ត្រូវស្គាល់ខ្លួនឯងឲ្យបានច្បាស់

មើលមនុស្សដោយកិលេស ចេះតែឃើញមានអ្នកដែលត្រូវស្រឡាញ់ ត្រូវស្អប់ ប៉ុន្តែបើមើលដោយបញ្ញា ឃើញអ្នកណាៗ ក៏សុទ្ធតែជាអារម្មណ៍នៃសេចក្តីស្ងប់ចិត្តដែរ  ។ ជីវិតដែលល្អក្នុងការរស់នៅ គឺស្ងប់ត្រជាក់ និងជាប្រយោជន៍ ។ សម្បត្តិក្នុងលោក  មិនមានអ្វីមានគុណតម្លៃសម្រាប់យើង ជាងខ្លួនយើងដែលរស់នៅដោយស្ងប់ត្រជាក់នេះឡើយ ដូច្នេះហើយ ត្រូវស្គាល់ខ្លួនឯងឲ្យបានច្បាស់ និងថែរក្សាខ្លួនឲ្យបានល្អទុកជាទីពឹងនៃខ្លួនឯងបាន ។ នៅក្នុងសុខវគ្គ ( វគ្គទី១៥ នៃព្រះគាថាធម្មបទ ) ព្រះពុទ្ធ​អង្គទ្រង់ត្រាស់សម្តែងថា 

សុសុខំ  វត  ជីវាម    វេរិនេសុ  អវេរិនោ
វេរិនេសុ  មនុស្សេសុ    វិហរាម  អវេរិនោ ។
យើងជាអ្នកមិនមានពៀរ រស់នៅជាសុខពិត ក្នុងពួកមនុស្សដែលមានពៀរ កាលពួក​មនុស្សមានពៀរ  យើងជាអ្នកមិនមានពៀរឡើយ ។

សុសុខំ  វត  ជីវាម    អាតុរេសុ  អនាតុរា
អាតុរេសុ  មនុស្សេសុ    វិហរាម  អនាតុរា ។
យើងជាអ្នកមិនមានសេចក្តីក្តៅក្រហាយ (ដោយកិលេស) រស់នៅជាសុខពិត ក្នុងពួកមនុស្ស​ដែលមានសេចក្តីក្តៅក្រហាយ កាលពួកមនុស្សមានសេចក្តីក្តៅក្រហាយ យើង​ជាអ្នកមិនមានសេចក្តីក្តៅក្រហាយឡើយ ។

សុសុខំ  វត  ជីវាម    ឧស្សុកេសុ  អនុស្សុកា
ឧស្សុកេសុ  មនុស្សេសុ    វិហរាម  អនុស្សុកា ។
យើងជាអ្នកមិនមានសេចក្តីខ្វល់ខ្វាយ (ក្នុងការស្វែងរកកាមគុណ៥) រស់នៅជាសុខពិត ក្នុងពួកមនុស្សដែលមានសេចក្តីខ្វល់ខ្វាយ កាលពួកមនុស្សមានសេចក្តីខ្វល់ខ្វាយ យើងជាអ្នកមិនមានសេចក្តីខ្វល់ខ្វាយឡើយ ។

សុសុខំ  វត  ជីវាម    យេសន្នោ  នត្ថិ  កិញ្ចនំ
បីតិភក្ខា  ភវិស្សាម    ទេវា  អាភស្សរា  យថា ។
យើងមិនមានកង្វល់ តែងរស់នៅជាសុខពិត ព្រោះយើងមានបីតិជាអាហារ ដូចពួកទេវតាជាន់អាភស្សរៈ ។

សៀវភៅ សិក្សាព្រះសូត្រភាគ១១
ដោយ៥០០០ឆ្នាំ