30
ថ្ងៃ ព្រហស្បតិ៍ ទី ២៩ ខែ កុម្ភះ ឆ្នាំថោះ បញ្ច​ស័ក, ព.ស.​២៥៦៧  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (mp3)
ការអានព្រះត្រៃបិដក (mp3)
ស្តាប់ជាតកនិងធម្មនិទាន (mp3)
​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (mp3)
កម្រងធម៌​សូធ្យនានា (mp3)
កម្រងបទធម៌ស្មូត្រនានា (mp3)
កម្រងកំណាព្យនានា (mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (mp3)
បណ្តុំសៀវភៅ (ebook)
បណ្តុំវីដេអូ (video)
ទើបស្តាប់/អានរួច







ការជូនដំណឹង
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តខ្ចាស់
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌ (ភ្នំពេញ)
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌ (កំពង់ឆ្នាំង)
ទីតាំងៈ ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
មើលច្រើនទៀត​
ទិន្នន័យសរុបការចុចលើ៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ៦៤,២០៧
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ២៤៤,៦០១
ខែនេះ ៤,៨៤០,៧៤៣
សរុប ៣៧៩,១៦២,២៦៥
ធម៌ជំនួយស្មារតី
images/articles/1594/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ២១,៤១៥ ដង)
ពេល​ស្រាង​ៗ​ មេ​មាន់ក្រោក​ឡើង​ឈរ បន្ទាប់​ពី​ដេក​ក្រុង​កូន​តូចៗ ទុក​ក្នុង​ស្លាបអស់​ពេញ​មួយ​យប់​មក។ មេ​មាត់​បបួល​កូន​ចេញ​រក​ស៊ី ដោយ​ជើង​កកាយ និង​ភ្នែក​សម្លឹង​រក​ចំណី បាន​អ្វីៗ ហៅ​កូន​មក​ជុំ បើ​ចំណី​រាង​ធំ មេ​ចឹក​បំបែក​ឲ្យ​ជា​បំណែក​តូចៗ។ ពេល​មេ​មាន់​ដឹង​ថា មាន​សត្រូវ​ហើរ​ឆ្វែល​ពី​លើ​មាន​ខ្លែង​ជា​ដើម គឺ​ក្រៃ​លែង​ក្នុង​ការ​ហួង​ហែង​កូន
images/articles/1595/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ២១,៧០៥ ដង)
កូន​ៗ​ទាំង​ឡាយ ចូរ​កូន​ពិចារណា​នូវ​ឈ្មោះ​របស់​មាតា​បិតា​ ដែល​មាន​ចំពោះ​កូន​គ្រប់​គ្នា​ទុក​ជា​ការ​ចង់​ចាំ ដែល​ពួក​គាត់​មាន​សេចក្ដី​ល្អ​សម្រាប់​កូន ហើយ​សូម​កូន​រក្សា​នូវ​សេចក្ដី​ល្អ​របស់​ពុក​ម៉ែ​ផង។ ១- មាតា​បិតា មាន​ឈ្មោះ​ថាព្រហ្ម ព្រោះ​ជា​អ្នក​មាន​ចិត្ត​សន្ដោស​ចំពោះ​រូប​កូន​របស់​ខ្លួន គឺ​លោក​មាន​មេត្តា​ការ​រាប់​អាន ការ​ស្រលាញ់​ចំពោះ​រូប​កូន​ តាំង​តែ​ពី​បាន​ដឹង​ថា
images/articles/1593/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៧,០៤៤ ដង)
សម្បត្តិ​ស្ដេច​ចក្រពត្តិ ស្ដេច​ចក្រពត្តិ ជា​ស្ដេច​ធំ​គ្រប់គ្រងលើ​ពិភព​នៃ​មនុស្ស​ទាំង​អស់ ប្រកប​ដោយ​សុចរិត​ធម៌ ហើយ​ដឹក​នាំ​ពពួក​ជន​ឲ្យ​កាន់​សីល ៥ បាន​ទៀត​ផង។ ព្រះអង្គ​មាន​រតនៈ​ ៧ ប្រការ ១- ចក្ករតនៈ​នាំ​ចតុរង្គសេនាហោះ​ទៅ​គ្រប់​ទី​កន្លែង ២- ហត្ថិរតនៈ​ ដំរី​ដែល​អាច​ហោះ​បាន ៣- អស្សរតនៈ សេះ​ដែល​អាច​ហោះ​បាន ៤- មណី​រតនៈ កែវ​មណី​ភ្លឺ​ខ្លាំង​ពេល​យប់
images/articles/1592/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១២,៥២៣ ដង)
មរតក​របស់​ម៉ែ​ឪ មាន​អ្នក​ដែល​តែង​តែ​ពោល ទំនង​ជា​អន់​ចិត្ត​ថា <<​ខ្លួន​ជា​មនុស្ស​អភ័ព្វ ព្រោះ​ម៉ែ​ឪ ជីដូនជីតា​មិន​បាន​ឲ្យ​នូវ​មរតក​ដូច​ជា​អ្នក​ដទៃ ម្លោះ​ហើយ​ត្រូវ​ប្រឹង​ប្រែង​ដោយ​កម្លាំង​របស់​ខ្លួនឯង>>។ តាម​ពិត​ អ្នកដែល​ពោល​ដូច្នេះ គឺ​ជា​អ្នក​មាន​ការ​យល់​ខុស​ពី​លើ​ការ​ពិត ព្រោះ​គ្រប់​គ្នា​សុទ្ធ​តែ​បាន​ទទួល​នូវ​មរតក​ពី​បុព្វ​ជន​របស់​ខ្លួន​ដូច​ៗ​គ្នា គឺ​បាន​អវយវៈ​ខ្លួន​ប្រាណ​ដៃ​ជើង​ក្បាល​មុខ​មាត់
images/articles/1591/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១១,៤៤១ ដង)
កាល​នៅ​ពី​តូច យើង​យល់​ថា ខ្លួន​យើងជាសម្បត្តិ​របស់​ឪពុកម្ដាយ ព្រោះ​លោក​ទាំង​ពីរ​នៅ​ជិត​ដិត​និង​ថែទាំ​យើង​ដ៏​ក្រៃ​លែង ។ ត​មក​យើង​ក៏​បាន​ធំ​ឡើង មាន​មិត្ត​មាន​ភក្តិ យើង​ក៏​យល់​ថា​ យើង​ជា​សម្បត្តិ​របស់​មិត្តភក្ដិ ឬ​មិត្តភក្តិ​ជា​សម្បត្តិ​របស់​យើង ព្រោះ​មិត្ត​ភក្តិ​បាន​ឲ្យ​ភាព​លេង​សប្បាយ​រីករាយ ភ្លើត​ភ្លើន​មក​ដល់​យើង (មាន​កូន​ខ្លះ​​ចោល​ម៉ែ ចោល​ឪ​ទៅ​តាម​មិត្តភក្តិ​ទៀត​ផង) ។លុះ​មក​វ័យ​ចេះ​ស្រលាញ់​ និង​មាន​មនុស្ស​ណា​ដែល​ខ្លួន​ស្រលាញ់ ក៏​មាន​ការ​យល់​ឃើញ​សារ​ជា​ថ្មី មនុស្ស​ដែល​ជាទី​ស្រលាញ់​របស់​យើង ក៏​ជា​សម្បត្តិ​ដ៏​សំខាន់​ថ្លៃ​ថ្លា ព្រោះ​ជីវិតរបស់​យើង​នឹង​មាន​សេចក្ដី​សុខ ក៏​ដោយ​សារ​បាន​នៅ​រួម​ជា​មួយ​បុគ្គល​នោះៗ បើ​មិន​បាន​បុគ្គល​ណា​ដែល​ជា​ស្រលាញ់​នោះ​ទេ យើង​រមែង​មិន​បាន​នូវ​សេចក្ដី​សុខ​ឡើយ។ លុះ​ដល់​គ្រាកាល​បាន​គ្នា​ជា​គូគ្រង ស្វាមី​ក៏​យល់​ថាភរិយា​ជា​សម្បត្តិ​របស់​ខ្លួន រី​ឯ​ភរិយា​វិញ ក៏​យល់​ថា ស្វាមី​ជា​សម្បត្តិ​របស់​ខ្លួន​ដូច​គ្នា ។ ក្រោយ​មក​ក៏​មាន​បុត្រធីតា​ការ​ដូរ​ផ្លាស់​ចិត្ត​ក៏​ចេះ​តែ​ដូរ​រហូត​ដែរ ឥឡូវ​ក៏​មាន​សេចក្ដី​ដឹង​ខ្លួន​ជា​ថ្មី​ថថា បុត្រ​ធីតា​គឺ​ជា​កូន​ប្រុស​ស្រី ទើប​ជា​សម្បត្តិ​ដ៏​វិសេសវិសាល​ជាង​អ្នក​ណាៗ​ទាំង​អស់ ។ នៅ​ពេល​ដែល​កូន​ៗ​ធំឡើង ហើយ​បាន​បែក​ចាក​ពី​ទ្រូង​ម៉ែ​ឲ​មាន​គូគ្រង​រៀងៗ​ខ្លួន ភាព​ឯកោ ឬ​ភាព​ស្ងាត់​ជ្រងំ​ក្នុង​ចិត្ត ក៏​បាន​ប្រាកដ​ឡើង​ដល់​ម៉ែ ដល់​ឪ​យ៉ាង​គួរ​ឲ្យ​ស្រងេះ​ស្រងោច ព្រោះ​ក្នុង​រយៈ​ពេល​នេះ​អាយុ​របស់​ម៉ែ​ឪ​ក៏​ត្រូវ​ច្រើន ចូល​ដល់​វ័យ​ចាស់ ហើយ​ត្រូវ​បាន​ប្ដូរ​ផ្លាស់នូវ​ការ​យល់ នូវ​សេចក្ដី​ដឹង​ខ្លួន​ព្រម​ទាំង​ដូរ​ផ្លាស់​នូវ​សេចក្ដី​សង្ឃឹម​ក្នុង​សម្បត្តិ​របស់​ខ្លួន មាន​តែ​ការ​សង្ស័យ​ថា <<តើ​អ្វី​ជា​សម្បត្តិ​របស់​ខ្លួន​ពិត​ប្រាកដ>>។ ដល់វ័យ​ចាស់​ជរា គួរ​ឲ្យ​អាណិត​ម៉ែ​ឪ ជា​ពិសេស​ម៉ែ​ឪ​ដែល​ត្រូវ​កូន​បោះ​បង់​ចោល ដូច្នេះ​ទើប​បាន​ដឹង​នូវ​សេចក្ដី​ពិត​ថា <<ខ្លួន​នេះ​ឯង​ដែល​ជា​សម្បត្តិ​របស់​ខ្លួន>> មិន​មែន​អ្នក​ដទៃ​ឡើយ ដែល​ខ្លួន​ធ្លាប់​សំដៅទៅ​រក​ដោយ​សេចក្ដី​សង្ឃឹម​ថា ជា​សម្បត្តិ​របស់​ខ្លួន​នោះ​ឡើយ។ អ្នក​ដទៃ​គ្រប់​គ្នា​គេ​បាន​ដូរ​ផ្លាស់​ទៅអស់​តាម​កាល តាម​វ័យ​និង​ទៅ​តាម​កម្មរៀង​ខ្លួន តែ​ខ្លួន​យើង​នៅ​ជាប់​ជា​មួយ​នឹង​យើង​ជានិច្ច និង​ជា​សម្បត្តិ​តាំង​ពី​ដើម​រហូត​មក ។ ខ្លួន​យើង​ទើប​ជា​សម្បត្តិ​របស់​យើង ព្រោះ​ហេតុ​ដូច្នេះ យើង​ត្រូវ​ព្យាយាម​យក​សម្បត្តិ​សាង​សម្បត្តិ​ក្នុង​វ័យ​នេះ​ឯង គឺ​លែង​គិត លែង​ប្រកាន់​ទៅ​រក​អ្នក​ដទៃ ដើម្បី​ចាប់​យក​មក​ជា​សម្បត្តិ​របស់​ខ្លួន​ត​ទៅ​ទៀត ហើយ​ត្រូវ​ព្យាយាម​សាង​បុណ្យ​កុសល​ ដែល​ជា​គ្រឿង​ជាប់​តាម​ខ្លួនទៅ​ក្នុង​ទីគ្រប់​ស្ថាន ព្រោះ​មាន​តែ​បុណ្យ​ប៉ុណ្ណោះ​ជា​សម្បត្តិ​ដែល​ល្អ​ពិត​របស់​ខ្លួន អ្វីៗ​ដទៃ​ទៀត មិន​អាច​ជាប់​តាម​ខ្លួន​ទៅ​ផង​បាន​ឡើយ ។ ដកស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ ពន្លឺ​ធម៌​ព្រះពុទ្ធ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1589/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១០,៤៩៥ ដង)
ពិត​ខាង​ផ្លូវ​វាចា គឺ​មិន​និយាយ​ឲ្យ​លើស​ហួស​អំពីហេតុ​ដែល​កើត​មាន​ឡើង បើ​ហេតុ​នោះ​មាន​ថា​មាន មិន​មាន​ថា​មិន​មាន ល្អ​ថា​ល្អ អាក្រក់​ថា​អាក្រក់ ខុស​ថា​ខុស ត្រូវ​ថា​ត្រូវ ដូច្នេះ​ជាដើម ហៅ​ថា​វាចាសច្ចៈ ។បណ្ឌិត​ទាំង​ឡាយ ដែល​សម្ដែង​នូវ​សច្ចៈ​ក្នុង​បករណ៍​ទាំង​ពួង ច្រើន​សំដៅ​យក​វាចា​សច្ចៈ​នេះ​ជាង​សច្ចៈ​ដទៃ​ៗ​ព្រោះ​ការ​ពិត​ក្ដី​មិន​ពិត​ក្ដី ដែល​គេ​អាច​ដឹង​បាន​ច្រើន ដឹង​ដោយ​វាចា ។ ពាក្យ​សម្ដី​ពិត​នេះ​ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ​ទ្រង់​ត្រាស់​សរសើរ​ថា ជា​វាចា​មិន​ចេះ​ស្លាប់ ទោះ​បី​បុគ្គល​អ្នក​ពោល​នោះ​ស្លាប់​បាត់​បង់​ទៅ​ហើយ​ក៏​ដោយ ឯ​វាចា​ពិត​របស់​បុគ្គល​នោះ នៅ​តែ​រស់​រវើក​ព្រោះ​ជាវាចា​ធ្វើ​ឲ្យ​សម្រេច​ប្រយោជន៍​គ្រប់យ៉ាង ពួក​ពណ្ឌិត​ទាំង​ឡាយតែង​លើក​តម្កើង​ឲ្យ​ពរ​សព្ទ​សាធុការអស់​កាល​ជានិច្ច​ដូច​យ៉ាង​ពុទ្ធឱវាទ​របស់​ព្រះអរហន្ត​សម្មាសម្ពុទ្ធ​ជា​បរមគ្រូ ព្រះអង្គ​បរិនិព្វាន​ទៅ​ជាង ២០ សតវត្ស​​រ៍​ហើយ ឯ​ពុទ្ធ​ឱវាទ​គឺ​ពាក្យ​ប្រៀន​ប្រដៅ​របស់​ព្រះអង្គ ទាំង​ប៉ុន្មាន​គង់​វង្ស​នៅ​ដដែល​ឥត​មាន​បាត់​បង់​ទៅ​ណា​ឡើយ បើ​ចាប់​លើក​គម្ពីរ​សាស្ត្រ​មើលឡើង ឬ​ស្ដាប់​អំពី​សំណាក់​លោក​​អ្នក​ ជា​ពហុស្សូត​វេលា​ណា​ក៏​ហាក់​ដូច​ជា​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​សម្ដែង​ប្រោស​ប្រទាន​ក្នុងវេលា​នោះន័យ​នេះ​សម​នឹង​ពុទ្ធភាសិតថា ពាក្យ​ពិត​ ជា​វាចា​មិន​ស្លាប់ ពាក្យ​ពិត​នេះ​ជា​ធម៌​គឺ​អ្នក​ប្រាជ្ញ​ទាំង​ឡាយ តែង​សន្សំ​ហើយ​ក្នុង​កាល​មុន អ្នក​ប្រាជ្ញ​ទាំង​ឡាយ តែង​សន្សំ​ហើយ​ក្នុង​កាល​មុន អ្នក​ប្រាជ្ញ​ទាំង​ឡាយ​មាន​ព្រះពុទ្ធ​ជា​ដើម តែង​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​សច្ចធម៌​ព្រោះ​ធម៌​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​ខ្លួន​ផង​ដល់​បុគ្គល​ដទៃ​ផង តាម​ធម្មតា​មិន​ប្រែប្រួល​ឡើយ ។ សត្វ​ទាំង​ឡាយ ក្នុង​លោក​បើ​គ្មាន​សច្ចៈ​ការ​ពិត​ត្រង់​នេះ​ទេ តែង​តែ​ជួប​ប្រទះ​នឹង​គំនរ​សេចក្ដី​ទុក្ខ​លំបាក​ជានិច្ច ដូច​មាន​និទាន​មួយ​ក្នុង​នេមិរាជ​ជាតក​ថាមាន​នរក​មួយ​មាន​ឈ្មោះ កូដការី សត្វ​ក្នុង​នរក​នោះ​មាន​ពួក​នាយ​និរយ​បាល យក​សន្ទូច​ដែក​មាន​ផ្លែក​នឹង​ដងធំៗ ប៉ុន​ដើម​ត្នោត ថ្ពក់​កាវ​ទាញ​អណ្ដាត​យក​ទៅ​សន្ធឹង​លើ​ផ្ទាំង​ដែក​ដែល​ភ្លើង​ឆេះ​ក្រហម ដូច​ជា​គេ​បោះ​សន្ធឹង​ស្បែក​ស្រស់​ភ្ជាប់​លើ​ផែន​ដី។ សត្វ​នរក​នោះ​ឈឺ​ផ្សារ​អន្ទះអន្ទែង​បំរះ​រាល​ននៀល​យំស្រែក​ហូរ​ទឹក​មាត់ ទឹក​ភ្នែក​សស្រាក់ ឧបមា​ដូច​ជា​ត្រី​ដែល​គេ​ចាប់​ពី​ក្នុង​ទឹក​បោះ​ទៅ​លើ​គោក ។ នៅ​រង​ទុក្ខ​តែ​យ៉ាង​នេះ​រាប់​ពាន់​រាប់ហ្មឺន​ឆ្នាំ ពុំ​មាន​ពេល​ណា​មួយ​ដែល​សត្វ​នរក​នេះ​បាន​ស្រាក​ស្រាន្ដ​ចាក​សេចក្ដី​ទុក្ខ​នោះ​ឡើយ ។កម្ម​ដែល​នាំ​ឲ្យ​ធ្លាក់​នរក​នេះ មក​អំពី​ជាតិ​មុន ជា​មនុស្ស​គ្មាន​សច្ចៈ និយាយ​ដំឡើង​ថ្លៃ​ទំនិញ​ច្រើន​ហួស​ហេតុ មិន​សម​នឹង​វត្ថុ​របស់​ខ្លួន ព្រោះ​ឃើញ​ការ​ចំណេញ​ខ្លាំង​ពេកដូច​មាន​សេចក្ដី​ថា បុគ្គល​បាន​វាយ​ថ្លៃ​លក់​របស់ ហើយ​វាយ​ថ្លៃ​កោង​អាក្រក់​វេរ ព្រោះ​ហេតុ​ចង់​បាន​ទ្រព្យ ឯ​ពាក្យ​សម្ដី ទន់ភ្លន់ ផ្អែម​ពិរោះ ដើម្បី​បិទបាំង​អំពោះ​កោង​វៀច​វេរ​របស់​ខ្លួន ដូច​ជា​មនុស្ស​ដែល​អែប​ខ្លួន​ពួន​ចាំ​បាច់​សត្វ អ្នក​ដែល​អាក្រក់​វេរដូច្នេះ រមែង​មិន​មាន​អ្វី​ពឹង​ផ្អែក​កុំ​ឲ្យ​ធ្លាក់នរក​បាន​ឡើយ កាល​បើ​ស្លាប់​ហើយ​ក៏​តែង​តែ​ត្រូវ​សន្ទូច​ថ្ពក់​អណ្ដាត​ក្នុង​នរក​នេះ។ ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ ត្រៃកូដធម៌ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1590/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១១,៤១២ ដង)
នៅ​ពេល​ភ្លៀង​ធ្លាក់​ជា​បន្ត​បន្តាប់ ផែន​ដី​ទទួល​ទឹក​ជ្រួត​ជ្រាប​សព្វ បណ្ដា​គ្រាប់​ពូជ​ទាំង​ឡាយ​ក៏​បាន​ដុះ រុក្ខ​ជាតិ​ដែល​ស្វិត​ស្រពោន និង​ដែល​ជ្រុះ​ស្លឹក​អស់ ក៏​ប្រែ​ជា​ស្រស់ និង​លាស់​ស្លឹក​ខៀវ​ខ្ចី មាន​លំពង់​មាន​ត្រួយ រុក្ខជាតិ​ល្អស្លឹក ព្រោះ​មាន​ភ្លៀង។ មាន​ពូជ​មួយ​បែប​ទៀត ដែល​ត្រូវ​អាស្រ័យ​ទឹក​ដូច​គ្នា​ដែរ ប៉ុន្តែ​ជា <<ទឹក​ចិត្ត>> មិន​មែន​ជា​ទឹក​ភ្លៀង​ទេ ព្រោះ​ថា​ពូជ​នោះ​គឺ​ពូជ​មេត្តា។
images/articles/1587/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៦,៨២៥ ដង)
ម៉ែ​គឺ​ជា​ព្រះ​ក្នុង​ផ្ទះ ម៉ែ​ជា​អ្នក​ឲ្យ​សេចក្ដី​ស្រលាញ់ ឲ្យ​ការ​កក់ក្ដៅ ជា​អ្នក​គ្រប់គ្រង ធ្វើ​ឲ្យ​កូន​គ្រប់​គ្នា​មាន​សេចក្ដី​ដឹង​ខ្លួន​ថា អាត្មា​អញ​មានការ​កក់ក្ដៅ​ក្នុង​ចិត្ត​ត្បិត​មាន​ម៉ែ​នៅ​ជា​មួយ។ ម៉ែ​គឺ​ជា​មិត្ត​ដ៏​ពិត​ប្រាកដ មិន​ថា​ក្នុង​ពេល​សុខ ឬ​ពេល​ទុក្ខ​ឡើយ ទោះ​បី​កូន​ខុស​ឆ្គាំឆ្គង​យ៉ាង​ណា ម៉ែ​តែង​ឲ្យ​អភ័យ​ជានិច្ច ម៉ែ​ជាទី​ប្រឹក្សា​ដ៏ល្អ និង​ជាទី​ទុក​ចិត្ត​សម្រាប់​កូន
images/articles/1588/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១០,៧៥១ ដង)
បាយ​ដែល​បរិភោគ​ទទួល​ទៀន​ បើ​រឹង​ស្រួយ​ពេក​ទៅ​ក៏​គេ​លំបាក​ទំពា ពិបាក​លេប ឯ​សំពត់​អាវ​ស្លៀក​ពាក់​វិញ​ បើ​សាច់​គ្រោត​គ្រាត​ខ្លាំង ក៏​មិន​មាន​អ្នក​ណា​និយម​ស្លៀក​ពាក់​ដែរ។ បាយ​ដែល​គេ​និយម​បរិភោគ គឺ​បាយ​ទន់​មាន​ជ័រ ល្មម​ល្មៃ មិន​ជ្រាយ​ពេក មិន​ស្រួយ​ពេក នឹង​មិន​ឆៅ ឯ​សំពត់​អាវ​គឺ​គេ​ត្រូវ​ការ​សំពត់​សាច់​ម៉ដ្ឋ សាច់​ទន់​ល្អ​ល្អិត​ស្លៀក​ពាក់​ទៅ​សប្បាយ​កាយ។ សេចក្ដី​នោះ​យ៉ាង​ណា​ចំពោះ​មនុស្ស​យើង​ដែល​មាន​កិរិយា​រឹង​ៗ​គ្រោត​គ្រាត មិន​ចេះ​ទន់​ភ្លន់ មាន​ពាក្យ​សម្ដី​មិន​សុភាព​រាបសា រមែង​មិនមាន​បុគ្គល​ណា​និយម​ចូល​ចិត្ត​រាប់​រក​ឡើយ ព្រោះ​រឿង​គ្រោត​គ្រាត ច្រងេង​ច្រងាង មិន​ទន់ភ្លន់ មិន​រាប់សា រមែង​មិន​ជា​ការ​ពេញចិត្ត​របស់​មនុស្ស​ដោយ​ទូទៅ។ កិរិយា​ទន់ភ្លន់ វាចា​សុភាព​ជា​ស្នេហ៍​ដ៏​ប្រសើរ​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​និយម​ចូល​ចិត្ត​ស្និតស្នាល ដូច​បាយ​ល្អ​មាន​រសជាតិគួរ​ដល់​ការ​ទទួល​ទាន និង​ដូច​សំពត់​សាច់ម៉ដ្ឋ ទន់​ល្មៃ​ដែល​ជា​ទី​ពេញ​និយម​នៃ​មនុស្ស​ទាំង​ឡាយ​ដូច្នោះ​ឯង។ ដោយ​ហេតុ​នេះ មនុស្ស​ដែល​មាន​កិរិយា​មារយាទ​ល្អ និង​មាន​ពាក្យ​សម្ដី​ទន់ភ្លន់ រាបសា ដូចផ្កា​ក្រអូប ឬផ្អែមល្ហែម​ដូច​ទឹក​ឃ្មុំ ទើប​មាន​ប្រៀប​លើ​មនុស្សដែល​រឹង​គ្រោតគ្រាត ខាង​ផ្នែក​ចរិយា​មារយាទ​ និង​ពាក្យ​សម្ដី។ ដកស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ ពន្លឺ​ធម៌​ព្រះពុទ្ធ ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
images/articles/1586/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៤,៩២៦ ដង)
ទ្រទ្រង់​ព្រះពុទ្ធសាសនា នៅ​ក្នុង​អដ្ឋកថា បាបិច្ឆតានិទ្ទេស ខុទ្ទកវត្ថុវិភង្គ គម្ពីរ​ព្រះអភិធម្ម បាន​សម្ដែង​ថា បុគ្គល​ដែល​មាន​បញ្ញា​អន់​ថយ មាន​ការ​អង្គុយ​នៅ​កណ្ដាលបរិស័ទ​ជា​ឧបដ្ឋាកទាំង​ឡាយ ហើយ​បាន​ពោល​ថា <<​យើង​រមែង​លះ​បង់​នូវ​បរិយត្តិ>>​ដូច្នេះ​ជា​ដើម។ (​ចំពោះ​ពាក្យ​ទាំង​ស្រុង ដូច​ជា​ពោល​ថា) កាល​ដែល​យើង​ត្រួត​មើល​ពួក ៣ នៃ​ធម៌ដែល​ញ៉ាំង​សត្វ​ឲ្យ​យឺត​យូរ (​តណ្ហា មានះ ទិដ្ឋិ)
images/articles/1584/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៩,៦៣៥ ដង)
ភារៈធ្ងន់​របស់​ម៉ែ កាល​បើ​ពោល​តាម​ច្បាប់​ធម្មជាតិ ឬ​ពោល​តាម​សេចក្ដី​ពិត​ដែល​ប្រាកដ​ឲ្យ​ឃើញ ម៉ែ​ឈ្មោះ​ថា​ធ្វើ​នូវ​របស់​ដែល​ធ្វើ​បាន​ដោយ​លំបាក ហើយ​សេចក្ដី​លំបាក​នេះ ឪពុក​មិន​អាច​ធ្វើ​ជំនួស​បាន​ឡើយ ពោល​គឺ​ ម៉ែ​ត្រូវ​មាន​រដូវ ត្រូវ​ពពោះ និង ត្រូវឆ្លង​ទន្លេ (សម្រាលកូន) នេះ​គឺ​ជា​សេចក្ដី​ទុក្ខ​លំបាក​របស់​ម៉ែ​គ្រប់​គ្នា ក្នុង​នោះ មាន​ម៉ែ​មិន​តិច​នាក់​ទេ ដែល​ត្រូវ​បាន​បាត់​បង់​ជីវិត ព្រោះ​ការ​ឆ្លង​ទន្លេ។
images/articles/1582/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៩,៣២០ ដង)
អនត្តាទំនាស់ជាមួយកម្ម​ឬទេ អនត្តាធម៌​ជា​មួយ​នឹង​កម្ម​មិន​ទំនាស់​គ្នា​ឡើយ ផ្ទុយ​មក​វិញអនត្តា​មាន​ការ​ជ្រោមជ្រែង​នូវ​កម្ម ព្រម​ទាំង​បញ្ជាក់​លក្ខណៈ​របស់​កម្ម​ទៀត​ផង។ ព្រោះ​ធម៌​ទាំង​ឡាយ​ជា​អនត្តា ទើប​មានកម្ម​កើត​ឡើង កម្ម​កើត​អំពី​បច្ច័យ​ផ្សេងៗ​មាន​ហេតុ​ប្បច្ច័យ អារម្មណប្បច្ច័យ និង​អធិបតិប្បច្ច័យ​ជា​ដើម ក្នុង​បណ្ដាបច្ច័យ​ទាំង​អស់ មិន​មាន​បច្ច័យ​ណា​ជា​អត្តាតួ​ខ្លួន​ឡើយ គឺ​សុទ្ធ​តែ​ជា​អនត្តាទាំង​អស់។
images/articles/1583/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៣,៨៩៥ ដង)
គុណសម្បត្តិ​នៃ​ពុទ្ធបរិស័ទ​ល្អ ពុទ្ធ​បរិស័ទល្អ គឺ​ជា​អ្នក​សិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​រាវរក​សេចក្ដី​ពិត ត្រួត​ត្រា​ពិនិត្យ​នូវ​សេក្ដី​នៃ​ព្រះពុទ្ធ​ភាសិត ជា​អ្នក​យល់​ដឹង​នូវ​ហេតុ​ផល​បាន​ច្បាស់​លាស់ រមែង​មាន​នូវ​គុណ​សម្បត្តិ​ដូច​តទៅ ១- ធ្ងន់​ក្នុង​ហេតុ​ផល ចេះ​មើល​ឃើញ​កម្ម និង​ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទៅ​តាម​ទំនង​នៃ​ហេតុ​នៃ​បច្ច័យ មិន​ចេះ​តែ​ជឿ​ងាយៗ ហើយ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​ទៅ​តាម​ពាក្យ​ដែល​គេ​ឃោសនា​នោះ​ឡើយ។
images/articles/1581/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៧,៤០៥ ដង)
អនត្តានិង​កម្ម មាន​សំនួរ​សួរ​ថា បើ​មិន​មាន​ខ្លួន​ទេ តើ​អ្នក​ណា​ធ្វើ​បុណ្យ? តើ​អ្នក​ណា​ទទួល​ផល​បុណ្យ? និង​តើ​អ្នក​ណា​ទៅ​ព្រះនិព្វាន? ចម្លើយ ពុទ្ធ​បរិស័ទ​បាន​ស្ដាប់​ឮ​ពាក្យ​ថា អនត្តា ប្រែថា មិនមែន​ខ្លួន ប៉ុន្តែ​ដោយ​មិន​បាន​ឃើញ​នូវ​ខន្ធ ៥ គឺរូប​ក្ខន្ធ ១ វេទនា​ខន្ធ ១ សញ្ញា​ខន្ធ ១ សង្ខាក្ខន្ធ ១ និង​វិញ្ញាណ​ក្ខន្ធ១ តាម​ពិត ដែល​មិន​មែន​ជា​សត្វ​បុគ្គល​តួខ្លួន​មែន​នោះ ក៏​កើត​ទៅ​ជា​ការ​ឆ្ងល់​ក្នុង​បញ្ហា​នេះ​ឡើង។
images/articles/1579/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៨,៤៧៤ ដង)
ពាក្យ​ថា​ម៉ែ ពាក្យ​ថា ម៉ែ ជា​ពាក្យ​ដែល​មាន​អត្ថន័យ​សំខាន់​ណាស់ ជា​ពាក្យ​ដែល​ពីរោះ សើមជ្រួតជ្រាប​ចូល​ក្នុង​ចិត្ត​របស់​កូន​គ្រប់​គ្នា ព្រោះ​ម៉ែ​ជា​អ្នក​មាន​ព្រះគុណ​ដ៏​យ៉ាង​ធំ​ក្រៃលែង គឺ​ជា​អ្នក​ឲ្យ​នូវ​ឱវាទ ឲ្យ​សេចក្ដី​ស្រលាញ់ ឲ្យ​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ ឲ្យ​បាន​ទទួលការ​សិក្សា។ ម៉ែ​ជា​អ្នក​ចិញ្ចឹម​បីបាច់​ថែរក្សា​កូន និង​ជា​អ្នក​នៅ​ជិត​កូន​ច្រើន​ជាង​អ្នក​ណាៗ​ទាំង​អស់ ទាំង​ពាក្យ​ថា ម៉ែ គឺ​ជា​ពាក្យ​ដែល​
images/articles/1578/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៥,២៣៥ ដង)
មក​ដល់​កូន​ប្រុស​សម្លាញ់​មាស​ឪពុក ឪពុក​ប្រាថ្នា​ឲ្យ​កូន​ប្រុស​ជា​ប្រុស​ពិតៗ ជា​មនុស្សចេះ​លះ​បង់ មាន​សេចក្ដី​អត់ធន់ រឹងប៉ឹង​ស្វា​ហាប់ មាន​អធ្យាស្រ័យ​តស៊ូ ព្យាយាម​ហើយ​ឆ្លាត មិន​លះបង់​ចោល​នូវ​មុខ​នាទី ជា​មួយ​គ្នា​ផង​ដែរ ឪពុក​សូម​ឲ្យ​កូន​ជា​មនុស្ស​សុខ​ភាព​រាប​សា មាន​ចរិយា​ទន់ភ្លន់។ មនុស្ស​ដែល​សុភាព​រាប​សា មាន​ចរិយា​ទន់ភ្លន់ មិន​មែន​បាន​សេចក្ដី​ថា ជា​មនុស្ស​ទន់​ខ្សោយ​នោះ​ទេ។
៥០០០ឆ្នាំ បង្កើតក្នុងខែពិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕
CPU Usage: 1.27
បិទ
ទ្រទ្រង់ការផ្សាយ៥០០០ឆ្នាំ ABA 000 185 807
   ✿ សម្រាប់ឆ្នាំ២០២៤ ✿  សូមលោកអ្នកករុណាជួយទ្រទ្រង់ដំណើរការផ្សាយ៥០០០ឆ្នាំជាប្រចាំឆ្នាំ ឬប្រចាំខែ  ដើម្បីគេហទំព័រ៥០០០ឆ្នាំយើងខ្ញុំមានលទ្ធភាពពង្រីកនិងរក្សាបន្តការផ្សាយតទៅ ។  សូមបរិច្ចាគទានមក ឧបាសក ស្រុង ចាន់ណា Srong Channa ( 012 887 987 | 081 81 5000 )  ជាម្ចាស់គេហទំព័រ៥០០០ឆ្នាំ   តាមរយ ៖ ១. ផ្ញើតាម វីង acc: 0012 68 69  ឬផ្ញើមកលេខ 081 815 000 ២. គណនី ABA 000 185 807 Acleda 0001 01 222863 13 ឬ Acleda Unity 012 887 987  ✿✿✿