Sunday, 23 Jun B.E.2568  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (mp3)
ការអានព្រះត្រៃបិដក (mp3)
ស្តាប់ជាតកនិងធម្មនិទាន (mp3)
​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (mp3)
កម្រងធម៌​សូធ្យនានា (mp3)
កម្រងបទធម៌ស្មូត្រនានា (mp3)
កម្រងកំណាព្យនានា (mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (mp3)
បណ្តុំសៀវភៅ (ebook)
បណ្តុំវីដេអូ (video)
Recently Listen / Read






Notification
Live Radio
Kalyanmet Radio
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
Metta Radio
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
Radio Koltoteng
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
Radio RVD BTMC
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌ (ភ្នំពេញ)
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
Mongkol Panha Radio
ទីតាំងៈ កំពង់ចាម
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
All Counter Clicks
Today 31,455
Today
Yesterday 158,009
This Month 4,286,935
Total ៤០៥,០៦៩,៦៦០
Articles
images/articles/1001/Untitled-1.jpg
ទុក្ខ​ព្រោះ​ខ្លាច​ចាស់
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩
មនុស្ស​យើង​គ្រប់​គ្នា​កំពុង​ចាស់​គ្រប់​ខណៈ ចាស់​ជានិច្ច​ចាប់​តាំង​ពី​កើត​មក ។ កំពុង​មើល​ កំពុង​ស្តាប់​ខណៈ​នេះ​ក៏​កំពុង​ចាស់ កំពុង​ដេក​លក់​ក៏​ចាស់​ ភ្ញាក់​ឡើង​ក៏​ចាស់ ។ គ្រប់​គ្នា​កំពុង​ទៅ​សន្សឹម​ៗ​រក​ឈាបនដ្ឋាន​ ឬ​រក​រណ្តៅ​កប់សព​ខ្លួន​ឯង​ មិន​មាន​អ្នក​ណា​ម្នាក់​គេច​ផុត​បាន​ឡើយ ។ ជីវិត​មនុស្ស​យើង​ខ្លី​ណាស់​ មាន​កំណត់​ប្រមាណ​ ៦០-៧០ឆ្នាំ ប៉ុណ្ណោះ​ លើស​ជាង​នេះ​មាន​តិច​នាក់​ណាស់​
images/articles/1004/Untitled-1.jpg
ទុក្ខ​ព្រោះ​ស្រឡាញ់​គេ​តែ​ម្ខាង​
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩
ស្រឡាញ់​គេ​តែ​ម្ខាង​ប្រៀប​បី​ដូច​ជា​ស្រូវ​ក្នុង​ស្រែ​ដែល​ខ្វះ​ទឹក​ ហើយ​ក៏​ស្កក​ទៅ​ដូច្នោះ​ឯង​ ។ ចិត្ត​មនុស្ស​យើង​ មាន​ការ​ស្រឡាញ់​ច្រើន​ជា​ង​ស្អប់​អាច​និយាយ​បាន​ថា​ ការ​ស្រឡាញ់​នោះ​កើត​ឡើង​ក្នុង​ចិត្ត​មនុស្ស​បាន​ងាយ​ណាស់​ ពេល​ខ្លះ​គ្រាន់​តែ​ឃើញ​មុខ​នៅ​មិន​ទាន់​បាន​និយាយ​គ្នា​ផង​ ចិត្ត​ក៏​ចាប់​យក​វឹប កើត​ការ​ស្រឡាញ់​គេ​ភ្លាម​ទៅ​ហើយ​ ។ ព្រោះ​តែ​សេច​ក្តី​ស្រឡាញ់​វា​កើត​ងាយ​ពេក​ អ៊ីចឹង​ទៅ​ ទើប​ពេល​ខ្លះ​នោះ​ ភាព​លំបាក​លំបិន​ក៏​រមែង​តាម​មក​ដូច​ជា​ការ​ទៅ​ស្រឡាញ់​គេ​ទាំង​ដែល​គេ​មិន​ចូល​ចិត្ត​ខ្លួន​ឯង​ម្ល៉ោះ​ហើយ​ សេច​ក្តី​ស្រឡាញ់​វា​ទាម​ទារ​ចង់​បាន​ឲ្យ​នៅ​ជិត​ ចង់​ជួប​ ចង់​និយាយ​ ចង់​បាន​ចិត្ត​ ចង់​បាន​បេះ​ដូង​ ។ល។​ ចំណែក​អ្នក​ដែល​មិន​ស្រឡាញ់​តប​នោះ​ ត្រូវ​ព្យាយាម​គេច​ ឬ​ត្រូវ​លំបាក​ក្នុង​ការ​ដោះ​ស្រាយ​ ដោយ​ប្រ​ការ​ផ្សេង​ៗ​ ។ អ្នក​ស្រឡាញ់​បាន​ទូរ​ស័ព្ទ​ទៅ​រក​គេ​ ដោយ​សង្ឃឹម​ខ្លះ​ៗ​ថា​នឹង​បាន​ជជែក​គ្នា​ ដើម្បី​បន្ថយ​ការ​នឹក.. ម្ខាង​ទៀត​គេ​ថា​គេ​រវល់​ណាស់ មិន​ទំនេរ​ឡើយ​ មាន​ការ​ធ្វើ​យ៉ាង​នេះ​យ៉ាង​នោះ​មួយ​ ពេល​ខ្លះ​គេ​មិន​ទាំង​ទទួល​នូវ​ទូរ​ស័ព្ទ​ផង ។ ខំ​សរ​សេរ​សំបុត្រ​ទៅ​រក​គេ​ រៀប​រាប់​ពី​ទឹក​ចិត្ត​ស្រឡាញ់​ចិត្ត​នឹក​.. ក៏​ឥត​ប្រយោជន៍​​ប្រៀប​ដូច​តែ​ទូរ​ស័ព្ទ​ដែរ​ ។​ អ្នក​ដែល​វង្វេង​ស្រឡាញ់​គេតែ​ម្ខាង​ ត្រូវ​ខូច​ចិត្ត​ផង​ ខក​ចិត្ត​ផង​.. មាន​អា​ការ​ដូច​ត្រូវ​គេ​ចាប់​ជើង​ទាំង​ពីគួប​គ្នា​ឡើង​លើ​ ហើយ​បុក​ក្បាល​ទៅ​នឹង​ដី​ដូច្នោះ​ឯង​ មាន​សភាព​គួរ​ឲ្យ​អា​ណិត​ណាស់​ ។ បុគ្គល​ដែល​ធ្លាក់​ចូលទៅ​ក្នុង​សភាព​បែប​នេះ​ ត្រូវ​ពិ​ចារណា​សា​ជា​ថ្មី​ឲ្យ​បាន​ល្អ​ មាន​សតិ​សម្ប​ជញ្ញៈ​ឡើង​ទើប​បាន​មិន​ខូច​ខ្លួន​រហូត​រើ​ខ្លួន​មិន​រួច​នោះ​ ។ ស្រឡាញ់​គេ​ តែ​គេ​មិន​ស្រឡាញ់​តប​វិញ​នោះ​ វា​ទុក្ខ​​ស្រេច​ទៅ​ហើយ​ ដូច្នេះ​ត្រូវ​កុំ​បន្ថែម​ទុក្ខ​ដោយ​វិធី​ល្ងង់​ខ្លៅ​ផ្សេង​ត​ទៅ​ទៀត​ គឺ​កុំ​បោះ​បង់​ខ្លួន​ឯង​ចោល​ កុំ​បៀត​បៀន​ខ្លួន​ឯង​ និង​កុំ​បៀតបៀន​អ្នក​ដទៃ​ ។ ព្យា​យាម​ធ្វើ​ខ្លួន​ឲ្យ​បាន​ល្អ​ ធ្វើ​ឲ្យ​គេ​ឃើញ​ថា​ខ្លួន​ក៏​មាន​នូវ​គុណ​តម្លៃ​ដែរ​ ។ សេច​ក្តី​ល្អ​អាច​ឈ្នះ​ចិត្ត​របស់​គេ​បាន​ក្នុង​ថ្ងៃ​ណា​មួយ​ ឬ​ថា​ បើ​មិន​បាន​ទទួល​ការ​ស្រឡាញ់​តប​អំពី​គេ​វិញ​ដោយ​ពិត​ៗ​នោះ ក៏​ត្រូវ​គិត​ថា​ មិន​មែន​ជា​គូ​នឹង​គ្នា​អ៊ី​ចឹង​ទៅ មាន​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ទៅ​វង្វេង​ស្រឡាញ់​អ្នក​ដែល​គេ​មិន​ស្រឡាញ់​យើង​នោះ​ធ្វើ​អ្វី​ គួរ​តែ​ស្រឡាញ់​អ្នក​ណា​ដែល​គេ​ស្រឡាញ់​យើង​ដែរ​ វា​ល្អ​ជាង ។ ការ​រាប់​អាន​និង​ចូល​កាន់​សាសនា​ គឺ​នៅ​លើ​ជំនឿ​ ឯ​ចំណែក​រឿង​ស្នេហា​ស្រី​ប្រុស​យក​គ្នា​ជា​គូ​គ្រង​ គឺ​នៅ​លើ​ឧ​ប​និស្ស័យ​ ទាំង​ពី​រ​ផ្នែក​នេះ​គឺ​មិន​អាច​បង្ខំ​បាន​ឡើយ ។ ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ " បទ​ពិចារណា " រៀប​រៀង​ដោយ​លោកគ្រូ​អគ្គ​បណ្ឌិត​ ប៊ុត-សាវង្ស ។ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1021/Untitled-1.jpg
ការ​ឈ្លាស​វៃ​មិន​ដែល​ស្លាប់​ដោយ​ឧបាយកល​អ្នក​ដទៃ
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩
រឿង​ចចក​ឈ្មោះ​បូតិមំសះ ( ចាក បូ. ន. ) ( ការ​ឈ្លាស​វៃ​មិន​ដែល​ស្លាប់​ដោយ​ឧបាយកល​អ្នក​ដទៃ ) បាន​សឹង​ថា កាល​កន្លង​ទៅ​ជា​យូរ​លង់​ណាស់​ហើយ មាន​ហ្វូង​សត្វ​ចៀម​ជា​ច្រើន នៅ​អាស្រ័យ​ក្នុង​គុហារ​ក្បែរ​ភ្នំ​ទៀប​ហេមវន្ត​ប្រទេស ។ ក្នុង​ចំណោម​សត្វ​ទាំង​ទ្បាយ​នោះ មាន​មេ​ចៀម​១ ឈ្មោះ​មេណ្ឌមាតា ជា​សត្វ​វាង​វៃ​ប៉ិនប្រសប់​ក្នុង​ឧបាយ​គ្រប់​
images/articles/1026/Untitled-1.jpg
ប្រ​ដៅ​ខ្លួន​ឯង​ឲ្យ​បាន​
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩
កូន​ជា​ទី​ស្រ​ឡាញ់​!មាន​កា​រ​ប្រ​ព្រឹត្ត​ដើ​ម្បី​ក​សាង​ខ្លួន​ឲ្យ​ចម្រើន​ តាម​គោល​ធម៌​ ៣​ ប្រ​ការ​ ៖ ១. ប្រ​ដៅ​ខ្លួន​ឯង​ឲ្យ​បាន​ ២. អាន​ខ្លួន​ឯង​ឲ្យ​ដឹង​ ៣. ប្រឹង​ខ្លួន​ឯង​ឲ្យ​ដល់​ ក្នុង​ប្រ​ការ​ទី​ ១ គឺ " ប្រ​ដៅ​ខ្លួន​ឯង​ឲ្យ​បាន​ " ដោយ​សេច​ក្តី​ថា​ តាម​ប្រ​ក្រ​តី​មនុស្ស​យើង​ច្រើន​តែ​មិន​សូវ​បាន​ប្រ​ដៅ​ខ្លួន​ឯង​ ឬ​ដាស់​តឿន​ខ្លួន​ឯង​ឡើយ​ ប៉ុន្តែ​បែរ​ជា​ប្រ​ដៅ​អ្នក​ដទៃ​ ដាស់​តឿន​អ្នក​ដទៃ​បាន​ដោយ​សព្វ​គ្រប់​ ។ ប្រ​ដៅ​ឲ្យ​គេ​​ធ្វើ​យ៉ាង​នេះ​ ដាស់​តឿន​ឲ្យ​គេ​ធ្វើ​យ៉ាង​នោះ​ ប្រ​ដៅ​បាន​ តឿន​បាន​ ចំណែក​ខ្លួន​ឯង​ត្រ​ឡប់​ជា​មិន​ព្រម​ប្រ​ដៅ​ មិន​ព្រម​ដាស់​តឿន​ ទើប​បាន​​ជា​ភ្លាំង​ភ្លាត់​ប្រ​ព្រឹត្ត​ខុស​ ជួប​ប្រ​ទះ​នូវ​ទុក្ខ​លំ​បាក​ក្នុង​ជីវិត​ ។ តាម​ដែល​ពិត​ ខ្លួន​យើង​នេះ​ឯង​ ដែល​ប្រ​ដៅ​ទូន្មាន​បាន​ដោយ​លំបាក​ជា​ទី​បំ​ផុត​ ហ្វឹក​ហាត់​ក៏​លំបាក​ និង​កែ​ឧ​បនិស្ស័យ​អាក្រក់​ផ្នែក​ណា​មួយ​ ក៏​លំ​បាក​ទៅ​ទាំង​អស់​ ។ ជា​ធម្ម​តា​នៃ​ការ​ងារ​ កាល​បើ​ធ្វើ​​ហើយ​ រមែង​ភ្លាំង​ភ្លាត់​ ឬ​ខ្វះ​ខាត​ទៅ​បាន​ ហើយ​មនុស្ស​យើង​ម្នាក់​ៗ​ក៏​រមែង​មាន​ការ​ខុស​ឆ្គង​ ភ្លាំង​ភ្លាត់​ និង​ខ្វះ​ខាត​ដូច​គ្នា​ដែរ​ ប៉ុន្តែ​កាល​បើ​ជួប​ប្រ​ទះ​នូវ​រឿង​ខ្វះ​ខាត​ជា​ដើម​ហើយ ក៏​ប្រ​ដៅ​ខ្លួន​ឯង​ ដាស់​តឿន​ខ្លួន​ឯង​ថា មិន​ត្រូវ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​នោះ​ទៀត​ឡើយ ។ ព្យា​យាម​ដាស់​តឿន​ខ្លួន​ឯង​រឿយ​ៗ​ដូច្នេះ​រមែង​ធ្វើ​ឲ្យ​គិត​ កែ​ខៃ​ដោះ​ស្រាយ​ រៀប​ចំ​ចាត់​ចែង​ការ​ងារ​ និង​រៀប​ចំ​ចាត់​ចែង​ខ្លួន​ឯ​ង​ឲ្យ​ល្អ​ត្រឹម​ត្រូវ​ ជា​ផ្លូវ​ឲ្យ​កើត​សេច​ក្តី​សម្រេច​ក្នុង​ឱ​កាស​តទៅ​ទៀត​បាន ។ បើ​មិន​មាន​អ្នក​ដទៃ​ណា​មក​ប្រ​ដៅ​យើង​ទេ និង​ខ្លួន​ឯង​ក៏​មិន​ប្រ​ដៅ​ខ្លួន​ឯង​ដែរ​ ឬ​មិន​ព្រម​ដាស់​តឿន​ខ្លួនឯ​ង​ ព្រោះ​គិត​ថា​ ខ្លួន​ឯង​ឆ្លាត​ហើយ​ មុខ​តែ​រក​ផ្លូវ​ត្រូវ​មិន​ឃើញ​ឡើយ​ មាន​តែ​ឆ្ពោះ​មុខ​ទៅ​រក​សេច​ក្តី​វិនាស​តែ​ម៉្យាង​ប៉ុណ្ណោះ​ គួរ​ឲ្យ​ខ្លាច​មែន​ទែន ។ កូន​ត្រូវ​ហ្វឹក​ហាត់​ដាស់​តឿន​ខ្លួន​ឯង​ ឲ្យ​ជា​ប្រ​ចាំ​រាល់​ថ្ងៃ​ នឹង​រង់​ចាំ​ឲ្យ​អ្នក​ដទៃ​គេ​មក​ដាស់​តឿន​នោះ ពិត​ជា​មិន​សម​គួរ​ឡើយ ។ មាន​អ្នក​ណា​គេ​មក​យាម​ចាំ​កូន​ និង​ដឹង​រឿង​កូន​ឲ្យ​បាន​ដោយ​សព្វ​គ្រប់​ទៅ​ ណា​មួយ​ផ្លូវ​ចិត្ត​ ផ្លូវ​គំនិត​ ដែល​មិន​មាន​រូ​ប​រាង​ឲ្យ​គេ​ឃើញ​ទៀត​ ដូច្នេះ​ បើ​កូន​ដាស់​តឿន​ខ្លួន​ឯង​បាន​ គឺ​ជា​ការ​ល្អ​បំផុត ។ អត្ត​នា ចោទ​យ​ត្តា​នំ បដិ​មំ​សេត​មគ្គ​នា​ សោ​ អត្ត​គុត្តោ​ សតិ​មា​ សុខំ ភិក្ខុ វិហាហិសិ ។ អ្នក​ចូរ​ចោទ​ខ្លួន​​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ ចូរ​ពិ​ចារ​ណា​ខ្លួន​ដោ​យ​ខ្លួន​ឯង​ ម្នាល​ភិក្ខុ​ អ្នក​នោះ​ជា​​អ្នក​មាន​សតិ​រក្សា​ខ្លួន​ប្រាណ​ហើយ​ នឹង​រស់​នៅ​ជា​សុខ​សប្បាយ ។ ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវ​ភៅ " ពាក្យ​ពេជន៍​ម៉ែ​ឪ​ " រៀប​រៀង​ដោយ​លោក​គ្រូ​អគ្គ​បណ្ឌិត​ ប៊ុត-សាវង្ស ។ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1051/_________________________________.jpg
ទោស​នៃ​សេចក្តី​ក្រោធ
ផ្សាយ : ២៥ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩
ក្នុង​ចំណុច​នេះ​ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់ ទ្រង់​ត្រាស់​សម្តែង​ទុក​មក​ច្រើន​ណាស់ ដូច​ជាៈ បុគ្គល​​ក្រោធ​រមែង​មាន​ពណ៌​សម្បុរ​មិន​ស្អាត ដេក​ជា​ទុក្ខ បែក​មិត្ត អស់​យស ។ល។ បុគ្គល​អ្នក​ក្រោធ​មិន​ដឹង​ថា​សេចក្តី​ក្រោធ​នោះ គឺ​ជា​ភ័យ​ដែល​កើត​ឡើង​ក្នុង​ខ្លួន​ទេ​។ បុគ្គល​អ្នក​ក្រោធ​ខឹង រមែង​មិន​ដឹង​ប្រយោជន៍ រមែង​មិន​ឃើញ​ធម៌ ។ បុគ្គល​ដែល​សេចក្តី​ក្រោធ​គ្រប​សង្កត់​មាន​តែ​ភាព​ងងឹត​ប៉ុណ្ណោះ ។ បុគ្គល​អ្នក​ក្រោធ​ធ្វើ​នូវ​អំពើ​អាក្រក់​បាន​ដោយ​ងាយ​ហាក់​ដូច​ជា​ធ្វើ​អំពើ​ល្អ ប៉ុន្តែ​លុះ​ដល់​ក្រោយ​មក កាល​បើ​បាត់​ក្រោធ​ហើយ ក៏​មាន​ការ​ក្តៅ​ក្រហាយ​ស្តាយ​ក្រោយ​ដូច​ជា​ត្រូវ​ភ្លើង​ឆេះ ។ មនុស្ស​ក្រោធ រមែង​សម្តែង​នូវ​មុខ​ក្រញូវ​ជាដំបូង​ដូច​ភ្លើង​មុន​នឹង​ឆេះ​រមែង​ញ៉ាំងផ្សែង​ឲ្យ​កើត​ឡើង​សិន លុះ​ដល់​កាល​ណា សេចក្តី​ក្រោធ​សម្តែង​នូវ​តេជានុភាព​ហើយ​កាល​នោះ មនុស្ស​ក្រោធ រមែង​មិន​ខ្លាច​អ្វី​ឡើយ ការ​ខ្មាស់​អៀន​ក៏​មិន​មាន សេចក្តី​គោរព​ក៏​មិន​មាន គេ​រមែង​ធ្វើ​នូវ​អំពើ​វិនាស​ផ្សេងៗ ដូច​ជា​ភ្លើង​ឆេះ​ព្រៃ​ឬ​ឆេះភូមិ​អ្នក​ស្រុក​ដូច្នោះ​ឯង ។ មនុស្ស​ក្រោធ​សម្លាប់​ឪពុក សម្លាប់​ម្តាយ​របស់​ខ្លួន​ឯង​ក៏​បាន សម្លាប់​ព្រះ​អរហន្ត​ក៏​បាន​សម្លាប់​មនុស្ស​ណា​ៗ ក៏​បាន​ទាំង​អស់​សូម្បីតែ​ខ្លួន​ឯង ។ គ្រោះ​កាច​អ្វី​ស្មើ​នឹង​ទោសៈ​មិន​មាន ។ កំហុស​អ្វី​ស្មើ​នឹង​ទោសៈ​មិន​មាន ។ សេចក្តី​ក្រោធ​មាន​ទោស បង្ក​ផល​អាក្រក់​ឲ្យ​មក​សន្ធឹក​សន្ធាប់ ដូច​ជា​ព្រះ​ពុទ្ធ​វចនៈ​ដែល​សម្តែង​មក​នេះ​បញ្ជាក់​ឲ្យ​ដឹង​ស្រាប់​ហើយ ។ សូម្បី​រឿង​រ៉ាវ​នៅ​ក្នុង​និទាន​ផ្សេង​ៗ និង​ក្នុង​ជីវិត​បច្ចុប្បន្ន​ពិត​ៗ ក៏​មាន​សន្ធឹក​សន្ធាប់​ដែរ​សុទ្ធ​តែ​សម្តែង​ឲ្យ​ឃើញ​ថា ការ​ខឹង​ក្រោធ​មាន​តែ​ធ្វើ​ឲ្យ​កើត​​សេចក្តី​វិនាស​ខូច​ខាត មិន​មាន​ផល​អ្វី​ល្អ​ទេ ទើប​គួរ​កម្ចាត់​បង់​ចោល មិន​ត្រូវ​ទុក​ឲ្យ​ឋិតនៅ​ឡើយ ។ សម្លាប់​អ្វី​ដទៃ​អាច​មក​ដេក​ទុក្ខ តែ​សម្លាប់​សេចក្តី​ក្រោធ​ហើយ​រមែង​ដេក​ជា​សុខ​ជា​រៀង​រហូត ។ អត្ថបទ​នេះ​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅៈ "វិធី​រម្ងាប់​សេចក្តី​ក្រោធ" រៀប​រៀង​​ដោយៈ អគ្គបណ្ឌិត​ធម្មាចារ្យ ប៊ុត-សាវង្ស ។ វាយ​អត្ថបទ​ដោយៈ កញ្ញា ជា ម៉ានិត ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1053/Untitled-1-Recovered.jpg
មិន​ជា​ទាសៈ​របស់​អតីត​កាល
ផ្សាយ : ២៥ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩
អ្វី​ៗ​ដែល​ជា​អតីត បាន​កន្លង​ទៅ​ហើយ ហៅ​ឲ្យ​ត្រឡប់​មក​វិញ​មិន​បាន​ឡើយ ទោះ​ជា​ខំស្រែក​យំ​អង្វរ​សូម​ដោយ​ទុក្ខ​ទោ​មនស្ស​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ អតីត​ក៏​គង់​នៅ​តែ​ជា​អតីត​ដដែល ។ តាម​ពិត អ្វី​ដែល​ថា​ធ្វើ​សា​ជា​ថ្មី​នោះ គឺ​បាន​ត្រឹម​តែ​ជា​ការ​កែ​ខៃ​ប៉ុណ្ណោះ ដូច​ជា​ការ​ធ្វើ​ខុស​ទៅ​ហើយ​ត្រូវ​ធ្វើ​សា​ថ្មី​គឺ​កែ​ខៃ​ឲ្យ​បាន​ត្រឹម​ត្រូវ និយាយ​ខុស​ហួស​ទៅ​ហើយ ខំ​ប្រឹង​និយាយ​សាថ្មី​ដើម្បី​ឲ្យ​បាន​ត្រឹម​ត្រូវនេះ​ជា​ការ​កែ​ខៃ ប៉ុន្តែ​អ្វី​ដែល​ខុស​ព្រោះ​ការ​ធ្វើ​ ឬ​ព្រោះ​ការ​និយាយ​នោះ វា​បាន​កន្លង​ទៅ​ហើយ នឹង​ចាប់​ទាញ​វា​យក​មក​វិញ​ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​វា​យ៉ាង​ហ្នឹង គឺ​មិន​បាន​ជា​ដាច់​ខាត ព្រោះ​អតីត​មិន​អាច​ត្រឡប់​មក​ជា​បច្ចុប្បន្ន​ឡើយ ។ មនុស្ស​ដែល​ធ្លាប់​មាន​ដំបៅ​ហើយ តើ​នឹង​ថា​មិន​ធ្លាប់​មាន​ដំបៅ​យ៉ាង​ម៉េច​កើត​ទៅ វា​ត្រូវ​តែ​ជា​ដំបៅ​ដែល​បាន​កើត​ហើយ​នោះ​ឯង ប៉ុន្តែ​ស្នាម​ដំបៅ​មាន​ឬ​មិន​មាន ស្រេច​ហើយ​តែ​នៅ​លើ​ការ​រក្សា ។ ស្នាម​ខាង​ផ្លូវ​ចិត្ត​ក៏​ដូច​គ្នា អ្វី​ដែល​បាន​ធ្វើ​​ហើយ វាជា​ការធ្វើ​ហើយ សុខ​ឬ​ទុក្ខ​វា​ក៏​បាន​កន្លង​ទៅ​ហើយ​ដែរ ។ នៅ​ពេល​នឹក​ត្រឡប់​ទៅ​រក​រឿង​រ៉ាវ​ដែល​កន្លង​ទៅ​ហើយ​នោះ សុខ​ឬ​ទុក្ខ​ក៏​បាន​កើត​ឡើង​​សាជា​ថ្មី​ទៀត ប៉ុន្តែ​ហេតុការណ៍​ផ្សេង​ៗ​នោះ​បាន​កន្លង​ទៅ​ហើយ ប្រៀប​ដូច​ជា​ទឹក​ដែល​ហូរ​ចុះ​ទៅ​ក្រោម គឺ​វា​ចេះ​តែ​ហូរ​ទៅ និង​ឆ្ងាយ​ទៅ​ជានិច្ច ។ ព្រោះ​ហេតុ​ដូច្នេះ ការ​ដែល​យើង​បាន​ធ្វើ​អ្វី​មួយ​ខុស​និង​បាន​បាត់​បង់​សាប​សូន្យ​នូវ​អ្វី​មួយ​នោះ ក៏​សូម​ឲ្យ​វា​កន្លង​ទៅ​ចុះ កុំ​ទុក​ដាក់​រឿង​ដែល​កន្លង​ទៅ​ហើយ ឲ្យ​នៅ​ដុត​រោល​ខ្លួន​ឯង​ឥត​ប្រយោជន៍ កុំ​ព្រម​ជា​ទាសៈ របស់​អតីត កុំ​ឲ្យ​អតីត​មក​ក្តិច​ខ្ញាំ​បេះ​ដូង និង​កុំ​អង្គុយ​ជាមួយ​អតីត​ដោយ​ចិត្ត​សៅហ្មង​ឲ្យ​សោះ ។ ចូរ​កុំ​ឃាំង​ឬ​ដាក់​គុក​ខ្លួន​ឯង​ទុក​ជា​មួយ​នឹង​អតីត​ដោយ​ចិត្ត​ក្តៅ​ក្រហាយ​ឡើយ ព្រោះ​វា​ជាការ​ធ្វើ​ទារុណកម្ម​ខ្លួន​ឯង​ឥត​ប្រយោជន៍ ។ អតីត​កាល​ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​តាម​តែ​វាចុះ​ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្ន និង​អនាគត វា​នៅ​ជា​របស់​យើង សូម​ឲ្យ​ផ្តើម​ធ្វើ​ជា​ថ្មី សាង​ថ្មី ធ្វើ​បច្ចុប្បន្ន​ឲ្យ​ល្អ​ជា​ទី​បំផុត ដូច្នេះ​អានាគត នឹង​បាន​ល្អ​ជា​ប្រាកដ ។ បច្ចុប្បន្ន​នឹង​ក្លាយ​ជា​អតីត​របស់​អនាគត​ទើប​ត្រូវ​សាង​អនាគត​ដោយ​បច្ចុប្បន្ន​ហ្នឹង​ឯង ។ មនុស្ស​ខ្លះ​លិច​ចូល​ក្នុង​អតីត​ដោយ​ចិត្ត​សៅ​ហ្មង រហូត​ដល់​ខូច​អស់​នូវ​បច្ចុប្បន្ន ចំណែក​អនាគត​ក៏​ងងឹត​ស្លុប​ឥត​រស្មី​ព្រោះ​ដូច្នេះ ចូរ​កុំ​ជាទាសៈរបស់​អតីត ពោល​គឺ​កុំ​យក​អតីត​ជា​ចៅ​ហ្វាយ​នាយ​ឡើយ ។ នៅ​ក្នុង​​ព្រះ​ពុទ្ធ​សាសនា ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​បាន​ទូន្មាន​ថា​កិលេស​ជាតិ​ណា ដែល​មាន​អារម្មណ៍​ជា​អតីត កិលេស​ជាតិ នោះ​ចូរ​រី​ឯ​ស្ងួត​ទៅ កង្វល់​ក្នុង​អនាគត​ចូរ​កុំ​មាន​ដល់​អ្នក​ឡើយ​បើ​អ្នក​មិន​ប្រកាន់​ក្នុង​ខន្ធ​ជា​បច្ចុប្បន្ន​នេះ ទេ អ្នក​នឹង​ជា​បុគ្គល​ស្ងប់​ហើយ​ត្រាច់​ទៅ ។ មិនខ្វាយ​ខ្វល់​ក្នុងរឿង​អនាគត មិន​សោក​សៅ​ចំពោះ​អតីត ជា​អ្នក​ឃើញ​ស្ងាត់​សូន្យ​ចាក​សត្វ​ក្នុង​ផស្សៈ តាម​ទ្វារ​ទាំង​៦ យ៉ាង​នេះ អត់​នរណា​នាំ​ទៅ​ដោយ​ការ​យល់​ខុស​ឡើយ ។ អត្ថបទ​នេះ​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅៈ សុខចិត្ត​ វាយ​អត្ថបទ​ដោយៈ កញ្ញា ជា ម៉ានិត ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1089/________________________.jpg
ការ​ពិចារណាហេតុ​ផល និងបដិបត្តិ​ក្នុង​ការ​ឲ្យ​ទាន​
ផ្សាយ : ២៥ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩
សូម​ឲ្យ​ពុទ្ធ​បរិស័ទ​ទាំង​ឡាយ ជា​មនុស្ស​ធ្ងន់​ក្នុង​ហេតុ​ផល ព្រោះ​ថា​អ្វី​ៗ ទាំង​អស់​ក្នុង​លោក​យើង​នេះ​សុទ្ធ​តែ​មាន​ហេតុ​ផល​ទាំង​អស់ ។ អំពើ​អាក្រក់​ក៏​មាន​ហេតុ​នៃ​អំពើ​អាក្រក់ អំពើ​ល្អ ក៏​មាន​ហេតុ​នៃ​អំពើ​ល្អ​ដែរ ។ ធម៌​ទាំង​ឡាយ​មិន​គួរ​ប្រកាន់​ថា​ជា​របស់​មាំ​មួន​ឡើយ ។ កាល​សេចក្តី​ក្រោធ​បាត់​បង់​ទៅ សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ក៏​ចូល​មក​ជំនួស ភាព​ជាសត្រូវ​ក៏​ក្លាយ​ជា​មិត្តភ្លើង​ព្យាបាទ​ក៏​ក្លាយ​ជា​ទឹក​មន្ត​ដ៏​ស័ក្តិ​សិទ្ធ​គឺ​មេត្តា​ធម៌ ការ​ដុត​រោល​ចិត្ត​ឲ្យ​ពុះ​ក្តៅ​ក៏​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ការ​ស្រេច​ស្រព​ចិត្ត​ឲ្យ​ផូរ​ផង់ ឲ្យ​ស្រស់​ថ្លា នៅ​ដោយ​សេចក្តី​សខ​ស្ងប់ ។ ការ​ឲ្យ​ទាន​ត្រូវ​បដិបត្តិ​ឲ្យ​ជា​ប្រចាំ ឲ្យ​ទៅ​ជា​ទម្លាប់​មាន​ឧបនិស្ស័យ​ក្នុង​ការ​ឲ្យ​ទាន សប្បាយ​ចិត្ត​នឹង​ឲ្យ​លុះ​ឲ្យ​រួច​ហើយ​រមែង​មាន​នូវសេចក្តី​សុខ ។ចំពោះ​វិធី​បដិបត្តិ​កម្ចាត់​សេចក្តី​ក្រោធ ដោយ​អាស្រ័យ​ការ​ឲ្យ​ទាន​នេះ គឺ​ត្រូវ​យក​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​របស់​ខ្លួន​ ឲ្យ​ដល់​មនុស្ស​ដែល​ខឹង​ក្រោធ ឬ​ស្អប់​នើ និង​ទទួល​យក​របស់​ដែល​គេ​នោះ​ឲ្យ​មក​ខ្លួន​វិញ​ផង ឬ​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ត្រូវ​តែ​ធ្វើ​ជា​អ្នក​ឲ្យ​កុំ​ខាន ព្រោះ​ការ​ឲ្យ​ទាន​ជា​ការ​ចង​មិត្ត​ ដូច្នេះ ត្រូវ​តែ​ឲ្យ​រឿយ​ៗ ព្រម​ដោយ​ពាក្យ​សម្តី​ពី​រោះ​ប្រកប​ផ្សំ​ទៀត​ផង ។ ការ​ឲ្យ​ទាន​គឺ​ជា​ការ​ធ្វើ​ចម្បាំង​ គឺ​ច្បាំង​នឹង​សេចក្តី​កំណាញ់​ផង ច្បាំង​នឹង​ខ្មាំង​គឺ​សេចក្តី​ក្រោធ​ក្នុង​ខ្លួន​យើង​ផង ។ តាម​ធម្មតា បើ​មនុស្ស​ណា​ដែល​យើង​មិន​ខឹង មិន​ស្អប់​ទេ យើង​អាច​ឲ្យ​បាន គ្រាន់​តែ​យើង​មិន​កំណាញ់ ប៉ុណ្ណឹង​យើង​ឲ្យ​បាន​ហើយ​ប៉ុន្តែ ចំពោះ​មនុស្ស​ដែល​យើង​ខឹង​ក្រោធ​យើង​ស្អប់​វិញ​នោះ យើង​ពិត​ជា​លំបាក​បដិបត្តិ​ក្នុង​វិធី​នេះ​ណាស់ ដូច្នេះ​យើង​ត្រូវ​កុំ​ភ្លេច​ថា " សត្រូវ​របស់​យើង​ពិត​ប្រាកដ គឺ​សេចក្តី​ក្រោធ យើង​ធ្វើ​សង្គ្រាម​ជា​មួយ​សេចក្តី​ក្រោធ ដោយ​ការ​ឲ្យ​ទាន " ។ ការ​ឲ្យ​ទាន ជា​វិធី​កែ​ខៃ​ដោះ​ស្រាយ​សេចក្តី​ក្រោធ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​សម្រេច​ផល​បាន​ល្អ ប្រសើរ និង នាំឲ្យ​យើង​ឈាន​ទៅ​រក​ការ​ដោះ​ស្រាយ​ដោយ​វិធី​ផ្សេង​ៗ ទៀត​ផង ។ការ​ឲ្យ​ទាន​អាច​រម្ងាប់​នូវ​ការ​ចង​ពៀរ​វេរា ដែល​មាន​មក​អស់​កាល​ដ៏​យូរ​អង្វែង​ហើយ ឲ្យ​ស្ងប់​ទៅ​បាន ធ្វើ​ឲ្យ​សត្រូវ​ក្លាយ​ជា​មិត្ត ។ ការ​ឲ្យ​ទាន ជា​មេត្តា​ ករុណា​ដែល​សម្តែង​ចេញ​មក​ខាង​ក្រៅ​តាម​រយះ​នៃ​កាយ​កម្ម​ឬ​វចី​កម្ម ។ ការ​ឲ្យ​ទាន​ជា​គ្រឿង​ហ្វឹក​ហាត់​មនុស្ស​ដែល​មិន​ទាន់​ហ្វឹក​ហាត់​បាន ។ ការ​ឲ្យ​ទានរមែង​ញ៉ាំង​នូវ​របស់​ដែល​ប្រាថ្នា​ទាំង​ពួង​ឲ្យ​បាន​សម្រេច ។ អ្នក​ឲ្យ​ទាន​ក៏​រីក​រាយ​ចិត្ត​នឹង​អំពើ​ល្អរបស់​ខ្លួន​រី​ឯ​អ្នក​ទទួល​ក៏​បាន​នូវ​សេចក្តី​សុខ ។ការ​ឲ្យ​ទាន​គឺ​ជា​បារមី​ទី ១ ដែល​នាំ​ឲ្យ​ព្រះ​បរម​ពោធិ​សត្វ​​បាន​ត្រាស់​ដឹង​ថា​ជា​ព្រះ​សម្មាសម្ពុទ្ធ ។ បុគ្គល​ដែល​មិន​មែន​ជា​បុគ្គល​ពោល រមែង​សរសើរ​​ការ​ឲ្យ​ទាន ។ អត្ថបទ​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅៈ វិធីរម្ងាប់​សេចក្តី​ក្រោធ រៀបរៀង​ដោយៈ អគ្គបណ្ឌិត​ធម្មាចារ្យ ប៊ុត​ សាវង្ស វាយ​អត្ថបទ​ដោយៈ កញ្ញា ជា ម៉ានិត ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1101/Untitled-1-Recovered.jpg
រឿង​ដំរី​នឹង​ទន្សាយ
ផ្សាយ : ២៥ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩
រឿង​ដំរី​នឹង​ទន្សាយ (ចាក​ គ. ប.) (អ្នក​តូច​អាច​យក​ឈ្នះ​អ្នក​ធំបាន​ដោយ​ឧបាយ​កល) ថ្ងៃ​មួ​យ​នៅ​ក្នុង​រដូវ​រាំង​ភ្លៀង​រីង​ស្ងួត​ហួត​ហែង​ឥត​មាន​ទឹក​ភ្លៀង​សោះ​ ដំរី​មួ​ហ្វូង​ធំ​ដែល​មាន​ក្តី​ស្រេក​ឃា្លន​បៀត​បៀន​ហើយ ចូល​ទៅ​និយាយ​នឹង​ដំរី​ជា​មេខ្លោង​ថា៖ លោក​ជា​ទី​ពឹង​! ធ្វើ​ឧបាយ​ដូច​ម្តេច​យើង​ទាំង​អស់​គ្នា​នឹង​មាន​ជីវិត​រស់​នៅ​ត​ទៅ​ទៀត? ទី​នេះ​ត្រពាំង​បឹង​បួរ​រីង​អស់​ហើយ សូម្បី​តែ​សម្រាប់​សត្វ​តូច​តាច​ក៏​មិន​មាន​ដែរ
images/articles/1102/Untitled-1-Recovered.jpg
រឿង​ហង្ស​និង​ក្អែក
ផ្សាយ : ២៥ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩
រឿង​ហង្ស​និង​ក្អែក (ចាក គ.ប.) (ការ​ដែល​នៅ​ជិត​ជន​អសប្បុរស​តែង​មាន​ទុក្ខ) នៅ​តាម​ផ្លូវ​ទៅ​កាន់​ក្រុង​ឧជ្ជយិនី មាន​ដើម​ឈើ​ធំ​មួយ មាន​មែក​ទ្រឈឹង​ទ្រឈៃ ។ សត្វ​ហង្ស​និង​ក្អែក​អាស្រ័យ​នៅ​ដើម​ឈើ​នោះ ។ នៅ​រដូវ​ក្តៅ មាន​អ្នក​ដំណើរ​ម្នាក់​ដើរ​មក​ដល់​អស់​កម្លាំង​ណាស់ ឃើញ​ម្លប់​ត្រជាក់​ស្រួល​ដាក់​ធ្នូ​និង​សរ​ក្បែរ​គល់​ឈើ​ប្រាស់​ខ្លួន​ដេក​លង់​លក់​ទៅ ។
images/articles/1106/Untitled-1-Recovered.jpg
រឿង​សាមណេរ ៤ រូប​ជា​ព្រះ​អរហន្ត
ផ្សាយ : ២៥ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩
រឿង​សាមណេរ ៤ រូប​ជា​ព្រះ​អរហន្ត (ចាក ធ. ខុ.) បាន​ឮ​ថា នាង​ព្រាហ្មណី​ម្នាក់​បាន​ចាត់​ចែង​ឧទ្ទេស​ភត្ត​សម្រាប់​ភិក្ខុ​៤​អង្គ​ប្រើ​ព្រាហ្មណ៍​ជា​ប្តី​ឲ្យ​ទៅ​និមន្ត​លោក​ប្រាប់​ថា " ម្នាល​ព្រាហ្មណ៍​ចូរ​អ្នក​ទៅ​វត្ត​និមន្ត​ព្រាហ្មណ៍​ចាស់​ៗ​៤ អង្គ​មក " ។ គាត់​ទៅ​វត្ត​និមន្ត​ថា​"សូម​និមន្ត​ព្រាហ្មណ៍​៤​អង្គ" ។ ខី​ណាសវសាមណេ ៤អង្គ​គឺ​សង្កិច្ច​១ បណ្ហិតះ ១ សោបាកះ ១ រេវតះ​១ មាន​អាយុ​៧​ឆ្នាំ​
images/articles/1107/Untitled-1-Recovered.jpg
សុមនសូត្រ
ផ្សាយ : ២៥ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩
សុមនសូត្រ គ្រា​នោះ នាង​សុមនារាជ​កុមារី មាន​រថ ៥០០ និង​ រាជ​កុមារី ៥០០ អង្គ ហែ​ហម​ចូល​ទៅ​គាល់​ព្រះ​ដ៏​មាន​ព្រះ​ភាគ លុះ​ចូល​ទៅ​ដល់ ថ្វាយ​បង្គំ​ព្រះ​ដ៏មាន​ព្រះ​ភាគ​ ហើយ​ប្រថាប់ ក្នុង​ទី​សម​គួរ​ហើយ បាន​ទូល​សួរព្រះ​ដ៏​មាន​ព្រះ​ភាគ​ ក្នុង​សាសនា នេះ មាន​សទ្ធា​ស្មើ​គ្នា មាន​សីល​ស្មើ​គ្នា មាន​បញ្ញា​ស្មើ​គ្នា ប៉ុន្តែ​មួយ​អង្គ​ជា​ទាយក មួយ​អង្គ​មិន​មែន​ជា​ទាយក សាវ័ក​ទាំង​នោះ​ដល់​បែក​ធ្លាយ​រាង​កាយ​ស្លាប់​ទៅ
images/articles/1108/Untitled-1-Recovered.jpg
រឿង​ឆ្កែ​ខាំ​ប្រេត
ផ្សាយ : ២៥ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩
រឿង​ឆ្កែ​ខាំ​ប្រេត (ចាក បេ. ខុ) (ទោស​ក្បត់​ស្វាមី និង​មុសាវាទ) កាល​សាសនា​ព្រះ​ទសពល​ព្រះ​នាម​កស្សប មាន​គហបតី​ម្នាក់ ជា​ឧបាសក​មាន​សទ្ធា​ជ្រះ​ថ្លា​ក្នុង​ព្រះ​ពុទ្ធ​សាសនា បាន​បបួល​ឧបាសក ៥០០ នាក់​សុទ្ធ​តែ​បាន​សម្រេច​សោតា​បត្តិ​ផល នាំ​គ្នា​ធ្វើ​ទាន​ផ្សេងៗ មាន​ធ្វើ​វត្ត​អារាម​ធ្វើ​ស្ពាន​ផ្លូវ​ថ្នល់ ធ្វើ​ទី​ចង្រម ធ្វើ​ព្រះ​វិហារ​ថ្វាយ​ព្រះ​សង្ឃ​មាន​ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ប្រធាន បាន​នាំ​ភរិយា​របស់​ខ្លួន​គ្រប់​គ្នា
images/articles/1117/Untitled-1-Recovered.jpg
ចិត្ត​ដែល​គេ​មិន​បាន​អប់​រំ រមែង​ធ្វើ​គេ​ឲ្យ​កើត​ទុក្ខ​មួយ​ជីវិត
ផ្សាយ : ២៥ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩
រឿង​បុរស​ក្លាយ​ភេទ​ជា​ស្រ្តី (ធ. ខុ.) (ចិត្ត​ដែល​គេ​មិន​បាន​អប់​រំ រមែង​ធ្វើ​គេ​ឲ្យ​កើត​ទុក្ខ​មួយ​ជីវិត) កាល​ដែល​ព្រះ​ពុទ្ធ​បរម​គ្រូ​ទ្រង់​សម្រាន្ត​ព្រះ​ឥរិយាបថ នា​ក្រុង​សាវត្ថី មាន​សេដ្ឋី​បុត្រ​មួយ​រូប​ឈ្មោះ សោរេយ្យ ជិះ​រទេះ​បរ​ចេញ​ទៅ​ក្រៅ​នគរ​ជា​មួយ​នឹង​សម្លាញ់​ម្នាក់​ ព្រម​ទាំង​បរិវារ​ជា​ច្រើន ដើម្បី​ទៅ​មុជ​ទឹក​ក្នុង​កំពង់​មួយ ។ ជួន​ជា​ក្នុង​ខណះ​នោះ ព្រះ​មហា​កច្ចាយនត្ថេរ​និមន្ត​ទៅ​បិណ្ឌ​បាត​ក្នុង​ទី​ក្រុង ។
images/articles/1118/Untitled-1-Recovered.jpg
រឿង​កញ្ញា​កុណ្ឌល​កេសី
ផ្សាយ : ២៥ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩
រឿង​កញ្ញា​កុណ្ឌល​កេសី (ចាក ធ. ខុ.) (បញ្ញា​ដែល​ខំ​កសាង​មក មិន​មែន​ទុក​ស្ងៀម​ទេ គឺ​ទុក​ការពារ​ខ្លួន) ក្នុង​ពុទ្ធ​ប្បាទ​នេះ នា​ក្រុង​រាជ​គ្រឹះ មាន​ធីតា​សេដ្ឋី​ម្នាក់ អាយុ​១៦​ឆ្នាំ​មាន​រូប​រាង​ល្វត​ល្វៃ​ផ្តាច់ គូរ​ដល់​ការក្រឡេក​មើល​ជា​ពន​ពេក ។ ជា​ធម្មតា​នារី​ទាំង​ឡាយ ដែល​ឋិត​ក្នុង​វ័យ​នោះ (​អាយុ​១៦​ឆ្នាំ) ច្រើន​តែ​ជាប់​ចិត្ត​នឹង​បុរស​ឆ្កួត​ចិត្ត​ព្រោះ​បុរស​ជា​កំណត់ ។ ឯ​មាតា​បិតា​បាន​រៀប​ចំ​ទី​កន្លែង​ឲ្យ​នាង​នៅ​ក្នុង​បន្ទប់​ដ៏​មាន​សិរី
images/articles/1119/Untitled-1-Recovered.jpg
រឿង​ពាណិជ​លង់​ទឹក​សមុទ្រ
ផ្សាយ : ២៥ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩
រឿង​ពាណិជ្ជលង់​ទឹក​សមុទ្រ (ចាក អ. ទេ.) (សីល​ជា​ស្ពាន​របស់​សត្វ) សេចក្តី​ថាៈ មាន​ឈ្មួញ​ជា​ច្រើន​នាក់ នាំ​គ្នា​ទៅ​ជួយ​ដោយ​សំពៅ​នៅ​ក្នុង​សមុទ្រ បាន​បើក​សំពៅ​យ៉ាង​លឿន​រហ័ស​ ប្រៀប​ដូច​ជា​គេ​បាញ់​កូន​សរ​បាន​៧​ថ្ងៃ​ក៏​កើត​ឧក្បាទវ៍ ដោយ​ខ្យល់​ព្យុះ​ព្យោ​មក​បក់​បោក​ជា​ខ្លាំង រលក​ធំ​ៗក៏​បោក​ផ្ទប់​លើ​សំពៅ​នោះ បណ្តាល​ឲ្យ​ទឹក​ចូល​ពេញ។ កាល​សំពៅ​ហៀប​នឹង​លិច មហា​ជន​បាន​នាំ​គ្នា​នឹក​រលឹក​ដល់​ទព្តា​រៀង​ៗ​
images/articles/1120/Untitled-1-Recovered.jpg
រឿង​ស្តេច​ចចក​ឈ្មោះ​សព្វ​នាឋៈ
ផ្សាយ : ២៥ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩
រឿង​ស្តេច​ចចក​ឈ្មោះ​សព្វ​នាឋៈ (ចាក អ. ស.) (ចចក​អើយ​ ចចក​​ជើង​មានះ វិនាស​ប្រាណ​ឯង) ក្នុង​កាល​ដែល​កន្លង​ទៅ​ហើយ​ មាន​បុរោហិត​ព្រះ​ចៅ​ពារាណសី​ម្នាក់​ជា​អ្នក​ចេះ​បឋវី ជយ​មន្ត(មន្ត​បង្វិល​ផែន​ដី​ឲ្យ​វិល) ។ ថ្ងៃ​មួបុរោហិត ចូល​ទៅ​កាន់​អរណ្យ​ប្រទេស អង្គុយ​លើ​ខ្នង​ថ្ម​ដោយ​បំណង​ថា នឹង​ស្វា​ធ្យាយ​មន្ត​វិជ្ជា​ការ​ខ្លួន​ លុះ​អង្គុយ​ស៊ប់​សួន​លើ​ខ្នង​ថ្ម​រួច​ស្រួល​បួល​ហើយ ក៏​តាំង​រាយ​មន្ត​នោះ​ឯង ។
© Founded in June B.E.2555 by 5000-years.org (Khmer Buddhist).
CPU Usage: 1.38