ថ្ងៃ ពុធ ទី ២២ ខែ កញ្ញា ឆ្នាំឆ្លូវ ត្រី​ស័ក, ព.ស.​២៥៦៥  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កម្រងកំណាព្យនិងស្មូត្រ (Mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុឱវាទព្រះពុទ្ធ
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ វត្តគល់ទទឹង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តខ្ចាស់
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ការជូនដំណឹង
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ១៤,០៨៣
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ១៦៧,៩៥១
ខែនេះ ៣,៨៥៦,១៧៤
សរុប ២២៣,៤៤៧,៧៤៩
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ៣០ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៤៦២៩១ ដង)

មហាកច្ចាយន​ត្ថេរ​



 
បព្វជិត​មិនគប្បី​ធ្វើ​នូវ​កម្ម​ច្រើន​ទេ គប្បី​លះបង់​ជន (បាប​មិត្ត​) មិន​គប្បី​ខ្វល់ខ្វាយ​ (​ដើម្បី​​លាភ​​ទេ​) ព្រោះ​បព្វ​ជិត​អ្នក​ខ្វល់​​ខ្វាយ​ជាប់​ចិត្ត​ក្នុង​រស​ រមែង​លះបង់​ប្រ​យោជន៍​ ដែល​នាំ​មក​នូវ​សេចក្តី​សុខ ។ ការ​ថ្វាយ​បង្គំ​នឹង​ការ​បូជា​ណា ក្នុង​ត្រកូល​ទាំង​ឡាយ​ ពួក​​អរិយៈ​ ដឹង​ច្បាស់​នូវ​ការ​ថ្វាយ​បង្គំ​ នោះ​ថា​ដូច​ជា​ភក់​ ទាំង​ដឹង​ថា​ជា​សរ​ដ៏​ឆ្មារ​ គេ​កម្រ​ដក​បាន​ ជា​គ្រឿង​សក្ការៈ ដែល​បុរស​អា​ក្រក់​ លះ​បង់​បាន​ដោយ​កម្រ​ ។

បុគ្គល​មិន​គប្បី​សេព​នូវ​អំពើ​អា​ក្រក់​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ ​ព្រោះ​បំពេញ​(ទុក្ខ​)ដល់​សត្វ​ដទៃ (​ទាំង​មិនញ៉ាំង​បុគ្គល​ដទៃ​ឲ្យ​សេព​នូវ​អំពើ​អា​ក្រក់​នោះ) ព្រោះ​ថា​សត្វ​ទាំង​ឡាយ​ មាន​កម្ម​ជា​ផៅពង្ស​ ។ បុគ្គលជា​ចោរ​ ព្រោះ​ពាក្យ​អ្នក​ដទៃ​ក៏​ទេ បុគ្គល​ជា​អ្នក​ប្រាជ្ញ​ ព្រោះ​ពាក្យ​អ្នក​ដទៃ​ក៏​ទេ បុគ្គល​ដឹង​ខ្លួនឯង​ យ៉ាង​ណា​ សូម្បី​ពួក​ទេ​វតា​ក៏​ដឹង​បុគ្គល​នោះ​ដូច្នោះ​ដែរ ។

ពួក​ជន​ផ្តេស​ផ្តាស​ រមែង​​មិន​ដឹង​ច្បាស់​ថា​ យើង​ទាំង​ឡាយ​នឹង​លំបាក​ ក្នុង​លោក​នេះ​ តែ​ពួក​ជន​ណា​ ដឹង​ច្បាស់​ក្នុង​ដំណើរ​នោះ ការ​ជំលោះ​តែង​ស្ងប់​រម្ងាប់​ទៅ អំពី​សំណាក់​ពួក​ជន​នោះ ។ បុគ្គល​ប្រ​កប​ដោយ​បញ្ញា​ បើ​ទុក​ជា​អស់​សម្បត្តិ​រលីង​ធេង ក៏​ឈ្មោះ​ថា​រស់​នៅ ឯ​បុគ្គល​មាន​សម្បត្តិ​ ឈ្មោះ​ថា​ មិន​រស់​នៅ​ ព្រោះ​ការ​មិន​បាន​នូវ​បញ្ញា​ ។

បុគ្គល​រមែង​ស្តាប់​នូវ​សម្លេង​ទាំង​អស់​បាន ដោយ​សារ​ត្រ​ចៀក​ បុគ្គល​មាន​ចក្ខុ​រមែង​ឃើញ​រូប​គ្រប់​យ៉ាង​ ចំណែក​អ្នក​ប្រាជ្ញ​មិន​គួរ​លះ​ចោល​ (ឬប្រ​កាន់​) នូវ​អារម្មណ៍​ទាំង​ពួង​ដែល​ខ្លួន​ឃើញ​ ហើយ​ឮ​ហើយ​ឡើយ ។ បុគ្គល​អ្នក​មាន​ភ្នែក​ គប្បី​ធ្វើ​ដូចជា​ខ្វាក់​ បុគ្គល​​អ្នក​មាន​ត្រ​ចៀក​ គប្បី​ធ្វើ​ដូច​ជា​ថ្លង់​ បុគ្គល​អ្នក​មាន​បញ្ញា​ គប្បី​ធ្វើ​ដូច​ជា​គ បុគ្គល​មាន​កម្លាំង​ គប្បី​ធ្វើ​ដូច​ជា​អ្នក​ខ្សោយ​កម្លាំង តែ​កាល​បើ​ហេតុ (មិន​គួរ​ធ្វើ) កើត​ឡើង​ហើយ ត្រូវ​ដេក​ដូច​ជា​ដេក​ស្លាប់ ។

មហាកច្ចាយន​ត្ថេរ​
ដកស្រង់​ពី​ព្រះត្រៃ​បិដកភាគ ៥៧ ទំព័រ​ ៧-៨
ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
 
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទអ្នកអាចអានបន្ត
ផ្សាយ : ៣០ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៦៧៤២៧ ដង)
សេចក្តី​ផូរ​ផង់​នៃ​ព្រះ​និព្វាន
ផ្សាយ : ២១ សីហា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៧៣៩៣ ដង)
កូនអើយ​អាសូរ​ទឹកភ្នែកម៉ែ​ផង
ផ្សាយ : ០៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ៨៩៦០ ដង)
ឧបនិស្ស័យ​ក្នុងផ្នួស ម្លប់ធម៌វិន័យ
ផ្សាយ : ២៣ មិថុនា ឆ្នាំ២០២១ (អាន: ២២៥៣៥ ដង)
សុជី​វ​ធម៌​នៅ​តាម​វត្ត​អា​រាម
ផ្សាយ : ៣១ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៣៥៨២ ដង)
កូនៗ ទាំងឡាយចូរចាំថា បុញ្ញនិធិ
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែវិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕