ថ្ងៃ អង្គារ ទី ១៨ ខែ ឧសភា ឆ្នាំឆ្លូវ ត្រី​ស័ក, ព.ស.​២៥៦៥  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កម្រងកំណាព្យនិងស្មូត្រ (Mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុឱវាទព្រះពុទ្ធ
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ វត្តគល់ទទឹង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តខ្ចាស់
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ការជូនដំណឹង
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ២៦,៥៧៩
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ១៥៣,៧២៣
ខែនេះ ៣,២០២,៨៥០
សរុប ១៩៣,៧៥៨,១៦៧
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ៣០ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៥៩២៦ ដង)

ធម៌​ធ្វើ​បុគ្គល​ឲ្យ​ជា​សមណៈ



 
ធម៌​ធ្វើ​បុគ្គល​ឲ្យ​ជា​សមណៈ

ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ​ជាម្ចាស់ ទ្រង់​ត្រាស់​ទេស​នា​អំពី​ឈ្មោះ​ថា សមណៈ និង​ធម៌​របស់​សមណៈថា៖

សមណា សមណាតិ វោ ភិក្ខវេ ជនោ សញ្ជានាតិ

ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ! មហាជន​តែង​ស្គាល់​ឈ្មោះ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ថា​ជា​សមណៈ, ចំណែក​ឯ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​សោត កាល​បើ​មាន​គេ​សួរ​ថា "លោក​ជា​អ្វី?" អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ក៏​មុខ​ជា​ប្ដេជ្ញា​ខ្លួន​ថា "​យើង​ទាំង​ឡាយ​ជា​សមណៈ" ដូច្នោះដែរ, កាល​បើ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​មាន​ឈ្មោះ​យ៉ាង​នេះ​ហើយ​នឹង​ប្ដេជ្ញា​ខ្លួន​ដូច្នេះ​ហើយ ត្រូវ​ដឹង​ខ្លួន​ថា,

យេ​ ធម្មា សមណករណា ព្រាហ្មណករណា

ធម៌​ទាំង​ឡាយ​ឯណា​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ជា​សមណៈ​ផង ដែល​ធ្វើ​ជា​ព្រាហ្មណ៍​ផង យើង​ទាំង​ឡាយ​នឹង​សមាទាន នូវ​ធម៌​អម្បាល​នោះ, ប្រព្រឹត្ត​យ៉ាង​នេះ ទើប​ឈ្មោះ​ថា​សម​នឹង​សេចក្ដី​ប្ដេជ្ញា​របស់​យើង​ទាំង​ឡាយ​ដោយ​ពិត ដូច​ពាក្យ​គេ​ហៅ​មែន។ ម្យ៉ាង​ទៀត​យើង​ទាំង​ឡាយ​បាន​បរិភោគចីវរ បិណ្ឌបាត សេនាសនៈ គិលានប្បច្ចយភេសជ្ជបរិក្ខា របស់​ទាយក​ទាំង​ឡាយ​ឯណា, អំពើ​បុណ្យ​កុសល​ទាំង​ទាយកអម្បាល​នោះ មុខ​ជា​មាន​ផល​ធំ មាន​អានិសង្ស​ធំ ព្រោះ​អាស្រ័យ​យើង​ទាំង​ឡាយ​មិន​ខាន​ឡើយ។ មួយ​វិញ​ទៀត ផ្នួស​របស់​យើង​ទាំង​ឡាយ នឹង​មិន​ជា​អារឥតផល​ទេ, ផ្នួស​មាន​ផល​មាន​កម្រៃ​ដោយ​ពិត; ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ! អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ត្រូវ​ដឹង​ខ្លួន​យ៉ាង​នេះ​រាល់ៗ គ្នា​ចុះ កុំ​ភ្លេច​ឡើយ។

កាល​បើ​ទ្រង់​ត្រាស់​ដូច្នោះ​ហើយ ទើប​ទ្រង់​សំដែង​អំពី​ធម៌​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ជា​សមណៈ​ត​ទៅ, ទ្រង់​លើក​ហិរិឱត្តប្បៈ ឡើង​ជា​ប្រធាន​នៃ​ធម៌​ទាំង​ពួង ហើយ​ទ្រង់​សម្ដែង​ថា បរិសុទ្ធកាយ​សមាចារ, បរិសុទ្ធ​វចីសមាចារ, បរិសុទ្ធមនោសមាចារ, បរិសុទ្ធ​អាជីវៈឥន្ទ្រិយសំវរៈ, ភោជនមត្តញ្ញូ, ជាគរិយានុយោគ, សតិសម្បជញ្ញៈ, ការ​អាស្រ័យ​នៅ​ក្នុង​ទីសេនាសនៈ​ដ៏​ស្ងាត់, ការ​ជម្រះ​ចិត្ត​ឲ្យ​ប្រាស​ចាក​និវរណធម៌​ហើយ​តម្កល់​ឲ្យ​ខ្ជាប់​ជា​សមាធិ, ធ្វើ​បញ្ញា​ដែល​ឃើញ​ច្បាស់​ក្នុង​ចតុរារិយសច្ច​ឲ្យ​កើត​ឡើង។ ធម៌​អម្បាល​នេះ​ឯង ជា​ធម៌​របស់​សមណៈ។

ហិរិ នោះ បាន​ខាង សេចក្ដី​ខ្មាស ចំពោះ​បាប​ទុច្ចរិត​ផ្សេងៗ។

ឱត្តប្បៈ នោះ បាន​ខាង​ សេចក្ដី​ខ្លាច ចំពោះ​បាប​ទុច្ចរិត​ផ្សេងៗ។

ធម៌​ ២ ប្រការ​ គឺ ហិរិ និង ឱត្តប្បៈ នេះ ជាធម៌​សំខាន់បំផុត​របស់​សមណៈ, បើ​មិន​មាន​ធម៌ ២ ប្រការ​នេះ​ទេ មិន​គួរ​ហៅ​ថា​សមណៈឡើយ, កាល​បើ​មាន​ធម៌​ ២ ប្រការ​នេះ ទើប​ជា​ដើម​ចម​នាំ​ឲ្យ​បាន​សម្រេច​គុណវិសេស​ដទៃៗ ជាលំដាប់​ទៅ។

-បរិសុទ្ធកាយសមាចារ នោះ បានខាង​កាយ​សុចរិត​ទាំង ៣

-បរិសុទ្ធវចីសមាចារ នោះ​ បាន​ខាង​វចីសុចរិត​ទាំង ៤

-បរិសុទ្ធមនោសមាចារ នោះ បាន​ខាង​មនោសុចរិត​ទាំង ៣

-បរិសុទ្ធអាជីវៈ នោះ បាន​ខាង​ការ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​ដោយ​ផ្លូវ​បរិសុទ្ធ វៀរចាក​មិច្ឆាជីវៈ​ផ្សេងៗ មាន​កុល​ទូសកៈ អនេសនៈ ជាដើម

-ឥន្ទ្រិយសំវរៈ នោះ បាន​ខាង​ការ​សង្រួម​ចិត្ត​មិន​ឲ្យ​អភិជ្ឈា​ទោសមនស្ស​ចូល​មក​គ្រប​សង្កត់​ក្នុងវេលា​ដែល​ឃើញ​រូប​ជា​ដើម

-ភោជនមត្តញ្ញូ នោះ បាន​ខាង​ការ​ដឹង​ប្រមាណ គឺ​ចេះលៃ​លក​បរិភោគ​ជនាហារ​តែ​យ៉ាង​ល្មម ពិចារណា ដោយ​ឧបាយ ប្រាជ្ញាឲ្យ​ឃើញ​អំណាច​ប្រយោជន៍​ហើយ ទើប​បរិភោគ

-ជាគរិយានុយោគ នោះ បាន​ខាង​ការ​ប្រកប​តាម​ក្នុង​សភាព​ជា​បុគ្គល​ភ្ញាក់​រឭក មិន​ល្មោភ​ដេក​ច្រើន​ពេក

-សតិសម្បជញ្ញៈ នោះ បាន​ខាង​សេចក្ដី​រឭក និង​សេចក្ដី​ដឹង​ខ្លួន។

-ការ​អាស្រ័យ​នៅ​ក្នុង​ទីសេនាសនៈ​ដ៏​ស្ងាត់​នោះ បាន​ខាង​ការ​អាស្រ័យ​នៅ​ក្នុង​ព្រៃ​ឬ​ទៀប​គល់​ឈើ និង​ផ្ទះទំនេរដែល​ជា​ទំនងឲ្យ​កើត​កាយ​វិវេក។

-ការ​ជម្រះ​ចិត្ត​ឲ្យ​ប្រាសចាក​នីវរណធម៌ ហើយ​តម្កល់​ចិត្ត​ឲ្យ​ខ្ជាប់​ជា​សមាធិ​នោះ បាន​ខាង​ការ​ដែល​ធ្វើ​ចិត្ត​ឲ្យ​តាំង​នៅ​ខ្ជាប់​ជា​ចិត្តវិវេក។

ធ្វើ​បញ្ញា​ដែល​ឃើញ​ច្បាស់​ក្នុង​ចតុរារិយសច្ច ឲ្យ​កើត​ឡើង​នោះ បាន​ខាង​ការ​ធ្វើ​សេចក្ដី​ដឹង សេចក្ដី​ឃើញ​ក្នុង ទុក្ខសច្ច, សមុទយសច្ច, និរោធសច្ច, មគ្គសច្ច ឲ្យ​កើត​ឡើង។

ធម៌​អម្បាលនេះ​ជា​ធម៌​របស់​សមណៈ, អ្នក​ដែល​ប្ដេជ្ញាខ្លួន​ថា​ជា​សមណៈ ត្រូវ​មាន​ធម៌​ទាំង​នេះ, បើ​ខ្សត់​ធម៌​របស់​សមណៈហើយ មុខ​ជា​នឹង​ប្រទូស្ដ​ឬ​បៀតបៀន​អ្នក​ដទៃ​មិន​ខាន។ ព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ​ទ្រង់​ត្រាស់​ទេសនា​អំពី​បុគ្គល​ដែល​ជា​សមណៈ​និងធម៌​ដែល​ធ្វើ​បុគ្គល​ឲ្យ​ជា​សមណៈ ដោយ​ប្រការ​ដូច្នេះ។

ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ ឱវាទបាតិមោក្ខ

ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ 
 
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទអ្នកអាចអានបន្ត
ផ្សាយ : ០៥ ធ្នូ ឆ្នាំ២០២០ (អាន: ៨១៦១ ដង)
ខ្ញុំ​មាន​ចិត្ត​ជ្រះ​ថ្លា មាន​ចិត្ត​រីក​រាយ​ បាន​ថ្វាយ​ផ្កា​ ១​ ក្តាប់
ផ្សាយ : ២១ កក្តដា ឆ្នាំ២០២០ (អាន: ៤៨៤១៤ ដង)
សត្វ​ទាំង​ឡាយ​ តាំង​នៅ​បាន​ដោយ​សារ​អាហារ
ផ្សាយ : ២០ កក្តដា ឆ្នាំ២០២០ (អាន: ៤៨៦៣៦ ដង)
គុណនិង​ទោសនៃ​​ការប្រើប្រាស់​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ
ផ្សាយ : ២០ ឧសភា ឆ្នាំ២០១៦ (អាន: ២១០៩ ដង)
ទស្សនាខ្សែវីដេអូអំពីប្រវត្តិបុណ្យវិសាខបូជា (បែបអត្ថាធិប្បាយ)
ផ្សាយ : ២៨ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៩៦៦៤ ដង)
បទ​គួរ​យល់​ដឹង​ក្នុង​តួនាទី
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែវិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕