ថ្ងៃ ពុធ ទី ២៦ ខែ កក្តដា ឆ្នាំរកា នព្វស័ក ព.ស.២៥៦១  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កំណាព្យ និង ស្មូត្រ (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនា និងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វីដេអូផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុ The Buddhist
ទីតាំងៈ សហរដ្ឋអាមេរិក
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុឆ្នាំងមាស
ទីតាំងៈ ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុវត្តម្រោម
ទីតាំងៈ ខេត្តកំពត
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍ តាកែវ
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០ - ២៣.០០
មើលច្រើនទៀត​
តំណគួរកត់សម្គាល់
សមាជិកទើបចូល (អម្បាញ់មិញ)
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ១៥,៧២២
ថ្ងៃម្សិលមិញ ៣៨,៧៣៥
ខែនេះ ១,២០៦,៧២៥
សរុប ៤៥,៤៩២,៤៩០
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ០៧ តុលា ឆ្នាំ២០១៦ (អាន: ២៣១១៤ ដង)

រឿងស្តេចដំរី



ស្តាប់សំឡេង
 
 រឿងស្តេចដំរី
( ចាគ ម. អ. )
( អានិសង្ស នៃការចិញ្ចឹមមាតាដោយគោរព )

 
កាល​ពី​ព្រេង​នាយ ព្រះ​បរម​ពោធិ​សត្វ​របស់​យើង​ ទ្រង់​សោយ​ព្រះ​ជាតិ​ ជា​ស្តេច​ដំរី ​ មាន​ព្រះ​សរី​រ​កាយ​ ស​សុ​ទ្ធ​ មាន​ដំ​រី​ ៨០០០ ជា​ប​រិ​វារ​ បាន​ចិញ្ចឹម​មា​តា​​ ដែល​ចាស់​ជ​រា​មាន​ចក្ខុ​ង​ងឹត​ទាំង​គូ សម្រេច​សម្រាន្ត​ឥរិយា​បថ​ក្នុង​ហេម​ពាន្ត​ប្រ​ទេស ។

ក្នុង​កាល​ខាង​ក្រោយ​មក​ ទ្រង់​ចេញ​ចោល​បរិ​វារ​ទាំង​អស់ ហើយ​នាំ​មាតា​ ទៅ​អាស្រ័យ​ទៀប​ស្រះ​ មាន​ផ្កា​ឈូក នា​ជើង​ភ្នំ​ឈ្មោះ ចណ្ឌោ​រ័ណ​ ឪ្យ​មា​តា​ឋិត​នៅ​ក្នុង​ញក​ភ្នំ​នោះ ខ្លួន​បំរើ​ដោយ​គោរព​ ។​

សម័យ​មួយ​ ព្រាន​ព្រៃ​ម្នាក់​នៅក្នុង​ក្រុង​ពារាណ​សី បាន​ដើរ​ចូល​ទៅក្នុង​ព្រៃ​ ដើ​ម្បី​បរបាញ់​សព្វ​សត្វ​បក្សា​ ស្រាប់​តែ​វង្វេង​ផ្លូវ​អស់​មួយ​សប្តា​ហ៏ ក៏​យំ​រៀប​រាប់​ បូរ​បាច់​ហើយ​ដល់​ទៅទី​នោះ ​។ ស្តេច​ដំរី​អាណិត​ព្រាន​ព្រៃ​ ក៏​ឪ្យ​ឡើង​ជិះ​លើ​ខ្នង ទើប​នាំ​ត្រ​លប់ ទៅកាន់​ផ្លូវ​មនុស្ស​វិញ ។

ឯ​ព្រាន​ព្រៃ​នោះ ជា​មនុស្ស​អប្រិយ​ជូរ​ជាតិ អប​លក្ខណ៏ ទ្រឹ​ស្តី​ស្មូរទុរ​យស បាន​ត្រលប់​ទៅ​ដល់​ ក្រុង​ពារាណ​សី​វិញ  ក៏​នាំរឿង​នោះ ទៅ​ថ្វាយ​ព្រះចៅ​ម្ចាស់​ផែន​ដី ​ឪ្យ​ទ្រង់​ជ្រាប​ ព្រោះ​ដំរី​មង្គល​របស់​ព្រះ​អង្គ ទើប​នឹង​ស្លាប់​ថ្មី​ ៗ ។ ទ្រង់​ក៏​កើត​ព្រះ​ហឫទ័យ​​រីក​រាយ ត្រេត​អរ​យ៉ាង​ពន្លឹក​ ទើប​ចាប់​ហ្ម​ដំរី​ម្នាក់​ ឪ្យ​ទៅ​ចាប់​ដំ​រី​ពោធិ​សត្វ​ ហើយ​នាំ​យក​មក​ឪ្យ​ នៅ​ក្នុង​រោង​មង្គល​នៅ​ព្រះ​បរម​រាជ​វាំង​  មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ ទ្រង់​បាន​​ប្រទាន​អាហា​រ​ភោជន មាន​រស​ឆ្ងាញ់​ពិសារ​ ​ច្រើន​មុខ​ដល់់​ដំរី ។

ឯ​ដំរី​មិន​ព្រម​ទទួ​ល ព្រះ​រាជ​អំ​ណោយ​នោះ​សោះ​ ព្រោះ​ខ្លួន​មិន​បាន​ ស្វែង​រក​ចំ​ណីមក​ចិញ្ចឹ​ម​មា​តា ដែលមាន​ចក្ខុ​អន្ធ​ការ មាតា​ទូល​ព្រះ​បង្គំ​ បើ​វៀរ​ចាក​ខ្ញុំ​ព្រះ​អង្គ​ហើយ មុខជាស្លាប់​ដោយ​ពិត​ប្រា​កដ  ខ្ញុំ​ព្រះ​អង្គ​ មិន​ត្រូវ​ការ​ឥស្ស​រយស ដែល​កើត​ក្នុង​ទីកំ​បាំង​មុខ​មា​តា​ដូច្នេះ​ទេ​ មាតា​ទូល​ព្រះ​បង្គំ​ អត់​អា​ហារ​គំរប់​ ៧ ថ្ងៃ​នឹង​ថ្ងៃនេះ​ហើយ​ ។​ ព្រះ​រា​ជា​ទ្រង់​ព្រះ​សណ្តាប់​ហើយ​ ក៏​ថ្លែង​គា​ថា​ ថា ៖


មុញ្ចោថេតំ មហានាគំ យោយំ ភរតិ មាតរំ សមេតុ មាតរា នាគោ សហ សព្វេហិ ញាតិភិ ។

រី​អ្នក​ចូល​លែង​ដំ​រី​ធំ​នេះ ព្រោះ​ជា​សត្វចេះ​ចិញ្ចឹម​មាតា​ មហា​នាគ​អើយ​នៅ​ឪ្យ​សុខា រូប​រួម​មា​តា និង​ញាតិ​សន្តាន​ ។​

កាល​ព្រះ​ពោធិ​សត្វ រួច​ចាក​ចំណង​នោះហើយ​ បាន​សំ​ដែង​គា​ថា​ ទស​រាជ​ធម៏​ ថ្វាយ​ព្រះ​រា​ជា​បន្តិច​ ហើយ​ចេញ​ពី​ទី​នោះ​ ទៅ​កាន់​សំ​ណាក់​មា​តា​ក្នុង​ថ្ងៃ​នោះ​ឯង​ ។ ព្រះ​រា​ជាទ្រង់​ជ្រះ​ថ្លា​ក្នុង​គុណ នៃព្រះ​ពោ​ធិ​សត្វ​យ៉ាង​ក្រៃ​លែង​ ទើប​ចាត់​ឪ្យគេធ្វើ​ស្រុក​មួយ ក្បែរ​បទុម​ស្រះ​នោះ ហើយ​តាំង​វត្ត​ បដិ​បត្តិ​ជាប់​ជា​និច្ច​ ពេលខាង​ក្រោយ​មក មាតា​ព្រះ​ពោធិ​សត្វ ធ្វើ​មរណ​កាល ទ្រង់​ក៏​ចាត់​ធ្វើ​ឈា​បន​កិច្ច​សរី​រះ​នោះ ហើយ​កសា​ង​អាស្រម​បទ​មួយ​ ឈ្មោះ​ថា​ករណ្ឌកះ​ ទើប​ស្តេច​ត្រលប់​ទៅ​នគ​រ​វិញ ។

កាលនោះ​ឥសី​ ៥០០​ បរចុះ​ពីភ្នំ​ហេម​ពាន្ត មក​នៅក្នុង​ទីនោះ ។ ព្រះ​រាជា​ក៏​សុំដំ​រី​ឪ្យ នូវ​វត្ត​ប​ដិ​បត្តិ ដល់​ពួក​ឥសី​ កាល​ដំរី​ពោធិ​សត្វ​ស្លាប់​ទៅ​ហើយ ទ្រង់​ធ្វើ​រូប​ប្រៀប​ដោយ​ថ្ម​ ប៉ុន​រូប​ពោធិ​សត្វ​ ហើយ​ធ្វើ​សក្កា​រ​បូ​ជា ជានិ​រន្ត​ ។ 
អ្នក​ជម្ពូ​ទ្វីប​ទាំង​ឡាយ​ កំណត់​កាល​មួយ​ឆ្នាំ​ តែង​តែធ្វើ​បុណ្យ​ រំ​លឹក​ដល់​វិ​ញ្ញាណ​ក្ខន្ត​ដំរីពោធិសត្វម្តង បុណ្យនោះឈ្មោះថា “បុណ្យឆ្លងដំរី ”

( មហាសំ‍_សុខ និស្សិតសាលាបាលីជាន់ខ្ពស់ ) ។ 
ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ ប្រជុំនិទានជាតក ។ អត្តបទនេះវាយបញ្ចូលដោយ កញ្ញា ហេង សំដាណែត ។
ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
 
 
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទលោកអ្នកអាចនឹងចូលចិត្តអាន
ផ្សាយ : ០៩ សីហា ឆ្នាំ២០១៣ (អាន: ៨៩១១ ដង)
រឿង​ព្រាហ្មណ៏​សម្លាប់​កូន​ធ្វើ​ទាន
ផ្សាយ : ២៦ កញ្ញា ឆ្នាំ២០១៦ (អាន: ១៤២២៨ ដង)
រឿង​ពាណិជ្ជ​លង់​ទឹក​សមុទ្រ
ផ្សាយ : ២៦ កញ្ញា ឆ្នាំ២០១៦ (អាន: ២១៥២៧ ដង)
ការ​ជាប់​ជំពាក់​ចិត្ត​ចំពោះ​អ្វី​មួយ ត្រូវ​បិទ​ផ្លូវ​កាយ និង​វាចា​ជាមុន​ទើប​លះ​បង់​បាន
ស្ថាបនាខែពិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ដោយ៥០០០ឆ្នាំ ។ ជាធម្មទាន ៕
Top Best 10 pro