ថ្ងៃ ពុធ ទី ១៨ ខែ មករា ឆ្នាំវក អដ្ឋ​ស័ក ព.ស.២៥៦០  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កំណាព្យ និង ស្មូត្រ (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនា និងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
ព្រះមហាគន្ធកុដិ (កាម៉េរ៉ាសុវត្ថិភាព)
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វីដេអូផ្សាយផ្ទាល់
សំឡេងផ្ទាល់ (ប៊ុត-សាវង្ស)
ទីតាំងៈ ព្រះមហាគន្ធកុដិ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ តាមកាលវិភាគផ្សាយ
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុ The Buddhist
ទីតាំងៈ សហរដ្ឋអាមេរិក
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុឆ្នាំងមាស
ទីតាំងៈ ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍ តាកែវ
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០ - ២៣.០០
មើលច្រើនទៀត​
តំណគួរកត់សម្គាល់
សមាជិកទើបចូល (អម្បាញ់មិញ)
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ២៩,២៨៧
ថ្ងៃម្សិលមិញ ៣០,១៣៤
ខែនេះ ៥៦៣,៥៨១
សរុប ៣៧,១៣៦,១១០
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ២២ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០១៣ (អាន: ៨៣៤៥ ដង)

សត្វ​លោក​ស្រលាញ់ ជីវិត​ខ្លួន



 
សត្វ​លោក​ស្រលាញ់ ជីវិត​ខ្លួន

ពាក្យ​ថា សត្វ​លោក ចែក​ចេញ​ជា​ពីរ​ស័ព្ទ​គឺ​៖ សត្វ ជា​ស័ព្ទ​មួយ, លោក ជា​ស័ព្ទ​មួយ។

សត្ត ឬ សត្វ ( ជាភាសា​បាលី ឬ​សំស្ក្រឹត ) ប្រែ​ជា​ភាសា​ខ្មែរ បាន​ដល់​បុគ្គល​អ្នក​ជាប់​ជំពាក់​ក្នុង​អារម្មណ៍ ក្នុង​បំណង​ក្នុង​ជីវិត​ខ្លួន​ប្រាណ។ បើ​យោល​ទៅ​តាម​ន័យ​សេចក្ដី ពាក្យ​ថា សត្វ សំដៅ​ដល់​សត្វ​មាន​ជីវិត ៖ ក្សត្រិយ៍ក្ដី, ព្រាហ្មណ៍ក្ដី, វេស្សក្ដី, សុទ្ទៈក្ដី, គ្រហស្ថក្ដី, បព្វជិតក្ដី, ទេវតាក្ដី, មនុស្សក្ដី, តិរច្ឆានក្ដី​រួម​ហៅ​ថា សត្វ។

លោក​ ( ជា​ភាសា​បាលី ឬ​សំស្ក្រឹត ) ប្រែ​ជា​ភាសា​ខ្មែរ​បាន​ដល់​សភាវ​ធម៍​ដែល​កើត​ឡើង​ហើយ តែង​វិនាស​ទៅ​វិញ​ជា​រឿយ​ៗ ឬ​ដែល​បាត់​ៗ ឃើញ​ៗ គឺ​កើត​មាន​ហើយ​វិនាស​បាត់​ទៅ​ហើយ​ក៏​កើត​ឡើង​តាម​កាល​សម័យ។ បើ​យោល​ទៅ​តាម​ន័យ​សេចក្ដី ពាក្យ​ថា លោក សំដៅ​ដល់ ៖ អបាយ​លោក មនុស្សលោក​ទេវលោក ខន្ធ​លោក ធាតុ​លោក អាយតនលោក។

លោក ជា​ទី​អាស្រ័យ​នៅ នៃ​សត្វ​តិរច្ឆាន​ក្ដី អសុរកាយ​ក្ដី​ ប្រេត​ក្ដី នរក​ក្ដី ចាត់​ថា​ជា​អបាយ ព្រោះ​ជា​ភូមិ​ឋាន​នៃ​សេចក្ដី​វិនាស សូន្យ​ចាក​សេចក្ដី​ចម្រើន មិន​អាច​សាង​បុណ្យ កុសលបាន​រក​សេចក្ដី​សុខ​គ្មាន​មាន​តែ​ទុក្ខ​ទារុណកម្ម​ដែល​កើត​ពី​អកុសល​វិបាក ជា​បច្ច័យ។

មនុស្ស​លោក​ ជា​ទី​អាស្រ័យ​នៃ​មនុស្ស ដែល​ចែក​ចេញ​ទៅ​ជា​ប្រទេស ជាតិ ភូមិឋាន ផ្សេងៗ​ដោយ​ឡែក​ពី​គ្នា។

ទេវលោក លោក​ជាទី​អាស្រ័យ​នៅ​នៃ​ពពួក​ទេវតា មាន​ភូមិ​ឋាន​ប្រាំ​មួយ​ជាន់​មាន ៖ ចាតុម្មហារាជិកា , តាវតិង្សា , យាមាតុសិតា , និម្មានរតី , បរនិម្មិតវសវត្តី។ ភូមិ​ឋាន​ជា​ទី​អាស្រ័យ​នៅ​នៃ​រូប​ព្រហ្ម​ដប់​ប្រាំ​មួយ​ជាប់​មាន ៖ ព្រហ្មបារិសជ្ជា , ព្រហ្មបុរោហិតា , មហាព្រហ្មា , បរិត្តាភា , អប្បមាណាភា , អភស្សរា , បរិត្តាសុភា , អប្បមាណាសុភា , សុភកិណ្ហា , វេហប្ផលា , អសញ្ញិសត្តាអវេហា , អតប្បា , សុទស្សា , សុទស្សី , អកនិដ្ឋកា។

លោក​ជា​ទី​អាស្រ័យ​នៅ នៃ​អរូបព្រហ្ម​បួន​គឺ៖ អាកាសនញ្ចាយតនៈ , វិញ្ញាណញ្ចាយតនៈ , អាកិញ្ចញ្ញាតនៈ , នេវសញ្ញានាសញ្ញាយតនៈ។

នរកប្រេត , តិរច្ឆាន , អសុរកាយក្ដី , មនុស្សក្ដី , ទេវតាក្ដី , ព្រហ្មមានរូប , ព្រហ្មឥតរូបក្ដី មាន​ភូមិឋាន​ជា​ទី​កើត​អាស្រ័យ​នៅខុស​ប្លែក​ពី​គ្នា សូម្បី​តែ​រូប​រាង​កាយ​ក៏​ផ្សេង​ៗ​គ្នា​ដែរ។

ទាំង​នេះ​អាស្រ័យ​កម្ម ជា​កុសល ជា​អកុសល ដែល​សត្វ​លោក​បាន​ធ្វើ​ ហើយ​កម្ម​នោះ​បាន​វិចិត្រ​តាក់​តែង​មក ដូច​ជា​សត្វ​កើត​ក្នុង​អបាយលោក ឬ​យមលោក កើត​បាន​ដោយ​អកុសល​វិបាក ជាផលនៃ​អកុសល​ចិត្ត​ទាំង​ដប់ពីរ មាន​លោភមូលចិត្ត​ប្រាំបី ទោសមូលចិត្តពីរ មោហមូលចិត្តពីរ។

អកុសល​មូល​ចិត្ត ទាំង​ដប់ពីរ​នេះ មាន​អកុសល​ចេតសិក​កើត​រូម​ជា​មួយ​គ្នា ជួយ​ជា​កម្លាំង​ ឲ្យ​ប្រព្រឹត្ត​អកុសល​កម្ម​បទ​ទាំង​ដប់​ប្រការ ប្រកប​ដោយ​កម្លាំង​ចិត្ត​ខ្លាំង​ក្លា ត្រេកអរ​សប្បាយ​រីករាយ​ខ្លះ មាន​កម្លាំង​ចិត្ត​ខ្សោយ​ស្មើៗ ធ្វើ​នូវ​បាប​កម្ម ដោយ​ចេតនា​ខ្លួន​ឯង​ខ្លះ ដោយ​តាម​គេ​បបួល​ណែនាំ​ខ្លះ ដូច្នេះ​ទើប​កើត​ក្នុង​ភពឋាន មាន​ខ្លួន​ប្រាណ​ខុស​ដោយ​ឡែក​ពី​គ្នា ទាំង​បាន​ទទួល​ទារុណ​កម្ម​ផ្សេងៗ​គ្នា​ដូច្នេះ​ដែរ។


លោក​ជា​ទី​អាស្រ័យ​នៅ​នៃ​មនុស្ស​ក្ដី ទេវតាក្ដី ឬ​ថា​កំណើត​មនុស្ស កំណើត​ទេវតា កើត​បាន​ដោយ​កាមាវចរកុសល​ចិត្តប្រាំបី ដែល​មាន​កុសល​ចេតសិក​កើត​ជា​មួយ បំពេញ​នូវ​កុសល​កម្មបថដប់ ទៅ​តាម​កម្លាំង​និង​ចេតនា​ចិត្ត​រៀងៗ​ខ្លួន។

ពួក​ព្រហ្មមាន​រូប កើត​បាន​ដោយ​រូបាវចរកុសល​ឈាន​ប្រាំ​ព្រហ្មឥត​រូប កើត​បាន​ដោយ​អរូបាវចរកុសល​ឈាន​បួន។

សត្វ​ក្នុង​អបាយ​លោកក្ដី មនុស្សលោក​ក្ដី ទេវលោក​ក្ដី ព្រហ្មលោក​ក្ដី​រួម​មក​ហៅ​ថា សត្វ​លោក ព្រោះ​ជា​អ្នក​ជាប់​ជំពាក់ក្នុង​អារម្មណ៍​ស្មើ​ដូច​គ្នា។ បាន​ដល់​ចិត្ត​ថ្ពក់​ជាប់ ប្រកាន់​មាំ​ប្រកាន់​ខ្ជាប់​ខ្លួន​ទៅ​លើ​អារម្មណ៍​មាន៖ រូប សម្លេង ក្លិន រស ផោដ្ឋព្វៈ ជាប់​ជំពាក់​ត្រេក​ត្រអាល ចំពោះ​ភព ភូមិឋាន ទ្រព្យ​សម្បត្តិ យសសក្ដិ អំណាច​តំណែង នាទីជីវិត​របស់​ខ្លួន។ សូម្បី​តែ​ពពួកសត្វ​ ដែល​កើត​ក្នុង​អបាយភូមិ ក៏​គង់​មាន​ការ​ប្រកាន់​សោក​ស្ដាយ​ចំពោះ​ជីវិត​របស់​ខ្លួន ដោយ​មាន​ការខកខូច​តូច​ចិត្ត ត្បិត​ជា​អំពើ​អកុសល​ដែល​ខ្លួន​បាន​ធ្វើ​ហើយ នាំ​ឲ្យ​សោយ​ទុក្ខ​វេទនា​ដូច្នេះ។

ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ ជីវិតកថា
ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
 
អត្ថបទលោកអ្នកអាចនឹងចូលចិត្តអាន
ផ្សាយ : ១៥ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៤ (អាន: ៣១៥២ ដង)
បណ្ឌិត​រមែង​ត្រេកអរ​ក្នុងព្រះធម៌
ផ្សាយ : ២៥ សីហា ឆ្នាំ២០១៤ (អាន: ៤៣១០ ដង)
បុណ្យ​ថ្វាយ​ឆត្រ​ផ្កា​ចំពោះ​ព្រះ​សម្ពុទ្ធ​
ផ្សាយ : ០២ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៤ (អាន: ៤១៣០ ដង)
ជីវិត​ដែល​មិន​ត្រូវ​ប្រមាទ
ផ្សាយ : ០៧ កញ្ញា ឆ្នាំ២០១៤ (អាន: ៤៨៩១ ដង)
អសប្បុរស​ និង​សប្បុរស​ប្រក​ប​ដោយ​ធម៌​៤​យ៉ាង​ ផ្សេង​គ្នា​

Top Best Ten Product Review

Top Best 10 Product Review
ស្ថាបនាខែពិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ ។ ជាធម្មទាន ៕
Top Best 10 pro