ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បុគ្គលប្រកបដោយធម៌ ៤០ នឹងធ្លាក់ទៅក្នុងនរក ដូចជាគេនាំទៅទម្លាក់ ។
បាណាតិបាតមាន ៤ គឺ
១. អត្តនា ច បាណាតិបាតី ហោតិ ជាអ្នកសម្លាប់សត្វដោយខ្លួនឯង
២. បរញ្ច បាណាតិបាតេ សមាទបេតិ បបួលអ្នកដទៃក្នុងការសម្លាប់សត្វ
៣. បាណាតិបាតេ ច សមនុញ្ញោ ហោតិ ពេញចិត្តក្នុងការសម្លាប់សត្វ
៤. បាណាតិបាតស្ស ច វណ្ណំ ភាសតិ ពោលសរសើរគុណនៃការសម្លាប់សត្វ ។
អទិន្នាទានមាន ៤ គឺ
៥. អត្តនា ច អទិន្នាទាយី ហោតិ កាន់យកទ្រព្យដែលគេមិនបានឲ្យដោយខ្លួនឯង
៦. បរញ្ច អទិន្នាទានេ សមាទបេតិ បបួលអ្នកដទៃក្នុងការកាន់យកទ្រព្យដែលគេមិនបានឲ្យ
៧. អទិន្នាទានេ ច សមនុញ្ញោ ហោតិ ពេញចិត្ត ក្នុងការកាន់យកទ្រព្យដែលគេមិនបានឲ្យ
៨. អទិន្នាទានស្ស ច វណ្ណំ ភាសតិ ពោលសរសើរគុណ នៃការកាន់យកទ្រព្យដែលគេមិនបានឲ្យ ។
កាមេសុមិច្ឆាចារមាន ៤ គឺ
៩. អត្តនា ច កាមេសុមិច្ឆាចារី ហោតិ ប្រព្រឹត្តខុសក្នុងកាមទាំងឡាយដោយខ្លួនឯង
១០. បរញ្ច កាមេសុមិច្ឆាចារេ សមាទបេតិ បបួលអ្នកដទៃក្នុងការប្រព្រឹត្តខុសក្នុងកាមទាំងឡាយ
១១. កាមេសុមិច្ឆាចារេ ច សមនុញ្ញោ ហោតិ ពេញចិត្តក្នុងការប្រព្រឹត្តខុសក្នុងកាមទាំងឡាយ
១២. កាមេសុមិច្ឆាចារស្ស ច វណ្ណំ ភាសតិ ពោលសរសើរគុណនៃការប្រព្រឹត្តខុស ក្នុងកាមទាំងឡាយ ។
មុសាវាទមាន ៤ គឺ
១៣. អត្តនា ច មុសាវាទី ហោតិ ពោលពាក្យកុហក ដោយខ្លួនឯង
១៤. បរញ្ច មុសាវាទេ សមាទបេតិ បបួលអ្នកដទៃក្នុងការពោលពាក្យកុហក
១៥. មុសាវាទេ ច សមនុញ្ញោ ហោតិ ពេញចិត្ត ក្នុងការពោលពាក្យកុហក
១៦. មុសាវាទស្ស ច វណ្ណំ ភាសតិ ពោលសរសើរគុណ នៃការពោលពាក្យកុហក ។
បិសុណាវាចាមាន ៤ គឺ
១៧. អត្តនា ច បិសុណវាចោ ហោតិ ពោលពាក្យញុះញង់ ដោយខ្លួនឯង
១៨. បរញ្ច បិសុណាយ វាចាយ សមាទបេតិ បបួលអ្នកដទៃ ក្នុងការពោលពាក្យញុះញង់
១៩. បិសុណាយ វាចាយ ច សមនុញ្ញោ ហោតិ ពេញចិត្ត ក្នុងការពោលពាក្យញុះញង់
២០. បិសុណាយ វាចាយ ច វណ្ណំ ភាសតិ ពោលសរសើរគុណ នៃការពោលពាក្យ ញុះញង់ ។
ផរុសវាចាមាន ៤ គឺ
២១. អត្តនា ច ផរុសវាចោ ហោតិ ពោលពាក្យអាក្រក់ ដោយខ្លួនឯង
២២. បរញ្ច ផរុសាយ វាចាយ សមាទបេតិ បបួលអ្នកដទៃ ក្នុងការពោលពាក្យអាក្រក់
២៣. ផរុសាយ វាចាយ ច សមនុញ្ញោ ហោតិ ពេញចិត្ត ក្នុងការពោលពាក្យអាក្រក់
២៤. ផរុសាយ វាចាយ ច វណ្ណំ ភាសតិ ពោលសរសើរគុណ នៃការពោលពាក្យអាក្រក់
សម្ផប្បលាបៈមាន ៤ គឺ
២៥. អត្តនា ច សម្ផប្បលាបី ហោតិ ពោលពាក្យឥតប្រយោជន៍ ដោយខ្លួនឯង
២៦. បរញ្ច សម្ផប្បលាបេ សមាទបេតិ បបួលអ្នកដទៃ ក្នុងការពោលពាក្យឥតប្រយោជន៍
២៧. សម្ផប្បលាបេ ច សមនុញ្ញោ ហោតិ ពេញចិត្ត ក្នុងការពោលពាក្យឥតប្រយោជន៍
២៨. សម្ផប្បលាបស្ស ច វណ្ណំ ភាសតិ ពោលសរសើរគុណ នៃការពោលពាក្យឥតប្រយោជន៍ ។
អភិជ្ឈាមាន ៤ គឺ
២៩. អត្តនា ច អភិជ្ឈាលុ ហោតិ ជាអ្នកមានអភិជ្ឈា ដោយខ្លួនឯង
៣០. បរញ្ច អភិជ្ឈាយ សមាទបេតិ បបួលអ្នកដទៃ ក្នុងអភិជ្ឈា
៣១. អភិជ្ឈាយ ច សមនុញ្ញោ ហោតិ ពេញចិត្ត ក្នុងអភិជ្ឈា
៣២. អភិជ្ឈាយ ច វណ្ណំ ភាសតិ ពោលសរសើរគុណ នៃអភិជ្ឈា ។
ព្យាបាទមាន ៤ គឺ
៣៣. អត្តនា ច ព្យាបន្នចិត្តោ ហោតិ មានចិត្តព្យាបាទ ដោយខ្លួនឯង
៣៤. បរញ្ច ព្យាបាទេ សមាទបេតិ បបួលអ្នកដទៃ ក្នុងការព្យាបាទ
៣៥. ព្យាបាទេ ច សមនុញ្ញោ ហោតិ ពេញចិត្ត ក្នុងការព្យាបាទ
៣៦. ព្យាបាទស្ស ច វណ្ណំ ភាសតិ ពោលសរសើរគុណ នៃការព្យាបាទ ។
មិច្ឆាទិដ្ឋិមាន ៤ គឺ
៣៧. អត្តនា ច មិច្ឆាទិដ្ឋិកោ ហោតិ យល់ខុស ដោយខ្លួនឯង
៣៨. បរញ្ច មិច្ឆាទិដ្ឋិយា សមាទបេតិ បបួលអ្នកដទៃ ក្នុងការយល់ខុស
៣៩. មិច្ឆាទិដ្ឋិយា ច សមនុញ្ញោ ហោតិ ពេញចិត្ត ក្នុងការយល់ខុស
៤០. មិច្ឆាទិដ្ឋិយា ច វណ្ណំ ភាសតិ ពោលសរសើរគុណនៃការយល់ខុស ។
ឥមេហិ ខោ ភិក្ខវេ ចត្តារីសាយ ធម្មេហិ សមន្នាគតោ យថាភតំ និក្ខិត្តោ ឯវំ និរយេ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បុគ្គលប្រកបដោយធម៌ ៤០ យ៉ាងនេះឯង នឹងធ្លាក់ទៅក្នុងនរក ដូចជាគេនាំយកទៅទម្លាក់ ។
(សុត្តន្តបិដក អង្គុត្តរនិកាយ ទសកនិបាត សាមញ្ញវគ្គ បិដកលេខ ៥១ ទំព៍រ ២១២)
ដោយ ខេមរ អភិធម្មាវតារ
ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
