ត្រូវមានខ្លួនឯងជាទីពឹង

មេត្តាករុណា រមែងសម្រេចប្រយោជន៍ដល់ខ្លួនឯងនិងអ្នកដទៃ ពោលគឺចិត្តរបស់ យើងរមែងជាសុខ ចំណែកអ្នកទទួលក៏មានសេចក្តីសុខ  រីករាយចិត្ត ។ មនុស្សសាងការងារ រួចហើយ ការងារនោះឯងសាងមនុស្ស ដូច្នេះត្រូវតែការងារល្អ ទើបបានជាមនុស្សល្អ ទេវតាល្អ...។ នៅក្នុងបកិណ្ណកវគ្គ (វគ្គទី ២១ នៃព្រះគាថាធម្មបទ) ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់ត្រាស់សម្តែងថា

យេសញ្ច  សុសមារទ្ធា    និច្ចំ  កាយគតា  សតិ
អកិច្ចន្តេ  ន  សេវន្តិ    កិច្ចេ  សាតច្ចការិនោ
សតានំ  សម្បជានានំ    អត្ថំ  គច្ឆន្តិ  អាសវា ។
សតិប្រព្រឹត្តទៅក្នុងកាយជានិច្ច ដែលពួកភិក្ខុណាបានប្រារព្ធហើយដោយប្រពៃ ភិក្ខុទាំងនោះ រមែងជាអ្នកធ្វើការដែលគួរធ្វើរឿយៗ មិនធ្វើការដែលមិនគួរធ្វើ (ដូច្នេះ) អាសវៈទាំងឡាយ នៃពួកភិក្ខុនោះ ដែលជាអ្នកមានសតិ មានសម្បជញ្ញៈ  រមែង​ដល់នូវការតាំងនៅមិនបាន ។

សៀវភៅ សិក្សាព្រះសូត្រភាគ១១
ដោយ៥០០០ឆ្នាំ