ធម្មជាតិនៃជីវិត

ធម្មជាតិព្រៃភ្នំ ទន្លេសមុទ្រ ព្រៃព្រឹក្សា បក្សាបក្សី ។ល។ អ្វី ៗ មានតាមធម្មជាតិរបស់ខ្លួន ។  ពាក្យថាធម្មជាតិ  គឺអ្វី ៗ ដែលកើតឡើងទៅតាមសភាវៈជាហេតុ  មិនមែនកើតឯង ៗ ហើយក៏មិនមានអ្នកសាងនោះដែរ ។  មនុស្សយើងជាធម្មតា  មិនដែលទាស់ចិត្តអ្វីជាមួយនឹងធម្មជាតិដែលផ្សេង ៗ គ្នានោះទេ  ព្រោះនឹកឃើញថាវាជាធម្ម​ជាតិ​នឹងឯង  មានតែគយគន់កម្សាន្តទៅទៀតផង  ដូចជាគយគន់ព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទ  ដួងតារា  ពពក  មេឃ ឥន្ធនូ និងព្រៃភ្នំជាដើម។  

ដែលមានការទាស់ចិត្តក្នុងរឿងខ្លះដូចជាក្ដៅពក  ត្រជាក់ពេក  ឬមានការភ័យខ្លាចក្នុងរឿងធម្មជាតិយ៉ាងនេះ  យ៉ាងនោះ  ដូចជាខ្យល់ព្យុះ  ផ្គររន្ទះជាដើម  តាមពិត  ការទាស់ចិត្ត  និងការភ័យខ្លាចនេះ  ក៏ជាធម្មជាតិម្យ៉ាងក្នុងមនុស្សហ្នឹងឯង ។  

កិលេសក្នុងសត្វលោកដែលចេះតែនៅមាន  ដេកសម្ងំត្រាំក្នុងសន្ដាន  ព្រោះនៅមិនទាន់មានបរិញ្ញា  គឺបញ្ញាដែលសិក្សាយល់ដឹងអំពីធម្មជាតិក្នុងខ្លួនឯង ។  ធម្មជាតិនៃជីវិត  គឺបញ្ចក្ខន្ធ  ដែលមិនគួរប្រកាន់ដោយទិដ្ឋិថាជាអ្វីក្រៅអំពីបញ្ចក្ខន្ធឡើយ និងមិនគួរប្រកាន់ដោយតណ្ហាថាជារបស់យើងនោះដែរ ព្រោះបញ្ចក្ខន្ធ  ជាធម្មជាតិកើតអំពីបច្ច័យ  មានការអស់ទៅ  សូន្យទៅជាម្ចាស់  មានជរា  ព្យាធិ  និងមរណៈជាធម្មតា នេះ​ឯងធម្មជាតិនៃជីវិតដែលគួរសិក្សា ។

សៀវភៅ សិក្សាព្រះសូត្រភាគ១២
ដោយ៥០០០ឆ្នាំ