ថ្ងៃ អង្គារ ទី ១៨ ខែ ឧសភា ឆ្នាំឆ្លូវ ត្រី​ស័ក, ព.ស.​២៥៦៥  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់ការអានព្រះត្រៃបិដក (Mp3)
ស្តាប់​ការបង្រៀនព្រះធម៌ (Mp3)
ស្តាប់​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (Mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រ​ផ្សេង​ៗ (Mp3)
កម្រងកំណាព្យនិងស្មូត្រ (Mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (Mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (Mp3)
បន្ទុកសៀវភៅ (eBook)
បន្ទុកវីដេអូ (Video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុឱវាទព្រះពុទ្ធ
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ វត្តគល់ទទឹង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តខ្ចាស់
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ០៤.០០​​​ - ២២.០០
វិទ្យុពន្លឺត្រៃរតន៍
ទីតាំងៈ ខេត្តតាកែវ
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ការជូនដំណឹង
ទិន្នន័យសរុបនៃការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ៣០,៥៨៧
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ១៥៣,៧២៣
ខែនេះ ៣,២០៦,៨៥៨
សរុប ១៩៣,៧៦២,១៧៥
free counters
កំពុងទស្សនា ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ២៧ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ២៦២៥៧ ដង)

រឿងថ្មើរព្រៃឈ្មោះសុរៈ



ស្តាប់សំឡេង
 
រឿងថ្មើរព្រៃឈ្មោះសុរៈ
( ចាក កុ. តឹ. )
( ការកើតឡើងនៃសុរាក្នុងលោក )

 
កាល​កន្លង​ទៅ​ហើយ ព្រះ​បាទ​ព្រហ្ម​ទត្ត សោយ​រាជ​សម្បត្តិ​ ក្នុង​ក្រុង​ពារាណ​សី​ ​។ សម័យ​នោះ​ មាន​ថ្មើរ​ព្រៃ​ម្នាក់​ឈ្មោះ ​សុរៈ នៅ​ក្នុង​កា​សិ​ក​រដ្ឋ​ គាត់​បាន​ទៅ​ព្រៃ​ហេម​ពាន្ត​ ដើម្បី​ប្រ​កប​កិច្ច​ការ​ផ្សេង​ៗ ​។

នៅ​ព្រៃ​ហេម​ពាន្ត​នោះ ​មាន​ឈើ​មួយ​ដើម​កំពស់​មួយ​ជំ​ហរ​ បែក​មែក​ជា​បី​ ក្នុង​ប្រ​ឡោះ​ប្រ​គាប​នោះ​ មាន​រណ្តៅ​ធំ​ប៉ុន​ពាង​។ លុះ​ដល់​ធ្លាក់​ភ្លៀង​មក​ ទឹក​ដក់​នៅ​ក្នុង​រណ្តៅ​នោះ​ ហើយ​មាន​ដើម​ស្រមរ​កន្ទួត​ព្រៃ​ និង​ម្រេច​ជា​ដើម​ ដុះ​ក្បែរ​ដើម​ឈើ​នោះ​ តែង​ជ្រុះ​ផ្លែ​ទៅ​ក្នុង​រណ្តៅ​នោះ។

មិន​តែ​ប៉ុ​ណ្ណោះ​ សត្វ​បក្សី​ទាំង​ឡាយ​ តែង​ពាំ​ស្រូវ​សា​លី​ ទៅ​ទំ​ស៊ី​ហើយ​ជ្រុះ​ទៅ​ក្នុង​រណ្តៅ​នោះ​ទៀត​ ។ ទឹក​ក្នុង​រណ្តៅ​នោះ ក៏​មាន​ពណ៏​ក្រហម​មាន​រស​ជាតិ​ខ្លាំង​ ។ ដល់​រដូវ​ក្តៅ​ សត្វ​បក្សី​ទាំង​ឡាយ​ មាន​សេច​ក្តី​ស្រេក​ឃ្លាន​ ក៏​បាន​ផឹក​ទឹក​នោះ ក៏​ស្រ​វឹង​បំ​រះ​ន​នៀល​ ដួល​ជ្រប់​នៅទៀប​គល់​ឈើ បន្តិច​ក៏​ស្រែក​ក​ញ្ចៀវ​ ខ្ញៀវ​ខ្ញា​ហើរ​ចេញ​ទៅ។​

សូម្បី​សត្វ​កំ​ប្រុក​ ស្វា​កង្ហែន ជា​ដើម​ ដែល​បាន​ផឹក​ទឹក​នោះ ​ក៏​មាន​ទំនង​ដូច​គ្នា​ដែរ​ ។ ថ្មើរ​ព្រៃ​បាន​ឃើញ​ហើយ​ក៏​គិត​ថា ទឹក​នេះ​មិន​មែន​ពុល​ទេ​ បើ​ជា​ទឹក​ពុល​សត្វ​ផឹក​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ មុខ​ជា​ស្លាប់​អស់​ឥត​សល់​ ក៏​ដង​ទឹក​នោះផឹក​ ដរាប​ដល់​ស្រវឹង​ ហើយ​បង្កាត់​ភ្លើង​ ចាប់​សត្វ​ដែល​ដួល​ជ្រប់​នៅ​ទៀប​ក្បែរ​គល់​ឈើ សម្លាប់​បោច​អាំង​ស៊ី​ផឹក​ ទឹក​នោះ​អស់​ពីរ​បី​ថ្ងៃ​ ។

សម័យ​នោះ​ មាន​តាបស​មួយ​រូប​ឈ្មោះ​វរុ​ណៈ នៅ​ក្នុង​ទី​ជិត​នោះ ​។​ ថ្មើរ​ព្រៃ​ដង​យក​ទឹក​នោះ មួយ​បំពង់​ឫ​ស្សី និង​សាច់​ដែល​ចំ​អិន​ស្រេច​មួយ​ចំ​កាក់​ ដើរ​ទៅកាន់​សំណាក់​​វរុ​តាបស ហើយ​និយាយ​ថា សូម​លោក​ម្ចាស់​ ឆាន់​ទឹក​និង​សាច់​នេះ​លេង​មើល ។

តា​បស​និង​ថ្មើរ​ព្រៃ ក៏​នាំគ្នា​ទំ​ពារ​ស៊ីដុំ​សាច់​ ផឹក​ទឹក​នោះអស់​កាល​ជា​យូរ​ថ្ងៃ​។ ទើប​ទឹក​នោះមាន​ឈ្មោះ​ថា​សុរា​ផង​ វ​រុណី ផង​ ព្រោះ​ថ្មើរ​ព្រៃ​ឈ្មោះ​សុរៈ និង​តាប​ស​ឈ្មោះ​វរុណៈ ដែល​បាន​ឃើញ​បាន​ផឹក​មុន​គេ​ ។


អ្នក​ទាំង​ពីរ​គិត​គ្នា​ថា ទឹក​នេះសំខាន់​ណាស់​ ក៏​ដង​ចាក់​ពេញ​បំ​ពង់​ឫស្សី​ជា​ច្រើន​ រែក​ទៅ​ស្រុក​បច្ចន្ត​គ្រាម ឱ្យ​អ្នក​ស្រុក​ក្រាប​បង្គំ​ទូល ព្រះ​មហាក្សត្រ​ថា ​មាន​អ្នក​ចេះ​ធ្វើទឹក​ស្រវឹង​យ៉ាង​វិ​សេស​ ទើប​នឹង​មក​ដល់ ​។

ព្រះ​មហា​ក្សត្រ​ ទ្រង់​ត្រាស់​បង្គាប់​ឱ្យ​អ្នក​ទាំង​ពីរ​ចូល​ទៅ​គាល់​ អ្នក​ទាំង​ពីរ​នាក់​ ក៏​ចូល​យក​ទឹក​នោះ​ទៅថ្វាយ​ព្រះ​រា​ជា​ ព្រះ​រា​ជា ទ្រង់​សោយ ក៏​ស្រ​វឹង​ស្រួល​មែន​ លុះ​អស់​ទឹក​នោះ​ទៅ​ ទ្រង់​បាន​ត្រាស់​បង្គាប់​ ឱ្យ​ដង​យក​ទៅ​ថ្វាយ​ទៀត​ ។​  

ជន​ទាំង​ពីរ​នាក់​ ទៅ​នាំទឹ​ក​សុរា​នោះបាន​ពីរ​បី​ថ្ងៃ​ ទើប​គិត​គ្នា​ថា​ យើង​មិន​អាច​ទៅ​​យក​ជា​និច្ច​បាន​ទេ ​ហើយ​ក៏​កំ​ណត់​យក​ នូវ​គ្រឿង​ផ្សំ​គ្រប់​មុខ​ មក​ផ្សំ​ធ្វើ​សុរា​ក្នុង​នគរ​នោះ ​។ អ្នក​នៅ​ក្នុង​នគរ នាំ​គ្នា​ផឹក​សុរា​គ្រប់​ ៗ គ្នា​  ក៏​ទៅ​ជា​អ្នក​មាន​សេច​ក្តី​ប្រ​មាទ ក្នុង​ការ​ងារ​ ធ្លាក់​ខ្លួន​ទៅជា​អ្នក​កំសត់​ទុរតគ៏។ នគរ​នោះ ​ក៏​សាប​សូន្យ​ចាក​សេចក្តី​ចំ​រើន​គ្រប់​យ៉ាង​ ។

អ្នក​ធ្វើ​សុរា​ ក៏​នាំគ្នា​រត់​ទៅនគ​រពារាណ​សី ​ឱ្យ​អ្នក​នគរ​ក្រាប​ទូល​ព្រះ​បាទ​ពារ​ណ​សី ព្រះ​បាទ​ពារ​ណសី ទ្រង់​បង្គាប់​ឱ្យ​​ហៅ​មក ហើយ​ទ្រង់​ព្រះ​រាជ​ទាន​ ស្បៀង​អាហារ​ឱ្យ​ធ្វើ​សុរា​ថ្វាយ​​ ។ នគរ​នោះ​​ក៏​វិ​នាស​ដូចនគរ​​មុន​ទៀត​។

អ្នក​ធ្វើ​សុរា​រត់​ចេញ​ពី​ទី​ នោះទៅ​នៅ​ក្នុង​នគរ​សាកេត​ ចេញ​ពី​នគរ​សា​កេត​ទៅ​នៅ​ក្នុង​នគរ​សា​វត្ថី ។ គ្រា​នោះ​ព្រះ​ចៅ​ក្រុង​សាវ​ត្ថី​ ទ្រង់​ព្រះ​នាម​ព្រះ​បាទ​សព្វ​មិត្រ​ ព្រះ​អង្គ​បាន​ធ្វើ​សេចក្តី​សង្រ្គោះ ដល់​អ្នក​ធ្វើ​សុរា​ទាំង​ពីរ​នាក់​នោះ ​ទ្រង់​ព្រះ​រាជ​ទាន​ទេយ្យ​វត្ថុ​ផ្សេង​ៗ ដល់​អ្នក​ទាំង​ពីរ​ អ្នក​ទាំង​ពីរ​ ក៏​បាន​ធ្វើ​សុ​រា​នៅក្នុង​នគរ​សា​វត្ថី​នោះ អស់​កាល​ជា​យូរ​។​ ការ​ធ្វើ​សុ​រា​ក៏​ចេះ​តែ​កើត​ត​ៗ​ពី​ត្រឹម​នោះ​មក​ ៕

វាយ​អត្ថ​បទ​ដោយ​ ខ្ញុំ​ព្រះ​ករុ​ណា ខ្ញុំ​បាទ​ យ៉ែម ភិរុណ ។​ ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវ​ភៅ​ប្រ​ជុំនិទាន​ជាតក​ភាគ​១ របស់​ព្រះ​បាឡាត់​ឧត្តម​លិខិត​ សុង​ ស៊ីវ​ សិទ្ធ​ត្ថោ​ គ្រូ​បង្រៀន​បាលី​នៅវត្ត​លង្កា រាជ​ធានី​ភ្នំពេញ ។ អរព្រះគុណ​ព្រះ​ភិក្ខុ ​សិ​រី​បញ្ញោ ​ហ៊ុល សុខា​រ៉ា ព្រះគ្រូរ​ចៅអធិ​ការ​ វត្ត​កល្យាណ​មិត្តខ្សាច់​ពោយ​​និង​លោកអាចារ្យ ចយ ធិន ដែល​បាន​ផ្តល់សៀវភៅ​ប្រជុំនិទាន​ជាតក​នេះ​។​

ដោយ៥០០០ឆ្នាំ

 
 
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទអ្នកអាចអានបន្ត
ផ្សាយ : ២៧ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ២៣៣២៣ ដង)
រឿង​សិ​រី​លក្ខ​ណ​ព្រាហ្មណ៍​
ផ្សាយ : ០៦ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២០ (អាន: ៩៧៧៣ ដង)
បុណ្យ​រមែង​សម្រេច​តាម​បំណង​អ្នក​ធើ្វ ដែល​បាន​តាំង​បា្រថ្នា
ផ្សាយ : ០៥ កញ្ញា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៥៣០៩៣ ដង)
និយាយ​ពាក្យ​ពិត គង់​បាន​ទៅ​កើត​ក្នុង​ស្ថាន​ទេវលោក
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែវិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕