទោស​យ៉ាង​ណា​ ក៏​មិន​ធ្វើ​ជា​ដឹង​ឮ ។ លុះ​ធ្វើ​ម​រណ​កាល​​តាម​លំ​ដាប់​សង្ខារ​រ​បស់​ខ្លួន​ទៅ​ គហ​ប​តី​កើត​ជា​ប្រេត​ជា​មួយ​ពួក​ជន​មិ​ច្ឆា​ទិដ្ឋិ​ជាង​ ៨​​ ម៉ឺន​នាក់​នោះ​នៅ​ចន្លោះ​ភ្នំ​គិ​ជ្ឈកូដ​ ។​​ ឯ​ភរិយា​ បុត្រី​ បុត្រ​ប្រ​សារ​ទៅ​កើត​ជា​ទេវ​តា​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌ ។ ថ្ងៃ​មួយ​ព្រះ​ម​ហា​កស្ស​ប​ត្ថេរ​ ចេញ​ពី​និ​រោធ​ ហើយ​ពិ​ចារណា​ឃើញ​ម​នុស្ស​ស្លាប់​ទៅ​កើត​ជា​ប្រេត​ ន​រក​ច្រើន​ទើប​លោក​និ​មន្ត​ទៅ​ឈរ​ត្រង់​ទី​លាន​ មុខ​ព្រះ​ចេ​តិយ​​ដែល​បញ្ចុះ​ព្រះ​ប​រម​ធាតុ​ ហើយ​ថ្លែង​ឫទ្ធី​ធ្វើ​ឲ្យ​ន​រក​ ប្រេត​​ ម​នុស្ស​ ទេវ​តា​មើលគ្នា​​ឃើញទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ ។ ឯគ​ហ​ប​តី​ប្រេត​នោះ​ ក្រ​លេក​មើល​ទៅ​ឰ​ដ៏​អាកាស​ឃើញ​ភ​រិយា​ បុត្រី​ បុត្រ​ប្រ​សារ​ខ្លួន​កើត​ជា​ទេវ​តា​សោយ​ទិព្វ​សម្បត្តិ​ដូច្នោះ​ នឹក​ក្តៅ​ក្រ​ហាយ​នឹង​វាស​នា​រ​បស់​ខ្លួន​ ក៏​ចូល​ទៅ​ជិត​ព្រះ​ម​ហា​កស្ស​ប​ហើយ​ប្រ​កាស​ថា​ ឲ្យ​តែបាន​រួច​ពី​ប្រេត​វិ​ស័យ​ទៅ​​កើតជា​ម​នុស្ស​វិញ​ នឹង​ខំ​គោ​រព​ បូ​ជា​ព្រះ​សារី​រិក​ធាតុ​គ្រប់​ពេល​វេលា​ ។ មួយ​ស្រ​បក់​ក្រោយ​មក​ ព្រះ​ម​ហា​កស្ស​ប​រំ​សាយ​ឫ​ទ្ធី​លែង​ឲ្យ​ឃើញ​ នៅ​ដូច​ធម្ម​តា​វិញ​ ។​ ពួក​ពុទ្ធ​ប​រិ​ស័ទទាំង​ឡាយ​ ឃើញ​ហេតុ​អស្ចារ្យ​ដូច្នោះ​ក៏​ចូល​ទៅ​ថ្វាយ​បង្គំ​សូរ​បុ​ព្វ​កម្ម​រ​បស់​ន​រក​ ប្រេត​ ដែល​ខ្លួន​បាន​ឃើញ​ផ្សេង​ៗ​គ្នា​ ។​ ព្រះ​ម​ហា​ថេរ​ ក៏​ប្រា​រព្វ​យក​រឿង​ប្រេត​ជាង ៨ ម៉ឺន​នាក់​ មាន​គ​ហ​ប​តី​ប្រេត​មក​សម្តែង​ តាម​ដំណើរ​បុព្វ​កម្ម​រ​បស់​ប្រេត​ទាំង​នោះ ក្នុង​កាល​នោះ​ឯង ។ ឯ​ពួក​ប្រេត​ជាង​ ៨ ម៉ឺន​នាក់​ មាន​គហ​ប​តី​ប្រេត​ជា​ប្រ​ធាន​ នៅ​រង​ទុក្ខ​វេ​ទនា​ដ​រាប​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃ​ ព្រោះ​តែ​ការ​មើល​ងាយ​ព្រះ​​សារី​រិក​ធាតុ​នោះ​ឯង​ ។ ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវ​ភៅ​ប្រ​ជុំ​និទាន​ជាតក ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែពិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕