ថ្ងៃ ព្រហស្បតិ៍ ទី ២៣ ខែ កុម្ភះ ឆ្នាំវក អដ្ឋ​ស័ក ព.ស.២៥៦០  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កំណាព្យ និង ស្មូត្រ (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនា និងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
ព្រះមហាគន្ធកុដិ (កាម៉េរ៉ាសុវត្ថិភាព)
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វីដេអូផ្សាយផ្ទាល់
សំឡេងផ្ទាល់ (ប៊ុត-សាវង្ស)
ទីតាំងៈ ព្រះមហាគន្ធកុដិ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ តាមកាលវិភាគផ្សាយ
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុ The Buddhist
ទីតាំងៈ សហរដ្ឋអាមេរិក
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុឆ្នាំងមាស
ទីតាំងៈ ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍ តាកែវ
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០ - ២៣.០០
មើលច្រើនទៀត​
តំណគួរកត់សម្គាល់
សមាជិកទើបចូល (អម្បាញ់មិញ)
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ៤៨,៤៥៩
ថ្ងៃម្សិលមិញ ៥៨,១៩១
ខែនេះ ៧២៨,៧៧៥
សរុប ៣៨,៥៣០,៦២៤
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ០៧ តុលា ឆ្នាំ២០១៦ (អាន: ១៨៥៥៥ ដង)

រឿង​សុជាតមាណព



ស្តាប់សំឡេង
 
រឿង​សុជាតមាណព
( ចាក បេ. ខុ. )
( ព្រះ​ធម៏​អាច​​រម្ងាប់​សេចក្តី​​សោក​បានឆាប់​រហ័ស )

 
កាល​ព្រះ​បរម​សា​ស្តា​ពេជ្ញតា​ញាណ ព្រះ​អង្គ​គង់​សម្រាន្ត​ព្រះ​ឥរិយាបថ​ នៅ​ក្នុង​សុគន្ធ​កុដិ នៃ​វត្ត​ជេតពន មាន​កុដុម្ពី​ម្នាក់​នៅ​ក្នុង​ក្រុង​សាវត្ថីបិតា អនិច្ចកម្ម​ទៅ កុដុម្ពី​នោះ​មាន​សេចក្តីសោយ​សោក​ស្រែក​យំ​ ឪ​រា​យា​ត្រា​ទៅ​ដូច​ជា​មនុស្ស​ឆ្គួត​ បាន​ឃើញ​បុគ្គលណា​ ក៏​សួរ​បុគ្គល​នោះថា​ បាន​ឃើញ​បិ​តា​ខ្ញុំ​ដែរ​ ឬ​ទេ​ ? បុគ្គល​ទាំង​នោះ​មិន​អាច​នឹង​បន្ទោស​បង់​ សេចក្តី​សោក​របស់​កុដុម្ពី​នោះ​បាន​ឡើយ​ ។

ដោយ​ហេតុ​តែ​ឧ​បនិ​ស្ស័យនៃ​កុដុម្ពី​នោះ នឹង​បាន​សម្រេច​ព្រះ​សោ​តា​បត្តិ​ផល​ដ៏​រុង​រឿង​ ព្រះ​បរម​សាស្តា​ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​ពិត​ពិល​ រមិល​មើល​ឧ​ប​និស្ស័យ​នៃ​សត្វ​លោក​ លុះ​វេ​លា​ដែល​បច្ចុសម័យ​ភ្លឺ​ស្រាង​បំព្រាង ក៏​ឃើញ​ឧ​បនិ​ស្ស័យ​នៃកុដុម្ពីនោះ នឹង​បាន​សម្រេច​ព្រះ​សោ​តា​បត្តិ​ផល​ ទើប​ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​ព្រះ​ចិន្តា​ថា​ គួរ​តែ​ព្រះ​​ត​ថា​គត​ នាំ​យក​ហេតុ​ក្នុង​អតីតមក​បន្ទោបង់​សេច​ក្តី​សោក​សៅ នៃ​កុដុម្ពីឪ្យ​បាន​សម្រេច​ព្រះ​សោ​តា​បត្តិផល ។

ទ្រង់​ព្រះ​ចិន្តា​ស្រេច​ហើយ​ ទើប​ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​នាំ​ភិក្ខុ​សង្ឃ​យាង​ទៅ​បិណ្ឌបាទ​ ផ្ទះ​កុដុម្ពី​នោះ ។ ឯ​កុដុ​ម្ពីនោះ​បាន​ឮថា​ ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​យាង​មក​ ក៏​មាន​ចិត្ត​ត្រេក​អរ​ពន់​ពេក​ប្រ​មាណ ស្ទុះ​ទៅ​ធ្វើ​បច្ចុមគ្គមនាការ ទទួល​និមន្ត​ព្រះ​អង្គ​ឪ្យ​គង់​លើ​អា​សនៈ​នមស្តារ​ថ្វាយ​បង្គំ​ទូល​ថា​ បពិត្រ​ព្រះ​អង្គ​ដ៏​ចម្រើន​ ព្រះ​អង្គ​បាន​ឃើញ​បិតា​ខ្ញុំ​ព្រះ​អង្គ​នៅ​ទីណា​ ? ព្រះ​បរម​សា​ស្តា​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​ពុទ្ធ​ដីកា​ថា​ អ្នក​សួរ​រក​បិតា​អ្នក​ដែល​ស្លាប់​​ក្នុង​អតីត​ជាតិ​ ឬ​ស្លាប់​ក្នុង​អ​នាគត​ ?

កុ​ដុ​ម្ពី​នោះ​បាន​ស្តាប់​ព្រះ​ពុទ្ធ​ដិកាដូច្នោះ​ មាន​ចិត្ត​បន្ទោបង់​សេចក្តី​សោក​ដោយ​គិត​ថា​ កំណើត​សព្វ​សត្វ​ដែល​កើត​មក​ក្នុង​វាល​វដ្ត​សង្សារ នឹង​រាប់​បិតា​ពុំ​អស់​ មិនមែន​មាន​បិតា​មួយ​ទេ លុះ​កុដុម្ពី​គិត​ដូ​ច្នោះ​ហើយ​ក៏​នៅ​ស្ងៀម​ ។

លំ​ដាប់​នោះព្រះ​បរម​គ្រូទ្រង់​មាន​ពុទ្ធ​ដិកា​បន្ទោស​បង់​សេចក្តី​សោក​ ហើយ​ទ្រង់​សំ​ដែង​ធម៏​ទេស​នា​ឪ្យ​កុដុម្ពី​នោះ​បាន​តាំង​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​សោ​តាបត្តិផល តំក​ល់​ចិត្ត​ស្ងប់​ក្នុង​ព្រះ​ពុទ្ធ​សាសនា​ ទើប​ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​នាំ​ភិក្ខុ​សង្ឃ​យាង​ត្រលប់​ទៅ​វត្ត​ជេតពន នៃមហា​វិ​ហារ​វិញ​ ។


លំដាប់​នោះ​ពួក​ភិក្ខុ​សង្ឃ​នាំយក​រឿង​នោះ​មក​ប្រ​ជុំ​គ្នា​នៅ​ក្នុង​រោង​ធម្ម​សភា​ថា​ ម្នាល​អា​វុ​សោ​ទាំង​ឡាយ​ អ្នក​ចូរ​ពិត​ពិល​រមិល​មើលអា​នុភាព នៃ​ព្រះ​មាន​បុណ្យ​ ឧបា​សក​ប្រ​កប​ដោយ​សេចក្តី​សោក​ នឹង​រក​បុគ្គល​ណា​ឃាត់​មិន​បាន​ ក៏​ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​ធ្វើ​ឪ្យ​បាន​សម្រេច​ព្រះ​សោ​តា​បត្តិផល​តែ​ម្តង ។

គ្រា​នោះ​ព្រះ​សាស្តា​ទ្រង់​យាង​ទៅកាន់​រោង​ធម្ម​សភា​គង់​លើ​ពុទ្ធាសនៈ​ស្រេច​ហើយ​ ទើប​មាន​ពុទ្ធ​ដិ​កា​រសួរ​ថា​ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តើ​អ្នក​ប្រ​ជុំ​គ្នា​ទី​នេះ​មាន​ហេតុ​ដូចម្តេច ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ថ្វាយ​បង្គំ​ប្រ​ណម្យ​ទូល​នូវ​ហេតុ​នោះ​ ទើប​ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​មាន​ពុទ្ធ​ដិ​កា​ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ តថា​គត​បន្ទោសេចក្តី​សោក​ នៃ​ឧ​បាសកនេះមិន​មែន​តែ​ជាតិ​នេះ​ទេ​ សូម្បី​ពី​ជាតិ​មុន​ ក៏​តថាគត​ធ្លាប់​បន្ទោ​បង់​សេចក្តី​​សោក​របស់​ឧបាសក​នេះដ៏អស្ចារ្យ​ដែរ ទើប​ភិក្ខុ​អា​រាធ​នា​ព្រះ​អង្គ​ ៗ នាំ​យក​អតីតកាល​និទាន​មក​ សម្តែង​ថា​ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​កាល​ខាំង​កំ​បាំង​ស្ងាត់​កន្លង​រំ​លង​ទៅ​មាន​ ក្សត្រមួយ​អង្គ ​ទ្រង់​ព្រះនាម​ព្រះ​បាទ​ព្រហ្ម​ទត្ត សោយ​​រាជ​សម្បត្តិ នៅក្រុង​ពារាសី មាន​គហបតី​ម្នាក់​ក្នុង​ស្រុក​នោះ​ បិតា​ធ្វើ​កាល​កិរិយា​ទៅ គ​ហប​តី​នោះ​មាន​សេចក្តី​ទុក្ខ​សោក​ពន់​ពេក​ មាន​មុខ​ជោក​ជាំ​ដោយ​ទឹក​ភ្នែក​ ស្រែក​យំ​ដើរ​បទក្សិណ​​ជើង​ថ្ករ​ខ្មោច​បិ​តា​នោះ​ ។​

ចៅ​សុ​ជាត​ ជា​កូន​នៃ​គហបតី​នោះ  ជា​អ្នក​មាន​ប្រាថ្ញា​ឈ្លាស​វៃ គិត​រក​ឧ​បាយ​ ធ្វើ​ឪ្យ​បិតា​លះ​បង់​សេចក្តី​សោក​ ។ ថ្ងៃមួយ​ចៅ​សុ​ជាត​ចេញ​ទៅ​ក្រៅ​នគរ​ បាន​ឃើញគោ​ ១​ ស្លាប់​លុះ​គិត​ទៅ​ឃើញ​ហើ​យ​ក៏​បោច​ស្មៅ​និង​ទឹក​យក​ទៅ​ តម្កល់​ទុក​នៅ​ខាង​មុខ​មាត់ខ្មោច​គោ​នោះ​ រួច​ស្រែក​ទ្រ​ហោ​យំ ហៅ​គោ​នោះ​ហាក់​បី​ដូច​ជា​មាន​ជីវិត​ រួច​ថា​ចូរ​ស៊ី​​ស្មៅ​ផឹក​ទឹក​ ។

មនុស្ស​ទាំង​ឡាយ​ដើរ​ទៅ​មក​ បានឃើញ​ចៅ​សុជាត​ធ្វើ​ដូច្នោះ​ ទើប​សួរ​ថា​ ចៅ​នេះ​ឆ្គួត​ទេ​ដឹង​ បាន​ជា​យក​ស្មៅ​ទឹក​មក​ឪ្យ​គោ​ស្លាប់​ស៊ី​ ? ចៅ​សុជាត​បាន​ស្តាប់​ ហើយ​ក៏នៅ​ស្ងៀម ។ ពួកមនុស្ស​ទាំង​នោះ​នាំ​គ្នា​ យក​សេចក្តីនោះ​ទៅ​និ​យាយ​ប្រាប់​បិតា​ចៅ​សុ​ជាត​ថា​ កូន​អ្នក​ដូច​ជា​ឆ្គួត​ មាន​ចិត្ត​ប្រែ​ប្រួល​យក​ស្មៅ​ទឹក​ឪ្យ​គោ​ស្លាប់​ស៊ី​ ។


ឯ​គហបតី​បាន​ស្តាប់​ហើយ​ ក៏​យាង​ទៅ​យ៉ាង​ប្រ​ញាប់​ មាន​ចិត្ត​រម្ងាប់​បង់​សេចក្តី​សោក​ ដោយ​គិត​ថា​ចៅ​សុ​ជាត​ឆ្គួត​មែន​ លុះ​ទៅ​ដល់​ហើយ​ស្រ​ដី​នឹង​ចៅ​សុ​ជាត​ថា អ្នក​មាន​ចំណេះ​ដឹង​ជ្រៅជ្រះ​ ប្រាថ្ញា​ឈ្លាស​វៃ ព្រោះ​ហេតុ​អ្វីក៏​អ្នក​យក​ស្មៅ​នឹង​ទឹក​មក​ឪ្យ​គា​ស្លាប់​ស៊ី ? កូន​ឯង​ធ្វើ​ដូច្នេះ​ហាក់​បី​ដូច​ជា​មនុស្ស​ឆ្គួត​ល្ងង់​ខ្លៅ​ ។

ចៅ​សុ​ជាត​បាន​ស្តាប់​ពាក្យ​បិ​តា​ ហើយ​ក៏​គិត​ធ្វើ​ឪ្យ​បិតា​ដឹង​ខ្លួន ទើប​និ​យាយ​ថា​ គោ​នេះ​មាន​ជើង​ ៤ ក្បាល​ ខ្លួន​ កន្ទុយ​ ភ្នែក​នៅ​ប​រិ​បូរណ៏ ពុំ​ទាន់​មាន​ដំ​បៅ​ស្អុយ​រលួយ​ដេក​នៅស្ងៀម ស្លាប់​ដូច​ជា​ពុំ​ស្លាប់​ ខ្ញុំ​សំគាល់​ថា​វា​ក្រោក​ឡើង​បាន​ ឯ​ជើង​ក្តី​ ដៃ​ក្តី​ ក្បាល​ក្តី​ កាយ​ក្តី​នៃ​ជីតា​ពុំ​ប្រាកដ​ បិតា​បាន​ដាក់​ឆ្អឹង​ជីតា​នៅ​ក្នុង​ស្តូប ដែល​ធ្វើ​ឡើង​ដោយ​ដី​ឥដ្ធ ជាមនុស្ស​ឆោត​ល្ងង់​ មិន​ដឹង​ថា​សង្ខារ​ទាំង​ឡាយ​កើត​ឡើង​ ហើយ​រលត់​ទៅ​វិញ​ ។

បិតា​បាន​ស្តាប់​ពាក្យ​ព្រះ​ពោ​ធិ​សត្វ បាន​ដឹង​ថា​កូន​ជា​បណ្ឌិត​មែន​ ធ្វើ​ការ​ណ៏​នែនាំ​នេះឪ្យ​យើង​ដឹង​ ទើប​ស​សើរ​កូន​ប្រុស​ថា​ ម្នាល​ចៅ​សុ​ជាត​ សព្វ​សត្វ​មាន​សេចក្តី​ស្លាប់​ធម្មតា យើង​បាន​ដឹង​ហើយ​ ចាប់​តាំង​ពី​ពេល​នេះ​យើង​លែង​យំ​សោក​ស្រ​ណោះ​អា​ល័យ​ ដូចពេល​មុន​ទៀត​ហើយ​ សេចក្តី​សោក​ស្តាយ​របស់​យើង​នាំ​ឪ្យ​ក្តៅ​ក្រហាយ​ ដូច​ជា​ភ្លើង​ឆេះព្រៃ​កណ្តាល​ថ្ងៃ ចំណែក​ឯង​ដូច​ជា​គេ​នាំ​យក​ទឹក​មក​ស្រោច​ស្រប់​រំ​លត់​ភ្លើង​នោះ​ ។​


គ​ហបតី​លុះ​បាន​ស្តាប់​ពាក្យ​ចៅ​សុជាត​ហើយ​ ក៏​បន្ទោ​បង់​សេចក្តី​សោក​ស្តាយ រួច​ទៅ​ងូត​ទឹក​​ បរិ​ភោគ​អាហា​​ភោ​ជន ប្រព្រឹត្តធ្វើកិច្ចការ​ទាំង​ពួង​ លុះ​ធ្វើ​កាល​កិរិយា​ បាង​ទៅ​កើត​ក្នុង​ស្ថាន​សួគ៏ ។

ព្រះ​បរម​គ្រូ​ទ្រង់​នាំ​អតីតនិ​ទាន​មក​ថ្លែង​ សម្តែង​ធម៏​ទេស​នា​អំ​ពី​ ចតុ​រារិយសច្ចស្រេច​ហើយ​ មនុស្ស​ម្នា​ផង​ទាំង​ឡាយ​បាន​តម្តល់​ចិត្ត​ក្នុង​ព្រះ​សោ​តា​បត្តិ​ផល​ ទើប​ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​ប្រ​ជុំ​និ​ទាន​ជាតក​ថា បិតា​ចៅ​សុជាត​នោះ​គឺ​កុដុម្ពី​ហ្នឹងហើយ​ ឯង​ចៅ​សុជាត​គឺ​អង្គ​តថា​គត​ ។

វាយ​អត្តបទ​បញ្ចូល​ដោយ​ កញ្ញា​ ហេង​ សំដា​ណែត។ អត្តបទនេះដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ​ ប្រជុំនិទាន​ជាតក។


ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
 
 
អត្ថបទលោកអ្នកអាចនឹងចូលចិត្តអាន
ផ្សាយ : ២៦ កញ្ញា ឆ្នាំ២០១៦ (អាន: ២៤២០៨ ដង)
រឿង​កុ​មារ​កូន​ស្រី​ផ្កា​មាស​
ផ្សាយ : ១៤ តុលា ឆ្នាំ២០១៣ (អាន: ១៨៣២៨ ដង)
ទោស​បាណាតិបាត និង​គុណ​របស់​មិត្រ
ផ្សាយ : ១៩ កុម្ភះ ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ១០២៤៣ ដង)
បុណ្យ​អាច​សម្រេច​ផល​បាន​តាម​បំណង​អ្នក​ធ្វើ

Top Best Ten Product Review

Top Best 10 Product Review
ស្ថាបនាខែពិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ ។ ជាធម្មទាន ៕
Top Best 10 pro