ថ្ងៃ ច័ន្ទ ទី ២៦ ខែ មិថុនា ឆ្នាំរកា នព្វស័ក ព.ស.២៥៦១  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កំណាព្យ និង ស្មូត្រ (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនា និងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វីដេអូផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុ The Buddhist
ទីតាំងៈ សហរដ្ឋអាមេរិក
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុឆ្នាំងមាស
ទីតាំងៈ ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍ តាកែវ
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០ - ២៣.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍ ត្បូងឃ្មុំ
ទីតាំងៈ ខេត្តត្បូងឃ្មុំ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០ - ២៣.០០
មើលច្រើនទៀត​
តំណគួរកត់សម្គាល់
សមាជិកទើបចូល (អម្បាញ់មិញ)
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ៣១,០៨០
ថ្ងៃម្សិលមិញ ៣៩,៩០០
ខែនេះ ១,៣៣៧,២៦៦
សរុប ៤៤,០៦៩,១០៥
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
ប្រជុំអត្តបទ
images/articles/2639/te876xtpic.jpg
ថ្ងៃនេះ
ផ្សាយ : ២៦ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ២៥៧ ដង)
សូម​គោរ​ព​ថ្លែង​អំណរ​គុណ​ ចំពោះ​សប្បុរស​ជន​​​ទាំង​អស់​​គ្នា​ ទាំង​​អស់​​អង្គ​​ដែល​បាន​​បរិច្ចាគ​​ទាន​​​ទ្រ​ទ្រង់​​ការ​ងារ​​ធម្ម​ទាន​​របស់​​​​៥០០០​ឆ្នាំ​ ។ សូម​លោក​អ្នក​​បាន​​សម្រេច​​នូវ​បុណ្យ​​នៃ​​ធម្ម​ទាន​​នេះ​ ។​ សូម​លោក​​អ្នក​​មាន​​នូវ​​សេចក្តី​សុខ​ ​។ តារាង​​រាយ​​​នាម​​ (​សម្រាប់​​ខែ​​មិថុនា​២០១៧)៖តារាង​រួមប្រចាំ​ឆ្នាំ​២០១៧​ ថ្ងៃ ឈ្មោះ ចំនួន ប្រទេស តាម​រយៈ មិថុនា ឧបាសិកា កាំង ហ្គិចណៃ (៥០ដុល្លាជាប្រចាំខែ
images/articles/1471/Untitled-1-Recovered.jpg
ថ្ងៃនេះ
ផ្សាយ : ២៦ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៦៦៣៣ ដង)
មិន​ផឹក​គ្រឿង​ស្រវឹង មនុស្ស​ឆ្កួត​ឬ​វិកល​ចរិត ព្រោះ​គេ​បាត់​បង់​សតិ​សម្បជញ្ញៈ​ ឯ​សុរា​គឺ​ជា​គ្រឿង​ពង្វក់​ស្មារតី ដូច្នេះ​ទើប​មនុស្ស​ត្រូវ​វៀរចាក​ការ​ផឹក​សុរា។ តាម​ទស្សនៈ​អ្នក​ញៀន​សុរា​ខ្លះ​និយាយ​ថា ការ​ផឹក​សុរា​បន្តិច​បន្តួច​ដើម្បីឲ្យ​បាយ​ឆ្ងាញ់​មិន​មាន​ទោស​ទេ ទាល់​តែ​ផឹក​ច្រើន​ទើប​មាន​ទោស តែ​នៅ​ក្នុង​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា​បាន​ប្រដៅ​ឲ្យ​មនុស្ស​វៀរចាក​ស្រឡះ សូម្បី​បន្តិចបន្តួច​ក៏​ដោយ ព្រោះ​សុរា​នេះ
images/articles/1483/textdrege53gserg-1.gif
ថ្ងៃនេះ
ផ្សាយ : ២៦ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៧០០៨០ ដង)
ជីវ​ប្រវត្តិរបស់​នាយ​សុមន​មា​លា​ការឧបាសក (ជា​ឧបាសក​មួយ​រូប​ដ៏​ឆ្នើម​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​ពុទ្ធ​សាសនា​នេះ​) នាយ​សុមន​មាលា​ការ​ ជា​អ្នក​មាន​សទ្ធា​ដាច់​ខាត​ បាន​ឧ​ទ្ទិស​ជីវិត​ធ្វើ​ពុទ្ធ​បូ​ជា​ ដែល​ចាត់​ថា​រក​បាន​ដោយ​កម្រ​ ក្នុង​បណ្តា​ពុទ្ធ​ឧ​បាសក​ដែល​តាំង​ចិត្ត​ធ្វើ​ការ​បូ​ជា​ ដែល​ជា​ហេតុ​ធ្វើ​ឲ្យ​គេ​បា​ន​ទទួល​ផល​ទាន់​ភ្នែក​ដែល​ហៅ​ថា​ ទិដ្ឋ​ធម្ម​វេទ​នី​យ​កម្ម​ ប្រែ​ថា​
images/articles/1482/textd-1rger54.gif
ថ្ងៃនេះ
ផ្សាយ : ២៦ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៧០៥៥៥ ដង)
ប្រ​វត្តិ​របស់​ទោ​ណ​ព្រាហ្ម​ណ៍​ឧ​បាសក​ (​ជា​ឧ​បាសក​មួយ​រូប​ដ៏​ឆ្នើម​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​ពុទ្ធ​សាសនា​នេះ​) ទោ​ណ​ព្រាហ្មណ៍​ ជា​ឧ​បាសក​ដែល​បាន​សម្រេច​មគ្គ​ផល​លំដាប់​ទី​៣​ ជា​អ្នក​មាន​ចំណេះ​ដឹង​ និង​មាន​សមត្ថ​ភាព​ដ៏​ល្អ​ ហើយ​បាន​ជា​អាចារ្យ​បង្រៀន​សិស្សា​នុសិស្ស​ យ៉ាង​ច្រើន​សន្ធឹក​សន្ធាប់​ទៀត​ផង​ ។ ជា​ពិសេស​នោះ​ បាន​ធ្វើ​នា​ទី​ដ៏​សំខាន់​យ៉ាង​ក្រៃ​លែង​
images/articles/1481/drgew554fgsxtd-1.gif
ថ្ងៃនេះ
ផ្សាយ : ២៦ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៧១៦៩៥ ដង)
ជី​វ​ប្រ​វត្តិ​របស់​ឧ​បា​សិកា​សុ​ជា​តា​ (​ដែល​ជា​ឯតទគ្គៈផ្នែក​ខាងជា​អ្នក​ដល់​នូវសរណៈ​ជា​បឋម) ឧ​បាសិកា​សុជា​តា​ ជា​អ្នក​ប្រសើរ​ជាង​ ឧ​បាសិកា​ទាំង​ឡាយ​ផ្នែក​ខាង​អ្នក​ដល់​នូវ​សរណៈ​ជា​ បឋម​ ប្រៀប​ដូច​ជា​អ្នក​ បាន​ទទួល​បរិញ្ញាបត្រ​វេជ្ជ​បណ្ឌិត​ ដែល​ជា​គ្រឿង​រ៉ាប់​រង​កិត្តិ​គុណ​របស់នាង​យ៉ាង​សម​ហេតុ​សម​ផលល នៅ​ក្នុង​ឋានៈដែល​នាង​បាន​ធ្វើ​សេចក្តី​ល្អ​ទុក​ ក្នុង​អតី​ត​ជាតិ​ និង​បច្ចុប្ប​ន្ន​ជាតិ ។
images/articles/1521/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៥ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៨១៨៣ ដង)
ប្រពៃណី​ពុទ្ធសាសនា ហេតុអ្វី​បាន​ជា​មាន​បវេណី​ពុទ្ធសាសនា​ផ្សេងៗ​គ្នា? ព្រះពុទ្ធ​សាសនា​បាន​ប្រសូត​ឡើង​អស់​រយៈពេល​ជាង ២៥០០ ឆ្នាំ​កន្លង​មក​ហើយ ឆ្លង​កាត់​រយៈ​ពេល​ដ៏​យូរ​អង្វែង​នេះ យើង​ឃើញ​មាន​ប្រពៃណី​ធំៗ​បី​ផ្សេង​គ្នា​បាន​វិវឌ្ឍន៍​កើត​ឡើង។ ការ​រីក​ចម្រើន​ទាំង​នេះបាន​ផ្លាស់​ប្ដូរ​ ព្រោះ​ថា​ព្រះពុទ្ធសាសនា​បាន​ធ្វើ​តាម​ល័ក្ខខ័ណ្ឌ និង​វប្បធម៌​នៃ​ប្រទេស​ទាំង​ឡាយ​ដែល​សាសនា​នេះ​បាន​ផ្សាយ​ទៅ​ដល់។
images/articles/1520/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៥ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៦៨០៥ ដង)
គម្ពីរពុទ្ធសាសនា ព្រះពុទ្ធវចនៈ​ដែល​យើង​ហៅ​ថា​ជា​ព្រះធម៌​នោះ ត្រូវ​បាន​រៀប​ចំ​តាម​លំដាប់​គម្ពី​រ​បី​ប្រភេទ​ដាច់​ដោយ​ឡែក​ពី​គ្នា។ គម្ពីរ​ទាំង​បី​នោះ​ត្រូវ​បាន​គេ​ស្គាល់​ជា​ទូទៅ​ថា ព្រះត្រៃ​បិដក។ ចំនួន​នៃ​ព្រះពុទ្ធវចនៈ​នេះគឺ​ទូលំទូលាយ​ណាស់ ហើយ​គេ​ចាត់​ទុក​ជា​ពាក្យ​សព្វវចនា​ធិប្បាយ។ ទោះ​បី​ជា​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្ដូរ និង​ការ​ត្រួត​ពិនិត្យ​សើរើ​នូវ​ពុទ្ធ​វចនៈ​ក្នុង​នៅ​តែ​ធរមាន​យ៉ាង​រឹង​មាំ ថែម​ទាំង​ត្រូវ​បាន​គេ​ឲ្យ​តម្លៃ​រហូត​ដល់
images/articles/1522/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៥ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៥៨២៩ ដង)
ពិចារណា​ដល់​សេចក្ដី​ល្អ​របស់​គេ ជា​ធម្មតា​មនុស្ស​យើង​ដោយ​ទូទៅ ម្នាក់ៗ​ រមែង​មាន​ចំណុច​ល្អ​ខ្លះ មាន​ចំណុច​អាក្រក់​ខ្លះ និង​រក​មនុស្ស​ល្អសុទ្ធ មិន​ឲ្យមាន​ចំណុច​ខ្វះ​ខាត​សោះ​នោះ​មិន​បាន​ឡើយ។ មាន​ចំណុច​ខ្លះ យើង​ថា​ល្អ អ្នក​ដទៃ​ថា​មិន​ល្អ​ ចំណុច​ខ្លះ​ទៀត យើង​ថា​មិន​ល្អ តែ​អ្នក​ដទៃ​ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ក្រោធ​នោះ គឺ​ជា​ចំណុច​ខ្សោយ ឬ​ចំណុច​ខ្វះខាត​របស់​គេ​ម្យ៉ាង
images/articles/1523/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៥ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៦០៥៦ ដង)
ពិចារណា​ទោស​នៃ​សេចក្ដី​ក្រោធ ក្នុង​ចំណុច​នេះ​ព្រះពុទ្ធ​ជាម្ចាស់ ទ្រង់​ត្រាស់​សម្ដែង​ទុក​មក​ច្រើន​ណាស់ ដូច​ជា បុគ្គល​ក្រោធ​រមែង​មាន​ពណ៍​សម្បុរ​មិន​ស្អាត ដេក​ជា​ទុក្ខ បែក​មិត្ត អស់​យស ។ល។ បុគ្គល​អ្នក​ក្រោធ​មិន​ដឹង​ថា​សេចក្ដី​ក្រោធ​នោះ គឺ​ជា​ភ័យ​ដែល​កើត​ឡើង​ក្នុង​ខ្លួន​ទេ។ បុគ្គល​អ្នក​ក្រោធ​ខឹង​ រមែង​មិន​ដឹង​ប្រយោជន៍ រមែង​មិនឃើញ​ធម៌។ បុគ្គល​ដែល​សេចក្ដី​ក្រោធ​គ្រប​សង្កត់​មាន​តែ​ភាព​ងងឹត​ប៉ុណ្ណោះ។
images/articles/1524/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៥ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៥៩២១ ដង)
បដិ​សន្ធិ ដោយ​សារ​មិន​មាន​រូត​តួ​ខ្លួន​ជា​អមតៈ ទើប​ព្រះពុទ្ធសាសនា​បដិសេធ​នូវ​ភព​នៃ​វិញ្ញាណ​ជា​អមតៈ ដែល​ឆ្លង​ពី​ជាតិ​មួយ​ទៅ​ជាតិ​មួយ​ផ្សេង​ទៀត។ យោង​តាម​ព្រះពុទ្ធសាសនា ចិត្ត ឬ​វិញ្ញាណ​នេះ​ផ្លាស់​ប្ដូរ​ពី​ជីវិត​មួយ​ទៅ​ជីវិត​មួយ​ទៀត។ នៅ​ក្នុង​សេចក្ដី​ឧបមា​មួយ មនុស្ស​មាន​អាយុ ៧០ ឆ្នាំ គឺ​មិន​ផ្សេង ហើយ​ក៏​មិន​ស្រដៀង​ទៅ​នឹង​រូប​គាត់​ដែល​នៅ​អាយុ ២០ ឆ្នាំ​ដែរ។
images/articles/1526/textasdfwefw45345d-1.gif
ផ្សាយ : ២៥ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៧៩៦៩ ដង)
ជីវ​ប្រវត្តិ​របស់​ឆត្ត​បាណិឧ​បាសក​ (​ជា​ឧ​បាសក​មួយ​រូប​ដ៏​ឆ្នើម​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​ពុទ្ធ​សាសនា​នេះ ) ឆត្ត​បាណិ​ឧបាសក​ ជា​អ្នក​ប្រាជ្ញ​បាន​សម្រេច​ជា​ព្រះ​អរិយ​បុគ្គល​ថ្នាក់​ទី​៣ (​អ​នា​គា​មី​) ជា​ពិសេស​នោះ ជា​អ្នក​អាច​ចេះ​ចាំ​ព្រះ​ត្រៃ​បិដក​ទាំង​បី​បាន​ ទាំង​ជា​អ្នក​មាន​ការ​ដឹង​ជុំ​វិញ​ខ្លួន​ ក្នុង​ផ្លូវ​លោក​បាន​ល្អ​ទៀត​ផង​ ទាំង​នេះ​កើត​ឡើង​អា​ស្រ័យ​បារ​មី​របស់​លោក​ ដែល​សន្សំ​ទុក​រួច​មក​ហើយ​ក្នុង​អតី​ត​ជាតិ​ ។
images/articles/1527/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៥ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៧០៣៧ ដង)
ត្រួត​ត្រា​មើល​ខ្លួន​ឯង ប្រក្រតី​មនុស្ស​យើង ច្រើន​តែ​សម្លឹង​មើល​អ្នក​ដទៃ​ពិចារណា​វែកញែក​គ្នា​ពី​អ្នក​ដទៃ និង​ច្រើន​តែ​មើល​ឃើញ​កំហុស​របស់​គេ​ប៉ុណ្ណោះ។ សភាព​បែប​នេះ ព្រោះ​មក​អំពី​គុណ​ភាព​របស់​ចិត្ត​ក្នុង​ពេល​សម្លឹង​មើល។ បើ​អ្នក​សម្លឹង​មាន​ចិត្ត​លំអៀង ទៅ​ក្នុង​ផ្លូវ​ដែល​មិន​ល្អ​ស្រេច​ជា​មុន​ហើយ​ការ​សម្លឹង ក៏​រមែង​ឆៀង​ទៅ​រក​តែ​ចំណុច​ខ្វះ​ខាត​របស់​គេ​ប៉ុណ្ណោះ
images/articles/1529/tsd4534grdfgextd-1.gif
ផ្សាយ : ២៥ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៥២១៨ ដង)
ជី​វ​ប្រ​វត្តិ​របស់​ឆត្ត​មាណ​ព​ឧ​បាសក (​ជា​ឧបា​សក​មួយ​រូប​ដ៏​ឆ្នើម​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​ពុទ្ធ​សាស​នា​នេះ​) ឆត្ត​មាណ​ព​ឧ​បាសក​ ជា​អ្នក​មាន​ភាព​ឧ​ស្សា​ហ៍​ព្យា​យាម​ ទាំង​ជា​អ្នក​ស្រ​ឡាញ់​ការ​រៀន​សូត្រ​ និង​ជា​អ្នក​ប្រ​ព្រឹត្ត​ប្រ​តិ​បត្តិ​តាម​ពាក្យ​ប្រៀន​ប្រ​ដៅ​របស់​ឪ​ពុក​ម្តាយ​ និង​គ្រូ​បា​អា​ចារ្យ​ ទាំង​ជា​អ្នក​មាន​ភាព​ទៀង​ត្រង់​ ចេះ​ដឹង​គុណ​រប​ស់​អ្នក​ដទៃ​ ហើយ​បាន​ជា​ឧ​បាសក​តាំង​អំពី​នៅ​វ័យ​ក្មេង​ម៉្លេះ​ ។
images/articles/2651/tex______tpic.jpg
ផ្សាយ : ២៣ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៩៦ ដង)
ប្រៀបដូចរោគដែលបានជាសះស្បើយហើយ យើងក៏មិនប្រាថ្នាត្រឡប់ទៅរករោគនោះវិញ យ៉ាងណា រឿងឈឺចាប់ រឿងដែលទទួលមិនបាន រឿងឲ្យយើងខូចចិត្ត និងរឿងដែលឲ្យយើងដោះស្រាយមិនបានជាដើម រឿងទាំងអស់នេះ វាដូចជាដានជើង ដែលយើងដើរកន្លងមក បើយើងមិនគិតដើរត្រឡប់ទៅវិញ ពោលគឺមិនគិតចង់បានរឿងអ្វីៗដែលកន្លងទៅហើយនោះ ដូច្នេះក៏មិនមានរឿងអ្វីឲ្យយើងកើតទុក្ខទៀតដែរ ត្រូវចាំថា ទុក្ខកើតមកអំពីចំណង់ខុសរឿង ខុសពីការពិត បើយើងបានសិក្សាទទួលយកការពិតដោយបញ្ញា យើងនឹងបានស្ងប់ចិត្តពិតប្រាកដ ពុំខានឡើយ ។ នៅក្នុងសុខវគ្គ ( វគ្គទី ១៥ នៃព្រះគាថាធម្មបទ ) ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់ត្រាស់ថា៖ ជិឃច្ឆា បរមា រោគា សង្ខារា បរមា ទុក្ខា ឯតំ ញត្វា យថាភូតំ និព្វានំ បរមំ សុខំ ។ សេចក្តីស្រេកឃ្លាន ជារោគយ៉ាងក្រៃលែង សង្ខារទាំងឡាយ ជាទុក្ខយ៉ាងក្រៃលែង អ្នកប្រាជ្ញដឹងច្បាស់នូវសេចក្តីនោះតាមពិតហើយ (ក៏បានធ្វើឲ្យជាក់ច្បាស់នូវព្រះនិព្វាន) ព្រះនិព្វានជា បរមសុខ ។ ដកស្រង់​ពី សៀវភៅ​សិក្សា​ព្រះ​សូត្រ​ភាគ​ទី​១១ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
images/articles/2650/tex_________tpic.jpg
ផ្សាយ : ២៣ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៥៥ ដង)
យើងអាល័យអតីតកាល ដោយមិនបានដឹងទោសនៃអតីតធម៌នោះៗ រឿងខ្លះ យើង​ទម្លាក់កំហុសដាក់អ្នកដទៃថា អ្នកនោះធ្វើឲ្យយើងបាត់បង់នូវសេចក្តីសុខ សេចក្តីស្រឡាញ់... តាមពិត អ្វីៗដែលមិនទៀងទាត់ហ្នឹងឯង បានជាមេរៀនឲ្យយើងចេះដឹងថា អ្វីដែលកើតឡើងគឺត្រឹមត្រូវតាមហេតុ ទាមទារមិនបាន ហាមឃាត់មិនបាន ។ នៅក្នុងមគ្គវគ្គ ( វគ្គទី ២០ នៃព្រះគាថាធម្មបទ ) ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់ត្រាស់ថា៖ សព្វេ សង្ខារា អនិច្ចាតិ យទា បញ្ញាយ បស្សតិ អថ និព្វិន្ទតិ ទុក្ខេ ឯស មគ្គោ វិសុទ្ធិយា ។ កាលណា បុគ្គលបានឃើញដោយប្រាជ្ញាថា សង្ខារទាំងពួងមិនទៀងដូច្នេះ កាលណោះ រមែងនឿយណាយ ក្នុងសេចក្តីទុក្ខ នេះជាផ្លូវនៃសេចក្តីបរិសុទ្ធ ។ ដកស្រង់​ពី​ សៀវភៅ​សិក្សា​ព្រះ​សូត្រ​ភាគ​ទី​១១ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
images/articles/2649/te_________xtpic.jpg
ផ្សាយ : ២៣ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ១៥១ ដង)
មិនចាំបាច់អ្វីៗដូចមុននោះទេ រៀនរស់នៅជាមួយនឹងខ្លួនឯង មានខ្លួនឯងជាទីពឹង​ពោលគឺមានកុសលធម៌ជាទីកក់ក្តៅ ដើរទៅមុខមានទីបំផុតទុក្ខជាទិសដៅ កុំកប់ចិត្តខ្លួនឯងក្នុងអតីតកាល ត្រូវក្លាហានក្នុងការលះបង់ នាំចិត្តមកសិក្សាព្រះពុទ្ធដីកាឲ្យមានការចេះដឹង ។ នៅក្នុងតណ្ហាវគ្គ ( វគ្គទី ២៤ នៃព្រះគាថាធម្មបទ ) ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់​ត្រាស់ថា មុញ្ច បុរេ មុញ្ច បច្ឆតោ មជ្ឈេ មុញ្ច ភវស្ស បារគូ សព្វត្ថ វិមុត្តមានសោ ន បុន ជាតិជរំ ឧបេហិសិ ។ អ្នកចូរដោះសេចក្តីអាល័យក្នុងកាលមុនចេញ ( អាស្រ័យអារម្មណ៍អតីតកាល ) ចូរដោះសេចក្តីអាល័យក្នុងកាលខាងក្រោយ (ជាប់ជំពាក់ក្នុងអនាគត) ចូរដោះសេចក្តីអាល័យ​ក្នុងកាលជាកណ្តាល ( ហួងហែងបច្ចុប្បន្ន ) ដូច្នេះអ្នកនឹងដល់ត្រើយនៃភព នឹងមានចិត្តរួចស្រឡះចាកសង្ខតធម៌ទាំងពួង មិនត្រូវទៅកាន់ជាតិនិងជរាទៀតឡើយ ។ ដកស្រង់ពី សៀវភៅ​សិក្សា​ព្រះ​សូត្រ​ភាគ​ទី​១១ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
images/articles/2648/tex567tpic.jpg
ផ្សាយ : ២៣ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ១១៩ ដង)
ដឹងខ្លួនថាកំពុងវង្វេង គឺល្អណាស់ ល្អត្រង់ចេះសាកសួររកផ្លូវត្រូវ តែបើកំពុងវង្វេងហើយ ដឹងខ្លួនថា ខ្លួនឯងជាអ្នកចេះដឹង បែបហ្នឹងប្រាកដជាជួបគ្រោះថ្នាក់ ។ តើយើងមានចិត្តចង់ស្តាប់អ្នកដែលអស់កិលេស និយាយឲ្យយើងស្តាប់ដែរឬទេ ? អ្នកដែលអស់កិលេស គឺអ្នកដែលស្គាល់ផ្លូវរួចផុតចាកទុក្ខ ។ តើយើងមានដឹងខ្លួនថា យើងកំពុងតែវង្វេងក្នុងវដ្តសង្សារដែរឬទេ ? បើដឹងខ្លួនថាកំពុងវង្វេង យើងប្រាកដជាចូលចិត្តស្តាប់ ចូលចិត្តសិក្សានូវព្រះពុទ្ធដីកា តាមរយៈព្រះត្រៃបិដក និងពិចារណាតាមអដ្ឋកថា មិនខានឡើយ ។ ក្នុងពាលវគ្គ ( វគ្គទី ៥ នៃព្រះគាថាធម្មបទ ) ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់ត្រាស់ថា យោ ពាលោ មញ្ញតី ពាល្យំ បណ្ឌិតោ វាបិ តេន សោ ពាលោ ច បណ្ឌិតមានី ស វេ ពាលោតិ វុច្ចតិ ។ អ្នកណា ជាមនុស្សពាល ហើយដឹងនូវភាពនៃខ្លួនថាជាពាល អ្នកនោះ នឹងទៅជាបណ្ឌិតបានខ្លះ ដោយហេតុដែលដឹងខ្លួនថាជាពាលនោះឯង ចំណែកបុគ្គលណា ជាមនុស្សពាល មានសេចក្តីប្រកាន់ថា ខ្លួនជាបណ្ឌិត អ្នកនោះ ឈ្មោះថាជាមនុស្សពាល​ដោយពិត ។ ដកស្រង់ចេញពី សៀវភៅ​សិក្សា​ព្រះ​សូត្រ​ភាគ​ទី​១១ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
images/articles/2647/te___xtpic.jpg
ផ្សាយ : ២៣ មិថុនា ឆ្នាំ២០១៧ (អាន: ៩៩ ដង)
សម័យមួយ ព្រះដ៏មានព្រះភាគទ្រង់គង់ក្នុងមឃទេវម្ពវ័ន ជិតក្រុងមិថិលា។ បទថា មឃទេវម្ពវនេ ដោយសេចក្តីថា ព្រះបរមពោធិសត្វ ជាព្រះរាជាព្រះនាម មឃទេវៈ ត្រាស់បង្គាប់ឲ្យដាំដើមស្វាយច្រើនដើមក្នុងទីនេះឯង ។ ព្រះមេឃទេវៈ បរមពោធិសត្វ បួសជាតាបសនៅក្នុងព្រៃស្វាយនេះ នៅពេលដែលព្រះកេសារបស់ព្រះអង្គមានស្កូវ ព្រះអង្គបានផ្តាំព្រះរាជបុត្រច្បងឲ្យរក្សានូវកល្យាណវត្តនេះ គឺឲ្យចេញទៅបួសនៅពេលណាដែលបានឃើញសក់របស់ខ្លួនមានស្កូវហើយ ។ ព្រះរាជបុត្រ និងព្រះរាជនត្តានៃព្រះបាទមឃទេវរាជនោះ តៗព្រះរាជវង្ស អស់ចំនួន ៨ ហ្មឺន ៤ ពាន់តំណ ហើយបានបួសទៅតាមកល្យាណវត្ត នៅក្នុងមឃទេវម្ពវ័ននេះឯង ។ ឥសីទាំងនោះ បានចម្រើនព្រហ្មវិហារធម៌ មានមេត្តាជាដើម អស់ព្រះជន្មហើយចូលទៅកាន់ព្រហ្មលោក ដោយអំណាចកម្មនាំឲ្យបដិសន្ធិ ។ ក្នុងបណ្តាព្រះរាជាទាំងអម្បាលនោះ ព្រះមឃទេវៈ បរមពោធិសត្វ បានចុតិអំពីព្រហ្មលោក មកជាស្តេចចុងក្រោយក្នុងការបំពេញកល្យាណវត្តនេះ ព្រះនាមព្រះបាទនិមិរាជ ។ ព្រះនិមិរាជ បរមពោធិសត្វ មុននឹងសាងព្រះផ្នួស ព្រះអង្គបានយាងទៅទស្សនាឋាននរក និងឋានទេវលោក ដោយទិព្វយានរបស់ព្រះមាតលិទេវបុត្រ ដូចមានក្នុងព្រះជាតកស្រាប់ ។ ព្រះនិមិរាជ បរមពោធិសត្វ ព្រះអង្គមានព្រះរាជបុត្រ ព្រះនាមថា កឡារជនកៈ ។ ព្រះរាជបុត្រនេះឯងដែលបានផ្តាច់នូវកល្យាណវត្ត គឺមិនបានចេញទៅបួសឡើយ ។ នៅខាងចុងនៃព្រះសូត្រ ព្រះដ៏មានព្រះភាគទ្រង់ត្រាស់អំពីកល្យាណវត្តគឺអរិយមគ្គអង្គ៨ ដែលព្រះអង្គបានតាំងទុកហើយ ប្រព្រឹត្តទៅដើម្បីរួចផុតចាកទុក្ខ ដោយព្រះពុទ្ធដីកាថា អ្នកទាំងឡាយគប្បីប្រព្រឹត្តតាមចុះ អ្នកទាំងឡាយ កុំជាបុរសចុងក្រោយនៃតថាគតឡើយ ។ ពាក្យថាបុរសចុងក្រោយ ( អន្តិមបុរិសោ ) បានដល់ កល្យាណវត្តគឺអរិយមគ្គអង្គ ៨ ដាច់សូន្យទៅ ក្នុងយុគនៃបុរសណា ក្នុងបណ្តាបុរសទាំងឡាយនោះ យុគនៃបុរសនោះ ប្រព្រឹត្តទៅជាបុរសចុងក្រោយ ។ ក្នុងបទ សមុច្ឆេទោ ហោតិ គប្បីជ្រាបថា ភិក្ខុមានសីល កាលដែលមិនព្យាយាម ដោយគិតថា យើងមិនអាចសម្រេចបាននូវព្រះអរហត្ត ឈ្មោះថា រមែងកាត់នូវកល្យាណវត្តនោះ ចំណែកបុគ្គលទ្រុស្តសីល ឈ្មោះថា កាត់ហើយ រីឯព្រះសេក្ខបុគ្គលទាំង ៧ ពួក ឈ្មោះថា រមែងឲ្យប្រព្រឹត្តទៅ និងឈ្មោះថា ឲ្យប្រព្រឹត្តទៅហើយ សម្រាប់ព្រះខីណាស្រព ។ សូមអនុមោទនា ! ដកស្រង់ពីសៀវភៅ សិក្សាព្រះសូត្រភាគទី១១ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
ស្ថាបនាខែពិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ ។ ជាធម្មទាន ៕
Top Best 10 pro